สกายโร้ด เกมโลกเสมือนพลิกชะตาเทพเกม (天行)

หลังจากเคลียร์หมาป่าที่เฝ้ายามอยู่บริเวณนอกป่าจนหมด พวกเราก็เข้าไปในป่าโดยตรง แสงจันทราส่องเจิดจ้าบนดินแดนที่อันตรายนี้ รัศมีสีเงินในป่าก็ได้แผ่ขยายไปสู่ท้องฟ้า มันสวยสดงดงามสุดพรรณนาและในขณะนั้นเองใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง ก็มีหมาป่าจอมโลภจำนวนหนึ่งหมอบนอนอยู่ ดวงตาของพวกมันนั้นนิ่งสงบทว่าแฝงไปด้วยความเ๽้าเล่ห์อยู่ในที พวกมันเป็๲กลุ่มประเภทที่ออกล่าเป็๲กลุ่ม จึงทำให้ NPC หลายคนไม่สามารถรับมือได้ ทว่าหากเป็๲ผู้เล่น พวกมันจะไม่โจมตีเป็๲กลุ่ม มิฉะนั้นทุกคนจะต้องมีเลเวล 30 เป็๲อย่างน้อยถึงสามารถท้าทายแผนที่นี้ได้

“ดูเหมือนจะลำบากพอตัวอยู่...”

หลินเฉอกวาดสายตามองไปที่หมาป่าจอมโลภที่กระจายอยู่ทุกหนแห่งในป่า จากนั้นจึงพูดว่า “หมาป่าจอมโลภบางตัวเดียวจึงสามารถฆ่าได้ง่าย ส่วนบางส่วนอยู่กันเป็๲กลุ่ม บ้างก็สองตัว บ้างก็สามตัว ถ้าอย่างกลุ่มนั้นมีสามตัว ทีมเล็กๆ ของพวกเราจะสู้ได้ไหม?”

“ได้สิ”

สายตาของผมตั้งใจแน่วแน่ และพูดขึ้นว่า“เสี่ยวเฉอ นายไปดึงมอนสเตอร์มา เรียนรู้การทำสัญลักษณ์มอนสเตอร์เอาไว้ จากนั้นให้ใช้เคล็ดตรึงกายกับมอนสเตอร์ที่ทำสัญลักษณ์เอาไว้และพวกเราทุกคนก็โจมตีใส่ที่มอนสเตอร์ตัวนั้นพร้อมกัน ส่วนฉันจะใช้สกิลยั่วยุหมาป่าจอมโลภตัวที่สองปล่อยให้มันโจมตีฉัน หากมีตัวที่สาม ฉันจะพุ่งชาร์จใส่ตัวที่สาม ทำให้มันมึนงงสักพักและให้พวกมันทั้งหมดโจมตีมาที่ฉัน ส่วนพวกนายมุ่งมั่นทำดาเมจไปก็พอ ”

“อื้ม”

หลินเฉอพยักหน้า จากนั้นจึงพุ่งตัวออกไปเปิดการโจมตีใส่มอนสเตอร์กลุ่มแรกที่มีสามตัว เมื่อยันต์เต๋าอัคคีโดนหนึ่งตัวในพวกมัน อีกสองตัวที่เหลือก็ต่างย่อตัวต่ำขู่คำรามฟ่อ และพุ่งกระโจเข้าใส่รวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด หลินเฉอรีบทำสัญลักษณ์ใส่มอนสเตอร์หนึ่งตัวอย่างรวดเร็ว ช่วงเวลาที่เคล็ดตรึงกายถูกส่งออกไป ผมเองก็พุ่งชาร์จออกไปทันที กระแทกชนเข้ากับหมาป่าตัวที่สอง ทำให้มันมึนงงได้สำเร็จ ท่ามกลางประกายไฟที่สาดกระเซ็นนั้นสกิลยั่วยุก็ถูกใช้ออกไปตกลงบนหน้าผากของหมาป่าจอมโลภตัวที่สาม ทว่าฉากการยั่วยุนี้มันช่างหน้าขำสิ้นดี ไม่นึกเลยว่าจะเป็นการหันไปเผชิญหน้ากับหมาป่าจอมโลภตัวที่สามแล้วทำท่าทาง “แบร่ แบร่ แบร่”

