พระเอกหนังโป๊ท่องยุทธภพ

ตอนที่ 18 พระเอก

    เปลือกตาของอาซานค่อย ๆ ขยับเปิดขึ้นอย่างช้า ๆ ด้วยความงัวเงีย ชายหนุ่มยกมือขึ้นแตะขมับที่ยังคงรำไรด้วยความอ่อนล้า พลันใช้สายตากวาดมองไปรอบกาย จึงพบว่าตนเองกำลังนอนอยู่บนเตียงไม้ภายในเรือนพักของสองพี่น้อง หลานซีและหลานฉิง

    “ท่านอาซาน! ท่านฟื้นแล้วหรือ!”

    เสียงหวานของหลานฉิงดังขึ้น นางเดินถือถ้วยน้ำชาเข้ามาในห้องพอดี ยามเมื่อเห็นชายหนุ่มลุกขึ้นนั่ง นางก็ระบายยิ้มออกมาด้วยความโล่งอกโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด

    “ข้าโล่งอกไปทีที่เห็นท่านตื่นขึ้นมาเช่นนี้!”

    อาซานยกมือขึ้นถูไถใบหน้าพลันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่า

    “ข้า…ข้าหมดสติไปนานแค่ไหนกัน?”

    “ท่านหลับยาวไปหนึ่งวันเต็ม ๆ เลยเจ้าค่ะ!” 

    หลานฉิงตอบพลันยื่นถ้วยน้ำชาอุ่น ๆ ให้เขา

    “หนึ่งวันเต็มๆ เลยรึ?…” 

    อาซานนึกในใจว่าคงเป็นเพราะตนเองเค้นใช้พลังปราณมังกรกามเทพเพื่อเร่งสมานบาดแผลและใช้ร่างกายอย่างหนักหน่วงติดต่อกัน จึงทำให้ร่างกายต้องการที่จะพักผ่อน​

    หลานฉิงก้าวเข้ามาใกล้ สายตาจ้องมองบาดแผลที่ไหล่ซ้ายของเขาซึ่งบัดนี้กลายเป็นผิวเนียนเรียบไร้รอยแผลเป็น นางเอ่ยขอบคุณจากใจจริงด้วยน้ำเสียงตื้นตัน

    “ขอบคุณท่านมากจริง ๆ นะเจ้าคะ…หากไม่ได้ท่านช่วยเหลือ พวกเราพี่น้องและชาวบ้านในหมู่บ้านคงต้องตกอยู่ในอันตราย​จากพวกโจรไปตลอดกาล”

    อาซานยิ้มรับแผ่วเบา

    “ไม่เป็นไรหรอก ข้าเต็มใจช่วยน่ะ”

    “จริงสิ! ท่านรอสักครู่นะเจ้าคะ ข้าขอตัวสักครู่!” 

    หลานฉิงเอ่ยอย่างกระตือรือร้น ก่อนจะรีบหมุนตัววิ่งออกจากเรือนพักไป

    เพียงไม่นาน เสียงก้าวเท้าและเสียงพูดคุยจอแจก็ดังขึ้นมาจากภายนอกเรือน หลานฉิงเดินนำกลุ่มชาวบ้านนับสิบคน ทั้งคนชรา ชายหญิง และเด็ก ๆ เข้ามาในห้องพัก ทุกคนต่างพากันนำถาดอาหารร้อน ๆ ขนมพื้นบ้าน และเสื้อผ้าเนื้อดีที่ตัดเย็บอย่างประณีตมามอบให้อาซานด้วยมือของตัวเอง

    “ขอบคุณท่านจอมยุทธ์มากขอรับ!”

    “ขอบพระคุณท่านเหลือเกินที่ช่วยชีวิตพวกเราและลูกหลานไว้!”

    แม้มูลค่าของอาหารและเสื้อผ้าเหล่านี้จะไม่ได้สูงส่งหรือหรูหรามีราคามากนัก ทว่ามันกลับเปี่ยมล้นไปด้วยความซาบซึ้งและสายตาแห่งความสำนึกในบุญคุณอันบริสุทธิ์ของชาวบ้านทุกคน

    อาซานมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกอิ่มเอมใจอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต…ในโลกเดิม เขาเป็นเพียงอดีตนักแสดงภาพยนตร์ผู้ใหญ่ที่สวมบทบาทเป็นพระเอกเพียงแค่ในบทละครเท่านั้น 

    ทว่าในยามนี้ การได้เป็นผู้ปกป้อง ได้ช่วยเหลือผู้คนให้หลุดพ้นจากภัย และได้รับรอยยิ้มบริสุทธิ์ตอบแทน มันทำให้เขารู้สึกตื้นตันใจจนแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว…

    นี่สิ…ถึงจะเรียกว่าการได้เป็น **‘พระเอก’** อย่างแท้จริง!

    ชายหนุ่มระบายยิ้มกว้างออกมาจากใจจริง พลันยื่นมือออกไปรับของตอบแทนและเอ่ยขอบคุณชาวบ้านทุกคนด้วยความซาบซึ้งใจยิ่ง…