ตอนที่ 49
ผู้ต้องสงสัย
ณดาวเคราะห์ระดับ 1 สนามรบโลหิต
มีจุดตั้งแคมป์ที่ถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์จำนวนหนึ่งที่ป้องกันไม่ให้ผู้คนเอาชีวิตมาทิ้งที่นี่เนื่องจากมีคนจำนวนมากลงไปท้าทายผู้พิทักษ์สุสานแล้วไม่ได้กลับมาอีกเลยส่วนคนที่รอดออกมาได้ล้วนกลายเป็นคนพิการหมดทั้งสิ้น
รัฐบาลของทุกประเทศได้สั่งคนมาปิดล้อมที่นี่เอาไว้กลายเป็นเขตหวงห้ามมีคนประจำการที่แห่งนี้จำนวน 1,000 คน เป็นจอมยุทธ 500 คน และผู้มีพลังพิเศษจำนวน500 คน ระดับพลังแท้จริงของพวกเขามากกว่า 100 ทุกคน
“ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามอนสเตอร์ที่อยู่ด้านล่างนี่จะแข็งแกร่งมากจนแม้แต่ปรมาจารย์ถังยังพ่ายแพ้แบบนี้ใครจะสามารถจัดการกับมันได้?”จอมยุทธคนหนึ่งกล่าว
“มันก็ไม่แน่ฉันคิดว่ามันอาจจะเป็นเพราะเขาโดยจำกัดพลังเลยทำให้ไม่สามารถต่อกรได้แต่หากไม่มีกฎดาวนี่ละก็มันต่างอะไรจากมดปลวกหรอก”ผู้มีพลังพิเศษอีกคนกล่าว
ครืน~~~
พื้นดินพลันเกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนทำให้ทุกคนภายในจุดตั้งแคมป์พากันแตกตื่น
“เกิดอะไรขึ้น!?”
“แผ่นดินไหวเหรอ?”
“เป็นไปไม่ได้ดาวเคราะห์ระดับ 1 ไม่เคยเกิดแผ่นดินไหวมาก่อน”
ฟิ้วววว~~~~
เสียงบางอย่างตกลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็วทุกคนหันขึ้นไปมองท้องฟ้าที่มืดมิดแต่พวกเขาก็ไม่พบอะไรเลยเห็นเพียงแค่มีเงาสีดำรางๆเท่านั้นเอง
ตูมมมมมมมมมมมม!!!!
อ๊ากกกกกกกกก!!!
บางอย่างตกกระทบพื้นเข้าอย่างรุนแรงมีผู้โชคร้ายเป็นชายหนึ่งคนขาของเขาถูกก้อนหินสีดำขนาดใหญ่ทับอยู่
“จัดขบวน!! จัดขบวนเร็วเข้า! พวกเราถูกโจมตี!!”จอมยุทธคนหนึ่งตะโกน
ทุกคนเลิกแตกตื่นแล้วรีบไปหยิบจับอาวุธและสวมชุดเกราะอย่างรวดแต่ทันใดนั้นก็มีฝูงมอนสเตอร์ขนาดใหญ่วิ่งเข้ามาจากทุกทิศทางของพวกเขามันมีมอนสเตอร์ทุกขนาดไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่เหล่าผู้ใช้พลังพิเศษและจอมยุทธที่เตรียมตัวเสร็จก่อนพากันใช้พลังของตนเองยิงใส่พวกมันในทันที
“รีบติดต่อขอกำลังเสริมจากเมืองและแคมป์ที่อยู่โดยรอบเร็วเข้าผู้ใช้พลังธาตุดินสร้างโกเลมขึ้นมา!! ผู้ใช้พลังธาตุไฟสร้างกำแพงไฟขึ้นมาผู้ใช้พลังธาตุสายฟ้าโจมตีพวกมันอย่าหยุดผู้ใช้พลังธาตุพืชพันธนาการพวกมันเอาไว้ให้ได้มากที่สุดและสร้างพืชกินเนื้อขึ้นมา!ใครมีอะไรเอาออกมาให้หมดไม่อย่างนั้นพวกเราต้องตายหมู่แน่!!”ผู้มีพลังพิเศษคนหนึ่งกล่าว
โฮกกกกกกกก!! กรร!!! แฮ่!!!
