หลังจากชีวานได้ตื่นขึ้นมาในสภาพงัวเงีย ก็ได้เหลือบไปเห็นเห็นฮาวาอิน ที่ตอนนี้กำลังเฝ้ามองนางอยู่ข้างๆเตียง
ชีวานรู้สึกมีความสุขเป็อย่างมาก ที่ว่าเื่ที่เกิดขึ้นคราวนี้ไม่ใช่ความฝัน
จากนั้นนางจึงเข้าไปกอดฮาวาอินเพื่อออดอ้อนพี่สาวของตัวเองทันที...
ฮาวาอินเห็นท่าทางเช่นนี้ของชีวานเข้า ความรู้สึกหลงใหลในตัวน้องสาวของนางที่แต่เดิมก็มากมายมหาศาลอยู่แล้วก็เพิ่มขึ้นมาอีกเท่าตัว...
''ชีวานน้องสาวข้า... เ้าหลับสบายดีไหมเนื่องจากเตียงที่เ้านอนอยู่มันมีฝุ่นเต็มไปหมด
ข้าจึงได้นำเอาเสื้อคลุมของข้าไปรองเอามันเอาไว้... เ้ารู้สึกไม่สบายตัวตรงไหนหรือไม่ ?''
ชีวานเห็นเช่นนี้ก็รีบส่ายหัวเพื่อปฏิเสธทันที
''มันสบายมากเลยล่ะพี่สาว แต่เสื้อคลุมของท่านมันเลอะฝุ่นไปหมดแล้วนะ"
ชีวานกล่าวออกมาอย่างกังวล...
ฮาวาอินไม่ได้พูดอะไร นางทำเพียงส่ายหัวๆเบาๆ
''ว่าแต่เ้าเถอะวันนี้พร้อมที่จะเรียนรู้เื่ราวเกี่ยวกับโลกใบนี้หรือยัง ?"
ชีวานได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาโดยทันที นางจึงพยักหน้าด้วยความตื่นเต้น...
''ข้าอยากรู้เื่ราวเกี่ยวกับโลกใบนี้มากๆเลยล่ะพี่วาอิน"
เห็นเช่นนั้นฮาวาอินก็พยักหน้ารับเพียงแต่นางได้ถามคำถามขึ้นมาเสียก่อน
''ชีวานน้องสาวข้า ั้แ่ที่เ้าเข้ามาอยู่ยังโลกใบนี้เ้าได้ทานอะไรแล้วบ้างหรือยัง ?''
ทันทีที่ได้ยินคำถามนี้
ชีวานก็ได้กล่าวตอบโดยทันที
''ั้แ่ที่ข้ามาอยู่บนดาวดวงนี้นั้น... ข้าก็หาเก็บผลไม้ภายในป่าที่ข้าคิดว่าน่าจะไม่อันตรายมากินอยู่ตลอดเลยล่ะ''
ฮาวาอินได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกใเป็อย่างมาก
''เด็กน้อย เ้าจะกินผลไม้ที่ตัวเองไม่รู้จักมั่วซั่วไม่ได้นะ หากมันมีพิษขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ...
เอาเถอะงั้นวันนี้พี่สาวคนนี้ของเ้าจะทำอาหารให้เ้าทานเองก็แล้วกัน''
ฮาวาอินได้จ้องไปยังเ้าไก่สีน้ำตาลที่หยุดนิ่งอยู่กับที่ แต่เ้าไก่ตัวนั้นเหมือนมันจะรู้ว่าฮาวาอินคิดอะไรอยู่จึงตัวสั่นขึ้นมาด้วยความหวาดกลัวโดยทันที...
ส่วนชีวานเวลานี้เองก็พึ่งจะนึกถึงเ้าไก่สีน้ำตาลตัวนั้นได้ นางจึงได้มองหาไก่ตัวนั้นทันที
หลังจากที่เห็นมันแล้ว ชีวานจึงได้เอ่ยคำถามที่นางรู้สึกสงสัยในตอนแรก
''เ้าไก่สีน้ำตาล ทำไมเ้าถึงหยุดเมื่อข้าบอกให้เ้าหยุดล่ะ หรือว่าเ้าเข้าใจคำพูดของข้า ?''
