ถึงแม้ว่าหลายๆคนจะเดินออกไปจากสถานที่แห่งนี้แล้วแต่ตัวของ เฟยเทียนและลี่ถิง ต่างจ้องพบสบตาราวกับว่านี่คือรักแรกของคนทั้งสองความงดงามของลี่ถิงนั้นมันสะกดสายตาจนตัวของเขานั้นวางแทบไม่ลงมือของชายหนุ่มยังคงนิ่งค้างอยู่ที่บริเวณใบหน้าของนาง เวลาผ่านไปชั่วครู่สาวน้อยค่อยเริ่มถอนสายตาจากเขาพร้อมท่าทางเขินอาย
“พี่เฟยเทียน หากใครจะมาพบเห็นเข้ามันจะดูไม่เหมาะทั้งท่านและข้าต่างก็มีคู่หมั้นหมายแล้ว” ชายหนุ่มผู้โง่เขลามีหรือจะสู้หญิงร้อยเล่ห์เช่นนาง
“ผู้หญิงที่งดงามและนิ่มนวลอ่อนหวานเช่นเ้าทำไมถึงไม่ได้มาเป็คู่หมั้นของข้านะ” คุณชายเฟยเทียนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะเสียดายสาวงามที่สุดแสนจะล้ำค่าเช่นนี้กำลังที่จะตกไปของน้ำมือเ้าขยะผู้หนึ่งมันเป็เพียงแค่พ่อค้ากระจอกๆธรรมดาๆเท่านั้น เขาไม่เข้าใจในตัวแม่ทัพเลยว่าทำไมถึงยินดีที่จะมอบสมบัติที่ล้ำค่าเช่นนี้ให้กับผู้อื่นโดยง่าย
“เห้อ..บางทีนี่มันอาจจะเป็ชะตากรรมข้าเป็เพียงแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆท่านพ่อสั่งให้ข้าหมั้นหมายกับใครข้าก็ต้องหมั้นหมายกับคนนั้นตัวของข้านั้นก็เปรียบเสมือนกับนกน้อยในกรงทอง” ลี่ถิงพูดพร้อมทั้งบีบน้ำตาออกมา หัวใจของเฟยเทียนราวกับรู้สึกบีบรัดเล็กน้อยเมื่อเด็กสาวที่มีใบหน้าสุดแสนจะงดงามร้องไห้อยู่ต่อหน้า
“น้องลี่ถิง หยุดร้องซะหากน้องไม่อยากจะหมั้นหมายกับหมอนั่นพี่จะช่วยคุยกับท่านแม่ทัพให้เอง” ชายหนุ่มผู้ไร้เดียงสาไม่ทันมารยาร้อยเล่ห์ของสาวน้อยทำทีฉวยโอกาสโอบกอดนางในทันทีกลิ่นกายของนางนั้นเย้ายวนเป็อย่างมากจนเขาอยากที่จะแตะััเรือนร่างของนางสาวน้อยทำทีดิ้นรนขัดขืนเล็กน้อยแต่ภายใต้อ้อมกอดของเขานั้นนางแอบยิ้มแย้มอยู่
“ไม่ได้นะคะท่านพี่เฟยเทียน แบบนี้มันจะไม่เหมาะนะเ้าคะ หากมีใครพบเห็นเข้า” น้ำเสียงของนางนั้นช่างนิ่มนวลอ่อนหวานมัดใจชายหนุ่มยิ่งนางดิ้นรนขัดขื่นมากขึ้นเท่าไหร่หัวใจของเขามันก็ยิ่งพองโตมากขึ้นเท่านั้น
“น้องลี่ถิงกลิ่นกายของเ้ามันช่างหอมหวานเสียเหลือเกินจนพี่อดที่จะแตะเนื้อต้องตัวเ้าไม่ได้” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะออดอ้อนเขาอยากที่จะแตะััเรือนร่างของนางให้มากกว่านี้
“พี่เฟยเทียน ท่านพอที่จะไปดื่มน้ำชาเป็เพื่อนน้องได้ไหมค่ะ” น้ำเสียงของนางนั้นถึงแม้จะเต็มเปี่ยมไปด้วยความไร้เดียงสาแต่มันก็แอบแฝงไปด้วยความเย้ายวนเล็กน้อย