“บอสทำแอ๊บแบ๊ว มันก็ดูน่ารักอยู่นะ……” ต้าไห่พูดด้วยรอยยิ้ม

ผมไม่สนใจเสียงนั้น และรีบยกโล่ขึ้นป้องกันการโจมตีระลอกแรกของหมาป่าจอมโลภทั้งสองตัว พร้อมตะโกนเสียงดังว่า “ใช้สกิลโจมตีที่แรงที่สุด ไม่อย่างนั้นจะสูญเสียเยอะเกินไป ฉันไม่อยากเสียเลือดมากเกินไป”

“รับทราบ!”

สิ้นเสียงทุกคนต่างรุมโจมตีออกไปพร้อมกัน หลังจากหมาป่าจอมโลภตัวแรกถูกฆ่าตายในไม่กี่วินาที หลินเฉอได้ทำสัญลักษณ์ใส่หมาป่าตัวที่สองอีกครั้ง พร้อมกับที่ผมแบกรับการโจมตีของหมาป่าจอมโลภเอาไว้ทั้งหมด บนโล่ป้องกันจึงเกิดเสียง เคร้ง เคร้ง ดังขึ้นต่อเนื่อง ทั้งฟันและกรงเล็บของหมาป่าต่างหวดลงมาจนเกิดประกายไฟ จุดเด่นอย่างหนึ่งของหมาป่าจอมโลภคือมีความเร็วในการโจมตีที่สูง มอนสเตอร์ทั่วไปโจมตีได้เพียงครั้งเดียว ทว่าหมาป่าจอมกระหายสามารถโจมตีได้อย่างน้อย 1.5 ครั้ง ค่าความเสียหายโดยรวมจึงเรียกได้ว่าน่ากลัว

เมื่อหมาป่าจอมโลภทั้งสามตัวถูกจัดการเรียบร้อย เลือดของผมก็เหลือเพียง 55%

“อึก อึก!”
หลังจากดื่มยาฟื้นเลือดไปหนึ่งขวดแล้ว คิ้วของผมก็ขมวดชนกัน “นี่แค่ต่อสู้กับมอนสเตอร์ธรรมดายังว่ายากและอันตรายขนาดนี้ ถ้าหากว่าพวกเราถูกใครซุ่มโจมตีในขณะที่สู้กับมอนสเตอร์ไปด้วยล่ะ มีหวังตายแหงแก๋ยกแก๊งแน่”

หลินเฉอพยักหน้าเห็นด้วย “ใช่ แต่ก็ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้เราไม่มีฮีลเลอร์ล่ะ……ชีวิตของเราช่างรันทดจริงเลย!”

“ใช่ ช่วยไม่ได้”

ท่ามกลางกองเหรียญทองแดง ผมก็พบชิ้นเนื้อหมาป่าจอมโลภหนึ่งชิ้น มันคือไอเทมภารกิจ ที่สามารถทับซ้อนกันได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด จากนั้นผมจึงเก็บใส่ช่องเก็บของ แล้วมุ่งหน้าออกล่ามอนสเตอร์ต่อ หลังจากกำจัดหมาป่าจอมโลภได้หลายสิบตัวต่อเนื่อง ในที่สุดพืชพรรณชนิดแรกในป่าแห่งนี้ก็ปรากฏขึ้น และต้นไม้ชนิดนี้ก็มีความสูงเพียงครึ่งมนุษย์ ทั้งยังเป็นสีแดงเลือดทั้งต้น แถมมีผลที่มีขนาดเท่านิ้วมือ ชื่อของมันคือโลหิตหมาป่าจอมโลภ!

เดิมทีผมคิดว่าจะขุดเอาจากซากศพของหมาป่าจอมโลภเสียอีก มิน่ามันถึงไม่ดรอปสักที ที่แท้มันเป็นสมุนไพร!
จะรอช้าทำไม ผมจึงรีบลงมือเก็บสมุนไพรทันที ซึ่งในหนึ่งต้นมีโลหิตหมาป่าจอมโลภอยู่เกือบ 20 ผล!

หลังจากเก็บรวบรวมเสร็จแล้ว ผมก็เริ่มปรุงยาตามสูตร

ผมคลิกที่อินเทอร์เฟซการปรุงยา แล้วทำการวางเตาปรุงยา จากนั้นนำมะแว้งนกสามส่วน และโลหิตหมาป่าจอมโลภหนึ่งส่วนโยนเข้าไปพร้อมกัน ก่อนจะจ่าย 1 เหรียญเงินเป็นค่าปรุงยา

“ดิ้ง!”

ครั้งแรกล้มเหลว เป็นไปตามที่คาดไว้เลย!

ครั้งที่สองก็ล้มเหลวทันที

ครั้งที่สามก็ยังล้มเหลว

จนกระทั่งถึงครั้งที่สี่ “ดิ้ง” 
แจ้งเตือนจากระบบ: ขอแสดงความยินดีคุณปรุงยาได้สำเร็จ ได้รับ 【ยาเม็ดหวนคืนโลหิต】× 2 !
เกินคาดปรุงยาครั้งเดียว ได้ถึงสองเม็ด?

ผมที่ยิ้มแย้ม ได้โยนยาเม็ดหวนคืนโลหิตสองเม็ดให้หลินเฉอหนึ่งเม็ด และต้าไห่หนึ่งเม็ด ก่อนจะพูดว่า “มันช่วยฟื้นฟูเลือด 700 แต้มในพริบตาเดียว ซึ่งสามารถช่วยให้พวกนายมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้นอีกหน่อยเมื่อถูกโจมตี”

หลินเฉอรับมันมาอย่างพอใจ “เลือดทั้งหมดของผมมีเพียง 1200 แต้ม ยาเม็ดเดียวสามารถฟื้นฟูได้ถึง 700 แม้ว่าจะถูกซุ่มโจมตีจากมือสังหาร ในการโจมตีรอบแรกเขาก็ยังฆ่าผมไม่ได้หรอก”

“ก็ไม่แน่ มือสังหารเลเวล 20 ที่ได้เรียนรู้สกิลควักแล้ว จะทำให้ติดสถานะมึนงงไป 1 วินาที ยังไงก็ต้องระวังหน่อย ส่วนมือสังหารที่มีอุปกรณ์ครบก็อาจฆ่านายและต้าไห่ได้ในเสี้ยววินาที” ผมพูดขึ้น

“อื้ม ผมเข้าใจแล้ว ขอบคุณพี่เฉิน!”

หวังจินไห่ที่ได้รับยาเหมือนกัน ก็เอ่ยว่า “แหะๆ ขอบคุณบอส พวกเราน่าจะเป็นผู้เล่นกลุ่มแรกที่ได้ใช้ยาเม็ดหวนคืนโลหิต ใช่ไหม?”

“น่าจะเป็นอย่างนั้น”

ช่วงเวลาต่อจากนั้นผมก็ได้ทำการปรุงยาต่อ โดยใช้โลหิตหมาป่าจอมโลภที่รวบรวมมาได้เมื่อกี้จนหมด สุดท้ายก็สามารถปรุงยาออกมาได้อีก 7 เม็ด แล้วแบ่งให้กับทุกคน ซึ่งการมียาเม็ดในช่วงแรกจะทำให้มั่นใจในความปลอดภัยของตัวเองมากขึ้น

……

และครึ่งชั่วโมงต่อมา ภารกิจสังหารหมาป่าจอมโลภ 100 ตัวก็สำเร็จแล้ว นอกจากนี้เนื้อหมาป่าจอมโลภก็ดรอปออกมาอีก 27 ชิ้นด้วย หลินเฉออดไม่ได้ที่จะหัวเราะเมื่อเห็นว่าผมยังคงเก็บเนื้อขึ้นมา ก่อนที่จะพูดขึ้นว่า “ภารกิจต้องการแค่สิบชิ้น แต่พี่ก็ยังเก็บหมด พี่เฉิน พี่นี้โลภมากจริงๆ!”

“ยังไงมันก็ดรอปออกมาแล้วนี้ และมันก็สามารถซ้อนทับกันได้ เราไม่ต้องตรงมากไปหรอก” ผมยิ้มออกมา “ไปกันเถอะ ส่งภารกิจกัน”

“อื้ม!”

ทันทีที่เดินทางกลับถึงค่ายประจำการชั่วคราว ผมจึงก้าวนำไปข้างหน้า เข้าพูดคุยกับโม่หลินหัวหน้ากองทหารรักษาการณ์ทันที “ใต้เท้า พวกเรากลับมาแล้ว ทั้งยังได้ฆ่าหมาป่าจอมโลภจำนวนมาก และได้นำเนื้อที่คุณต้องการกลับมาด้วย”

“หืม จริงหรือ?”

โม่หลินดีใจเป็นอย่างมาก เมื่อมองมายังเนื้อหมาป่าจอมโลภสิบชิ้นในมือของผม น้ำลายก็แทบจะยืดไหลออกมา “ฮึ ไอ้หมาป่าเหล่านี้ชอบลอบโจมตีในเวลากลางคืนแถมยังฆ่าม้าศึกของข้าไปสองตัว ตอนนี้ก็ถึงคราวที่พวกข้าจะได้กินเนื้อของพวกมันแล้ว ช่างมีความสุขเสียจริง! นักผจญภัยหนุ่มเจ้าทำงานได้ยอดเยี่ยมมาก มาเถิด นี่คือรางวัลของพวกเจ้า”

“ดิ้ง~!”

แจ้งเตือนจากระบบ:：ขอแสดงความยินดี คุณได้ทำภารกิจ【กวาดล้างป่าหมาป่าจอมโลภ】（ภารกิจระดับ E）สำเร็จ ดังนั้นจะได้รับค่าประสบการณ์ +20000 และเหรียญทอง +1！

……

“ชิ้ง!”

วินาทีนั้นเองแสงสีทองได้โปรยปรายลงมา แม้ว่าค่าประสบการณ์ของภารกิจนี้จะธรรมดา แต่ก็ยังทำให้ผมอัพเป็นเลเวล 25 ส่วนหลินเฉอ และหวังจินไห่ ก็ได้รับการอัพเป็นเลเวล 24 และขณะเดียวกันจางเหว่ยก็อัพเป็นเลเวล 23

ในเวลานั้นหลินเฉอ และต้าไห่ที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน จึงมองหาแผนที่ต่อไปเพื่อเก็บเลเวล

ทว่าผมกลับร้องขึ้นมา“ห๊ะ” เสียงหนึ่ง ที่เกิดเหตุมาจากในช่องสนทนากับหัวหน้ากองทหารรักษาการณ์ NPC ยังมีตัวเลือกในการรายงานภารกิจ ดังนั้นผมจึงควบคุมสติ และลองคลิกอีกครั้ง!

“ชิ้ง ~~~”

แสงสีขาวสี่ดวงบินมาหาพวกเราแต่ละคนอย่างฉับไว แต่ละคนจึงได้รับค่าประสบการณ์ 20000 แต้ม ทำให้ค่าประสบการณ์ของผมในเลเวลนี้อยู่ที่ 5% แล้ว และในเวลาต่อมาเนื้อหมาป่าในช่องเก็บของก็ลดลง 10 ชิ้น เมื่อผมคลิกอีกครั้ง มันก็แจ้งกลับมาว่ามีไอเทมภารกิจไม่เพียงพอ และทันใดนั้นผมก็เหมือนกับตื่นรู้ขึ้นมาทันที!

ให้ตายเถอะ ภารกิจนี้สามารถส่งมอบได้อย่างไม่จำกัด?!

หลินเฉอเองก็ตะลึงเช่นกัน “ นี่ ……ทำไมถึงได้รับค่าประสบการณ์อีกครั้งล่ะ? หรือว่า…… ตราบใดที่ยังมีเนื้อหมาป่าจอมกระหาย 10 ชิ้น ก็สามารถส่งภารกิจได้อีก? ก็เห็นชัดอยู่ …… ตอนนี้ไม่สามารถรับภารกิจได้แล้ว? หรือว่านี่จะเป็น.……บัค?”

“ชู่ววว……”

ผมส่งสัญญาณให้เงียบ “รู้ใช่ไหมว่าควรต้องทำยังไงต่อไป?”

“เงียบเอาไว้แล้วจะได้โชคลาภ ……”

ใบหน้าหล่อเหลาของเขาบิดเบี้ยวด้วยรอยยิ้ม ราวกับเศรษฐีเก่าเจ้าของบ้านที่เผชิญหน้าผู้เช่าสาวสวย “ไปป่าหมาป่าจอมโลภกันต่อเถอะ วันนี้ก็อยู่ที่นี่แหละไม่ต้องไปที่อื่นแล้ว!”

“ใช่เลย...”

เลเวลของหมาป่าจอมโลภคือ 28 แม้ว่าผมจะถึงเลเวล 25 แล้วทว่าค่าประสบการณ์ของที่นี่ก็ยังคงมากมาย อันที่จริงผมสามารถอยู่อัพเลเวลที่นี่ได้จนถึงเลเวล27 เลยด้วยซ้ำ อีกทั้งอัตราการดรอปได้เนื้อหมาป่าจอมโลภนั้นก็ไม่เลว ภายในครึ่งชั่วโมงก็สามารถดรอปออกมาได้ถึงสามกลุ่ม ซึ่งแต่ละกลุ่มสามารถแลกเปลี่ยนค่าประสบการณ์ได้ 20000 แต้ม ดังนั้นภายในหนึ่งชั่วโมงผมก็สามารถได้รับค่าประสบการณ์ 30% และเมื่อบวกกับค่าประสบการณ์ในการฆ่ามอนสเตอร์ที่ได้รับเกือบ 50% ผมก็จะอัพขึ้นอีกหนึ่งเลเวลภายในสองชั่วโมง ความเร็วในการเก็บเลเวลแบบนี้จะหาที่ไหนได้อีก?

คนกลุ่มหนึ่งก็เริ่มทำการต่อสู้อย่างสนุกสนาน

นับตั้งแต่บ่ายสามโมงจนถึงสองทุ่ม นอกเหนือจากที่ผมปรุงยาเม็ดหวนคืนโลหิตได้มากกว่าร้อยเม็ดแล้ว ผมยังเลเวลอัพขึ้นเป็นระดับ 27 อีกด้วย ส่วนทางหลินเฉอ และต้าไห่นั้นก็อัพถึงเลเวล 26 เช่นกัน เพราะแบบนี้พวกเราทั้งสามคนจึงได้เข้าสู่รายการจัดอันดับเลเวลของเมืองจิ่นโจวด้วยกันแล้ว ——

1.เฟยเยว่ เลเวล 28 นักจิตวิญญาณ

2.จินซีเหอซี เลเวล 27 อัศวิน

3.ทิรามิสุ เลเวล 27 นักจิตวิญญาณ

4.กั่วเจวี๋ย เลเวล 26 อัศวิน

5.เหล่ยเหยียน เลเวล 26 อัศวิน

6.ไป๋อี้กงจื้อ เลเวล 26 นักดาบ

7.เจี้ยนหยวี่ เลเวล 26 อัศวิน

8.ชิวฉุ่ยหาน เลเวล 26 นักบวช

9.ซานโหย่วฝูซู เลเวล 26 มือสังหาร

10.อี้เชียงเป้าโถว เลเวล 26 มือปืน

……

สตูดิโอขนาดเล็กของเรา สามารถมีคนถึงสามคนติดอันดับรายการจัดอันดับเลเวลของเมืองหลัก นี่เป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นอย่างแน่นอน ไม่จำเป็นต้องคิดหรอก อีกไม่นานชื่อของพวกเราทีมเทียนเสวี่ยนคงจะแพร่สะพัดไปทั่วเมืองจิ่นโจวเป็นแน่ !

