(จบ) ผู้พิทักษ์ทะเลทราย

บทที่ 48 ลาก่อนฝูงอูฐ

“ขี่อูฐน้อยที่น่ารัก ไม่ต้องติดขัดในการจราจร..."

เฉียวซู่นั่งอยู่บนหลังของอูฐจ่าฝูง ฮัมเพลง ดื่มโค้ก และถือบุหรี่เซวียนอู่เหมินไว้ในมือขวา

ทันใดนั้น การร้องเพลงอันร่าเริงก็หยุดชะงักไปกะทันหัน ชายหนุ่มนั่งตัวตรง ดวงตาที่อยู่ภายใต้แว่นกันแดดเปล่งประกาย

“เจอแล้ว มันอยู่นี่เอง!" เฉียวซู่สะกิดหัวของอูฐจ่าฝูง “น้องชาย วางฉันลงที"

อูฐจ่าฝูงส่ายหน้าไปมาอย่างช่วยไม่ได้และหยุดลง

อูฐที่อยู่ด้านหลังเองก็พากันหยุดเดินเมื่อเห็นว่าผู้นำของตนหยุดลงกะทันหัน

เฉียวซู่กระโดดลงจากหลังอูฐและเดินไปที่เนินทรายขนาดเล็ก

หลังจากรุ่งสาง เขาก็ออกเดินทางพร้อมกับฝูงอูฐ แทนที่จะรีบกลับไปยังศูนย์ควบคุม เขากลับไปยังจุดที่ประสบกับพายุทะเลทรายก่อนหน้านี้

การสื่อสารกับอูฐจ่าฝูงนั้นไม่ง่ายเลย แม้ว่าเฉียวซู่จะรวมเข้ากับฝูงได้อย่างสมบูรณ์โดย [สัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ] แต่อูฐพวกนี้ก็ยังไม่สามารถเข้าใจภาษามนุษย์ 

แม้ว่าอูฐจะไม่เข้าใจภาษามนุษย์ แต่เฉียวซู่ผู้ชาญฉลาดก็คิดหาทางออกที่ดีสำหรับเรื่องนี้ได้

เขานั่งอยู่บนหลังอูฐจ่าฝูง ดึงหูซ้ายและหูขวาเพื่อบังคับทิศทาง

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือมันทำให้ขนบนหูหลุดออกมา ดังนั้นหูของอูฐจ่าฝูงตอนนี้จึงเริ่มโล้นเล็กน้อย...

เมื่อเดินมาถึงหน้ารถออฟโรดที่จมอยู่ในกองทราย เฉียวซู่ก็ยื่นมือออกไปที่รถ "เก็บ"

ไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

เฉียวซู่เกาศีรษะก่อนจะวางมือไปบนรถออฟโรด "เก็บ?"

ยังคงไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

[ติ้ง! เนื่องจากวัตถุดังกล่าวติดอยู่กับวัตถุแปลกปลอมจึงไม่สามารถเก็บเข้ากระเป๋าเป้พื้นที่ได้]

เสี่ยวซู่ “???”

ทำไม่ได้?

เฉียวซู่นั่งลงบนทรายอย่างด้วยสีหน้าลำบากใจ ผืนทรายร้อนแผดเผาบั้นท้ายของเขาโดยตรง

เขาหยิบบุหรี่ออกมา จุดมัน และสูดหายใจเข้าลึก

จะทำยังไงดี?

นี่เป็นรถออฟโรดคันเดียวของเขา แม้จะไม่ได้มีค่ามากนัก แต่มันก็มีหลายอย่างที่ไม่ทำได้ง่ายนักเมื่อปราศจากรถ

ต่อให้คุณจะได้รถอีกคันมาจากระบบ คุณก็คงไม่สามารถนำมันมาใช้ได้ภายในระยะเวลาอันสั้นได้ เนื่องจากไม่สามารถอธิบายแหล่งที่มาของรถได้

ควันจำนวนมากถูกพ่นออกมา ก่อนจะกระจายตัวไปในอากาศ ก่อตัวเป็นกลุ่มควันที่มีรูปร่างคล้ายอูฐ

ดวงตาของเฉียวซู่เป็นประกายขึ้น เขารีบหันไปมองอย่างเงียบ ๆ

อูฐหนอกเดียวมากกว่ายี่สิบตัว รวมไปถึงอูฐจ่าฝูงต่างตัวสั่น 

“น้องชาย ช่วยคนต้องช่วยให้ถึงที่สุด ส่งพระต้องส่งให้ถึงชมพูทวีป” เฉียวซู่ดับก้นบุหรี่และเดินไปหาอูฐจ่าฝูงช้า ๆ “เหมือนกับคำกล่าวที่ว่า นายอยู่นี่แล้ว..."

