ข้าแค่อยากเป็นปลาเค็มทำไมมันยากจัง ทะลุมิติมาป่วนไทย

บทที่ 74 ตัวตนใหม่ของนินที่ปัญหาเยอะจนปวดหัว

นินกลับมายังโลกเดิมแต่มาพบกับคนที่หน้าตาเหมือนเขาแบบชนิดที่ว่าเป็นคนเดียวกันเลยชายคนนี้ดูจะอายุราวๆ 25 นินตรวจค้นร่างกายของชายหนุ่มแล้วพบบัตรประจำตัวของเขาเมื่อนินอ่านก็ตกใจที่แท้เขาอยู่ในประเทศจีนชายหนุ่มคนนี้ชื่อ หลินหนาน อายุสี่สิบห้าปี เกินวันเดียวกันกับเขาคือ 28 ธันวาคม ทว่าแตกต่างกันที่ปีเกิดเท่านั้น

นิน “เดี๋ยวนะหลินหนานหรือนั่นไม่ใช่คนที่ฉันฝันว่าเป็นตัวเองในฝันหรอกหรือ” นินตาโต

นิน “หรือว่าไม่จริงน่า” นินเอาโทรศัพท์ของเขาขึ้นมาแล้วลองใช้นิ้วตัวเองสแกนก็ต้องร้องออกมา

นิน “เชี่ยได้ด้วยหรือว่าฉันเข้ามาในโลกนี้จำเป็นต้องมีตัวตนงั้นสินะพระเจ้าจึงให้ตัวตนคนนี้ไปสวรรค์งั้นสินะ “ก็จริงร่างของนินในโลกนี้ตายไปแล้วจำเป็นต้องมีตัวตนไหมนินพาร่างของหลินหนานเข้าไปในมิติหยก แล้วหาที่เหมาะๆ ทำสุสานให้เขาระหว่างที่เขากำลังฝั่งร่างของหลินหนานก็พบว่าเขาสวมแหวนหมั้นไว้

นิน “เชี่ยนี่เป็นเรื่องแล้วแกแต่งานแล้วหรือ” นินปวดหัวทันทีถ้าแบบนั้นเขาที่หมั้นกับพิมไปแล้วจะทำอย่างไรนินคิดไปคิดมาก็คิดไม่ออกเขาจึงว่างเรื่องนี้ไปก่อนนินมองแหวนก็ขมวดคิ้วเพราะเหมือนแหวนของเขาเลยนินเลยจับขึ้นมาดูก็พบว่าแหวนของหลินหนานรวมกับกับแหวนหมั้นของเขาเสียนี่

นิน “เชี่ยแล้วไง “เขามองไปยังหลินหนานอย่างขอโทษเขาไม่ได้ตั้งใจเสียหน่อยเขาจึงกล่าวออกมา

นิน “หลินหนานใช่ไหมในเมื่อฉันยืมตัวตนของนายฉันสัญญาว่าดูแลคนรอบๆ ตัวนายอย่างดีแต่เรื่องที่นายแต่งงานแล้วทำเอาฉันปวดหัวเลย” นินนั่งศึกษาตัวตนของหลินหนานพบว่าชายคนนี้มีพ่อแม่เหมือนในฝันแถมมีน้องสาวคนหนึ่งด้วยในฝันเขาไม่พบว่ามีน้องสาวหา เขาหารูปของน้องสาวแต่ไม่มีเลยที่เขารู้ว่ามีน้องเพราะอ่านแชทที่คุยกับน้องและครั้งล่าสุดคือเมื่อสองปีที่แล้ว

นิน” ไอ้บ้านี่มันคนแบบไหนกันวะเนี่ยไม่คุยกับน้องสองปีเลยเนี่ยนะ “เขาคำนวณเวลาเธอน่าจะเรียนปี 4 แล้วกระมังโตแบบนี้เธอต้องเห็นความผิดปกติเขาแน่ถ้าพบตอนนี้

