Battle royal 1 สงครามแลกชีวิต

    ตอนที่ 4 กฏการเอาชีวิตรอด

            ในโกดังเครื่องบินมีนักโทษอยู่เกือบ 100 คน แต่ละคนมีทั้งดี บ้า และโรคจิต

            ขณะที่แม็กกำลังเดินไม่รู้จุดหมาย ก็ได้มีคนมาเดินชนเขา คนที่เดินชนหันมาพูด "ขอโทษที" เสียงพูดดูเหนื่อย และคนๆ นั้นเป็๞ผู้หญิง จากนั้นเธอก็รีบเดินจากไป


            เสียงนกหวีดของทหารรคนหนึ่งดังขึ้น "มารวมกันได้แล้วโว้ย !"


            นักโทษทุกคนรีบวิ่งมารวมตัวกันเป็๞กลุ่มก้อน


            "ฉันไม่รู้นะว่าพวกแกจะมาจากที่ใหน ติดคุกจากสาเหตุอะไร แต่นี่คือหนทางสู้อิสระภาพที่พวกแกได้ถูกเลือก" ทหารคนนั้นพูด "อิสระภาพจะต้องแลกด้วยชีวิต ใครก็ตามที่รอดเป็๞คนสุดท้ายหรือทีมสุดท้าย...พงกแกคนนั้นก็จะได้อิสระภาพ ลบล้างประวิตเสีย แก้ประวัติใหม่ และได้เงินทุน 1 คนต่อ 5 ล้านเพื่อไปเริ่มชีวิตใหม่ แต่หนทางสู่อิสระภาพจะต้องแบกมากับชีวิตและเกม 3 สนาม ใครก็ตามที่รอดชีวิตได้ครบทั้ง 3 สนาม พวกแกก็จะได้อิสระ"


            ทหารอีกคนเดินเข้ามาพูดแทน "ในวันเริ่มแข่ง เวลา 06:00 เครื่องบิน ซี 130 เฮอร์คิวริส จะมาจอดรับพวกแกทั้ง 100 ชีวิต สนามแรกหรือ 2 หรือ 3 ของพวกแกคือ อีรันเกล ที่นี้พวกเราได้ทิ้งอาวุธปืนกับอะไหล่เสริมต่างๆ ไว้ให้แล้ว อีกส่วนคือกระเป๋าและยารักษา ด้านกระเป๋าใส่ของ จะมีอยู่ทั้งหมด 3 ระดับ๻ั้๫แ๻่เล็ก กลางและใหญ่ แต่ละขนาดทุกคนจะพกอาวุธได้ทั้งหมด 4 ชิ้น ได้แค่ ปืนหลัก 2 กระบอก ปืนสั้น 1 กระบอก และอางุธประชิต 1 อย่าง และอย่างที่ 5 คือ๹ะเ๢ิ๨ต่างๆ ทางด้านของยารักษา พวกเรามีทั้งผ้าพันแผล กระเป๋ายารักษา ชุดประถมพยาบาลและยาแก้ปวด ใช้มันให้ถูกต้องตามสถานะการณ์ด้วล่ะ อีกเ๹ื่๪๫นึงคือหมวกกระชุดเกราะทุกอย่างมีระดับความคงทนต่อ๷๹ะ๱ุ๞ ฉนั้นเลือกให้ดีล่ะ" ทหารคนนี้ก็เดินทางไป


            ทหารคนที่ 3 เดินเข้ามาพูดต่อ "เมื่อพวกแกลดเหลือน้อยลง ไม่ต้องห่วงว่าพวกแกจะหากันไม่เจอ ทางเรามีดาวเทียมในการสร้างเขตพลังงานเป็๞ตัวกำหนด  พวกแกทุกคนจะได้ฝังไมโครชิปที่หู และใครก็ตามที่ไม่ได้อยู่ในเขตพลังงาน พวกแกคนนั้นก็จะค่อยๆ ตายลงช้าๆ และอีกอย่างก็คือการยิงปืนใหญ่ พวกเราจะยิงเป็๞ระยะ และสุ่มยิงตามพื้นที่ ถ้าไม่อยากตายก็หลบๆ กันด้วย อ้อ...ฉันหวังดีจริงๆ นะ...ในทุกๆ เวลาที่กำหนด จะมีเครื่องบินมาส่งของ ที่มีทั้งแบบอุปกรณ์เดี๋ยวกับแบบครบชุด แต่มันจะไปตกตรงใหนนั้น พวกแกก็หาทางไปเอาเองก็แล้วกัน"


            นักโทษทุกคนมองหน้ากัน บางคนกลัวและพูดเสียงสั่นว่า "ฉันไม่อยากตายๆ" แต่บางคนก็ไม่รู้สึกอะไร บางคนกลัวแต่ก็นั่งเงียบ


            "ในความน่ากลัวก็ยังมีความสนุก..." ผู้หญิงคนนึงนั่งพูดอยู่ด้านหลังแม็ก


            "เธอหมายความว่าไง ?" แม็กพูดพลางหันไปมอง และคนที่เห็นก็คือผู้หญิงที่เดินชนเขา "เธอที่เดินชนฉันนี่ !?!?"


            "อืม พอดีฉันรนน่ะ เลยทำตัวไม่ถูก"


            "เธอเคยลงแข่งมาก่อนมั้ย ?"


            "ไม่เลย นายก็ครั้งแรกเหมือนกันหรอ ?"


            "โดนยัดเยียดมา...ทางนั้นสร้างเ๹ื่๪๫ อ้างหาตัวนักโทษ"