ณ สุสานดาบ เมืองเลเบีย
หลังจากที่ลูชได้กดยืนยันการเปลี่ยนคลาสนั้น เขาก็เริ่มสำรวจข้อความของระบบที่เด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่องพร้อมกับเรียกหน้าต่างสถานะตัวละครขึ้นมา
[ระบบ ท่านได้เปลี่ยนคลาสนักดาบฝึกหัดเป็คลาสลับเส้นทางเเห่งดาบขั้นพื้นฐาน]
[ระบบ ขอแสดงความยินดีท่านคือผู้เล่นคนแรกที่สร้างเส้นทางเกรดทั่วไปของตัวเองขึ้นมาได้สำเร็จ ท่านได้รับสมญานาม ก้าวแรกของเส้นทาง]
[ค่าชื่อเสียงระดับทวีปเพิ่มขึ้น3,000หน่วย]
[ท่านได้รับค่าสถานะพิเศษ ความเพียร]
[ท่านได้รับค่าสถานะพิเศษ เสน่ห์]
[ท่านได้รับค่าสถานะพิเศษ วิสัยทัศ]
[ท่านได้รับค่าสถานะพิเศษ ความชำนาน]
[ท่านได้รับทักษะ ชำนานดาบขั้นต้นเลเวล1]
[ท่านได้รับทักษะ สร้างทักษะดาบ]
[ท่านได้รับทักษะดาบ พิรุณสี่สาย เลเวล1]
[ท่านได้รับทักษะดาบ ไลท์นิ่งสแลช เลเวล1]
...
ชื่อตัวละคร ลูช
เลเวล 99
คลาส เส้นทางแห่งดาบขั้นพื้นฐาน(ระดับต้น)
สมญานาม: ผู้พบเห็นเส้นทางของนักบุญดาบขั้นต้น
-ทักษะเกี่ยวกับดาบรุนแรงขึ้น 10% , ลดเวลาคูลดาวน์ของทักษะดาบลง10%
….
สมญานาม: ก้าวแรกของเส้นทาง (เติบโต)
-ค่าต้านทานสถานะผิดปกติทั้งหมด 40% ,ต้านทานธาตุทั้งหมด20% ,โจมตีคริติคอนรุนแรงขึ้น20%
เปิดค่าสถานะ ความเพียร, ค่าเสน่ห์, ค่าวิสัยทัศ, ค่าความชำนาน
….
ค่าประสบการณ์ 6,799,320/6,800,000 (99.99%)
พลังชีวิต : 32,000 มานา : 4,950
ค่าสถานะ พละกำลัง:481+21, สติปัญญา:99, ความอดทน:400, ความว่องไว:401+15
ค่าสถานะพิเศษ ความเพียร:1, เสน่ห์:1, วิสัยทัศ:1, ความชำนาน:1
แต้มสถานะหลักคงเหลือ 0 แต้ม
แต้มสถานะพิเศษคงเหลือ 380 แต้ม
น้ำหนักสัมภาระ 780/12,800
...
[ทักษะดาบ พิรุณสี่สาย เลเวล1]
สร้างความเสียหายให้แก่ศัตรูตรงหน้า240%ของพลังโจมตี
และสร้างเสาพิรุณ4เสาสร้างความเสียหายธาตุน้ำเสาละ1000หน่วยในระยะ 5*5หลา
มานาที่ใช้ 750หน่วย คูลดาวน์ 15นาที
...
[ทักษะดาบ ไลท์นิ่งสแลช เลเวล1]
สร้างความเสียหายให้เป้าหมายในระยะประชิด200%ของพลังโจมตี
แล้วส่งให้เป้าหมายในระยะ30*30หลาเป็อัมพาตเป็เวลา5วิ
มานาที่ใช้ 900หน่วย คูลดาวน์ 5นาที
...
[ทักษะ ความชำนานดาบขั้นต้นเลเวล1]
เพิ่มความเสียหายจากดาบขึ้น5%
...
[ทักษะ สร้างทักษะดาบ]
สามารถสร้างทักษะดาบของตัวเองขึ้นมาได้ 2/2 ทักษะ(จำนวนจะเพิ่มขึ้นหลังเกรดของคลาสพัฒนา)
***
หลังจากที่ลูชตรวจสอบค่าสถานะและทักษะทั้งหมดที่เขาได้รับแล้ว เขาก็ตัดสินใจที่จะยังไม่ใช้แต้มสถานะพิเศษกับการสร้างทักษะดาบก่อน เพราะเขาจำเป็ที่จะต้องศึกษาพวกมันโดยละเอียดกว่านี้เพื่อที่จะดึงศักยภาพสูงสุดของพวกมันออกมา
‘จากที่เราตรวจดูทั้งหมดแล้วก็ไม่ได้มีอะไรดีเท่าที่เราคิดไว้เลย สถานะพิเศษเองก็มีแต่สถานะที่ไร้ประโยชน์ในการต่อสู้ แต่ดูจากสมญานามที่ได้มาและก็ทักษะทั้งหมดยังไงคลาสลับก็คือคลาสลับอยู่ดี โดยเฉพาะสมญานามชนิดเติบโตมันคงจะพัฒนาไปพร้อมกลับคลาสของเราสินะ’
แม้ลูชจะบ้าและโง่อยู่บ้างในบางเวลาแต่เขาก็ยังคงมีมุมที่สุขุมและฉลาดอยู่บางในบางมุม หลังจากที่ลูชตรวจดูสถานะทั้งหมดเสร็จแล้วเขาก็เริ่มคิดที่จะออกจากสุสานดาบทันที
‘แต่ก่อนอื่นเลย’
