ตอนที่ 48
เมื่อซาร่าอาบน้ำแต่งตัวเสร็จพอออกมาด้านนอกสตีฟก็ทำอาหารเสร็จแล้วพอดี
“น่ากินมากเลยสตีฟ สเต็กหมูงั้นเหรอ” ซาร่าพูด
“ใช่” สตีฟพยักหน้าเนื้อหมูที่ใช้นั้นคือเนื้อหมูลาวา เลเวลหนึ่งร้อยห้าสิบห้า ที่แอบแบ่งมาจากโฟว์นั่นเอง
“นี่มันเนื้อหมูอะไรกันทำไมถึงนุ่มขนาดนี้ อย่างกับเนื้อวัวคุณภาพสูงสุด !!” ซาร่าอุทานออกมาหลังจากกินมันเข้าไปคำแรก
“พอดีเจ้าของร้านได้ของดีมาน่ะเลยแบ่งขายมาให้ผมหน่อยนึง” สตีฟพูด
“ช่วงนี้ได้ของดีบ่อยจังเลยนะ” ซาร่าพูดออกมาอย่างไม่คิดอะไรแต่สตีฟที่ได้ยินถึงกับใจเต้นแรงสงสัยเขาจะต้องซื้อของคุณภาพธรรมดาๆมาทำอาหารบ้างแล้วซาร่าจะได้ไม่ต้องสงสัยมากเกินไป
ตอนนั้นเองกริ่งห้องคอนโดก็ดังขึ้นมา
ปิ๊งป่อง !!!! เสียงกริ่งดังขึ้น
“เดี๋ยวผมไปดูเอง” สตีฟพูด
“ไม่ต้องหรอกนายล้างของไปนั่นแหละฉันไปดูเอง” ซาร่าพูดก่อนจะลุกขึ้นไปดูว่าใครมา
แกร๊ก !! ซาร่าเปิดประตูออกไปดูก่อนจะเห็นว่าเป็นผู้หญิงผมสีบลอนด์คนหนึ่งเธอสวยมากและที่แปลกใจที่สุดคือเธอออกมาในชุดคลุมอาบน้ำแถมผมเธอยังเปียกอยู่หรือก็คือเธอออกมาจากห้องอาบน้ำทั้งๆแบบนี้
“มาหาใครคะ” ซาร่าถามพลางตรวจสอบชื่อเธอทันที
หน้าต่างชื่อ : ชีน่า สตาร์โลน Level : 1อาชีพ : นักวิจัยอายุ : 32
เป็นนักวิจัยงั้นเหรอมาจากห้องไหนกัน ซาร่าคิดในใจอย่างสงสัยเพราะชั้นนี้เธอจำได้ว่าไม่มีเพื่อนคนนี้อยู่เธอเหล่มองไปห้องข้างๆทางขวาก่อนจะเห็นว่าประตูห้องเปิดอยู่แสดงว่าเธอจะต้องอยู่ห้องนั้นแต่ถ้าจำไม่ผิดห้องนั้น
“ไม่ทราบว่ามาหาใครคะคุณชีน่า” ซาร่าถามอีกครั้งหลังจากเห็นคนตรงหน้าไม่ตอบแถมสายตาของเธอที่ซาร่าเห็นมันดูตื่นตระหนกแปลกๆ
“คะ คะ คือว่าคุณพ่อบ้านอยู่หรือเปล่าคะ” ผู้หญิงตรงหน้าพูด
“คุณพ่อบ้าน ??? หรือว่ามาหาสตีฟงั้นเหรอคะ” ซาร่าถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่เป็นมิตรเท่าไหร่
“ใครมาเหรอที่รัก” สตีฟที่ล้างเครื่องครัวเสร็จแล้วเดินออกมาเพราะเห็นซาร่าไม่กลับเข้าไปกินต่อสักที
