“ แอลลี่ ทำไมถึงมาที่นี่ล่ะ ”
“ ในเมืองสงบแล้วค่ะ ทุกคนวิวัฒนาการแล้วหนูเลยมาหาพี่ไอริส ”
“ แล้วนักสู้อีก 4 กลุ่มล่ะ ”
“ อีก 2 กลุ่มบอกว่าจะตามมาในเร็วๆนี้ ส่วนที่เหลือกำลังนำผู้รอดชีวิตกลุ่มต่างๆไปรวมกันค่ะ ”
“ ดีเลย ช่วยพี่หน่อย เราอยู่นอกเมืองซอมบี้จึงมีน้อย แอลลี่ไปเรียกพวกมันมาเพิ่มหน่อย ยังเหลือคนอีกราว 3,000 ยังไม่ได้วิวัฒนาการ ”
“ โอเคค่า ”
เด็กสาววิ่งออกไปจากหน้าฐานทัพด้วยใบหน้าสบายใจ ไอริสที่เห็นว่ามีคนช่วยแล้วเธอจึงพักหายใจแล้วดื่มน้ำก่อน ตอนนี้เป็นเวลา 13.10 น.ของวันที่ 22 แล้ว เธอคาดว่าการวิวัฒนาการจะแล้วเสร็จในช่วงห้าโมงเย็น ต่อจากนั้นคงจะได้เริ่มแผนการณ์กวาดล้างเมือง Y เพื่อให้ซอมบี้เหลือน้อยที่สุด ต่อให้พวกเธอจะตั้งเป้าว่าจะฆ่ามันให้หมด สุดท้ายซอมบี้จะต้องหลบซ่อนตัวจากพวกเธอได้อย่างแน่นอน เพราะงั้นเป้าหมายจึงเป็นการฆ่าเพื่อให้เมือง Y ตั้งหลักได้หากไม่มีพวกเธออยู่
กรี๊ด!
เสียงเล็กแหลมเสียดแทงแก้วหูดังมาแต่ไกล ไอริสรีบจับดาบในทันทีเมื่อรู้ว่าแอลลี่กำลังล่อซอมบี้กลุ่มใหญ่มาเติมให้ ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงกรี๊ดห่างจากจุดเดิมไปไม่ไกล ก่อนจะสัมผัสได้ว่าพื้นดินกำลังสั่นไหวจากการวิ่งของซอมบี้
กรี๊ด!
เสียงกรีดร้องดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า ต่อให้มันจะระเบิดศีรษะของซอมบี้ไม่ได้เหมือนของพี่ชาย มันกลับดึงดูดความสนใจซอมบี้ได้เป็นอย่างดี ทันทีที่แอลลี่เห็นว่าซอมบี้มากมายตอบสนองต่อเสียงกรี๊ดของเธอโดยไม่เกรงกลัวระดับพลังของเธอเลยสักนิด เธอจึงรีบวิ่งกลับไปหาพี่สาวไอริสโดยพยายามเก็บซ่อนกลิ่นไอระดับ 7 ให้ได้มากที่สุดเพื่อไม่ทำให้ซอมบี้พวกนี้เตลิดหนีไป
“พี่ไอริส หนูพาซอมบี้มาแล้ว มันมาเยอะเกินไปพี่เตรียมตัวด้วย! ”
เสียงร้องดังมาแต่ไกล ไอริสจึงหรี่ตาให้แคบลงเพราะอยากรู้ว่าซอมบี้จะมาเยอะแค่ไหน แต่เมื่อเห็นซอมบี้กำลังวิ่งออกมาจากเมืองดวงตาของเธอถึงขั้นเบิกกว้าง เนื่องจากซอมบี้ที่กำลังเดินทางมากำลังวิ่งเหยียบร่างกันราวกับคลื่นลูกใหญ่ โดยมีหญิงสาวตัวเล็กกำลังวิ่งนำหน้าพวกมันโดยหันมาโบกมือยิ้มให้กับเธอ
“ แอลลี่มันมากเกินไป! ”
“ หนูก็ว่างั้น เดี๋ยวลดจำนวนให้ค่ะ! ”
หลังจากเสียงแอลลี่พูดจบ ร่างของเธอที่อยู่ด้านหน้าซอมบี้หยุดเท้าวิ่งกระทันหัน เหล่าซอมบี้ที่วิ่งตามมาล้วนแล้วกรู่กันเข้าตะปบร่างของเธอ แต่แล้วร่างเล็กๆกลับพุ่งเข้าไปในดงซอมบี้ก่อนจะจับร่างๆหนึ่งขึ้นมาเป็นโล่กำบังแล้วออกแรงวิ่งชนทุกอย่างที่กีดขวาง ส่งผลให้ซอมบี้ที่ถูกกระแทกกระดูกหักล้มลงไปชักดิ้นบนพื้นมากมาย หลังจากลดความน่ากลัวของพวกมันด้วยการวิ่งชนแอลลี่ก็วิ่งหนีพวกมันอีกครั้งเช่นเดิม เธอไม่ลืมกรีดร้องเรียกให้พวกมันวิ่งตามมา
