ป่าเขาเขียวขจี ต้นไม้น้อยใหญ่ เถาวัลย์และหญ้าพันกันไปทั้งป่า จางเฉินยังคงง่วนกับการจดบันทึก และตัดกิ่งไม้ เขาพบผลไม้แปลกๆ จำนวนมาก และสะสมสมุนไพรหลากหลายชนิดไปปลูกและเพาะพันธุ์
“จางเฉิน” โสมแดงเรียกเขาจากด้านหลัง
“อ่าว ออกมาจากมิติทำไม เดี๋ยวก็โดนจับกินหรอก” จางเฉินแซว
“ไม่ละ ถ้าข้าไม่ปล่อยกลิ่นเล็ดลอดออกไป สัตว์อสูรไม่สนใจข้าหรอก”
“ข้ารู้สึกถึงน้ำพุิญญา”
“หืม มันคืออะไรเหรอ” จางเฉินจับคาง ใคร่ครวญ
“เ้าโง่ น้ำพุิญญาคือที่ที่เกิดหินิญญา ในทวีปอื่นมันเป็สกุลเงินแลกเปลี่ยน ตระกูลใหญ่ๆ จะมีน้ำพุของตัวเอง นอกจากใช้เป็เงินแล้ว ยังใช้ในการฝึกลมปราณด้วย โดยการดูดซับพลังิญญาเข้าไปแต่จะใช้กันไม่บ่อยนักเพราะมีสิ่งสกปรกรวมอยู่ด้วย ต้องใช้แต่เพียงน้อย ๆ และนาน ๆ ครั้ง หินิญญานั้นจะกลั่นออกมาจากน้ำพุิญญา ยิ่งถ้าในป่าแบบนี้ต้องมีหินิญญาจำนวนมากแน่นอน ตามข้ามา”
จางเฉินและโสมแดงเดินทางด้วยกัน และระแวดระวังอยู่ตลอดเวลา เพราะน้ำพุนั้นต้องมีสัตว์อสูรจำนวนมากแน่นอน ไม่นานก็มองเห็นได้จากไกลๆ
“วานรราชสีห์ สัตว์อสูรระดับกลาง ตัวหัวหน้าอาจเป็ระดับสูง” โสมแดงพูดกับจางเฉินเบาๆ
“เ้าดูจำนวน น่าจะมากกว่า 200 ตัว เราไปที่อื่นกันเถอะ น่าจะเพราะพวกมันกิน อาบ อยู่กับน้ำพุ”
“ข้าเห็นด้วย ข้าไม่ได้ใช้หรอกหินพวกนี้ แต่เ้านะ น่าจะเอาไว้ใช้”
“ถ้าเ้าปล่อยกลิ่นเต่าของเ้า คิดว่าพวกมันจะล่าเ้าไหม แบบเ้าล่อพวกมันออกไปให้หมด แล้วข้าไปขโมยเข้ามิติ”
“ไม่น่าจะยาก ถ้าตัวหัวหน้าไม่ถึงระดับิญญาก็ไล่ข้าไม่ทันหรอก”
“เอานะ เดี๋ยวข้าให้สมุนไพรเป็รางวัล หนึ่งต้น”
“เ้าโง่ ข้าจะเอาไปทำอะไร เ้าเห็นถ้ำด้านหลังนั่นไหม ข้าอยากกินไวน์ลิง ในตำราว่าไว้ว่าไวน์ลิงคือสุดยอดอาหารบำรุง ถ้าหัวหน้ามันออกมาด้วย เ้าเข้าไปเอามาให้ข้า” โสมแดงก็สนใจไม่น้อย การเจรจาธุรกิจของสองโจรจึงเป็ไปด้วยความสะดวก
จางเฉินเดินทางไปหลบอยู่ใกล้ๆ น้ำพุมากขึ้น ส่วนโสมออกมาไกลหน่อย จางเฉินยกนิ้วโป้งให้โสมเพื่อเป็สัญญาณ โสมจึงหันตูดไปทางกลุ่มวานรราชสีห์ แล้วก็พ่นลมสีเขียวออกมา
จางเฉินใมาก นี่คือวิธีส่งกลิ่นของมัน ตด ชัด ๆ แล้วมันจะถึงดูดพวกสัตว์อสูรได้ยังไง จางเฉินรีบปิดจมูกเพราะมวลกลิ่นมหาศาลกำลังใกล้เข้ามาตามทิศทางลม ด้วยสัญชาตญาณว่าตดคือต้องเหม็น
กลุ่มวานรราชสีห์ ส่งเสียงดังกระหึ่ม หัวหน้าวานรราชสีห์ตัวขนสีทอง ซึ่งดูแปลกตาจากตัวอื่นๆ คือตัวอื่น ๆ ขนสีขาว มันเดินออกจากถ้ำด้านหลังแล้วทำจมูกฟุตฟิต