“อ้าวคุณฟะ...คุณชีน่า !!” สตีฟกำลังจะเผลอเรียกโฟว์แต่เห็นเธอทำปากพูดออกมาแบบไม่มีเสียงว่าชีน่าอยู่จึงรู้ว่าตอนนี้เธอปรับแต่งหน้าต่างสถานะของเธอเรียบร้อยแล้ว
“รู้จักกันด้วยงั้นเหรอ !!” ซาร่าถามสตีฟตาเธอเขียวปั๊ด
“ค่ะพอดีฉันพึ่งจะคุณพ่อบ้านเมื่อวันก่อนฉันพึ่งจะย้ายมาอยู่ห้องข้างๆนี่ไม่กี่วันมานี้เองค่ะ” ชีน่าพูด
“โฮ่ !! เดี๋ยวนี้รู้จักคุยกับเพื่อนบ้านด้วยสินะสตีฟหรือเพราะว่าเธอคนนี้สวยคุณถึงไปคุย” ซาร่าเริ่มออกอาการหึงหวง
“ใช่แบบนั้นที่ไหนกันล่ะซาร่า ว่าแต่คุณชีน่ามีธุระอะไรครับ” สตีฟรีบบอกปัดก่อนจะถามชีน่าหรือโฟว์ว่ามีอะไร
“คือว่าช่วยมาซ่อมก๊อกน้ำให้หน่อยได้หรือเปล่าคะ พอดีว่ามันแตกน่ะค่ะ” ชีน่าพูดออกมา
“ก๊อกน้ำแตกก็โทรเรียกช่างซ่อมสิ รู้หรือเปล่าคอนโดนี้มีช่างซ่อมตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงนะ โทรศัพท์ในห้องก็มีกดเบอร์ศูนย์โทรไปหาด้านล่างและบอกไปว่าห้องไหนต้องการอะไร !!!” ซาร่าพูดออกมาเสียงดัง
“ยะ ยะ อย่างนั้นเหรอคะขอโทษด้วยค่ะพอดีพึ่งมาอยู่เลยไม่รู้ ถะ ถะ ถ้าอย่างนั้นขอตัวก่อนนะคะขอบคุณค่ะ” ชีน่าโดนโฟว์พูดกระแทกหน้าไปแบบนั้นเธอก็เจื่อนไปทันที
ซาร่ายืนมองเธอเดินกลับห้องไปพอเธอปิดประตูห้องแล้วซาร่าก็ปิดประตูเสียงดังทันที
ปัง !! เสียงปิดประตูของซาร่าถึงกับทำให้สตีฟสะดุ้ง
“มองอะไรไม่เคยเห็นคนอารมณ์เสียหรือไง !!” ซาร่าถามหลังจากเห็นสตีฟมองเธอ เธอเดินกระแทกเท้าปึงปังกลับไปกินสเต็กต่อทันที
“เป็นอะไรไปที่รักอารมณ์เสียทำไม” สตีฟถามหลังจากซาร่ากลับไปนั่งกินสเต็กแล้ว
“ก็ยัยชีน่านั่นน่ะสิ ดูก็รู้ยัยนั่นมันอ่อยคุณ” ซาร่าพูดออกมา
“อ่อยคุณชีน่าเนี่ยนะอ่อย !!!!” สตีฟแปลกใจ
“ใช่มีที่ไหนจะแต่งตัวแบบนั้นออกมาหาคุณ ยัยนั่นนึกว่าฉันไม่อยู่ห้องน่ะสิถึงใส่ชุดคลุมอาบน้ำออกมาแบบนั้นตั้งใจอ่อยชัดๆ และฉันก็ไม่เชื่อหรอกนะว่ายัยนั่นจะไม่รู้ว่าคอนโดนี้จะมีช่างซ่อมอยู่ เพราะตอนเช่าหรือซื้อห้องที่นี่ทางนิติบุคคลต้องบอกอยู่แล้ว” ซาร่าพูดออกมา