อูฐจ่าฝูง : (▼ヘ▼#)

สิบนาทีต่อมา

เชือกยาวหลายเส้นผูกเข้ากับรถออฟโรดอย่างแน่นหนา ขณะที่ปลายอีกด้านของเชือกถูกผูกเข้ากับอูฐที่แข็งแรงหลายตัว

“1 2 3 ดึง!"

เฉียวซู่นั่งอยู่บนหลังคาของรถออฟโรดและควบคุมทิศทางของการลาก

อูฐจ่าฝูงที่อยู่ด้านหน้าสุดมีสีหน้าสิ้นหวัง

เจ้าเด็กนี่ปฏิบัติต่อพวกมันเหมือนเป็นสัตว์อย่างแท้จริง!

ไม่สิ... พวกมันเป็นสัตว์อยู่แล้วนี่หน่า...

ทรายที่มาพร้อมกับพายุทะเลทรายเมื่อวานนี้โดยพื้นฐานแล้วเป็นทรายลอย ดังนั้นรถจึงไม่ได้ถูกฝังเอาไว้แน่นมาก จะพูดว่าฝังก็ไม่ถูกซะทีเดียว ต้องเรียกว่าจมมากกว่า

ด้วยกำลังของเฉียวซู่เพียงคนเดียว การจะนำรถออกมาเป็นเพียงเรื่องเพ้อฝันเท่านั้น แต่ด้วยกำลังของอูฐ มันแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

ครืดดด

ด้วยความพยายามของอูฐตัวผู้ที่ทรงพลังหลายตัว รถออฟโรดถูกดึงออกมาได้อย่างง่ายดาย

เฉียวซู่กระโดดลงจากรถและเปิดประตู

ซ่า!

ทรายสีเหลืองไหลออกมาจากรถเหมือนกับสายน้ำและกองอยู่ที่เท้าของเฉียวซู่

"เฮ้อ" เฉียวซู่ถอนหายใจออกมาอย่างหมดหนทาง

ดูเหมือนว่ามันคงจะไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเขาที่จะขับรถออกไป ถือเป็นเรื่องใหญ่อีกเรื่อง

นอกจากนี้ การซ่อมรถก็ไม่เหมือนกับการลากรถ สำหรับการลากรถ เขาสามารถขอให้พวกอูฐช่วยได้ แต่เขาไม่สามารถส่งประแจให้อูฐและให้พวกมันช่วยเขาซ่อมรถได้...

ดูเหมือนจะไม่มีทางเลือก เช่นนั้นก็ลงมือเถอะ

เฉียวซู่จ่ายกรีนพอยต์หลายพันคะแนนเพื่อแลก [กล่องเครื่องมือซ่อมแซม] มาจากร้านค้าระบบ

แกร็ก แกร็ก ปั้ง ปั้ง-

ด้วยทักษะ [การซ่อมบำรุงระดับต้น] ที่ได้รับการรับรองจากระบบและชุดเครื่องมือครบครัน เฉียวซู่รีบทำความสะอาดทรายออกจากรถอย่างรวดเร็ว 

เขากลับไปนั่งประจำที่นั่งคนขับและเหยียบคันเร่งเบา ๆ

เครื่องยนต์ของรถออฟโรดส่งเสียงคำรามดังสนั่น เฉียวซู่พิจารณาจากเสียงว่าตัวรถน่าจะไม่มีปัญหาอะไร อย่างน้อยก็สามารถขับได้ตามปกติ

เขาชะโงกหน้าออกนอกหน้าต่างและโบกมือให้ฝูงอูฐ “ไปเถอะ ฉันจะพาพวกแกไปที่บ้าน” 

อูฐจ่าฝูงมองเฉียวซู่นิ่ง แต่เท้าของมันยังคงไม่ขยับ

รอยยิ้มของเฉียวซู่เองก็จางหายไปเล็กน้อย

เวลานี้เขาตระหนักได้ว่ามันถึงเวลาต้องแยกกันแล้ว

ตำแหน่งที่ตั้งของเขตพื้นที่ปกครอง 044 เป็นสถานที่รกร้างที่สุดในเขตพื้นที่ปกครองทั้งหมด ไม่มีต้นไม้หรือน้ำ แม้แต่อูฐที่รู้จักในฐานะ ‘เรือแห่งทะเลทราย’ ก็ไม่สามารถมีชีวิตรอดที่นั่นได้  