ตูมๆๆๆๆๆ
ทุกคนต่างพากันงัดทุกอย่างที่มีออกมาเสียงของสงครามดังสนั่นไปทั่วพื้นที่อยู่นานนับชั่วโมงแต่กำลังเสริมของพวกเขาก็ไม่ปรากฏตัวขึ้นสักทีพลังพิเศษและพลังปราณของพวกเขาใกล้หมดเต็มที่มอนสเตอร์สัตว์เลี้ยงเองก็เริ่มสู้ไม่ไหวแล้ว
“สารเลวเอ้ย! พวกมอนสเตอร์พวกนี้เป็นบ้าอะไรกันวะบุกเข้ามาไม่หยุดหย่อนเลย!!”ชายคนหนึ่งกล่าว
“ตอนนี้เราเหลือคนไม่มากแล้วหากเป็นแบบนี้พวกเราจะต้องตายหมดแน่นอน!”ชายอีกคนกล่าว
พวกเขามองไปยังพวกพ้องที่กำลังล้มตายไปทีละคนบางคนก็มีบาดแผลเต็มตัวจนไม่สามารถลุกขึ้นไหวเหล่าผู้ใช้พลังพิเศษธาตุดินเป็นความหวังเพียงหนึ่งเดียวของพวกเขาเพราะโกเล็มหินนั้นทรงพลังเป็นอย่างมากพวกมอนสเตอร์ยังคงถาโถมเข้ามาจากทั้งบนฟ้าและพื้นดินพวกมันมีตั้งแต่ระดับสามัญ 1ดาวไปจนถึงจักรพรรดิ 3 ดาว
“พวกเราจะต้องฝ่าออกไป! ใช้รูปแบบทะลวงเรียกผู้มีพลังพิเศษธาตุดินให้ใช้โกเลมหินเป็นโล่แล้วฝ่าออกไปพร้อมกันพวกเราจำเป็นต้องทิ้งคนที่บาดเจ็บสาหัสเอาไว้ไม่อย่างนั้นพวกเราได้ตายพร้อมกับพวกเขาแน่!”ชายคนหนึ่งกล่าว
ไม่นานเหล่าโกเลมหินก็วิ่งเริ่มเกาะกลุ่มกันแล้วพุ่งวิ่งแหวกฝูงมอนสเตอร์ที่เหมือนกับน้ำป่าไหลที่ไหลทะลักเข้ามาพวกจอมยุทธและผู้มีพลังพิเศษคนที่เหลือรอดใช้ความเร็วสูงสุดของตนเองเพื่อวิ่งตามให้ทันคนที่ไม่ทันก็ต้องถูกทิ้งและกลายเป็นอาหารของพวกมอนสเตอร์ไป
แต่มันไม่ได้ง่ายอย่างที่พวกเขาคิดพวกมอนสเตอร์ที่ถาโถมเข้ามานั้นไม่มีทีท่าว่าจะหยุดหรือถอยหนีแต่อย่างใดพวกมันทำทุกวิถีทางเพื่อหยุดโกเลมหินในยามนี้โกเลมหินเหมือนกับแท่งน้ำตาลที่ถูกมดจำนวนมากเกราะเต็มไปหมดพวกมันใช้เขี้ยวเล็บที่มีไปที่ทุกส่วนของ
โกเลมจนทำให้เกิดหลุมบ่อบนร่างกายของพวกมันไม่นานโกเลมตัวแรกก็ล้มลงกับพื้นแล้วสลายหายไป
“บ้าเอ้ย!! ไปต่ออย่าหยุด!!”ชายคนหนึ่งตะโกน
ในตอนนี้โกเลมของพวกเขาเหลืออยู่เพียง4 ตัวเท่านั้น ผ่านไปไม่นานโกเลมตัวที่ 2 และ 3 ก็ล้มลง ผ่านไปไม่ถึง 5 นาทีโกเลมตัวที่ 1 และ 4 ก็ล้มลง ตอนนี้โกเลมของพวกเขาไม่เหลืออยู่แล้ว
อ๊ากกกกกกก!!!
“ช่วยด้วย!! อ๊ากกกก!!”
“กรี๊ดดดดด!!”