นิน “วุ่นวายใหญ่แล้ว” นินดูรูปและข้อความในโทรศัพท์ทำให้เขารู้ว่าผู้หญิงที่เขาแต่งด้วยนั้นคือ สวีหนาน เป็นราดาดังนางเอกแถวหน้าของวงการบันเทิงจีนเลยทีเดียวเขาดูจากข้อความในกลุ่มแชทของเพื่อนๆ ในมหาวิทยาลัยของหลินหนาน

นิน “เชี่ยแล้วไงทุกคนรู้กันหมดเลยหรือเนี่ยแต่ทำไม่ไม่มีรูปคู่กันเลยนะตกลงมันยังไงกันแน่” นินตัดสินในจะสืบเรื่องของหลินหนานจากเพื่อนของเขาก่อนนั่นคือเจ้าอ้วนจิน แต่ก่อนอื่นเขาต้องไปตัดผมเสียก่อนไม่งั้นไม่เนียนแน่อาบน้ำและเปลี่ยนชุดก่อนออกไปยังคงเป็นชุดจอมยุทธ์เช่นเดิมเขารอจนเช้าก็ขับรถออกไปแล้วไปร้านตัดผมก่อนนินไม่รู้รหัสบัตรของหลินหนานในโลกนี้จึงใช้วิธีสแกนผ่านโทรศัพท์พบว่าเงินในบัญชีของหลินหนานน่าสงสารมาก

นิน “ให้ตายเถอะเมียเป็นถึงดาราแต่แกมีเงินแค่สองหมื่นหยวนในบัญชีเนี่ยนะ” และเงินนี่สวี่หนานก็เป็นคนให้เขามาก่อนด้วย ช่วยไม่ได้หลินหนานคนนี้เป็นคนไร้ค่าจริงๆ เพราะสมัยเรียนเขาดันไปมีปัญหากับลูกคนรวยรุ่นที่สองจนทำให้เขาโดนมันกดดันทุกทางแม้แต่จะทำงานยังไม่มีใครกล้ารับเขาเลย ชายผู้นั้นคือคุณชายตู้ แห่ง ตู้กรุ๊ป อำนาจทางธุรกิจของเขามามากมายครอบคลุมหลายธุรกิจยกเว้นหน่วยงานของรัฐรวมไปถึงวงการบันเทิงที่ควบคุมด้วยรัฐด้วย ตระกูลตู้ยืนมือเข้ามายุ่งตรงๆ ไม่ได้ก็จริงแต่ด้วยอำนาจของพวกมันทำให้มันสามารถกดกันนายทุนที่ลงทุนกับซีรี่ส์หรือหนังทำให้มันใช้จุดนี้แอบป่วนวงการบันเทงหลายครั้งกล่าวคือตระกูลตู้มีอำนาจที่สุดในด้านธุรกิจในจีนเลยทีเดียวช่างเรื่องตระกูลตู้ไปก่อน มาพูดถึงการขัดแย้งก่อนหลินหนานที่เป็นคนมาจากชนบทจึงถูกกดดันหลายๆ ด้านจนเขาต้องมาทำงานเป็นคนขับรถให้สวีหนานนั่นเอง เขาเหนื่อยจนเขาหลับไม่สิเขาไปดื่มมาจนเมาหลับไปต่างหาก ร้านตัดผมที่นินเลือกเป็นร้านราคากลางๆ เขาบอกว่าเอาหล่อๆ แค่นั้น

“ได้ค่ะคุณไปงานคอสเพลย์มาหรือคะ” นินมองชุดตัวเองก็สะดุ้ง

นิน “อ่อครับผมคอสเป็นเล็กเสี่ยวหงส์น่ะ” ช่างตัดผมยิ้ม

“ยังขาดหนวดนะคะลูกสาวฉันก็ชอบคอสเหมือนกันค่ะ” นินยิ้มให้

นิน “ครับ” ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงนินก็พบว่าคนงามเพราะแต่งจริงๆ ช่างตัดผมอุทานออกมา

“หน้าคุณคล้ายจางหลินเฮ่อเลยนะคะต่างกันตรงดวงตาเองค่ะ” นินคิดว่าที่ช่างพุดก็ถูกตาเขาร้ายไปหน่อยแต่ตาเขามักมีน้ำฉ่ำอยู่เสมอเขาก็ว่าหน้าเขาคุ้นๆ ที่แท้เหมือนพี่จางนี่เอง