“เอ่อ...ผมว่าไม่มั้งเธอจะมาอ่อยผมทำไม ที่เธอแต่งตัวแบบนั้นเพราะเธออาบน้ำอยู่น่ะสิเธอบอกว่าท่อมันแตกนี่นา และเรื่องช่างซ่อมไม่แน่ว่าบางทีเธออาจจะไม่ได้ฟังก็ได้” สตีฟพูดซาร่าได้ยินดังนั้นก็หันควับมองสตีฟด้วยสายตาดุร้ายทันที
“จึ๋ย !!!” สตีฟถึงกับสะดุ้งเมื่อเห็นสายตาของซาร่า
“เดี๋ยวนี้พูดเข้าข้างคนอื่นด้วยงั้นเหรอ เชอะไม่กงไม่กินมันแล้วไปนอนดีกว่า !!!” ซาร่าพูดออกมาอย่างงอนๆก่อนจะเดินเข้าห้องนอนไปทันที
ปัง !!!! ซาร่าปิดประตูเสียงดังจนสตีฟหน้าซีดอาการแบบนี้เธองอนแน่นอนและเวลาซาร่างอนนี่ง้อยากซะด้วย
“ซวยล่ะสิตรู งอนตุ๊บป่องซะแล้ว” สตีฟพูดออกมาพลางเดินไปเก็บจายสเต็กที่ซาร่ากินเหลือเอาไว้เข้าตู้เย็นไปเสียก่อนเอาไว้เธอหายงอนแล้วคงอยากออกมาอุ่นกินมันเอง
ระหว่างที่ซาร่ากำลังงอนสตีฟก็จัดการทำความสะอาดบ้านและห้องน้ำก่อนจะหยิบเสื้อผ้าออกมาเย็บ
“เยินเลยแฮะ มีขาดหลายจุดด้วยดีนะซาร่าไม่สังเกต” สตีฟพูดออกมาหลังจากเห็นว่าเสื้อผ้าที่เขาใส่ออกไปลุยมามันขาด
สตีฟเอาเสื้อไปซักก่อนจะปั่นแห้งและนำมันมาเย็บจนเหมือนใหม่
“สกิลเย็บปักถักร้อยของเรามันดีจริงๆ ขนาดเสื้อผ้าขาดๆเยินๆยังเย็บจนเหมือนใหม่ได้” สตีฟพูดออกมาอย่างภูมิใจกับผลงานตรงหน้า
“เอาล่ะไปง้อซาร่าดีกว่า !!” สตีฟพูดออกมาก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอน
แกร๊ก !! แอ๊ด !! สตีฟเปิดประตูเข้าไปก่อนจะเห็นซาร่านอนคลุมโปงอยู่
“เป็นอะไรไปที่รักงอนเหรอ !!” สตีฟพูดพลางเดินมานั่งบนเตียงข้างๆซาร่า
ฮึ !! เสียงไม่พอใจเบาๆดังออกมาจากใต้ผ้าห่มนั่น
“น่าอย่างอนเลยนะผมไม่ได้เข้าข้างคนอื่นซักหน่อยผมเป็นสามีคุณนะจะเข้าข้างคนอื่นได้ยังไง” สตีฟพูดง้อ
“แต่เมื่อครู่นายก็พูดแก้ตัวให้ยัยผมบลอนด์อกโตนั่น !!!” เสียงซาร่าดังขึ้นมาจากใต้ผ้าห่ม
เธอไม่ผมบลอนด์หรือไง สตีฟคิดในใจแต่ไม่ได้พูดออกไป
“ก็คุณพูดไม่มีเหตุผลนี่นา” สตีฟพูดกลับไป
“ไม่รู้ล่ะฉันไม่ชอบยัยนั่น ดูก็รู้มันมาอ่อยคุณชัดๆ” ซาร่าพูดออกมาพลางเลิกผ้าห่มลงมาจนเห็นหน้าเธอที่ที่ตาแดงๆ