“ได้สิ เพื่อน้องลี่ถิง พี่เฟยเทียนคนนี้พร้อมทำให้น้องได้อยู่แล้ว” ความงดงามที่ไร้ที่ติของนางมีหรือที่ตัวเขานั้นจะตอบปฏิเสธ ส่วนตัวของลี่อิงเขาค่อยไปง้อนางทีหลังชายหนุ่มมั่นใจในความหล่อเหลาของตัวเองเป็อย่างมากต่อให้เป็นางฟ้านาง์มาจากไหนนางจะต้องให้อภัยในความหล่อเหลาของเขาชายหนุ่มผู้นี้นับได้ว่ามีความหลงตัวเองอยู่ไม่น้อย
ภายในห้องพักส่วนตัวของลี่ถิง คิดไม่ถึงว่าตัวของนางนั้นจะกล้าเชื้อเชิญชายหนุ่มที่ไม่ใช่คู่หมั้นของตัวเองมาห้องนับว่าตัวของนางนั้นมีความใจกล้าอยู่ไม่น้อยหญิงสาวที่มองดูแล้วเรียบร้อยอ่อนหวานแต่เพียงภายนอกนางแต่ตัวของนางนั้นกับแอบซ่อนความร้อนแรงเอาไว้จนอย่างหน้าเหลือเชื่อ
เฟยเทียนกำลังที่จะเปิดปากพูดกับนางแต่สาวน้อยใจกล้าผู้นี้นำริมฝีปากที่สุดแสนจะเย้ายวนของนางประกบปิดริมฝีปากของชายหนุ่ม ยอดบุรุษเช่นเฟยเทียนถึงกับเบิกตากว้างเมื่อโดนสาวน้อยที่ดูเหมือนจะไร้เดียงสาดูดเลียริมฝีปากของเขาอย่างดูดดื่มนางค่อยๆถอนริมฝีปากของนางออกมาอย่างเชื่องช้า
“ท่านพี่เฟยเทียนข้ารักท่าน ข้าแอบหลงรักท่านมาโดยตลอด” ลี่ถิงเปิดปากสารภาพรักกับชายหนุ่มภายในห้องนอนของตน น้ำเสียงสำเนียงที่แสดงถึงความเรียบร้อยอ่อนหวานแต่แท้ที่จริงกับแอบซ่อนลีลาที่สุดแสนจะร้อนแรงเอาไว้ทำให้ภายในหัวใจของเฟยเทียนนั้นแอบตื่นเต้นมิได้
“น้องลี่ถิง เ้ามาเป็ของพี่นะ พี่เองก็หลงรักเ้าเช่นกัน” เพื่อที่จะได้ทำกิจกรรมอย่างว่าต่อเขาจำเป็ที่จะต้องสารภาพรักกับนางความร้อนแรงของนางนั้นมันเกินกว่าจะห้ามใจ คนทั้งสองต่างพากันร่วมรักกันอย่างดูดดื่มเวลาห่างหายไปหลายชั่วยามตัวของเฟยเทียนก็ยังไม่คงยอมออกมาจากห้องของนางรสชาติของกามอารมณ์ของคนทั้งสองนั้นมันช่างหอมหวานราวกับว่าคนทั้งสองนั้นต่างติดใจในรสชาติของกันและกัน
“พี่เฟยเทียน ท่านรู้สึกมีความสุขบ้างไหม” หญิงสาวตัวน้อยกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะออดอ้อนยามที่อยู่ภายในอ้อมกอดของเขา
“พี่รู้สึกมีความสุขมาก เ้าคือของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดภายในชีวิตของพี่” คนทั้งสองต่างลุ่มหลงในกันและกันอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ลี่ถิงแอบยิ้มที่มุมปากอย่างมีชัย เพราะในที่สุดนางก็สามารถเอาชนะพี่สาวที่นางเกลียดมาได้แล้วนางจะแย่งชิงทุกสิ่งทุกอย่างที่ตัวของนางสมควรได้มาจากเขา
