บันทึกเทพสงคราม

        ตอนที่ 34 หลี่ถังซานที่ร้ายกาจ

        คณะสำรวจทั้งห้า ออกจากสำนักที่ยี่สิบเอ็ดมุ่งเข้าสู่ป่าดำทันที หลี่ถังซานเดินนำลิ่วไปพร้อมกับเด็กหญิงหงส์เยี่ยเพื่อฝึกวิชาเท้านภาซึ่งเป็นวิชาของเผ่าอสูรโบราณขั้นธรรมดา หากแต่ประโยชน์ใช้สอยกลับมากมายสามารถเคลื่อนที่ในพริบตาได้ในระยะสิบก้าว ทั้งสามารถเดินเหินในนภาได้ระดับหนึ่งแม้จะไม่เร็วมากแต่สะดวกมากมาย สำหรับผู้มีทักษะธนูยิ่งทำให้น่ากลัวขึ้นไปอีกขั้น

        เด็กชายหินกับพี่น้องอีกสองคนจงใจผ่อนฝีเท้าลงเพื่อเว้นระยะห่างต่างพูดคุยถึงเด็กเผ่าอสูรอย่างสนุกปาก ช่วงเวลานี้เด็กชายหินได้มอบผลึกสวรรค์ขั้นกลางสองเม็ดเท่ากับหงส์เยี่ยกับลู่ชางได้ไปก่อนหน้านี้อย่างยุติธรรมสร้างความตื้นตันใจจนกระโดดเข้ามาสวมกอดหอมแก้มฟอดใหญ่เด็กชายหินร้องเสียงหลงขนลุกตั้งชันรีบผลักออกไปให้พ้นตัวเรียกความสนใจให้หลี่ถังซานกับหงส์เยี่ยที่ห่างไปสามสิบก้าวต้องหันมามองดูสีหน้าหลี่ถังซานบ่งบอกถึงความไม่เข้าใจส่วนหงส์เยี่ยเพียงอมยิ้มรู้สึกชุ่มชื่นที่พี่น้องรักกันดี

        “พี่ใหญ่ ท่านช่า....” เด็กอ้วนยังพัวพันเด็กชายหินไม่เลิกจนต้องวิ่งหนีผ่านหน้าหลี่ถังซานกับหงส์เยี่ยไปอย่างรวดเร็วพริบตาเดียวคนทั้งสองวิ่งผ่านป่าดำไปกว่าสามกิโลเมตรลู่ชางเร่งฝีเท้าจนทันหงส์เยี่ยยิ้มแห้งๆให้ก่อนจะรีบเร่งตามคนทั้งสองไป

        “พี่น้องของเจ้า ท่าจะสติไม่ดีเท่าไหร่”หลี่ถังซานหันไปกล่าวกับเด็กหญิงด้านข้างอย่างหน่ายๆ

        “พี่น้องก็เป็นนี้แหละยามทุกข์ยามสุขก็ไม่ทิ้งกันหรือศิษพี่หลี่ไม่มีพี่น้อง” หงส์เยี่ยเห็นใบหน้าหลี่ถังซานดูเย็นเยือกแฝงอำมหิตจึงรู้ว่ามีเบื้องหลังอยู่ภายใต้ใบหน้าเย็นชานี้

        “เหอะ...พี่น้องรึ พวกขยะทั้งสิ้น” หลี่ถังซานแสยะยิ้มขึ้น “เจ้าอย่าเชื่อถือพวกมันให้มากนักพี่น้องจอมปลอมสักวันจะทำร้ายเจ้าได้”หลี่ถังซานกล่าวพร้อมเดินตามเด็กชายทั้งสามไปเผยแผ่นหลังเดี่ยวดายและทระนง