นี่เธอร้องไห้งั้นเหรอ !!! สตีฟตกใจมากที่ซาร่าร้องไห้เพราะเธอเป็นคนเข้มแข็งมากหลังจากเสียพ่อและแม่ไปเธอก็ไม่ร้องไห้อีกเลย
“คุณร้องไห้อย่างนั้นเหรอดูสิตาแดงไปหมดเลย” สตีฟพูดพลางยกมือขึ้นลูบแก้มซาร่าเบาๆ
“ไม่รู้ล่ะก็ใครใช้ให้นายเข้าข้างยัยนั่น มันทำให้ฉันน้อยใจ” ซาร่าพูดออกมา
“ผมน่ะอยู่ข้างคุณเสมอนั่นแหละ เราก็แต่งกันมาตั้งนานแล้วนะไม่ต้องน้อยใจไปหรอกผมรักคุณที่สุดเลยรู้มั้ย” สตีฟพูดพลางค่อยๆก้มตัวลงจูบที่หน้าผากเธอเบาๆ
“อืม...ขอโทษนะที่งี่เง่าไปหน่อยตั้งแต่กลับมาจากเข้าค่ายดูเหมือนรู้สึกว่านายดูพึ่งพาได้มากขึ้น และเป็นลูกผู้ชายมากขึ้นล่ะมั้ง” ซาร่าพูดออกมาจากความรู้สึกสตีฟได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
เซนส์เธอแรงจริงๆ เหมื่อนจะรู้เลยแฮะว่าเราไม่ได้อ่อนแอเหมือนแต่ก่อนแล้ว สตีฟคิด
“ฮ่ะๆ ผมจะดูเป็นแบบนั้นได้ยังไง ผมเลเวลหนึ่งเองนะ แถมสกิลก็มีแต่สกิลที่ใช้งานไม่ได้ผมสิต้องเป็นฝ่ายรู้สึกพึ่งพาคุณ คุณน่ะเปรียบเสมือนช้างเท้าหน้าเลยนะ ส่วนผมน่ะเป็นช้างเท้าหลัง เอาล่ะลุกขึ้นไปกินสเต็กต่อเถอะคุณกินมันไปนิดเดียวเองเดี๋ยวผมจะอุ่นให้เอง” สตีฟพูดก่อนจะดึงผ้าห่มออกและอุ้มซาร่าขึ้นมาจากเตียงและพาเธอไปนั่งที่โต๊ะกินข้าว
สตีฟรีบหยิบสเต็กที่แช่ตู้เย็นไว้ออกมาอุ่นจริงๆสตีฟจะเก็บมันลงไปในกระเป๋ามิติก็ได้แต่สตีฟกลัวว่าจะทำให้ซาร่าสงสัยจึงไม่ทำแบบนั้น
“เอาล่ะเสร็จแล้ว กินตอนร้อนๆอยู่นะรสชาติอาจจะตกไปนิดเพราะมันเอาไปแช่ตู้เย็นมา” สตีฟพูด
“ป้อนหน่อยสิสตีฟ” ซาร่าเริ่มอ้อน
“ทีงี้ล่ะทำตัวเป็นเด็กเชียว” สตีฟยิ้มออกมาแต่ก็ยอมลากเก้าอี้มาข้างๆเธอและค่อยๆหั่นให้พอดีคำก่อนจะป้อนมันให้เธอ
“นี่สตีฟรู้หรือเปล่าโรงเรียนฉันจะมีอาจารย์คนใหม่มาสอนด้วยแหละ” ซาร่าพูด
“หืออาจารย์ใหม่งั้นเหรอ ทำไมเข้ามากลางเทอมล่ะ” สตีฟสงสัย
“เห็นว่าเป็นอดีตฮีโร่ที่พึ่งถูกช่วยมาจากชายแดนแคนนาดาน่ะ เห็นว่าโดนสัตว์กลายพันธ์จับไปตั้งสองปี จากข้อมูลที่รัฐให้มาเลเวลตั้งเจ็ดสิบเลยนะ” ซาร่าพูดออกมา