นิน “สงสัยต้องไว้เคราสักหน่อยจะได้ดูเข้มๆ” นินออกจากร้านแล้วไปยังร้านเสื้อผ้าเขาสื้อชุดดีๆ มาใส่สักหน่อย

นิน “เยี่ยม” เท่านี้ก็หล่อเท่แล้ว “จากนั้นนินก็คิดทบทวนเรื่องราวว่าเขายังสามารถจะกลับไปยังกรุงรัตนโกสินทร์ได้อีกไหมแต่เขาพักเรื่องนี้ไปก่อนเพราะเขายังไม่อยากกลับไปในตอนนี้ไหนๆ ก็กลับมาได้แล้วเขาจะต้องเตรียมตัวให้พร้อมเพื่อรับมือยุคโบราณที่แฟนตาซีก่อนหน้านี้เขาไม่ได้เตรียมตัวตอนนี้มีโอกาสต้องจัดหนัก

ย้อนกลับไปเมื่อคืนหลังจากที่นินหายตัวไปลีเคนาประหลาดใจมากแต่ไม่มีเวลาให้นางคิดมากนักนางหนีสกุณเหราออกมาเช่นกันที่น่าแปลกมันไม่ได้ตามมาแต่บินหายไปนางคิดว่าใต้หน้าผานี้จะต้องมีอะไรอยู่แน่ม้นถึงไม่ยอมตามมาแบบนี้

“กลับไปก่อน” นางออกคำสั่งให้ทุกคนกลับทันทีเมื่อนางกลับมายังค่ายก็พบว่าความเสียหายไม่น้อยเลยนางพบว่าพันนาบาดเจ็บสาหัสเลยในครั้งนี้

“บัดซบส่งตัวมันไปรักษาที่เมืองหลวง” นางมองไปยังคนอื่นๆ

“จัดคนมาสักสามสิบคนเราจะไปดูที่หน้าผาทางเหนือของค่ายข้าว่าต้องมีอะไรแน่” การที่สัตว์หิมพานต์ปรากฏตัวที่ป่าเวทย์ต้องมีอะไรที่ทำให้พวกมันสนใจมากแน่ๆ เพราะด้วยนิสัยของพวกมันแล้วป่าเวทย์แทยไม่มีค่าอะไรกับพวกมันเลยเรื่องนี้นางมั่นใจมากทุกคนประหลาดใจขลุ่ยไร้เสียงถามขึ้น

“เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ” นางกล่าว

“ข้าพบสกุณเหราที่หน้าผานั่นเจ้าว่ามันแปลกไหมล่ะ” ขลุ่ยไร้เสียงตกตะลึง

“เป็นไปไม่ได้กระมังแถวนี้ไม่มีทางเข้าป่าหิมพานต์ไม่ใช่หรือ” นางยิ้มออกมา

“เป็นไปได้ไหมว่าเกิดทางเข้าใหม่ขึ้นที่หน้าผาชมจันทร์นั้น” ขลุ่ยไร้เสียงสีคางไปมา

“เช่นนั้นผมจะไปเตรียมของขอรับแต่ว่าแผนการที่จะทำลายสามภูมิภาคของไทยจะทำอย่างไรขอรับ” นางขมวดคิ้ว

“รอไปก่อนตอนนี้จับตาดูอังวะก่อนข้ากลัวว่าพวกมันจะมาฉวยเนื้อที่ข้าอุตส่าห์หมักเอาไว้อย่างดีไปตอนที่เนื้อมันกำลังได้ที่” ขลุ่ยไร้เสียงเงียบไป

“ได้ยินมาว่าพวกมันกำลังเรียกตัวจอมเวทย์มีชื่อของพวกมันมารวมตัวกันไม่รู้ว่าแผนการของพวกมันจะเป็นเช่นไร” นางยิ้มออกมา

“ตอนนี้ใครเปิดฉากทำสงครามกับไทยก่อนก็ถือว่าเสียเปรียบทั้งนั้นอย่างลืมว่าไทยยังมีพันธมิตรที่มองข้ามไม่ได้อยู่” ขลุ่ยไร้เสียงขมวดคิ้ว