เมื่อดำเนินการส่งมอบภารกิจเสร็จสิ้น พวกเราก็กลับไปที่ป่าแห่งหมาป่าจอมโลภโดยไม่ต้องคิดและต่อสู้กับหมาป่าจอมโลภที่เกิดขึ้นใหม่อีกครั้ง

ป่าขณะนี้เงียบสงบอย่างมาก พบเห็นเพียงแสงจากหิ่งห้อยที่ระยิบระยับอย่างริบหรี่

“ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ~~~”

ดาบทองแดงตวัดลงไป เฉือนเข้าไปในผิวและเนื้อของหมาป่าจอมโลภจนเกิดเสียงดังขึ้นเป็นจังหวะ ทันทีที่ดาบหนึ่งเล่มแหวกผ่านอากาศ ฉับพลันจึงเกิดคลื่นแสงปั่นป่วน จนหิ่งห้อยรอบ ๆ กระจายออกไป ก่อนทั้งจะกระเด็นกลับมา ราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างขัดขวางอยู่ แล้วเมื่อดูจากวิถีการบินของหิ่งห้อยบางตัวที่ดูแปลก ๆนั้นแล้ว ทันใดนั้นหัวใจของผมก็พลันเต้นแรงด้วยความตื่นตัว

“ระวัง มีคน!”

ผมรีบพุ่งกระโจนออกไปข้างหน้าทันที พร้อมทั้งยกดาบขึ้น ดาบฟันออกไปในอากาศที่ว่างเปล่า

“เกิดอะไรขึ้น?”

หลินเฉอ หวังจินไห่ และจางเหว่ย ต่างรู้สึกงงงวย

อย่างไรก็ตาม ดาบเล่มนี้ของผมก็เกิดคำว่า "MISS" ขึ้น หากมันเป็นเพียงอากาศที่ว่างเปล่า MISS จะไม่ปรากฏออกมา เป็นการพิสูจน์ได้ว่าเมื่อครู่นี้มีคนอยู่จุดนี้ ทว่าดาบของผมได้โจมตีล้มเหลว

ภายใต้แสงสลัวของป่า ทันใดนั้นร่างสีดำสนิทก็เร่งฝีเท้าขึ้นทันที พร้อมทั้งออกจากสถานะพรางตัว เกิดสายลมตามมาข้างหลัง ขณะเดียวกันนั้นมือสังหารก็ได้เปิดใช้งานสกิลโกสต์สเต็ป ที่ทำให้ความเร็วในการเคลื่อนที่เพิ่มขึ้น 50% แล้วพุ่งตรงไปหาหลินเฉออย่างรวดเร็ว ในจังหวะที่แสงของกริชสว่างวาบขึ้น รัศมีสีเลือดก็ปะทุออกมา ทำให้หลินเฉอมึนงงอย่างฉับพลัน และช่วงเวลาที่เขายืนอยู่ที่นั่นอย่างว่างเปล่า เลขความเสียหาย “457” ก็ลอยอยู่เหนือหัวของเขา

แย่แล้ว ถูกสกิลแทงหลัง!

ดูแล้วประสบการณ์ของมือสังหารคนนี้โชกโชนเป็นอย่างมาก เขาสไลด์ผ่านด้านหน้าของหลินเฉอไปได้อย่างสวยงามว่องไวราวสายลม ทำให้เป็นไปไม่ได้ที่จะพุ่งชาร์จเข้าใส่ ถึงแม้ผมจะมองเห็นเป้าหมายอยู่ทางขวา ทว่าก็ไม่สามารถล็อคเป้าคู่ต่อสู้นอกขอบเขตการมองเห็นได้ และทันใดนั้นเองแสงจากสกิลแทงหลังก็ระเบิดออกมาอีกครั้ง!

“ฉึก!”

“741！”

ในชั่วพริบตาเลือดหลินเฉอก็พุ่งทะลักออกมา และถ้าหากโดนโจมตีอีกครั้ง เขาจะถูกฆ่าตายอย่างแน่นอน

ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย ก็มีร่างสีแดงสดเกิดใหม่ขึ้นข้างๆหลินเฉอ มันคือหมาป่าจอมโลภ โดยไม่รอช้า ผมชาร์จเข้าใส่หมาป่าจอมโลภอย่างรวดเร็วและโยนสกิลรยั่วยุเข้าใส่มือสังหารแทบจะในทันที ในตอนนั้นเองผมก็เห็นใบหน้าที่แท้จริงของมือสังหาร เขาเป็นผู้เล่นอายุน้อยคนหนึ่ง

【ฌาอู๋เช่อ】(มือสังหารฝึกหัด)

เลเวล: 24

สังกัดทีม: ปู้ฝู๋จิ่วก้าน

……

เขาคือคนของหั่วเยี่ยนฉู่นี่เอง!