พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่หนึ่งร้อยห้า รู้จักตนเอง

มีเรื่องหนึ่งที่ผมสงสัยมาตลอดว่าทำไมพระเอกอิเซไคแดนจงหยวนเราถึงชอบไปดวลวรยุทธกับลิโป้หรือพยายามประลองปัญญาความเจ้าเล่ห์กับโจโฉหรือขงเบ้ง

อาจจะเพราะพวกเขามีอีโก้ความหลงตนเองมากเกินไป ผมไม่ค่อยจะมีความหลงตนเองในแง่นั้น

มีเรื่องราวแนวมหาศึกชิงบัลลังก์แฟนฟิคที่คนเขียนถนัดเขียนแนว18+ ชิงไหวชิงพริบ

ที่ผู้เขียนแนว 18+นั้นยอมรับว่าตนเองไม่ได้ฉลาดแต่คือคนเดียวที่สั่งทหารให้ตัดหัวนิ้วก้อยลิตเติ้ลฟิงเกอร์และวารีส สปายมาสเตอร์ หน่วยสืบราชการลับที่มีพวกนกน้อยเด็กที่ถูกตัดลิ้นคอยซ่อนอยู่ตามฝาผนังปราสาทที่สามารถลอบสังหารคนที่อยู่ในปราสาทได้อย่างง่ายดาย

หรือลิตเติ้งฟิงเกอร์นิ้วก้อยก็มีแผนการต่างๆและเส้นสายมากมายว่าจะเอาคนของตนเองยึดครองอำนาจอาณาจักรอย่างไรยักยอกเงินไปตรงไหนได้บ้าง

วางแผนและสร้างสายสัมพันธ์เรียบร้อยอย่างซับซ้อนทำบัญชีที่หากต่อให้เป็นพระเอกอิเซไคสมัยใหม่ก็ต้องเสียเวลามากมายหากต้องการจับผิดพร้อมกับหลักฐาน

พระเอกอิเซไคที่เป็นสายหื่น 18+

เรียกว่าคือคนที่คนทั่วไปจะบอกว่า

คนที่ใช้กุ๊กกู๋คิดมากกว่าใช้สมอง

เขาทำเรื่องที่พระเอกอิเซไคที่ต้องการแสดงสติปัญญาของตนเองไม่กล้าทำ

ตัดหัวจอมวางแผนที่เก่งที่สุดของเจ็ดอาณาจักรในโอกาสแรกที่ได้เจอ

เราจะพยายามแข่งสติปัญญาความสามารถทางการเมือง การวางแผนการที่ซับซ้อนกับนิ้วก้อยและวารีสนักวางแผนที่เก่งที่สุดในแผ่นดินไปทำไมมิทราบ?

นิยายของท่านอาจารย์กิมย้งอาจจะพยายามล้อเลียนความคิดของท่านประมุขยิ่มอั้วเกี้ยแห่งผาไม้ดำว่า

กวนอูแม่เป็นแม่ทัพแต่ไหนเลยสู้กับเคล็ดวิชาดูดดาวของเราได้

ว่ายิ่มก๊าจู้ประมุขนิกายได้ฟังคำเยินยอก็เคลิ้มแสดงถึงความโอหังทระนงไม่เจียมตนของยิ่มก๊าจู๊ผู้นี้

แต่ผู้คนลืมถามคำถามต่อไป

ท่านประมุขยิ่มคิดผิดหรือ?

กวนอูจะรอดวิชาดูดดาวของยิ่มก๊าจู้ได้หรือ?

คือคำถามที่คนหลงตนเองในด้านสติปัญญาจะพยายามไม่ตอบกัน

เพราะลึกๆในใจเราจะคิดว่า

ที่เราพยายามจะแข่งในด้านสติปัญญากับโจโฉเพราะคิดว่าเราจะเอาชนะโจโฉในด้านสติปัญญาได้

ผมเป็นคนรู้จักตนเองพอที่จะไม่ทำเรื่องหลงตนเองไร้สาระพวกนั้น

กลยุทธของผม

Red wedding

วิวาห์สีเลือด

เอาพวกที่ผมต้องการสังหารมารวมกันทีเดียวในจังหวะที่คนของผมล้อมคนของพวกนี้ไว้หมดแล้วแตกต่างจากตอนแรกที่ผมเข้านครหลวงมาที่ยังวางคนได้ไม่ครบถ้วนพอและสังหารพวกเขาเสีย