ั้แ่นั้นเป็ต้นมาตัวของเฟยเทียนก็แอบมาร่วมหลับนอนกับลี่ถิงอยู่หลายครั้งเขาเล่นชู้กันอย่างไม่เกรงกลัวว่าผู้คนภายนอกนั้นจะรับรู้ชายหนุ่มกายเป็สุนัขเชื่องๆของลี่ถิงไปแล้วเมื่อตัวของนางนั้นให้กามราคะกับเขาเป็รางวัลเขาก็พร้อมที่จะเชื่อฟังนางทุกๆอย่าง
“ท่านพี่ หาทางฆ่านางซะ อีกไม่กี่วันพิธีหมั้นหมายก็จะมาถึงแล้วข้าไม่ยินดีที่จะยกท่านให้กับใครเป็อันขาด” น้ำเสียงของลี่ถิงในยามนี้นั้นไม่หลงเหลือความเรียบร้อยอ่อนหวานอีกต่อไปดูเหมือนว่าตัวของนางนั้นจะเกลียดในตัวลี่อิงเป็อย่างมาก
“มันจะดีเหรอน้อง ลี่ถิง จะอย่างไรพวกเ้าก็เป็พี่น้องกัน” เดิมทีนิสัยของเฟยเทียนนั้นก็มีความโเี้อยู่แล้วแต่ที่เขามีความลังเลใจนั้นก็เป็เพราะความสวยของลี่อิง ความงดงามของเธอนั้นแทบที่จะไม่แพ้น้องสาวเลยด้วยกิริยาท่าทางที่สูงส่งของเธอมันยิ่งทำให้ตัวของเขานั้นรู้สึกอยากได้เป็อย่างมาก
“เฟยเทียน แล้วเ้าจะเลือกใครระหว่างข้ากับนาง” ลี่ถิงส่งเสียงเข้มไปหาชายหนุ่ม
“ก็ต้องเป็เ้าอยู่แล้ว เดี๋ยวข้าจะหาทางจัดการนางเอง” เฟยเทียนพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะคิดหาแผนการเกี่ยวกับเื่ชั่วๆ เพื่อที่จะจัดการกับคู่หมั้นของตัวเอง
ไม่กี่วันต่อมาตัวของเฟยเทียนออกอุบายชวนลี่อิงไปนั่งจิบชาที่อยู่บริเวณทะเลสาบพร้อมทั้งมีลี่ถิงติดตามมาด้วยโดยให้เหตุผลต่างๆนาๆมากมายว่ายิ่งไปหลายคนนั้นยิ่งสนุกเพราะอีกเพียงไม่กี่วันพิธีหมั้นหมายก็จะเริ่มขึ้นแล้ว
“ลี่ถิง เ้าจะตามมาทำไมมีความสุขมากเหรอที่ได้เห็นข้าและคู่หมั้นมีความสุขร่วมกัน” ลี่อิงอดไม่ได้ที่จะต่อว่าน้องสาวต่างมารดาของนาง ถึงแม้คนอื่นนั้นจะมองไม่ออกแต่ตัวของนางนั้นมองออกว่าสตรีนางนี้นั้นไม่เคยคิดดีกับนางเลยอาจจะเป็เพราะนิสัยได้มาจากผู้เป็แม่ของนาง
“ท่านพี่ ข้าก็แค่อยากที่จะใช้เวลาอยู่กับท่านให้มากก็เท่านั้นเพราะอีกเดี๋ยวพวกเราก็จะไม่ได้เจอกันแล้วข้าคงที่จะคิดถึงท่านพี่มาก” รอยยิ้มของนางนั้นเต็มไปด้วยความอ่อนหวานและความจริงใจแต่ภายในแววตาของนางนั้นมันไม่ใช่เลย
“น้องลี่อิง เ้าก็อย่าได้คิดเล็กคิดน้อยเลยยังไงนางก็เป็น้องสาวของเ้า เอานี่ เ้าคงเหนื่อยจนคอแห้งแล้วจิบชาเสียก่อน พี่ตั้งใจซื้อมาให้เ้าจากต่างเมือง” เฟยเทียนพูดจาอย่างอ่อนโยนกับคู่หมั้นที่สุดแสนจะเอาแต่ใจของตนคำพูดคำจาของเขานั้นเต็มไปด้วยความเอาอกเอาใจและความอ่อนหวาน สาวน้อยลี่อิง ดื่มชาที่คู่หมั้นของตัวเองยื่นให้เสียจนหมดแก้วรสชาติของมันนั้นไม่เลวเลยแต่มันแอบขมสักนิดแต่ตัวของนางนั้นก็ไม่คิดอะไร