เ้าไก่สีน้ำตาลที่ได้ยินเช่นนี้ก็รู้สึกราวกับมันมีความหวังขึ้นมาแล้ว มันจึงผงกหัวออกมาอย่างต่อเนื่องโดยทันทีราวกับมัน้าให้ชีวานรู้เป็อย่างมากว่ามันเข้าใจคำพูดของนาง...
ชีวานเห็นเช่นนั้น ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้ง
''พี่สาว เ้าไก่ตัวนี้มันฉลาดมากเลยแหละ แถมดูเหมือนมันจะเชื่อฟังข้าด้วย ใช่ไหมเ้าไก่น้อย ?"
ทันทีที่ไก่สีน้ำตาลได้ยินมันก็ได้ผงกหัวรัวๆอีกครั้ง
ฮาวาอินที่เห็นเช่นนี้ ก็ได้ลบความคิดที่ตนคิดขึ้นมาในคราวแรกออกไปทันที และได้เอ่ยคำถามแก่ชีวานอีกครั้ง
''น้องสาวข้า หรือเ้าอยากที่จะเลี้ยงเ้าไก่ตัวนี้งั้นรึ ?''
ชีวานรู้สึกลังเลเล็กน้อย แต่พอนึกได้ถึงท่าทางของไก่สีน้ำตาลตัวนั้น นางก็ตัดสินใจขึ้นมาได้โดยทันที
''อื้มพี่สาวข้าอยากเลี้ยงมัน!!''
ฮาวาอินผงกหัวเบาๆ
''ถ้าเช่นนั้น... เ้าก็มาทำพันธสัญญาอสูรกับมันเถอะ ยังไงซะเ้าไก่นี่ก็ถือได้ว่าเป็อสูรระดับปราณปฐีเชียวนะ!!"
ชีวานที่ได้ยินเช่นนี้เข้าก็รู้สึกมึนงงขึ้นมาทันที
''พันธสัญญาอสูร ? ปราณปฐี ? มันคืออะไรงั้นหรือพี่สาว ?''
ชีวานเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย
ฮาวาอินเวลานี้ก็พึ่งจะนึกขึ้นมาได้ว่าตนนั้นยังไม่ได้เล่าเื่เหล่านี้ให้ชีวานฟัง
''น้องสาวข้า... งั้นช่างเื่พวกนี้ไว้ก่อนแล้วกันนะ เดียวพี่สาวคนนี้จะออกไปหาวัตถุดิบสำหรับทำอาหารให้เ้าก่อนก็แล้วกัน ตัวเ้าก็เล่นกับไก่สีน้ำตาลตัวนั้นรอข้าไปก่อนนะ''
กล่าวจบฮาวาอินก็ได้พุ่งออกจากห้อง
และออกจากปราสาทเก่าไปด้วยความรวดเร็วโดยทันที
ชีวานเองก็เชื่อฟังฮาวาอินอย่างว่าง่าย และพยายามที่จะไปเล่นกับไก่สีน้ำตาลตัวนั้น
''เ้าไก่น้อย... เ้ามีชื่อหรือยัง ?''
ชีวานเอ่ยถามเ้าไก่สีน้ำตาล
ทันทีที่มันได้ยินมันก็รีบส่ายหัวของมันทันที
ชีวานที่เห็นเช่นนั้นก็รู้สึกยินดีเป็อย่างมาก
''ถ้างั้นต่อไปนี้เ้าก็ใช้ชื่อว่า "ซูชิก" แล้วกันนะ"
เ้าไก่สีน้ำตาลที่ได้ยินนามของมัน ก็ได้ผงกหัวรับออกมารัวๆด้วยความยินดี
และความรู้สึกชอบในตัวของเ้าไก่สีน้ำตาลตัวนี้ของชีวานได้เพิ่มขึ้นมาอีกเป็อย่างมาก
จากนั้นนางจึงเอ่ยถามเ้าไก่สีน้ำตาล
''ซูชิกทำไมเ้าถึงมาอยู่ภายในโพรงที่อยู่ภายในปราสาทเก่านี่กันล่ะ ?''
หลังจากที่ได้ยินคำถามของชีวาน มันก็รีบพุ่งเข้าไปภายในโพรงของมันทันที...
หลังจากนั้นไม่นาน มันก็ได้ใช้สองปีกของมันประคองคริสตัลเจ็ดสีที่งดงามเป็อย่างยิ่งออกมาด้วยความยากลำบากเล็กน้อย... และนำมันมาวางตรงหน้าของชีวาน
หลังจากชีวานเห็นคริสตัลเจ็ดสีเข้า นางก็รู้สึกถูกใจคริสตัลเจ็ดสีนี่เป็อย่างมาก...
นางจึงหยิบมันขึ้นมาทันที
ขณะที่กำลังจะเอ่ยถามซูชิกว่านำมันออกมาให้ตนทำไมนััน
ทันทีที่ชีวานแตะััไปที่คริสตัลนั่น แสงเจ็ดสีก็ได้พุ่งออกมาจากคริสตัลเป็จำนวนมาก
จากนั้นมันก็ได้เข้าปกคลุมตัวของชีวานเอาไว้โดยทันที...
แสงเจ็ดสียังคงพุ่งออกมาจากคริสตัลมากขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้มันเริ่มที่จะลอดผ่านซอกของปราสาทเก่าออกไปได้แล้ว
หลังจากออกมาได้จำนวนมากพอแล้วมันก็เข้าปกคลุมปราสาทเก่าเอาไว้ทั้งหมด และทันใดนั้นแสงเจ็ดสีเ่าั้ก็ได้พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้ากลายเป็เสาสีเจ็ดสีขนาดมหึมา!!
ฮาวาอินที่กำลังออกตามหาวัตถุดิบเพื่อที่จะนำมาทำอาหารให้แก่ชีวาน ก็มองเห็นมันได้ในทันที และนางก็ได้เกิดความหวาดกลัวขึ้นมา...
''แย่แล้ว... ทิศทางนั้นมันเป็ทางที่ปราสาทร้างตั้งอยู่นี่''
จากนั้นนางจึงล้มเลิกการหาวัตถุดิบและพุ่งกลับปราสาทร้างในทันที...
ทันทีที่เสาเจ็ดสีพุ่งขึ้นมานั้น...
าาทั้งห้า ผู้นำตระกูลใหญ่ทั้งหลายในแต่ละอาณาจักร ห้าปีศาจของแต่ละอาณาจักร ชิน และผู้ที่มีระดับพลังขั้นหลอมรวมปราณขึ้นไปทุกคนก็ได้มองเห็นเสาเจ็ดสีนี่ได้อย่างน่าประหลาดใจ ส่วนคนที่อยู่ต่ำกว่าขั้นหลอมรวมปราณนั้น ก็ไม่มีใครสามารถมองเห็นเสาเจ็ดสีนี่ได้เลยแม้แต่คนเดียว
ณ สถานที่แห่งหนึ่งที่มืดมิดเป็อย่างมาก...
เงาร่างของคนผู้หนึ่งกำลังนั่งทำสมาธิอยู่ก็ได้ลืมตาขึ้นมา
''เสาเจ็ดสี... อย่าบอกนะว่าคริสตัลสืบทอดของ "จักรพรรดิสายรุ้ง" ได้ปรากฏขึ้นมาแล้ว ?''
ในเวลานี้กลุ่มอำนาจต่างๆได้ตกอยู่ในความโกลาหลกันทั้งหมด เพราะผู้นำของกลุ่มเ่าั้ต่างทราบดีว่าเสาเจ็ดสีนี่คืออะไร...
เวลานี้ผู้นำกลุ่มอำนาจทั้งหมดจึงได้พุ่งไปยังทิศทางของเสาสีรุ้งด้วยความเร็วสูง...