กลุ่มคนที่พยายามฝ่าฝูงได้ถูกเหล่ามอนสเตอร์ฆ่าตายหมดไม่เหลือแม้ซาก
บนท้องฟ้าอันมืดมิดมีเงาขนาดใหญ่จำนวนมากกำลังโบนบินอยู่พวกมันมองลงมาเบื้องล่างด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหยิ่งทระนง
“ตอนนี้พวกมนุษย์ที่อยู่ในพื้นที่โดยรอบได้ตายหมดแล้วเราเริ่มไปเจรจากับระดับตำนานผู้นั้นกันเลยดีกว่า”เฟรมไวเวิร์นกล่าว
มอนสเตอร์ระดับจักรพรรดิตัวอื่นๆพยักหน้าจากนั้นก็ร่อนลงไปที่พื้นที่เป็นทางเข้าไปภายในสุสานของราชันผีดิบเมื่อพวกมันเห็นทางเข้าได้แต่มองหน้ากันด้วยความมึนงง
“เอ่อ....ทางแคบเพียงนี้พวกเราจะเข้าไปได้อย่างไร?”อันเดตไวเวิร์นถาม
(เปลี่ยนจากเดรกเป็นไวเวิร์นนะครับ)
......
ณดาวเคราะห์ระดับ 2 ไฮกราวด์
บอสยื่นรอครอบครัวนี้รับประทานอาหารจนแล้วเสร็จผู้นำหมู่บ้านบอกเขาว่าหากเก็บกวาดเสร็จแล้วให้ไปหาที่ห้องทำงานเมื่อเขาเก็บกวาดทุกอย่างเสร็จเขากำลังจะเดินไปยังห้องทำงานของผู้นำหมู่บ้านก็บังเอิญพบกับพ่อบ้านเหยียนพอดีชายคนนี้มองมาที่ด้วยสายตาเย็นชาแล้วกล่าว
“เลิกยุ่งกับคุณหนูซะคนที่คู่ควรกับคุณหนูทั้ง 2 คือนายน้อย ยาคู เท่านั้น!”
บอสแสยะยิ้มแล้วกล่าว
“อ้อ!! พ่อบ้านเหยียนจะบอกผมว่าคนที่คู่ควรจะเป็นคนรับใช้คุณหนูไม่ใช่ผมแต่เป็นยาคู? ได้เลย!ผมจะไปเสนอกับคุณหนูทันที”
คิ้วของเหยียนกระตุกแล้วกล่าวออกมาอีกครั้ง
“แกก็ลองดู!”
“ผมถามคุณหน่อยเรื่องของคนอื่นจะมายุ่งทำมะเขืออะไร? จะจับคู่ให้กับคุณหนูถามพวกเธอหรือยัง? คุณไม่ใช่พ่อของพวกเธอเป็นคนรับใช้เหมือนกับผมก็อย่าได้เอาเท้าไปก่ายหน้าของคนเป็นนายไปวาดอนาคตให้กับพวกเขาพ่อบ้านนะไม่ใช่พ่อคน!”บอสกล่าวเสียดสี
“แกกล้าสั่งสอนฉันเหรอ!?”เส้นเอ็นที่หน้าผากของเหยียนกระตุกปุดๆ
“ใครสอนคุณ? พ่อบ้านเหยียนผมกำลังเตือนสติคุณต่างหาก! คุณลองคิดดูหากคุณหนูรู้เรื่องนี้พวกเธอจะต้องสั่งลงโทษคุณแน่ๆนี่ผมกำลังช่วยคุณอยู่นะ!”บอสแสแสร้ง
เหยียนไม่ได้พูดอะไรต่อเขาเดินชนไหล่ของบอสแล้วจากไปยังที่พักของตนเอง
[ฉันไม่ชอบผู้ชายคนนี้เลยค่ะคุณบอสฆ่าเขาเอาค่าประสบการณ์เถอะ!]หนอนน้อยพูดด้วยความเกรี้ยวกราด
‘ฉันกำลังสงสัยอยู่ว่าทำไมพ่อบ้านเหยียนถึงได้สนับสนุนให้ยาคูคู่กับคุณหนู?นอกจากหล่อที่สุดในหมู่บ้านแล้วเขายังเป็นลูกชายของผู้ช่วยผู้นำหมู่บ้านเฉยๆพรสวรรค์ไม่ได้โดดเด่นไปมากกว่าคนทั่วไปเลย แล้วมันเหมาะสมกับพวกคุณหนูตรงไหน?’