“ท่านหมายถึงล้านช้างหรือ” นางพยักหน้า

“ใช่แต่ช่างเรื่องนี้ไปก่อนจัดคนลงไปสำรวจกับข้าต้องฝีมือดีเท่านั้น” ขลุ่ยไร้เสียงรีบไปทำตาม กลับมาที่นินหลังจากที่เขาออกมาจากร้านเสื้อผ้าแล้วเขาวางแผนว่าจะไปสืบข่าวเรื่องของหลินหนานก่อนเข้าจำเป็นต้องรู้ว่าตัวเขานั้นอยู่ในสถานการณ์แบบใดแต่จะไปถามดื้อๆ เรื่องตัวเองมันก็แปลกเกินไปหน่อย

นิน “งั้นต้องใช้แผนสักหน่อย” เจ้าอ้วนจินหรือชื่อเต็มของมันคือ จินถัง ที่บ้านรวยมากเปิดบริษัทยาที่ชื่อว่า เป่ยจิน ถงเหรินถัง และมีศูนย์การแพทย์ของตระกูลทั่วประเทศจีน แถมอาของเขายังเปิดบริษัทเกมส์มือถืออีกด้วยเรียกได้ว่าฐานะเจ้าอ้วนไม่ธรรมดาเลย นินทำให้มือถือหลินหนานเวลาโทรออกแบบไม่โชว์เบอร์ก่อนที่เขาจะโทรออกไป

นิน” นั่นจินถังใช่ไหม “ปลายสายมีคนรับ

“นั่นใคร” นินใช้ชื่อปลอม

นิน “ผมเองชื่อว่าถังซิ่วเป็นตำรวจยากทราบเรื่องของคนที่ชื่อหลินหนานหน่อยเขาเป็นเพื่อนคุณใช่ไหม” จินถังดีดตัวขึ้น

จินถัง “ตำรวจรึ” เขารีบนั่งตัวตรง

จินถัง “ไม่ทราบว่าเขาเป็นอะไรหรือครับ” นินยิ้มแล้วทำเสียงเข้ม

นิน” ตอบคำถามเรามาก่อน “จินถังพลักหน้า

” ครับๆ ถามได้เลยครับ “นินถาม

นิน” หลินหนานแต่งงานแล้วจริงไหม “จินถังส่ายหน้า

” ยังครับแค่หมั้นกันเฉยๆ ครับเรื่องนี้พูดแล้วยาวครับ “นินขมวดคิ้ว

นิน” หมายความว่ายังไง “เขาจึงกล่าวออกมา

จินถัง “สมัยเรียนเขาและคุณชายตู้มีเรื่องกันครับแล้วคุณสวีช่วยเขาไว้ทำให้เขาไม่ต้องโดนไล่ออกแลกกับการหมั้นกับเธอครับ” นินถึงกับตกใจ

นิน “หมายความว่ายังไง” นินเริ่มสับสน

นิน” เดี๋ยวก่อนหลินหนานน่ะหรือทำไมคุณสวีหนานถึงต้องหมั้นกับเขา “จินถังกล่าวออกมา

จินถัง” เรื่องนี้ผมไม่แน่ใจแต่เหมือนว่าปู่ของทั้งสองมีบุญคุณกันครับ “นินยิ่งงงเรื่องนี้พักไว้ก่อนค่อยไปถามสวีหนานเอง

นิน “แล้วหลินหนานมีเรื่องอะไรกับตระกูลตู้งั้นหรือ” จินถังจึงเล่าให้ฟัง

จินถัง “เรื่องมันมีอยู่ว่าตู้เฉินมันเกลียดพวกเด็กชนบทคอยหาเรื่องหลินหนานบ่อยๆ ปล่อยข่าวมากมายทำลายชื่อเสียงของเขาจนกระทั่งวันหนึ่งหลินหนานทนไม่ไหวฟาดปากมันไปทีหนึ่งทั้งสองสู้กันทว่าหลินหนานมาจากชนบทย่อมแข็งแรงกว่ามันจึงแพ้ประเด็นสำคัญหญิงที่มันชอบเห็นสภาพมันตอนนั้นมันก็เลยแค้นหลินหนานมากพยายามบีบให้หลินหนานโดนไล่ออกแต่เพราะสวีหนานช่วยไว้หลินหนานจึงไม่โดนไล่ออกแต่ก็โดนกดดันมากมายจนตอนนี้ข่าวล่าสุดคือเขาเป็นคนขับรถให้สวีหนานเท่านั้น “นินขมวดคิ้ว

