ผนึกโลก สยบมาร สะท้านฟ้า

ขณะที่เฉินฉานกำลังล่อพวกสัตว์อสูรไปทางฝั่งพวกแซงและจิสมินเพราะที่แรกมันต้องไปทางนั้นอยู่แล้ว แต่หลินฟานใช้ทักษะขโมยสรรค์สั่นสะท้านโลกเพื่อโยนพุเรียกสัตว์อสูรไปทาง เมื่อวิ่งไปทางจุดของพวกที่แซงกับจัสมินอยู่ ทั่วบริเวณเต็มไปหลุมและสะเก็ดไฟ แต่ไม่มีใครอยู่เลย ทำให้ 'โถ่วเว้ยย พวกมันหนีเร็วชะมัด' เขาเลยหันหลังมาสู้กับพวกสัตว์อสูรแทน

"จัดรีบการพวกมัน"!!!!!!!

ตู้มมมมม

ตู้มมม

แฮ่กๆๆๆ

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงกลุ่มของเฉินฉานก็จัดการพวกสัตว์อสูรได้หมด แต่ต้องเกือบหมดแรงเพราะมันมีจำนวนมาก  

ไอ้พวกนั้นหนีรอดไปได้สินะ!!!

"ใครบอกว่าพวกฉันหนี" เสียงจากฟุ่มไม้ฝั่งตรงข้ามดังแล้วก็มีจำนวนคนโผล่ขึ้นจำนวนมากทำให้ฝั่งพวกเฉินฉานตกใจกันทันที

"พวกแกวางแผนไว้สินะ"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า  ไม่จะเชื่อเลยเฉินฉานคนนั้นจะโดน หลอกได้  "เสียงจัสมินหัวเราะดีใจออกมาอย่างสนุก

"อย่าคิดว่าพวกแกจะสู้พวกฉันได้ ถึงพวกฉ้นอาจจะเหนื่อยที่ต้องใช้คลื่นพลังไปแล้วแต่ถ้าต้องสู้กันสุดชีวิต อย่าคิดว่าฉันจะกลัว"
เฉินฉานกล่าวอย่างเร็ว พร้อมกับมองหน้าลูกน้องคนอื่นๆ

"เตรียมพร้อมสู้"

"ลุย"!!!!!

เฉินฉานพูดจบก็พุ่งเข้าใส่พวกแซงกับจัสมินในทันทีพวกแซงก็เตรียมต่อสู้นานแล้วแต่ทันใดนั้นพวกมันกลับวิ่งหนีไปทางอื่น ไม่ได้ทำการสู้อย่างทีว่า

"คิดไว้แล้วเชียว เฮ้ออออ โล่งอก" แซงถอนหายใจอย่างดีใจเมื่อกี้ถ้ามันแสดงท่าทางอ่อนแอให้อีกฝ่ายเห็นมันก็คงจะพุ่งเข้ามาจริงๆ เพราะถ้าสู้กันสุดท้ายฝ่ายพวกเขาก็ตายกันหมด

"จริงๆก็ถูกอย่างที่เด็กพวกนั้นว่า ถ้าเราไม่โผล่ไปสุดท้ายพวกมันก็ต้องเห็นร่องรอยอยู่แต่ทำให้ต้องอย่างเหมือนเราวางแผนไว้แล้ว ไม่คิดว่าไอ้เฉินฉานนั้น จะฉลาดขนาดนี้ไว้ตัวทันจากสัตว์อสูรได้"

"ไปรีบเก็บซากสัตว์อสูรแล้วรีบกลับเร็วๆเพราะอีกนานไม่พวกมันก็น่าจะไหวตัวทัน"

หลังจากเฉินฉานวิ่งมาไกลแล้วพร้อมกับคิดเรื่องต่างๆนานในหัว' ทุกอย่างมันดูลงตัวมากใครกันที่เป็นคนคิด วางแผนอย่าง มันเป็นใคร' วิ่งได้มาครึ่งทางเหมือนเฉินฉานจะรู้แปลกๆกับพวกนั้นเมื่อครู่จึงทบทวนทุกอย่างละเอียด

"หยุดด!!!?"

"ย้อนกลับไปเร็วเข้า!!!!!"

"ทำไมครับหัวหน้า "

"หุบปากรีบกลับไปเร็วเข้า"!!!!

พร้อมกับวิ่งกลับไปอย่างรวดเร็วเพื่อกลับไปทางเดิมที่มาเมื่อไปถึงที่เดิมจึงไม่เห็นใครอยู่แล้วแม้เงาคนก็ไม่เห็นซากสัตว์อสูรก็ไม่ได้ทัน

"เร็วกระจายตัวไปหาพวกมันด่วน!!!!!"

ผ่านไป1ชั่วโมง

จากการหาไปทั่วบริเวณจึงไม่พบใครสักคนในบริเวณนั้นเลย'บัดดดซดด คนอย่างฉันโดนพวกมันหลอก'

"อ้ากกกกกกกกกกกกกกกก"

เสียงร้องตะโกนดังไปทั่วป่าในบริเวณเพราะเมื่อเฉินฉานคิดว่าทุกอย่างมันแปลกๆตั้งแต่ต้นแล้วนั้นเพราะถ้าพวกมันจะโจมตีพวกเฉินฉานจริงๆทำไมไม่โจมตีตอนเผลอจะรอให้พวกเขาสู้เสร็จทำไม นั้นพวกมันไม่มีแรงเหลือแล้วแค่ทำเป็นฝืนเท่านั้น...........