        หงส์เยี่ยเพียงยิ้มรับความหวังดีแต่ในใจกลับค้านว่าพี่น้องของฉันดีที่สุดแล้ว

        ขณะหงส์เยี่ยกำลังตีความเคล็ดวิชาเท้านภาอยู่นั้นเองพลันมีเสียงร้องอย่างตระหนกของเด็กอ้วนลู่ชางดังขึ้น พร้อมกับมีเสียงระเบิดดังสะนั่นในป่าดำส่วนลึกหลี่ถังซานเพียงบอกว่าจะล่วงหน้าไปก่อนจากนั้นลอยตัวขึ้นพุ่งวาบไปอย่างรวดเร็ว

        หงส์เยี่ยผนึกวิชาเนตรพันลี้อย่างรวดเร็วในมือปรากฏธนูม่วงทองเตรียมพร้อมทันที เนตรพันลี้ลมกับเป็นวิชาเนตรระดับสูงภายใต้ป่าดำที่หนาแน่นดวงตาของหงส์เยี่ยราวกับหลุดสูงขึ้นไปบนฟ้ามองเห็นทางด้านหน้าห่างไปร้อยเมตรเด็กชายหินกำลังกระโดดหลบสัตว์อสูรกลุ่มใหญ่ที่จู่โจมเข้ามาเด็กอ้วนลู่เฉียวกับลู่ชางกำลังถูกสัตว์อสูรนับสิบล้อมเข้าหาส่วนหลี่ถังซานพริบตาเดียวล่วงหน้าไปกว่าหกสิบเมตรแล้ว

        ด้วยระดับฝีมือของเด็กอ้วน เด็กผอมแห่งตระกูลลู่ ในตอนนี้ต่อให้พบสัตว์อสูรระดับสี่ยังพอรับมือได้แต่หากมาเป็นฝูงคงได้แต่วิ่งอย่างเดียวแล้วป่าดำแทบไม่เคยพบเจอสัตว์อสูรระดับสี่มานานมากแล้วนอกจากเมื่อไม่นานมานี้ที่เด็กชายหินสังหารไปหนึ่งตัวแต่ตอนนี้กลับมีมากกว่าห้าสิบตัว ที่สำคัญในกลุ่มสัตว์อสูรมีผู้นำเป็นสัตว์อสูรระดับห้ามากกว่าหนึ่งตัว!เป็นสัตว์อสูรระดับห้าที่ไม่เคยปรากฏมานับพันปีแล้ว

         การตะลุมบอนครั้งนี้ไม่ต่างจากเอาไม่ซีกไปงัดไม้ซุงแม้แต่น้อยเพียงไม่กี่อึดใจเด็กชายหินกับพี่น้องทั้งสามต่างสู้พลางถอยมารวมกันทุกคนบาดเจ็บคนไม่น้อย เด็กชายอ้วนลู่เฉียวแม้จะมีพลังระดับกำเนิดพลังขั้นหนึ่งปลายแต่ขีดความสามารถต่อสู้กลับด้อยกว่าพี่น้องทั้งสองสุดเห็นหลังด้วยอาวุธประจำกายกับเคล็ดวิชาจากบันทึกโถงชะตายังไม่อาจใช้งานหรือเข้าใจเคล้ดความได้เด็กชายลู่ชางเรียกสนับมืออสูรมายาออกมานานแล้ว อสูรมือทองสัตว์อสูรระดับสี่เพียงสองสามตัวไม่อาจเข้าใกล้ได้ในระยะห้าเมตรแต่หากสังหารยังไม่เพียงพอเด็กชายหินแม้จะมีพลังฝึกปรือเพียงระดับเริ่มกำเนิดขั้นห้าแต่ด้วยเคล็ดวิชาพายุเก้าขั้นพายุขั้นสองกับโล่สวรรค์ขั้นต้นยังมีดีพอจะรับมืออสูรมือทองสามตัวได้บางครั้งปะทุพลังพายุขั้นสามในชั่วพริบตาทำร้ายอสูรมือทองจนบาดเจ็บเป็นครั้งคราวแต่ด้วยจำนวนที่มากจนเรียกว่าผิดธรรมดาราวกับถูกผู้ใดควบคุมให้มาจัดการกับเด็กทั้งสามก็ไม่ปาน