[นั่นสินะคะ]
‘ว่าแต่ตอนนี้นาโนเทคฯทำงานถึงไหนแล้ว?’บอสถาม
[ไม่ได้เรื่องค่ะ พวก อะมีบา กับ พารามีเซียมที่อยู่ในน้ำมันกำลังขัดขวางการทำงานอยู่ค่ะ แบบนี้เวลาที่ใช้ต้องนานขึ้นแน่นอน พรุ่งนี้คุณบอสช่วยไปปล่อยนาโนเทคฯที่นั่นอีกรอบด้วยนะคะ]
‘ได้สิ!’
บอสมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของผู้นำหมู่บ้านเขาเคาะประตูก่อน 3ก๊อกเสียงของผู้นำหมู่บ้านก็ถามว่าเป็นใครบอสยืนยันตัวตนไปผู้นำหมู่บ้านก็บอกให้เขาเข้าไปภายในได้ทันที
“เอาละแกลองบอกเล่าให้ฉันฟังสิว่าภรรยาของฉันป่วยเป็นโรคอะไรกันแน่?”ผู้นำหมู่บ้านถาม
“นายหญิงไม่ได้ป่วยครับแต่เธอ...”บอสก้มต่ำไปใกล้ๆกับผู้นำหมู่บ้านแล้วกล่าวเบาๆ
“โดนวางยาพิษ!”
“ว๊า.....”ก่อนที่ผู้นำหมู่บ้านจะพูดออกมาเสียงดังบอสก็ให้สัญญาณมือว่าให้เงียบ
“อะแฮ่มแกพูดจริงเหรอ?”ผู้นำหมู่บ้านกล่าวเสียงเบาเขาเป็นคนฉลาดหากโวกเวกโวยวายออกไปอาจจะทำให้คนอื่นได้ยินการวางยาพิษนั้นจะต้องเกิดจากคนภายในบ้านหลังนี้การแสดงท่าทางดังกล่าวออกไปอาจจะทำให้คนร้ายไหวตัวทัน
“นายท่านรู้จักพิษกัดก่อนไหมครับ?”บอสถามเบาๆ
“แน่นอนว่าฉันรู้หมายความว่าภรรยาของฉันโดนพิษนี้เหรอ?”
บอสพยักหน้าเบาๆแล้วกล่าว
“อาการของคนติดผิดกัดกร่อนจะมีผิวซีดร่างกายผอมแห้ง เบื่ออาหารพิษนี้จะไม่ฆ่าคนในทันทีแต่จะทำให้คนที่ถูกวางยาพิษมีลักษณะคล้ายคนป่วยแต่พอตรวจกลับไม่พบโรค”
“แล้วแกสามารถแก้พิษนั่นได้ไหม?”ผู้นำหมู่บ้านถาม
“สบม.สบายมากครับยาพิษชนิดนี้ถูกปรุงขึ้นมาดังนั้นก็ต้องใช้ยาแก้พิษที่ถูกปรุงเช่นเดียวกัน สมุนไพรละแวกนี้ไม่มีต้นไหนมีสรรพคุณครอบจักรวาล....แต่ก่อนอื่นผมขอถามก่อนหากภรรยาคุณตายใครกันที่จะได้รับผลประโยชน์มากที่สุด?”
หัวหน้าหมู่บ้านรู้ว่าบอสไม่น่าจะใช่คนร้ายเพราะอาการป่วยของภรรยาเขาเกิดขึ้นเมื่อ5 ปีที่แล้ว ดังนั้นเขาคิดว่าชายคนนี้น่าเชื่อถือเป็นอย่างมากเขาลองขบคิดดูก็ไม่พบว่าใครที่จะได้รับผลประโยชน์จากการตายของภรรยาเขาเลยอีกอย่างเขาเองก็ไม่คิดที่จะหาภรรยาใหม่ด้วยหากเธอตาย
“ไม่มีนะ”
“อำนาจผู้นำหมู่บ้านนี่สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่นหรือมาจากการโหวตของคนในหมู่บ้านครับ?”
“ฉันไม่รู้หรอกนะว่าอะไรคือการโหวตแต่มันมาจากการสืบทอด”
“การสืบทอด....”บอสลองคิดดูเขาก็พลันนึกบางอย่างได้แล้วกล่าวทันที
“แล้วตำแหน่งผู้นำหมู่บ้านจะต้องผู้ชายอย่างเดียวใช่ไหมครับ?”