นิน” เรื่องราวเหมือนจะเล็กแต่ไม่เล็กต้องมีเบื้องหลังแน่ “นินถามต่อ

นิน” แล้วเพื่อนๆ ไม่สามารถช่วยเขาได้เลยหรือนายเองก็รวยไม่ใช่หรือ “นินหาข้อมูลแล้วว่าจินถังคนนี้รวยไม่เบาเลยแถมยังสนิทกับหลินหนานด้วย

จินถัง” ทำไมผมจะไม่อยากช่วยเล่าแต่เพราะหลินหนานดีเกินไปมันกลัวว่าตัวเองจะทำให้ตระกูลผมเดือดร้อนน่ะสิ “นินขมวดคิ้ว

นินเริ่มใช้ความคิดตู้เฉินงั้นหรือเป็นใครกันวะเนี่ยแล้วมันมีอำนาจถึงขนาดนั้นเชียวหรือถึงกับทำให้คนรวยอย่างจินถังเดือดร้อนได้เลยเหนือเท่าที่ได้ข้อมูลก็คนรุ่นเดียวกันกับเขาไม่ใช่หรือ หลังจากได้สอบถามข้อมูลอย่างละเอียดแล้วนินก็เข้าใจเบื้องต้นแล้วว่าตระกูลตู้ในจีนคือใคร ตระกูลตู้นั้นเป็นตระกูลที่มีอิทธิพลมากในด้านธุรกิจจีนครอบคลุมธุรกิจเกือบทุกด้านในจีนตั้งแต่เล็กไปหาใหญ่และตู้เฉินก็เป็นหลานชายสุดที่รักของตู้หมิง แต่ที่น่าโมโหที่สุดคือหลินหนานคนนี้หลังจากจิตใจพังทลายหลังจากโดนกดกันหลายปีก็ใช้ชีวิตไปวันๆ ตัดขาดจากครอบครัวทำตัวไร้ค่าจนทะเลาะกับสวีหนานหลายครั้งที่นินเจ็บใจที่สุดคือหลินหนานเกลียดสวีหนานคนที่มาช่วยเขาสาเหตุที่เขาเกลียดเธอเพราะเขาโดนทำลายความภาคภูมิใจของผู้ใช้โดยการแต่งงานกับผู้หญิงเพื่อเอาตัวรอดนั่นเองนี่ทำให้เขาอับอายมากเขาหางานทำในจีนไม่ได้เลยจนสุดท้ายเขาต้องมาขอทำงานกับสวีหนานที่เขาเกลียดแถมเธอให้เขาเป็นแค่คนขับรถ วันนั้นเขาเมามากไม่รู้ว่ามีคนตั้งใจหรือไม่แต่หลินหนานเมาแล้วมานอนในรถจนเสียชีวิตจนกระทั่งนินมานี่แหละ

นิน “แม่งเอ๊ยโง่บัดซบมีคนรวยเลี้ยงขนาดนี้แกยังจะเอาอะไรอีก” สำหรับคนที่อยากเป็นปลาเค็มอย่างเขาแล้วการมีผู้หญิงสวยเลี้ยงนี่มันสุดยอดไปเลยไม่ใช่หรือ

นิน “ชักอยากจะรู้แล้วว่าสวีหนานหน้าตาเป็นอย่างไร” เนื่องจากหลินหนานมีศักดิ์ศรีมากไปจึงไม่เก็บรูปสวีหนานไว้เลยเขาจึงไม่รู้ว่าหน้าตาของเธอเป็นยังไง “นินจึงคุยกับเจ้าอ้วนจินอีกเล็กน้อย