นอกจากนี้ จุดหมายเดิมของอูฐฝูงนี้ก็คือโอเอซิสทางทิศตะวันออก แต่เฉียวซู่ทำให้การเดินทางของพวกมันยืดเยื้อมากว่าครึ่งวันแล้ว ดังนั้นมันจึงถึงเวลาต้องแยกกันเสียที

เฉียวซู่ลงจากรถอย่างเงียบ ๆ หยิบโปเกบอลที่ข้างเอวของตัวเองขึ้นมาและปล่อยอาหลีน้อยออกมาด้านนอก

เมื่อคืนนี้ อาหลีและอูฐน้อยเข้ากันได้เป็นอย่างดี ทั้งสองกลายเป็นเพื่อนกันอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้ที่ฝูงอูฐกำลังจะจากไป เขาย่อมต้องปล่อยให้เจ้าตัวเล็กได้บอกลาเพื่อนของมัน

"หงิง หงิง?"

อาหลีน้อย ผู้ซึ่งขดตัวอยู่ในลูกบอลขนาดเล็กยืดตัวออกและมองไปที่เฉียวซู่ด้วยความสงสัย

“ไปบอกลาอูฐน้อยซะ พวกเราจะกลับบ้านกันแล้ว" เฉียวซู่ลูบหูขนาดใหญ่ของเจ้าตัวเล็กเบา ๆ 

อาหลีที่ระดับสติปัญญาเริ่มเพิ่มขึ้นเข้าใจสิ่งที่ชายหนุ่มต้องการจะสื่อ มันเดินไปหาอูฐน้อยอย่างสง่างาม

เฉียวซู่เองก็หยิบบุหรี่ออกมาและเดินไปหาอูฐจ่าฝูง “จุดหมายของแกคือโอเอซิสทางฝั่งตะวันออกใช่ไหม?" 

“ที่นั่นอาจจะไม่ปลอดภัยนัก มันมีความเป็นไปได้สูงที่จะมีนักล่าสัตว์รวมตัวอยู่" เฉียวซู่เอ่ยกับตัวเอง “แต่ไม่เป็นไร ฉันจะไปที่นั่นในเร็ว ๆ นี้เหมือนกัน”

อูฐจ่าฝูงไม่เข้าใจคำพูดของเฉียวซู่ แต่มันสามารถมองเห็นความกังวลอย่างจริงใจในแววตาของชายหนุ่มได้อย่างชัดเจน

มันก้มหัวลงและถูอกของเฉียวซู่ด้วยหัวขนาดใหญ่ของตัวเอง 

เฉียวซู่ลูบหัวอูฐจ่าฝูงและเอ่ยต่อ "แกเองก็คงจะรู้สึกได้ว่า [สัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ] ทำให้พวกเรามีการเชื่อมต่อกัน ถ้าแกตกอยู่ในอันตราย มันจะบอกฉันทันที” 

“เพราะฉะนั้น ไปเถอะ แล้วฉันคอยอยู่ข้างหลังแกเอง"

อูฐทั้งหมดจึงเริ่มอพยพไปยังโอเอซิสทางฝั่งตะวันออกภายใต้การนำของอูฐจ่าฝูง

เฉียวซู่และอาหลีน้อยนั่งอยู่ในรถออฟโรด มองอูฐน้อยที่เดินอยู่ด้านหลังสุดของฝูง และถอยหลังกลับทีละก้าวด้วยความไม่เต็มใจ

ด้วยความผูกพันที่อูฐน้อยมีต่อเขา เขาสามารถเก็บมันไว้ข้างกายได้อย่างแน่นอน

แต่เฉียวซู่ไม่เลือกที่จะทำแบบนั้น การให้อูฐแรกเกิดต้องแยกจากพ่อแม่ของมัน นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผู้พิทักษ์ทะเลทรายควรทำ

นอกจากนี้ สิ่งไหนคุ้มค่ากว่ากัน ระหว่างการทำให้อูฐตัวหนึ่งเชื่อฟังหรืออูฐทั้งฝูง เฉียวซู่ยังคงสามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจน