ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

    บทที่ 156 เยว่เยว่ เผยตัว

        การต่อสู้ในรอบที่สองดุเดือดเป็นอย่างมาก ใช้เวลาไม่นานการประลองรอบที่สองก็สิ้นสุดลง ทั้งสนามประลองเหลืออนุชนเพียง 10เท่านั้นที่ยังยืนหยัดที่จะต่อสู้ อนุชนที่ยังไม่ถอนตัวทั้ง10 ไม่มีใครดีไปกว่ากันมากนัก หลายๆ คนต่างบาดเจ็บหนัก สูญเสียปราณพลังไปมาก ไม่มีใครได้เปรียบไปกว่ากัน พวกเขาต่างนั่งปิดขั้นพลังฟื้นฟูปราณพลังทั้งสิ้น



    ฝูงชนต่างพากันประหลาดใจ สำนักเซียนดันมีคนผ่านเข้ารอบมาได้ถึงสองคน มันเหนือกว่าที่พวกเขาคาดการณ์กันไว้มาก ไม่คิดสำนักเซียนจะมี อนุชนเหลือรอดมาถึงรอบนี้ได้ พวกเขามองว่า อี้เฉิน กับซีเผิง ที่ผ่านเข้ารอบมาได้ เป็นเพียงโชคช่วยเท่านั้น ไม่มีค่าอะไรให้น่ายินดี



        พวกเขาต่างเฝ้ารอสัญญาณเริ่มการต่อสู้ของ เจ้าสำนักเซียน เมื่อเหลือ10คนสุดท้ายการประลองจะเป็น ขึ้นไปท้าประลองทีละคน
    พวกเขาต่างใจจดใจจ่อรอคอยการประลองที่จะเริ่มขึ้น ในรอบ10คนสุดท้ายต้องเป็นอะไรที่สนุกแน่ๆ การต่อสู้ยังคงเป็นเช่นเดิมเพียงแค่สนามประลองจะเหลือสนามเดียวเท่านั้น




    เจ้าสำนักเซียนประกาศก้อง "การประลองรอบที่3เริ่มได้" ทันทีที่เจ้าสำนักเซียนเอ่ยขึ้น รอบๆ สั่นไหวอย่างรุนแรง ปราณพลังสีทองหลั่งไหลขึ้นไปบนฟ้า สร้างสนามประลองแห่งเกียรติยศขึ้นมา มันรอยเหลือลานประลองด้านล่างขึ้นมา อยู่ใน ระยะสายตาผู้ชมพอดี



    ฝูงชนที่เห็นยังใจสั่นสะท้าน นี้หรือสนามประลองแห่งเกียรติยศ ที่ลำลือกัน



    ทันทีที่สนามประลองแห่งเกียรติยศ ถือกำเนิดขึ้น กงจือ บินทะยานขึ้นไปบนลานประลองแห่งเกียรติยศทันที

    นางชี้นิ้วมาที่ ซีเยว่ "ข้าขอท้าเจ้าสู้"



    ฝูงชนต่างไม่คาดคิด คู่แรกที่ขึ้นประลองจะเป็น คู่ของแม่นางกงจือ กับแม่นางซีเยว่ ผิดคาดกว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก ไม่มีใครกล้าคาดเดา

    ว่าพวกนางทั้งสองคนใครจะเป็นผู้ชนะ พวกเขาต่างตั้งหน้าตั้งตารอชมการประลองที่จะเริ่มขึ้นในเร็วๆ นี้



    ซีเยว่ ที่ขึ้นไปบนลานประลองนางมีท่าทีกังวลเล็กน้อย แม้แต่หรั่นหลันยังไม่สามารถเอาชนะ กงจือผู้นี้ได้ นางผู้นี้ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

    พวกเขาทั้งสองคน ไม่ได้ดีไปกว่ากันมากนัก ล้วนศูนย์เสียปราณพลังไปมาก จากการต่อสู้



    กงจือยกยิ้ม ก่อนเอ่ยพูดด้วยท่าทีเย้ยหยันคู่ต่อสู้ "หวังว่าเจ้าจะทำให้ข้าสนุกกับการต่อสู้ได้นะ"



    ซีเยว่ที่ได้ยินถึงกับไม่สบอารมณ์ ตัวนางไม่ชอบยั่วโมโหคู่ต่อสู้ จึงไม่ชอบใจวิธีการของกงจือมากนัก กงจือนางผู้นี้คิดหมายจะยั่วโทสะนางเป็นแน่

    "ข้าไม่หลงกลตัวเจ้าหรอก มาต่อสู้กันด้วยความซื่อตรงดีกว่า"



        กงจือที่ได้ยินถึงกับหน้ามืดทะมึน หญิงสาวคนนี้นางไม่อาจยั่วโทสะได้แม้แต่น้อย นางชักอยากที่จะทำลายความเยือกเย็นของนางเสียแล้ว

    กงจือ มองไปที่นางด้วยดวงตาอำมหิต ก่อนจะระเบิดปราณพลังออกมาอย่างบ้าคลั่งไม่เก็บออมปราณพลังอีกต่อไป

    ปากของนางเปลี่ยนเป็นสีเขียว พ่นควันออกมาจากริมฝีปาก ควันแพร่กระจายทั่วลานประลองอย่างรวดเร็ว

    ก่อนที่จะตกลงพื้นสนามประลอง รอบๆ เต็มไปด้วยน้ำสีเขียวเหนียวข้น คิดหมายตรึงร่างนางไว้



    ซีเยว่ ที่เห็นควันสีเขียวที่พุ่งเข้ามา นาง ตวัดกระบี่ที่สร้างปราณพลังออกไปอย่างรวดเร็ว คลื่นกระบี่แพร่กระจายออกไปรอบทิศ

    กวาดเอาน้ำสีเขียวเหนียวข้น สลายหายไปจากลานประลองในทันที




    ซีเยว่ไม่รอช้าพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ฟาดกระบี่เข้าใส่ ร่ายกายของกงจือ อย่างรุนแรงดุจสายฟ้าฟาด เสียง"ตูม"ดังก้อง



    กงจือที่โดนการโจมตีถึงกับร่างสั่นเทิ่ม ถอยร่นไปหลายก้าว นางเริ่มเดือดดาลไม่คิดว่าซีเยว่จะทำลายควันของนางได้

    กงจือพุ่งออกไปดั่งสายศร ก่อนจะปล่อยหมัดอัดปราณพลังเข้าโจมตีสวนซีเยว่ทันที หมัดที่นางโจมตีออกไปรุนแรงอย่างมาก

    แม้แต่อากาศรอบๆ ยังบิดเบี้ยว



    ซีเยว่เองก็ไม่คิดถอยหนี ฟาดกระบี่สวนการโจมตีเข้าไปตรงๆ อย่างบ้าคลั่ง



    เสียง"ตูม"ดังก้องไม่ขาดสาย พวกนางปะทะกันนับร้อยกระบวนท่า เลือดของพวกนางทั้งสองค่อยๆ หลั่งไหล จากการปะทะกันอย่างบ้าคลั่ง

    กำปั้นของกงจือถึงกับต่อยหัวไหล่ของ ซีเยว่จนแหลกเละ ซีเยว่ เองก็เฉือนร่างนางจนเป็นแผลใหญ่เลือดไหลนอง

    อาภรณ์ของทั้งคู่ขาดลุ่ยไม่มีชิ้นดี




    ฝูงชนที่ชมการประลองยังใจสั่นสะท้าน ไม่คิดว่าพวกนางจะปะทะกันตรงๆ แบบนี้

    พลังต่อสู้พวกนางสู่สีกันเป็นอย่างมากไม่มีใครคิดว่า ซีเยว่ จะเก่งกาจถึงเพียงนี้ถึงขนาดต้านการโจมตีของ จอมยุทธหลบซ่อนได้



    ก่อนที่พวกนาง ทั้งสองจะ รอยกระเด็นออกไปคนละทิศคนละทางจากแรงปะทะครั้งสุดท้าย ร่างทั้งร่างบาดเจ็บหนักกันทั้งคู่

    ไม่มีใครดีไปกว่ากัน อาภรณ์อาบย้อมไปด้วยเลือด หายใจหนักอย่างรุนแรง



    กงจือถึงกับขมวดคิ้วมุ่นคิดไม่ถึง หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ นางไม่เก็บซ่อนพลังอีกต่อไป นางแปลงกายเป็นสัตว์อสูรทันที

    ในตัวนางมีสายเลือดสัตว์อสูรงูสวรรค์อยู่ นางจึงคิดใช้ร่างที่แท้จริง คิดจบการต่อสู้ครั้งนี้



    รอบๆ เกิดแสงพร่างพราวจนฝูงชนแสบตา "นั้นมันแสงอะไร" พวกเขาต่างชี้มือชี้ไม้ไปที่แสงก่อนไต่ถามผู้รู้ ทันทีที่แสงหายไปพวกเขาก็ต้องเบิกตากว้าง"ผู้มีสายเลือดสัตว์อสูรงั้นหรือ แถมยังเป็นสัตว์อสูรโบราณ ถึงจะไม่ใช่สายเลือดบริสุทธิ์ก็ตาม"



    กงจือที่แปรงกายเป็นงูสวรรค์ตัวใหญ่ นางเอ่ยพูดเสียงเรียบ "เจ้าระวังตัวด้วยข้าจะไม่ออมพลังอีกต่อไปหากตายก็อย่าโทษข้าล่ะ"



         กงจือเลื้อยออกไปอย่างรวดเร็วอ้าปากเขมือบ ซีเยว่ เข้าไปในปาก หมายจบการต่อสู้

    ซีเยว่ ที่เห็นท่าไม่ดีนาง ระเบิดปราณพลังสร้างเกาะป้องกันขึ้นมาทันที งูสวรรค์อ้าปากกัด ลงมาอย่างแรงคิดบดร่างนางเสีย

    ไม่นานเกาะป้องกันที่นางสร้างก็เริ่มแตกร้าว



        ซีเยว่ ระเบิดปราณพลังออกมาอย่างบ้าคลั่ง สร้างเกาะป้องกันเสริมเข้าไปทันที เกาะป้องกันที่นางสร้างค่อยๆ แตกร้าวเป็นทางยาว

    ไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไป นางถึงกับขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะยกกระบี่ในมือขึ้นแล้วปล่อยปราณพลังเข้าไปในกระบี่อย่างบ้าคลั่ง

    กระบี่ปราณพลังสั่นไหวอย่างรุนแรง พุ่งเสียบปากของ งูสวรรค์จนทะลุ



    "อ๊าก"กงจือ ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด นางเดือดดาลเป็นโทสะ "ก่อนจะตะโกนก้อง เจ้า กล้าทำให้ร่างข้าบาดเจ็บงั้นหรือ"
    กงจือ เลื่อยพุ่งออกไปอีกครั้ง ใช่สำตัวบีบ ซีเยว่หมายบดร่างนางให้แหลก

    ตัวซีเยว่ เองก็เสียปราณพลังไปอย่างมาก หากนางไม่ใช้ปราณพลังคงไม่สามารถหลุดออกมาจากปากของ งูสวรรค์มาได้



        ซีเยว่ พยามถอยหนี กงจือที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว แต่ตัวนางยังช้าเกินไปถูกกงจือ ใช่ร่างกายอันใหญ่โตล้อมพันไว้ ก่อนที่นางจะค่อยๆ

    กดดันบีบรัด ซีเยว่ตัวของ ซีเยว่เองก็ พยามสร้างเกาะป้องกันขึ้นมาหมายป้องกันร่างที่กำลังจะถูกรัด ปราณพลังของนางใกล้หมดเต็มที

    ก่อนที่เกาะป้องกันที่นางสร้างจะเริ่มแตกสลาย



    ร่างทั้งร่างของนางถูกบีบรัดอย่างรวดเร็ว "อ๊าก" ซีเยว่ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด กระดูกทั้งร่างของนางแตกละเอียดไม่มีชิ้นดี

    สติของนางเริ่มเลือนราง ไม่สามารถต่อสู้ได้อีกต่อไป



    ฝูงชนที่เห็นยังใจสั่นสะท้าน หากเป็นพวกเขาโดนการโจมตีแบบนี้เขาไป คงได้ร่างแหลกสลายในพริบตาเป็นแน่

    ซีเยว่ ไม่มีแรงต่อต้านอีกต่อไป ปราณพลังของนางหมดสิ้น ก่อนกงจือจะคายตัวของซีเยว่ ออกมา



    กงจือ ดวงตาแดงก่ำราวเลือดไม่คิดปล่อยหญิงสาวผู้นี้ให้มีชีวิตอยู่ นางปล่อยจิตสังหารออกมาอย่างบ้าคลั่ง คิดใช้หางแทงร่าง

    ซีเยว่ให้ตาย กงจือตะโกนก้อง"ตายซะ"




    ซีเผิง กับ อี้เฉินที่เห็น ซีเยว่กำลังตกอยู่ในอันตราย พวกเขาเริ่มบ้าคลั่ง คิดจะไปช่วยก็อยู่ไกลเกินไป

    ดวงตาของพวกเขาแดงก่ำราวเลือด ตะโกนก้องออกมา"ไม่นะ"



    กงจือตะวัดหางอย่างแรงหมายแทงร่างซีเยว่ให้ทะลุ อยู่ๆ แหวนมิติของซีเยว่ก็ปล่อยแสงออกมาก่อนจะมีหางงูขนาดใหญ่โผล่ออกมา

    หวดฟาดไปที่กงจือ อย่างแรง "ตู้ม"



    กงจือ ที่บาดเจ็บหนักเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเมื่อโดนการโจมตีบางอย่างเข้าไป ถึงกับทำให้นางหมดสติกลับร่างมนุษย์

    รอยกระเด็นตกรานประลองไปในทันที



        รอบด้านเกิดความฮือฮา ฝูงชนต่างพากันพูดคุย นั้นมันหางของตัวอะไร พวกเขาต่างพากันพูดคุย แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่ามันคืออะไรกันแน่

    มีบางคนถึงกับเบิกตากว้างอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าจะมีเหตุการณ์แบบนี้เห็นได้ชัดๆ ว่าซีเยว่กำลังจะถูกโจมตี อยู่ๆ ก็กลับกลายเป็น

    กงจือที่บาดเจ็บแทนเสียได้



    แม้แต่เจ้าสำนักเซียน กับผู้อาวุโสบางคนถึงกับขมวดคิ้วมุ่นด้วยความประหลาดใจ พวกเขาต่างพากันคาดเดามันคืออะไรกันแน่

    มีเพียงพวกอี้เฉินที่รู้ คนที่ช่วยซีเยว่ ไว้น่าจะเป็น เยว่เยว่ คิดไม่ถึงนางจะมีพลังโจมตีที่มากขนาดนี้ถึงกับทำให้ กงจือที่บาดเจ็บหนักหมดสติลงได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว



    ซีเผิงถึงกับถอนหายใจยาว หากไม่ได้ เยว่เยว่ ช่วยนางไว้ ซีเยว่ได้ตายตกลงไปเป็นแน่


    คล้ายกับเรื่องลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ] ที่คุณอ่าน