“ใช่ต้องเป็นผู้ชายเท่านั้น! มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่บรรพบุรุษ”ผู้นำหมู่บ้านกล่าว
บอสพอเดาออกแล้วว่าเป็นใครแต่เขายังไม่มีหลักฐานที่แน่นหนามากพอเขาจะต้องหาหลักฐานจากอีกฝ่ายให้ได้ก่อน...แล้วค่อยบอกผู้นำหมู่บ้านอีกที
“นี่คือยาแก้พิษและนี่คือยาฟื้นฟูเอาให้นายหญิงดื่มพอดีผมมีพลังพิเศษที่สามารถเก็บของในช่องว่างได้โชคดีที่นำมันติดตัวมาด้วย”บอสหยิบขวดยาทั้ง2 ออกมาแล้วยื่นให้
ผู้นำหมู่บ้านมองบอสด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตื้นตันใจเขาจะต้องมองชายหนุ่มคนนี้ใหม่เสียแล้ว เขาเป็นผู้ชายที่รอบคอบและนิสัยดี!
“แล้วเรื่องคนร้ายจะเอายังไง?”ผู้นำหมู่บ้านถาม
“ผมพอจะเดาออกแล้วว่าเป็นใครแต่หลักฐานไม่แน่นหนาพอเมื่อผมเจอหลักฐานแล้วผมจะบอกคุณอีกทีสาเหตุที่ผมไม่บอกคุณเพราะมันจะทำให้การกระทำของคุณผิดปกติต่อคนคนนั้นและอาจจะทำให้คนคนนั้นสงสัยได้!”บอสกล่าว
ผู้นำหมู่บ้านพยักหน้าแล้วกล่าว
“ฉันขอบใจเธอมากหากจับคนร้ายได้เมื่อไหร่ฉันจะยกเลิกบทลงโทษของเธอทันที!”
คำพูดที่ผู้นำหมู่บ้านใช้เรียกเขาเปลี่ยนจาก‘แก’ เป็น ‘เธอ’มันทำให้เขารู้ว่าอีกฝ่ายรู้สึกขอบคุณเขามากแค่ไหนอย่างไรก็ตามกรีนและทีเป็นคนดีพวกเธอให้เขาแอบดูตอนพวกเธออาบน้ำมีหรือที่เขาจะไม่ตอบแทนบุญคุณ?
วันต่อมา
โฮก!!!!!
เสียงคำรามของมอนสเตอร์ดังไปทั่วทั้งหมู่บ้านในตอนเช้ามือบอสสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ
“เชี่ยเอ้ย! เกือบหัวใจวายแล้วไหมล่ะ”
เขาจัดแจงเสื้อผ้าแล้วเดินออกมาจากที่พักเพราะวันนี้เขาจะต้องทำตัวเป็นคนรับใช้ที่ดี
“อรุณสวัสดิ์น้องชายตื่นเช้าจังเลยนะ”สาวใช้รุ่นพี่ทักทาย
“อรุณสวัสดิ์ครับพี่สาวไม่ทราบว่าพี่ชื่ออะไรครับ?”
“พี่ชื่อว่ามิธ จ้ะ เธอคงจะไปตักน้ำใช่ไหม? เราไปด้วยกันเถอะ!”
บอสพยักหน้าจากนั้นเขาก็ไปหยิบถังน้ำ2 ถังแล้วเดินไปยังทะเลสาบพร้อมกับมิธ พวกเขาพูดคุยเรื่องทั่วไปตลอดทางตั้งแต่ไปยันกลับ เมื่อมาถึงที่บ้านเขาก็นำน้ำไปเทลงโอ่งของคุณหนูทั้ง 2แล้วดูว่าน้ำมันเต็มหรือยัง ปรากฏว่ามันยังไม่เต็มและเขาจะต้องไปตักมาเติมจนกว่ามันจะเต็มในตอนที่เขาตักเขาได้เอามือแช่น้ำเพื่อให้หนอนน้อยปล่อยนาโนเทคฯลงไปในทะเลสาบอีก
....................................................................................................................
![จ้าวศัสตราเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608265528_24768503.webp)
5.95M
![เจ้าของร้านพิศวง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721126392_62129049.webp)
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
![บันทึกลับองครักษ์เสื้อแพร [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1646970564_71280272.webp)