        ขณะที่เด็กชายหิน กับลู่ชางต้องรับมืออสูรมือทองอย่างตึงมือ ลู่เฉียวที่อยู่กึ่งกลางกลับถูกอสูรมือทองสองตัวที่หลุดแนวป้องกันเข้ามาทำร้ายจนร่างเซถลาออกไปด้านข้างสามก้าวเข้าไปอยู่ในพื้นที่โจมตีของอสูรมือทองอีกตัว ฝ่ามือทั้งสองของอสูรมือทองเรืองแสงขึ้นผนึกเป็นก้อนพลังลมปราณดวงใหญ่หากปล่อยลงมาต่อให้มีลู่เฉียวมีวิชาโล่สวรรค์เหมือนเด็กชายหินก็ไม่อาจต้านรับตรงได้ได้อย่างแน่นอน

        เฟี้ยว...เสียงหวีดร้องดังยาวเหยียด อสูรมือทองที่มีร่างกายแข็งแกร่งแม้จะถูกทำร้ายจากเด็กชายหินและลู่ชางมาหลายครั้งยังไม่อาจทะลวงผิวหนังแข็งแกร่งได้กลับปรากฏรูขึ้นสองรูอย่างไม่น่าเป็นไปได้

        โฮก..เสียงคำรามก่อนตายของอสูรมือทองดังขึ้น จากนั้นมีอสูรมือทองอีกสองตัวล้มลงในเวลาไล่เลี่ยกันห่างไม่เกินสองอึดใจ

        ฟู่...เสียงระบายลมปราณออกจากปากของหงส์เยี่ยหลังจากทุ่มเทพลังเกินครึ่งกับธนูม่วงทองที่เพิ่งฝึกฝนสำเร็จในระยะร้อยเมตรถึงกับยังมีพลังทำลายที่น่าหวาดหวั่นจนน่าสะพรึ่งกลัวแต่ด้วยพลังฝึกปรือตอนนี้เด็กหญิงสามารถยิงออกได้เพียงสามครั้งเท่านั้นหลังจากคลายวิกฤติให้เด็กหญิงอ้วนเสร็จรีบเก็บธนูม่วงทองวิ่งตามไปอย่างเร่งร้อน

        จังหวะนั้นเองหลี่ถังซานบรรลุถึงที่เด็กทั้งสามในมือปรากฏดาบสีขาวเล่มใหญ่ยักษ์เกินตัวยกขึ้นบนหัวพลังลมปราณสายหนึ่งวนเวียนไปตามตัวดาบ ปราณดาบยักษ์ปรากฏซ้อนทับไปบนฟ้าสามชั้นก่อนฟาดลงมาใส่อสูรมือทองทมี่รวมกลุ่มอยู่กว่าสิบตัว

        “ดาบอสูรเปิดฟ้า”

        ตูม...พลังทำลายของดาบหนักหน่วงรุนแรงมหาศาลเพียงดาบเดียวอสูรมือทองสัตว์อสูรระดับสี่จำนวนสี่ตนถูกฝ่าแยกร่างเป็นชิ้นๆราวกับเต้าหู้

        “ข่ายพลังต้านสี่ทิศ”

        หลี่ถังซานหลังจากใส่หนึ่งดาบสะท้านฟ้าเปิดพื้นที่ว่างแห่งหนึ่งเพียงเคลื่อนตัววูบ เด็กชายหินลู่เฉียวและลู่ชางถูกพลังสายหนึ่งดึงเข้ามาอยู่ด้วยกันหลี่ถังซานเหวี่ยงผลึกสีเขียวหกก้อนไปรอบทิศ พลังเส้นแสงสีเขียวกระจายวาบ...เชื่อมต่อผลึกทั้งหกกลายเป็นวงแหวนพลังวงหนึ่งสร้างเป็นเกราะป้องกันที่กล้าแข็งอย่างมาก  อสูรมือทองต่างถูกกันไว้นอกข่ายพลังทันที