“ พี่ไอริสหนูลดจำนวนแล้ว ”
“ โอเค มายืนตรงนี้เลย เดี๋ยวเราจะสู้กับพวกมันแล้ว ”
สองสาวชักดาบออกมาถือในมือ หากไม่สามารถตัดแขนขาได้ พวกเธอจะฆ่ามันเพื่อไม่ให้เสียเวลามากเกินไปจนไปรบกวนเวลาจัดการกับตัวอื่นๆ
---------------------------------------------------------------
( 17.05 น. ของวันที่ 22)
“มีใครบาดเจ็บไหม”
ลุงพลพูดด้วยท่าทางเหนื่อยเล็กน้อย หลังจากไม่เหลือใครให้วิวัฒนาการ ต่อจากนี้จะเป็นภารกิจกวาดล้าง เขาจึงเช็คจำนวนนักสู้ที่มาจากเมือง Z เพื่อดูว่ามีใครได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือเปล่า
“ หัวหน้าครับ ทุกคนปลอดภัยครับ มีเพียงแค่คนที่บาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น ”
“ อืม ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี ติดต่อกองทัพเมือง V ให้พวกเขาแบ่งทหารและนักสู้ออกเป็น 3 กองกำลังใหญ่ อีก 1 ชั่วโมงเราจะเข้าปิดล้อมเมือง V แล้วสังหารซอมบี้ให้หมด ”
“ ทราบแล้วครับ ”
ตำรวจทั้ง 8 นายวิ่งไปยังกลุ่มต่างๆที่มาด้วยกันเพื่อกระจายคำสั่ง ก๊อตและโอ๊ตเมื่อรู้ว่าพวกเขามีเวลาพักหายใจราว 1 ชั่วโมงจึงนำอาหารออกมากิน ในการเดินทางมายังเมือง V ครั้งนี้ พวกเขาได้รับอาหารมาคนละ 2 กล่อง ถึงแม้ว่ามันจะน้อย ภายในกลับอัดแน่นไปด้วยตับซอมบี้ระดับ 4 ที่สามารถฟื้นฟูพละกำลังให้พวกเขาได้ในเวลา 1 ชั่วโมง การกินตับขนาดเท่าฝ่ามือเข้าไป 1 ชิ้นก็สามารถทำให้พวกเขากลับมาต่อสู้ได้แล้ว
“ เอาล่ะ ต่อไปนี้เราจะรวมกลุ่มกัน ” โอ๊ตเป็นฝ่ายเปิดปากพูดกับทหารและนักสู้เมือง V เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาเขาจึงจะใช้ช่วงเวลาพักนัดแนะกับทหารของเมือง
“ เพื่อไม่ให้เกิดการสับสน ทหารและนักสู้เมือง V ที่ไปกับฉันจะถูกแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มเพื่อให้ง่ายต่อการดูแล การกวาดล้างในครั้งนี้ไม่ได้มีจุดประสงค์แค่จะฆ่าซอมบี้เท่านั้น เราจะใช้ซอมบี้วิวัฒนาการนักสู้ให้ได้มากที่สุด เพื่อให้การเริ่มต้นที่เมือง Z ไม่ลำบากมากเกินไป ขอลบคำว่าทหารทิ้งไปก่อนก็แล้วกัน ต่อจากนี้จะใช้เรียกคนที่ต่อสู้ได้ว่านักสู้ เอาล่ะคนที่เป็นระดับ 2 ยังมีอยู่ไหม ”
นักสู้เมือง V ยกมือ โอ๊ตจึงแยกพวกเขาออกจากกลุ่มเพื่อตั้งหน่วยให้สามารถเรียกได้ง่าย กลุ่มของก๊อตและลุงพลทำไม่ต่างกันเพื่อให้พวกเขาสามารถช่วยเหลือนักสู้เมือง V ได้รวดเร็วโดยการแยกกลุ่ม กระทั่งได้กลุ่มตามที่ต้องการทุกคนจึงแยกย้ายกันพักเฝ้ารอคอยการกวาดล้างที่กำลังจะเริ่มในเร็วๆนี้
---------------------------------------------------------------