นิน” ขอบคุณข้อมมูลของคุณมากครับนี่ช่วยเราได้มากแค่นี้ก่อนนะครับ “เจ้าอ้วนจินรีบถาม

จินถัง” เดี๋ยวๆ แล้วหลินหนานเป็นไงบ้างครับผมไปรับเขาได้ไหม “นินกล่าว

นิน” ม่ต้องครับเดี๋ยวเราจะปล่อยตัวเขาอีกสองชั่วโมง “เสียงจินถังดังมา

“เดี๋ยครับตกลงว่าเขาทำอะไร” นินตัดสายไปก่อนที่จินถังจะถามจบ

นิน” ช่างเป็นคนที่น่าสนใจจริงๆ “นินหาเบอร์โทรของสวีหนานแล้วโทรออกไปแต่ไม่มีคนรับ

นิน” ช่างเถอะฉันต้องหาซื้อปืนไปถล่มพวกขอมเสียหน่อยว่าแต่มันสามารถเดินทางไปกลับได้จริงไหมเนี่ย “เขาหยิบสร้อยขึ้นมาดูก่อนจะถอดออกแล้วเก็บเข้าฝ่ามือไปของแบบนี้หายไปซวยแน่เขาจึงตัดว่าจะสั่งทำของเลียนแบบเพื่อใช้พรางตาคนอื่นๆ นินถ่ายรูปไว้แล้วไปหาร้านเครื่องประดับเพื่อทำของเลียนแบบ ในปักกิ่งร้านเครื่องประดับชั้นนำมีมากมายแต่เขาเลือกร้านแบบสุ่มๆ สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องราคาถูกฝีมือดี

นิน” ลุงเอาให้เหมือนๆ นะ “ชายวัยสี่สิบกลอกตา

” ไอ้หนุ่มเอ็งจะเอาไปหลอกสาวหรือไงไอ้นี่เหมือนของโบราณราคาแพงเลยนะ “นินกลอกตา

นิน” หน้าอย่างผมจำเป็นต้องใช้ของไปหลอกสาวหรือไง “เจ้าของร้านมองนินก็พยักหน้า

” จริงของเอ็งหล่ออย่างกับดารา “สองชั่วโมงผ่านไปสุดท้ายนินก็ได้ของที่ทำเลียนแบบจนเหมือนกันแทบจะแยกไม่ออกเลย

นิน” เยี่ยมเลยลุงฝีมือดีนะเนี่ย “เถ้าแก่ยิ้ม

” มันแน่นอนอยู่แล้วทั้งหมด 100 หยวน “นินถึงกับหน้ากระตุก

นิน” แพงไปไหมลุงนี่ทำมาจากหินกากๆ เองนะ” เถ้าแก่กลอกตา

“งานของเอ็งมันละเอียดต้องทำให้เก่าด้วยนี่มันค่าฝีมือโว้ย” หลังจากเถียงกันอยู่นานนินได้ราคาลดลงมาอีกสิบหยวนทำเอาเถ้าแก่บ่นไม่หยุด

นิน” เอาล่ะเท่านี้ก็ไม่มีปัญหาแล้ว” นินต้องหาเงินไปซื้ออาวุธปืนก่อนตอนนี้เขาถังแตกจริงๆ สองหมื่นหยวนทำอะไรได้ไม่มากเลยถ้าเป็นเรื่องอาวุธปืน ปืนกระบอกเดียวก็ราคาเกือบสองหมื่นหยวนแล้วที่เขาอยากได้มันอาวุธสงครามแบบครบชุดต้องมีหลักสิบล้านนั่นแหละ แม้ว่าจีนจะมีกฎหมายควบคุมอาวุธปืนทว่าเขาเป็นสายลับย่อมมีช่องทางของตัวเองนั่นคือร้านขายอาวุธที่เรียกว่า แคนดี้ แบล็ค เขาสามารถใช้รหัสของเขาซื้ออาวุธจากร้านนี้ได้ทว่าตอนนี้เขาถังแตกอย่างมาก แต่แล้วความคิดพวกนี้ก็ถูกปัดตกไปเมื่อเขานึกได้เรื่องหนึ่ง