ลูชผู้ที่เมื่อครู่มีท่าทางว่ากำลังจะออกจากสุสานดาบกลับหยุดลงก่อนที่เขาจะหันไปหา ลาช์ส และเดินตรงไปหาเขาเพื่อขอรับของรางวัลจากการที่ท้าทายลาช์สได้สำเร็จ เพราะไม่ว่ายังไงคลาสที่ลูชพึ่งจะได้รับมานั้นก็เป็สิ่งที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยตัวเอง จึงไม่ควรนับมันเป็ของรางวัลแต่อย่างใด
“นี้~ลุง!! ลุงไม่มีอะไรจะให้ผมหน่อยหรือ ในฐานะที่ผมท้าทายลุงได้สำเร็จถึงผมจะไม่ได้สืบทอดตำนานของลุงแต่ผมก็ควรได้รางวัลสักอย่างเป็การตอบแทนความสำเร็จไม่ใช้หรือไง"
ลาช์สที่มีใบหน้าเบื่อหน่ายพลันขมวดคิ้วขึ้นมาก่อนที่เขาจะหันหน้าไปตอบลูชอย่างเฉื่อยชา
“เ้าพึ่งปฏิเสธที่จะเป็ผู้สืบทอดของข้าไปแล้ว ข้าก็ไม่มีอะไรจะมอบให้หรอกนะนี้เ้าคิดว่าวิญญานอย่างข้าจะมีสมบัติให้เ้าหรือไงกัน”
ลูชที่ได้ยินดังนั้นก็พลันมีสีหน้าบิดเบี้ยวขึ้นมาทันที ไม่ใช้ว่าเขาไม่เชื่อคำพูดของลาช์สแต่เมื่อเขานึกถึงเวลาตลอดสามปีที่เขาเสียไปมันก็อดไม่ได้ที่เขาจะหวังให้มีสถานการณ์พิเศษบางอย่างเกิดขึ้นกับตัวเขาบาง
“นะ. นี้นายคิดจะโกงฉันรึไง นะ.ไหนว่านายไม่ชอบรังแกเด็กไง”
‘อย่ามาพูดเป็เล่นนะโว้ยย!! ฉันใช้เวลาเกือบ3ปีเพื่อจะมายืนอยู่ตรงหน้าแก แล้วแกคิดจะให้ฉันกลับไปมือเปล่าอย่างงั้นเหรอ? ฉันไม่ยอมหรอกนะโว้ย!!’
ลูชทำอะไรไม่ถูกเขาโกรธจนใบหน้าเริ่มกลายเป็สีม่วงแดง โดยขณะนี้เขาแทบอยากจะะโถ้อยคำสาปแช่งที่เขาคิดขึ้นได้ ณ เวลานี้ใส่ลาช์สซะด้วยซ้ำแต่เขาก็ไม่กล้าที่จะพูดมันออกไป จึงทำได้เพียงแค่กลืนคำด่าทั้งหมดลงคอไปพร้อมกับคราบน้ำตา
ลาช์สที่เห็นใบหน้าของลูชที่เริ่มกลายเป็สีม่วงจากความไม่พอใจเขาจึงพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเชิงรักษาน้ำใจว่า
“ก็ไม่ใช้ว่าไม่มีแต่มันค่อนข้างจะอันตรายอยู่พอสมควร แต่ท่าเป็คนที่มีดวงิญญาะแบบเ้าล่ะก็คงจะไม่เป็อะไร เ้ายังอยากที่จะได้อยู่มั้ยล่ะ”
‘ะ อันตราย นี้เขามีของรางวัลจะให้จริงๆงั้นเหรอ?’
ลูชแทบไม่ได้สนใจสองคำที่มีกลิ่นอายบ่งบอกถึงรางร้ายเลยแม่แต่น้อย หรือจะให้พูดง่ายๆก็คือเขาแทบไม่ได้ยินคำอื่นนอกเสียจากคำที่ลาช์สพูดว่า 'เ้ายังอยากที่จะได้อยู่มั้ยล่ะ' เพียงแค่ประโยคนี้เท่านั้นที่ลูชได้ฟังและจำมันจนขึ้นใจก่อนที่เขาจะเริ่มมีสีหน้าผ่อนคลาย และตอบกลับไปในทันทีโดยไม่คิดอะไรเพิ่มเติมอีก
“แน่นอนผมอยากได้ แล้วผมต้องทำอะไรบางงั้นเหรอ?”
‘นี้เขาจะสอนทักษะให้เรารึป่าว หรือเขาจะโกหกเื่ที่ไม่มีสมบัติ’
ลูชเริ่มคิดถึงของรางวัลต่างๆนานาที่ลาช์สอาจจะมอบให้แก่เขา แต่มโนภาพทั้งหมดของเขาก็ต้องถูกทำลายลงในพริบตาเมื่อข้อความที่ไม่ได้อยู่ในจินตนาการของเขาโผล่ขึ้นมาก่อนที่เขาจะสะดุ้งเฮือกกับท่าทางของลาช์สที่เริ่มเปลี่ยนไป
[ท่านได้รับภารกิจลับผู้เฝ้ามองเส้นทางของนักบุญแห่งดาบ]
“เอ๋ะ~ นี้มัน…”
ลาช์สเองก็ไม่รอช้า
“เ้าพร้อมแล้วสินะ”
ใบหน้าของลูชที่กลับมามีสีสันได้เพียงไม่นานบัดนี้พลันกลายเป็ใบหน้าที่ไรสีราวกับคนตายขึ้นมาในทันทีที่เขาได้เห็นเนื้อหาของภารกิจที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา
‘นี้คือสิ่งที่แกเรียกว่าของรางวัลงั้นเหรอ!!!!ไอนักบุญ*@$*เอ้ย!!’