“ เหนื่อยไหม ” แอลลี่สายหน้าเพื่อตอบคำถาม เธอรู้สึกสนุกเป็นอย่างมากกับการวิ่งไปมาระหว่างใจกลางเมือง Y และฐานทัพ เมื่อครู่เธอวิ่งไปตรวจสอบฝั่งนั้นว่าเป็นเช่นไรบ้าง นักสู้ที่อยู่ใจกลางเมืองพักผ่อนเรียบร้อยแล้ว พวกเขาพร้อมที่จะเริ่มแผนการณ์กวาดล้างต่อไป
“ พวกเขาพร้อมแล้วค่ะ ”
“ ดีเลย ในช่วงนี้แอลลี่ยังไม่ต้องทำอะไรนะ แค่เดินตามพี่สาวมาก็พอ หายเหนื่อยแล้วค่อยสู้ ” แอลลี่พยักหน้าเชื่อฟัง หลังจากนั้นไอริสได้หันไปหาลุงสนิทเพื่อให้เขากระจายคำสั่งไปยังทหารเมือง Y ตอนนี้ได้เวลาแล้วที่พวกเขาจะเข้ากวาดล้างซอมบี้ภายในเมืองให้เหลือน้อยที่สุด
ทันทีที่คำสั่งจากลุงสนิทกระจายออกไป ทหารเมือง Y และนักสู้ที่ถูกแบ่งกลุ่มอย่างชัดเจนเพื่อให้ดูแลได้ง่ายต่างโห่ร้องด้วยท่าทางฮึกเหิมแล้ววิ่งตามคนจากเมือง Z ออกจากฐาน โดยเหลือทหารไว้เพียงเล็กน้อยเพื่อเฝ้าดูแลความปลอดภัยสถานที่แห่งนี้
ท่ามกลางจำนวนนักสู้มากมายวิ่งออกไปพร้อมกันนี้เอง พวกเขาได้โห่ร้องเสียงดังจนทำให้ซอมบี้ที่อยู่ไม่ไกลกรีดร้องลั่นก่อนจะวิ่งเท้าเปล่าเข้าหานักสู้
“ ทุกคนพร้อม ภารกิจต่อไปนี้ให้มุ่งเน้นที่การฆ่า ส่วนทหารเมือง Y ถ้าพวกเขาฉกฉวยโอกาสได้ ให้พวกเขารีบทำ ต่อจากนี้จะไม่มีการตัดแขนขาซอมบี้เพื่อป้อนให้ทุกคนวิวัฒนาการ ใครที่เห็นโอกาสรีบฆ่าพวกมันเพื่อวิวัฒนาการได้เลย”
ลุงสนิทร้องตะโกนก้อง การที่เขาพูดเช่นนี้ก็เพราะนักสู้เมือง Z ได้กระจายกำลังเข้าไปในกลุ่มของนักสู้เมือง V การต่อสู้ที่เกิดขึ้นต่อจากนี้จะเน้นไปที่การฆ่าสังหาร หากซอมบี้ตัวใดที่รอดพ้นจากคมดาบของนักสู้เมือง Z คนที่อยู่ใกล้สามารถสังหารมันเพื่อรับประโยชน์ได้โดยไม่มีความผิดใด
ท่ามกลางซอมบี้มากมายที่พุ่งเข้ามา นักสู้เมือง Z ที่ได้กระจายตัวจนราวกับเป็นรั้วก็ได้ตวัดดาบออกไปสังหารซอมบี้ โดยมีนักสู้เมือง V วิ่งตามหลัง ซอมบี้บางตัวที่ไม่ได้ตายทันทีเมื่อโดนฟัน มันจะกลายเป็นอัตราการวิวัฒนาการของคนที่วิ่งตามมา
เลือดสีแดงเริ่มไหลนองไปทั่วพื้น ศพซอมบี้เมือง V เริ่มตายเกลื่อนอีกเช่นเคย ท่ามการการเข่นฆ่าสังหาร ลุงสนิทก็ได้จุดพลุให้สัญญาณ เพื่อสั่งการให้กลุ่มที่อยู่ใจกลางเมืองเริ่มลงมือเช่นเดียวกัน
--------------------------------------------------------------
“ โรงงานนรกชัดๆ ”
ลุงกันพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหวาดกลัวกับภาพที่เขาเห็น การว่างงานของโยฮันทำให้คนธรรมดามีงานทำ ต่อให้คนที่หลบอยู่ภายในห้างจะไม่มีความสามารถในการต่อสู้ก็ตาม งานร้อยเชือกและงานมัดชุดเกราะสามารถทำได้ ช่างในโรงงานจึงนำชิ้นส่วนซอมบี้ทั้งหมดที่ใช้สำหรับทำชุดเกราะแบบง่ายไปให้ผู้คนได้ช่วยกันร้อยด้ายเย็บมันให้เป็นชุดที่สามารถป้องกันการโจมตี