หรือว่าจะเป็นคนที่เราช่วยมาจากหมู่บ้านโกทแมนนั่น รัฐบาลคงหางานและที่อยู่ใหม่ให้พวกเธอสินะ !! สตีฟคิด
“เป็นอาจารย์ผู้หญิงงั้นเหรอ” สตีฟถามเพื่อความแน่ใจ
“หือนายเดาแม่นมากเลยนะเนี่ย เป็นหมอดูงั้นเหรอ” ซาร่าแปลกใจ
“ก็แค่เดาๆไปงั้นแหละ ก็มันมีแค่สองตัวเลือกนี่นา” สตีฟพูด
“ใครว่ามีแค่สอง อาจจะเป็นทอม เป็นเลสเบี้ยน สาวประเภทสอง หรือเป็นเกย์ก็ได้นะ” ซาร่าพยายามเล่นมุขออกมา
“จ้าๆ” สตีฟส่ายหน้าอย่างปลงๆกับมุขของซาร่า
“แต่ถือว่าเธอโชคดีมากเลยนะที่โดนจับไปแบบนั้นแล้วรอดกลับมาได้ เห็นว่ายังมีอีกหลายคนที่ถูกช่วยออกมาจากที่นั่น สงสัยเธอไม่มีที่ไปล่ะมั้งทางรัฐบาลถึงจัดหางานให้” ซาร่าพูด
“อืม..อย่างนี้ก็มีคนช่วยแล้วสิเวลามีเรื่องอะไร จะได้ไม่ต้องพึ่งภรรยาคนเก่งของผมหมด” สตีฟพูดออกมาเพราะซาร่านั้นเป็นอาจารย์ที่เลเวลมากที่สุดในโรงเรียน
“อืม..ก็คงช่วยได้ในระดับหนึ่งถ้าเจอวายร้ายระดับสูงๆเขาคงไม่ไหวเหมือนกัน” ซาร่าพูดพลางนึกถึงเจ้าโจ๊กเกอร์นั่นที่เธอเจอที่สวนสนุกขึ้นมา
“เอาล่ะที่รักกินเสร็จแล้วหรือยัง” สตีฟถามหลังจากป้อนสเต็กจนหมดจาน
“อืมอิ่มแล้วล่ะ” ซาร่าพยักหน้า
“ถ้าอย่างนั้นคุณสนใจจะกินของหวานต่อเลยหรือเปล่า” สตีฟถาม
“นายทำขนมไว้ด้วยงั้นเหรอ ไม่เห็นได้กลิ่นเลยแฮะ” ซาร่าสงสัย
“หึหึ !! ช่าย ~~~ ผมทำไว้เยอะเลยผมจะพาคุณไปกินเองมาเถอะ” สตีฟยิ้มกรุ้มกริ่มก่อนจะอุ้มซาร่าขึ้นมา
“อุ้ย !!!” ซาร่าอุทานออกมาเพราะทันทีที่สตีฟอุ้มเธอขึ้น เธอก็รู้สึกว่ามีอะไรแข็งๆกำลังทิ่มก้นเธออยู่
“ไม่อยู่หลายวันคงเก็บกดมากเลยสินะที่รัก !!” ซาร่ายิ้มออกมาเธอเข้าใจแล้วว่าของหวานที่สตีฟเตรียมไว้คืออะไร
“ช่าย !! เก็บกดมากๆเลย” สตีฟพูดออกมาเพราะหลายวันที่อยู่กับโฟว์เขาเก็บกดมากแถมโฟว์ก็ไม่ค่อยระวังตัวอีกด้วยเขาเองก็เป็นผู้ชายจะมีอารมณ์ก็ไม่แปลก
ตึง !! เสียงประตูห้องนอนถูกปิดลงก่อนจะมีเสียงครวญครางของหนุ่มสาวกลัดมันดังออกมาจากห้องนอน
จบ...