วานรแต่ละตัวมีอาการน้ำลายไหลดูเหมือนหิวโหยเป็อย่างมาก และรีบวิ่งไปหาเ้าโสมแดง
“หืม มันน่ากินตรงไหน กลิ่นตดของลูกพี่โสมแดง” จางเฉินคิ้วขมวด รู้สึกว่าโลกนี้ช่างแปลกประหลาดไปทุกที
เมื่อวานรทั้งหมดวิ่งไปทางโสมแดงแล้ว จางเฉินก็เริ่มขุดบริเวณน้ำพุกว่าสองชั่วยามแล้วร่องลึกรูปสี่เหลี่ยมล้อมรอบน้ำพุิญญา แล้วเก็บน้ำพุิญญาเข้ามิติ มันต้องใช้พลังิญญาจำนวนมาก เพื่อให้ได้แกนน้ำพุซึ่งเป็จุดกำเนิดไปด้วย จางเฉินแทบเป็ลมล้มลงเลยทีเดียว เขาทำได้เพียงพิงต้นไม้หลับตาพักเข้าสู่สมาธิเพียงเล็กน้อย แล้วรีบไปที่ถ้ำ
“รอบๆ น้ำพุมีต้นไม้ิญญา สมุนไพริญญาอยู่ด้วย แต่เราคงไม่มีเวลา”
ภายในถ้ำมีแสงสว่างเพียงเล็กน้อย มีรูถ้ำมากมายเหมือนเป็หลายๆ ห้องพัก แต่ละห้องล้อมรอบไปด้วยกระดูกสัตว์ที่น่าสงสัยเป็ระยะ และไม้เน่าไม่ทราบชนิดจำนวนมาก จางเฉินวิ่งดูแต่ละห้องล้วนไม่ต่างกัน จนถึงในสุดเป็ห้องที่มีหินถูกขุดเป็หลุมอยู่ มีเปลือกผลไม้และต้นสมุนไพรลอยอยู่้าหลุมน้ำนี้จำนวนมาก
“นี่น่าจะเป็ไวน์ลิง เยอะมาก” จางเฉินดึงถังน้ำที่เคยซื้อไว้รดน้ำต้นไม้ มาตักไวน์ลิงจนเต็มถัง ยังเหลือไวน์ลิงอีกเกือบครึ่ง เขาจึงดื่มไปสักเล็กน้อย
กลิ่นหอมเตะจมูกมาก หลังจากดื่มแล้ว พลังิญญาของจางเฉินเติมเต็มทันที และรู้มีความเปลี่ยนแปลงพลังปราณในตันเถียนของเขา จางเฉินรีบเข้ามิติด้วยเวลาจำกัด เขารีบสร้างถังน้ำด้วยไม้ที่มีทันที โชคดีที่เขามีต้นไม้ที่ให้ยางเหมือนกาว คล้ายต้นยางพาราในโลกเดิมของเขา และเขาทำตากแห้งไว้ การสร้างถังน้ำจึงเป็ไปอย่างรวดเร็ว
พอถังเสร็จก็รีบออกมาเก็บไวน์ทั้งหมด แล้วหนีออกมาทันที
“ลูกพี่โสมแดง” จางเฉินหลับตาติดต่อผ่านความสัมพันธ์ทางจิตกับโสมแดง
“เจอกันตีนเขาตรงที่เราเจอ หญ้าเล็บั” โสมแดงตอบ
หลังจากที่ทั้งสองคนเจอกัน ก็ได้ยินเสียงดังมาก จากในป่าลึก เหล่าวานรร้องโหยหวนเหมือนจะขาดใจตาย สิ่งสำคัญที่สุดของพวกมันสองอย่าง โดนปล้น
จางเฉินกับโสมแดงเข้าสู่มิติ ทั้งสองเดินไปสำรวจที่น้ำพุิญญา บ่อน้ำพุิญญามีการขยายเล็กประมาณบ่อน้ำ กึ่งกลางเป็น้ำพุ ซึ่งแกนของน้ำพุเซียนจะดึงพลัง์และโลก พ่นออกมาเป็รูปแบบของน้ำ มีหินิญญาก้อนเล็ก ๆ ออกมาเป็พักๆ ใต้สระน้ำน้ำนั้นมีหินิญญาอยู่เป็จำนวนมาก
“เรารวยแล้ว” โสมแดงโห่ร้องด้วยความยินดี
9K
![[จบ] รักสุดท้ายของนายซุปเปอร์สตาร์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1782539639_91203477.webp)