ภาพที่ลุงกันเห็นในตอนนี้ราวกับโรงงานเถื่อนเพราะทุกคนกำลังก้มหน้าก้มตาทำงานที่ได้รับผิดชอบ เด็กเล็กๆพยายามสานด้ายให้ผู้ใหญ่ คนแก่พยายามเช็ดทำความสะอาดชุดเกราะแต่ละตัวแล้วนำไปจัดเรียงรอส่งให้กับคนที่ต้องการใช้ ในระหว่างนี้ผู้ชายที่มีแรงพากันใช้หินลับมีดพยายามลับคมให้กับอาวุธระดับ 5 เพื่อให้เกิดความคมที่สุด
หลังจากเห็นว่าอาวุธชุดเกราะที่กำลังถูกสร้างน่าจะเพียงพอต่อนักสู้ที่กำลังจะเดินทางมาในวันพรุ่งนี้ลุงกันจึงเดินกลับเข้าไปในโรงงานแล้วมองดูอาวุธระดับ 6 หลายพันชิ้นที่กำลังถูกจัดวางจากฝีมือช่าง
การมาของโยฮันเขาได้ช่วยตัดชิ้นส่วนสัตว์ประหลาด ความเร็วในการตัดนับว่าน่าทึ่งมาก ยิ่งเขาลงมือตัดกระดูกและชิ้นส่วนสัตว์ประหลาดที่มีความแข็ง รอยตัดของเขาก็เริ่มตรงมากยิ่งขึ้นจนราวกับว่ากระดูกที่ถูกตัดเหล่านั้นนำออกมาจากเครื่องจักร ซึ่งการตัดจบลงตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้งานทั้งหมดจึงเป็นงานลับคมเตรียมส่งมอบให้นักสู้ที่กำลังเดินทางมา
“ ไอ้หนุ่ม แกไปพักได้แล้วนะ งานที่เหลือน่าจะทำเสร็จทันเวลา ”
โยฮันมองดูนาฬิกา เขาทำงานภายในนี้ตั้งแต่วันที่ 22 จนตอนนี้ล่วงเลยมาถึงเวลา 00.21 น. ของวันที่ 24 แล้ว เช้านี้จะถึงกำหนดการณ์ที่กลุ่มทั้ง 5 จะเดินทางกลับมาพร้อมกับนักสู้ทั้งสองเมือง
“ ไม่เป็นไรหรอกลุง ช่วยๆกันเดี๋ยวก็เสร็จ ผมไม่มีอะไรทำ ระดับ 6 ก็ไม่มีให้ฆ่าแล้ว ”
“ เออ งั้นก็ช่างแกก็แล้วกัน ฉันขอพักก่อนล่ะ ”
ลุงกันควักบุหรี่ออกมาสูบ ตั้งแต่โยฮันเข้ามาทำงานเขามีเวลาพักมากยิ่งขึ้น มีแม้กระทั่งเวลานอนพักผ่อน ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวเท่านั้น ทุกคนที่อยู่ภายในโรงงานแห่งนี้ล้วนแล้วมีเวลานอนจากเดิมได้นอนเพียง 4 ชั่วโมงต่อวันเท่านั้น
ขณะที่โยฮันกำลังลับดาบเตรียมไว้ส่งมอบให้นักสู้ที่กำลังจะกลับมาจากเมืองทั้ง 2 ที่ไม่รู้ว่าจะพามาได้กี่คนนั้น นักสู้คนหนึ่งก็ได้วิ่งเข้ามาในโรงงานด้วยใบหน้าแตกตื่นรายงานสิ่งที่ได้รับผ่านวิทยุเมื่อครู่
“ คุณโยแย่แล้ว มีระดับ 7 บินมาจากเมือง X มันกำลังมุ่งหน้าเข้ามาในเมืองอีก 5 นาทีจะถึงที่นี่ ”
“ มาจากเมือง X เหรอ ”
“ ใช่ครับ มันบินมาด้วยความเร็ว คนของเราที่เฝ้ามองดูซอมบี้จากเมือง X ติดต่อมาเมื่อครู่ครับ ”
โยฮันวางดาบลงอย่างเบามือก่อนที่เขาจะรีบวิ่งออกจากโรงงาน
“ ลุง ฝากด้วยนะ ผมอาจจะไม่ได้กลับมาแล้ว ”
“ โอเค แกไปทำหน้าที่ของแกเถอะ เดี๋ยวพวกฉันจัดการต่อ ”
หลังจากประตูโรงงานปิดลงไป โยฮันจึงรีบกางปีกบินขึ้นไปบนท้องฟ้า ทันใดนั้นเขาก็เริ่มเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าทางทิศใต้มีวัตถุขนาดใหญ่ยักษ์ ขนาดของมันใหญ่กว่าตึก 10 ชั้น ซึ่งสิ่งๆนั้นกำลังกางปีกบินมาที่เมือง Z ด้วยความรวดเร็ว.
333K