        เหล่าผู้ฝึกตนที่มีพลังฝึกปรือระดับพลังสรรพธาตุ ล้วนมีขีดความสามารถบรรจุพลังธาตุลงในวัตถุเพื่อสร้างพลังรูปแบบหนึ่งขึ้นมาข่ายพลังป้องกันที่หลี่ถังซานใช้เป็นข่ายป้องกันธาตุดินสิ่งเหล่านี้ถูกเรียกขานในโลกเทวะว่า “ตรากฏศักสิทธิ์” ตรากฎศักดิ์สิทธิ์เป็นวัตถุหายากที่น้อยคนจะมีครอบครองทั้งยังใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น มูลค่านับว่ามหาศาลมากจริงๆ

        “ศิษพี่หลี่...ขอบคุณ”เด็กชายหินลอบนับถือต่อพลังยุทธ์ที่ศิษย์พี่แสดงออกมาเป็นการแสดงขีดความสามารถที่เกินกว่าที่คาดคิดไว้มากนัก

        “สัตว์อสูรเหล่านี้มาจากไหน มากมายเช่นนี้” ลู่เฉียวขยับร่างอ้วนท้วนมองไปรอบๆอย่างหวาดหวั่น

        หลี่ถังซานไม่เอ่ยคำใดสายตาจับจ้องไปทางสัตว์อสูรระดับห้าสามตนที่กำลังแหวกกลุ่มอสูรมือทองเข้ามา

        “หมีสามหัว วานรปีศาจ” เสียงเด็กชายหินดังขึ้น“นี่มันสัตว์อสูรระดับห้าเลยนะ”

        “ถูกต้อง... ข่ายป้องกันไม่อาจต้านพวกระดับห้าได้นานนัก”หลี่ถังซานทำหน้าเคร่งเครียด “หากข้าบอกให้ไป พวกเจ้าทั้งสามมุ่งหน้าไปทางเหนือให้สุดฝีเท้าไปสบทบกับเยี่ยน้อย(หงส์เยี่ย)ที่แม่น้ำ ขอเพียงข้ามไปย่อยสามารถสลัดหลุดจากสัตว์อสูรเหล่านี้ได้”

        ตูม...ข่ายพลังป้องสั่นไหวอย่างรุนแรงเมื่อถูกหมีสามหัวทุบลงมาในทีเดียวครืน...ข่ายพลังมีรอยแตกร้าวเล็กๆเกิดขึ้นเมื่อถูกกระหน่ำทุบนับสิบครั้ง

        “ไม่มีเวลาแล้ว รีบไป”

        หลี่ถังซานตวาด ก่อนพลังลมปราณสีแดงเข้มจะประทุขึ้นรูปร่างของเด็กชายขยายใหญ่ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดงราวโลหิตขุมพลังน่าสะพรึ่งกลัวอย่างไม่อาจบรรยายแผ่ออกมากมากมายมหาศาลนี่คือการปลดปล่อยพลังสายเลือดของเผ่าอสูร พลังพื้ยฐานสูงขึ้นกว่าสองเท่าทันทีพร้อมกับข่ายพลังป้องกันพังทลายลง

        บึ้ม...หนึ่งหมัดของหมีสามหัวปะทะกับหมัดหลี่ถังซานพลังสัตว์อสูรระดับห้าช่างรุนแรงและแข็งแกร่งถึงกับรับพลังของหลี่ถังซานที่กระตุ้นพลังสายเลือดออกมาได้

        “ไป...” หลี่ถังซานตวาดอีกครั้งเมื่อเห็นเด็กชายหินยังไม่ยอมวิ่งตามพี่น้องทั้งสองไป “ข้าจะตามไปอย่างแน่นอนเจ้าขยะอย่ามาขวางมือขวางเท้า”