“คิก คิก คิก ฮ่า ฮ่า ฮ่า ในที่สุดเ้าก็ดื่มไปแล้วซินะนางโง่ ข้ารอเวลานี้ของเ้ามานานแล้ว” ลี่ถิง หญิงสาวผู้มีใบหน้าสุดแสนจะงดงามนางส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างคนเสียสติ ใบหน้าที่เรียบร้อยอ่อนหวานที่ลี่อิงเคยเห็นนั้นไม่มีให้เห็นอีกต่อไป ทางด้านตัวของลี่อิงนั้นนางคิดว่าตัวของนางนั้นประมาทในตัวน้องสาวต่างมารดาของนางมากจนเกินไป นางไม่คิดไม่ฝันเลยว่าคนทั้งคู่นั้นจะกล้าทำกับนางได้มากถึงเพียงนี้
อั๊ก พร๊วดดดด หญิงสาวที่มีใบหน้าที่สุดแสนจะงดงามตัวของนางนั้นกระอักเืออกมาคำใหญ่เืของสาวน้อยนั้นดำสนิท
“พี่ เฟยเทียน นี่เป็ฝีมือของท่านด้วยอย่างงั้นเหรอ” หัวใจของนางนั้นเ็ปอย่างถึงที่สุดนางคาดคิดไม่ถึงเลยว่าคู่หมั้นของนางนั้นจะกล้าลอบวางยาพิษกับนาง
“ขอโทษนะ น้องลี่อิงเป็เพราะ น้องลี่ถิงเป็คนสั่งพี่ก็เลยต้องทำ” ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอย่างคนไม่สำนึกผิด อาจจะเป็เพราะตัวของลี่อิงมักที่จะทำตัวที่สูงส่งอยู่ตลอดเวลามันเป็ความสูงส่งเกินกว่าที่ตัวของเขานั้นจะเอื้อมถึงหลังจากที่แอบคบหาดูใจกับลี่ถิงตัวของเขาก็ราวกับว่าได้ค้นพบโลกใบใหม่เขายินดีที่จะทำทุกอย่างตามที่แต่ใจของนางนั้น้า
“นังโง่ พี่เฟยเทียนนั้นตกเป็ของข้าแล้ว” ลี่ถิงพูดพร้อมทั้งดูดปากกับเฟยเทียนอย่างดูดดื่มต่อหน้ากับคนที่กำลังใกล้จะตาย ทางด้านตัวของชายหนุ่มเองก็ดูดปากตอบรับด้วยความเร่าร้อนเพราะตัวของเขาใน่เวลานี้นั้นรู้สึกตื่นเต้นมากจริงๆที่แสดงบทรักต่อหน้าคนอื่นราวกับว่ามีสักขีพยานในความรักของคนทั้งสอง
“ชั่ว!!! พวกเ้ามันก็เลวด้วยกันทั้งคู่” ดวงตาของหญิงสาวที่สุดแสนจะงดงามนั้นดวงตาของนางสีแดงฉานด้วยความแค้นนางคาดคิดไม่ถึงเลยว่าคนทั้งสองนั้นจะทำกับนางได้อย่างเจ็บแสบเช่นนี้
“คิก คิก ตายๆๆไปได้แล้วท่านพี่ ไม่ว่าจะเป็ทรัพย์สินของท่านหรือจะเป็สามีของท่านข้าจะขอเป็ผู้รับไว้เอง” ลี่อิงจ้องมองใบหน้าและคำพูดของผู้เป็น้องสาวต่างมารดาด้วยความเคียดแค้นชิงชังสูงสุดหลังจากนั้นไม่นานสติของนางก็ค่อยๆดับหายไป หากนางมีโอกาสอีกครั้งไม่ว่าจะเป็ชายโฉดหรือหญิงชั่วนางจะจัดการให้หมด