นิน” จริงสิฉันไม่ได้อ่านการ์ตูนมาหลายเดือนแล้วป่านนี้ไม่รู้ว่าออกไปกี่เล่มแล้ว “นินตัดสินใจไปร้านหนังสือการ์ตูนแล้วซื้อมาหลายเล่มในร้านเขาเห็นโฆษณาเกมส์เขาก็ตบหน้าผากตัวเอง

นิน” จริงด้วยเกมส์พูดแล้วคันมือขึ้นมาเลยเขากำลังจะไปซื้อเครื่องเล่นเกมส์โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

นิน “นี่ฉันเองนิน” เขาลืมตัวไปเรียกชื่อตัวเองเสียงปลายสายดังออกมา

” นินหรือฉันไม่ได้ยินนายแทนตัวเองด้วยชื่อนี้มานานแล้วนะ “นินฉิบหายแล้วลืมตัวไปหน่อยไม่สิเธอรู้ได้ไงว่าฉันชื่อนิน

นิน” เธอเป็นใครทำไมรู้ชื่อฉัน “เสียงปลายสายมีอารมณ์โกรธ

” ฉันเป็นใครนายไม่เห็นชื่อในโทรศัพท์หรือไงหรือว่านายไม่ได้เมมเบอร์ฉันไว้ “นินขมวดคิ้ว

นิน” มันคุ้นๆ นะอารมณ์โกรธแบบนี้ “นินเอาโทรศัพท์มาดูชื่อเขียนว่านางปีศาจ

นิน” เชี่ยตกลงใครวะเนี่ย” นินตีเนียน

นิน “บอกมาก่อนว่าเธอเป็นใคร” เสียงปลายสายโกรธขึ้นอีกระดับ

“ฉันสวีหนานไงนายไปไหนทำไมไม่มารับฉัน” สมองนินประมวลผลรวดเร็ว

นิน “อ้อๆ เธออยู่ไหนเล่า “สวีหนานกล่าวออกมา

สวีหนาน” ก็เหิงเตี้ยนไงความจำเสื่อมหรือไงฉันถ่ายซี่รี่ส์อยู่นายบอกจะมารับไง “นินถึงกับตกใจ

นิน” เชี่ยแล้วนั่นมันเซี่ยงไฮ้ไม่ใช่หรือเดี๋ยวนะขอประมวลผลก่อน “หลินหนานทำไมถึงอยู่ปักกิ่งแล้วเธอไปอยู่ที่นั่นถ้าบอกไปรับก็หน้าจะอยู่เมืองเดียวกันสิ เรื่องมันมีอยู่ว่าอาทิตย์ก่อนเขาไปส่งสวีหนานที่สนามบินแล้วสัญญาว่าจะไปรับสวีหนานที่เซี่ยงไฮ้ทว่าหลินหนานที่จิตใจพังทลายมานานแล้วเขาติดสุรามากจึงไปนั่งดื่มเหล้าทุกคืนจนได้รู้จักชายคนหนึ่งชื่อพี่หวังหลังจากพูดคุยกันหลินหนานก็เหมือนจะถูกใจเขาหลายวันมานี้พี่หวังเลี้ยงเหล้าเขาทุกวันจนเมื่อคืนนี้เขาก็หลับไปในรถแล้วตายไปแต่นินไม่รู้เรื่องทั้งหมดนี้เลยเขาจึงแถ

นิน” เอ่อคือผมป่วยน่ะผมเลยไปรับคุณไม่ได้ผมโทรไปหาคุณแล้วแต่คุณไม่รับสายเอาแบบนี้คุณรอผมสองวันแล้วผมจะไปรับคุณ “สวี่หนานเมื่อได้ยินว่าเขาป่วยจึงอ่อนลง

” งั้นนายไปหาหมอมาหรือยังนายไม่ต้องมาแล้วเดียวฉันรีบกลับไป “สายถูกตัดไปทำเอานินอึ้งไปเลยสรุปว่ามันยังไงกันแน่ความสัมพันของทั้งสองมันยังไงกัน…