        ฮ่า....ดาบสลายบรรพต ดาบเล่มยักษ์สีขาวปรากฏในมืออีกครั้งเพียงดาบฟันออกอสูรมือทองไม่น้อยกว่าสิบตนถูกหันออก หมีสามหัวสองตัวยกแขนต้านไว้ยังต้องถอบไปกว่าสิบเมตร

        “อย่าผิดคำพูดละ...”เด็กชายหินรู้ดีว่าตนเองยังกระจอกเกินไปที่จะช่วยเหลือได้แต่กัดฟันวิ่งออกไปสุดฝีเท้าทันที

        “เจ้าต้องรั้งอยู่”หลี่ถังซานเห็นวานรโลหิตที่มีท่าร่างรวดเร็วพุ่งเข้าหาเด็กชายหินรีบเคลื่อนตัวมาขวางดาบยักษ์สีขาวฟันออกสามดาบสะกดให้วานรโลหิตต้องถอยหลัง

        “อะไรกัน พวกมันมาเพราะฉีเทียน?”หลี่ถังซานลงมือกดดันจนวานรโลหิตถอยหลังแต่เหล่าสัตว์อสูรภายใต้การนำของหมีสามหัวสองตนกลับเปลี่ยนเป็นไล่ตามเด็กชายหินไปจนหมดไม่สนใจหลี่ถังซานแม้แต่น้อย แม้แต่วานรโลหิตก็เช่นเดียวกันมุ่งแต่จะไปหาเด็กชายหินเพียงผู้เดียว

        “ดูถูกข้า หลี่ถังซานเกินไปแล้ว หากข้าให้อยู่อสูรชั้นต่ำอย่างพวกเจ้าก้ต้องอยู่”

        ร่างหลี่ถังซานพลันดีดพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าดาบสีขาวยักษ์ควบรวมพลังลมปราณไว้เป็นหนึ่งเดียว รังสีดาบยืดยาวออกมาอีกครึ่งเมตร ปราณดาบดุดันก่อเกิดเป็นวงแหวนลมปราณรอบตัวดาบนับสิบชั้นซ้อนกันนี่คือกระบวนท่าดาบทรงพลังที่สุดในเพลงดาบราชันย์อสูร ของเผ่าอสูรโบราณนามเทพอสูรล้างชีวัน

        เพียงพลังเริ่มปรากฏเหล่าสัตว์อสูรทั้งหมดถูกพลังขุมหนึ่งกดทับลงมาจนต้องหยุดร่างลงผู้ที่อ่อนด้อยทรุดตัวลงดื้นกับพื้น หมีสามหัวเปลี่ยนทิศทางมาทางหลี่ถังซานปากทั้งสามอ้าเปิดออกเห็นก้อนพลังงานลมปราณควบแน่นสีดำถูกคายออกมาส่วนวานรโลหิตผลึกลมปราณสีแดงขึ้นมาแผ่กระจายออกมารอบตัวราวกับเปลวเพลิงสองมือประกบกันตรงหน้าพลังลมปราณสีแดงถูกควบรวมที่อุ้งมือทั้งสองพร้อมจะยิงออกมา

        ฮึม...เสียงคำรามดังลั่น เพลงดาบอสูรราชันย์นามเทพอสูรล้างชีวันถูกปลดปล่อยออกมาพร้อมกับหมีสามหัวสองตัวยิ่งพลังลมปราณสีดำหกสาย วานรโลหิตส่งพลังปราณโลหิตออกมาพลังทั้งหมดเทียบเคียงยอดฝีมือระดับพลังสรรพธาตุขั้นปลายสัปยุทธ์กันเกิดเป็นมหัตภัยขนาดใหญ่ที่ยากพบเห็นได้

        ตูม....

                                       ................