ภายในป่าทางทิศใต้ของเมืองชีโรฮุย
มีบ้านหลังหนึ่งตั้งอยู่
เวลานี้ผู้คนที่ได้อาศัยอยู่ภายในบ้านหลังนี้ก็ได้ออกมาข้างนอกกันหมดทุกคน
''เสาเจ็ดสีนั่นมันคืออะไรกัน ?''
ชินเอ่ยคำถามออกมาอย่างหาได้ยาก...
''นั่นก็คือสัญญาณว่าคริสตัลสืบทอดของ จักรพรรดิสายรุ้งได้ปรากฏขึ้นมาแล้ว"
ซูลิมเอ่ยตอบทันที
ชินรู้สึกสงสัยเป็อย่างมากว่าคริสตัลสืบทอดของจักรพรรดิสายรุ้งที่ว่ามันคืออะไร แต่เขาก็ไม่ได้ถามอะไรเกี่ยวกับมัน เขาเพียงหันไปทางซูลิมและเอ่ยถามออกไปว่า
''จะไปไหม ?"
ซูลิมรู้สึกลังเลเล็กน้อย...
แต่ก็ตอบคำถามของชินทันที
''แน่นอนถึงแม้โอกาศที่จะได้คริสตัลนั่นจะน้อยเป็อย่างมาก... แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ลองทำอะไรล่ะนะ''
กล่าวจบนางก็พุ่งตัวไปทางทิศทางของเสาเจ็ดสีทันที
ชินเองก็ตามนางไปด้วยเช่นกัน
และตามมาด้วยพวก คุชิคินและคนอื่นๆที่ตามหลังชินมา
ณ ตระกูลซุมะ
''อุสึคุ... เ้าจะไปด้วยหรือไม่ ?''
ซูมะฮิรุยเอ่ยคำถามที่ตนก็พอจะรู้คำตอบอยู่แล้วออกมา
''แน่นอนสิ!! หากข้าไม่ไปตัวข้านั้นรู้สึกได้เลยว่าจะต้องพลาดโอกาสสำคัญในชีวิตนี้ไปอย่างแน่นอน''
กล่าวจบ
ซูมะอุสึคุก็พุ่งไปยังทิศทางของเสาเจ็ดสีโดยทันที
ซูมะฮิรุยเองก็พุ่งตามนางไปด้วยเช่นกัน...
ตอนนี้เหล่าผู้แข็งแกร่งมากความสามารถไม่ว่าจะรุ่นไหนก็กำลังพุ่งไปยังทิศทางเดียวกันทั้งหมด และปลายทางก็จะต้องเป็การต่อสู้แย่งชิงที่ดุเดือดเป็อย่างยิ่งแน่นอน
ทุกผู้คนตอนนี้กำลังรู้สึกฮึกเหิมและตื่นเต้น
แต่มีเพียงผู้เดียวที่ตอนนี้กำลังรู้สึกกังวลและหวาดกลัว คนผู้นั้นก็คือฮาวาอิน พี่สาวของชีวาน ที่ตอนนี้กำลังพุ่งกลับปราสาทร้างที่เป็ทิศทางของเสาเจ็ดสีด้วยความเร็วสูงสุด
เพราะตัวนางนั้นรู้ดีว่าทันทีที่เสาสีเจ็ดสีนี่ปรากฏขึ้น มันก็จะชักนำผู้แข็งแกร่งเข้ามาจำนวนมาก แม้ชีวานจะแข็งแกร่ง แต่นางก็ยังคงเป็ห่วงเป็อย่างมากอยู่ดี เพราะตอนนี้ชีวานถือได้ว่าเป็น้องสาวของนางแล้ว และหากเสาเจ็ดสีนี่เกี่ยวข้องกับชีวาน บวกกับพลังธาตุแสงที่นางอยู่แล้วนั้น ทำให้ผู้แข็งแกร่งเ่าั้ไม่มีทางปล่อยนางไปอย่างแน่นอน...
ฮาวาอินจึงได้เร่งความเร็วสุดขีดของนางออกมาทันที
204
