HACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook)

27 | ระเบิดทำลายตัวเอง “ผมเคยนึกสรรเสริญคุณนะที่มีความรับผิดชอบสูง รักงานที่ทำ รักบริษัทมากจนยอมเอาตัวเข้าเสี่ยง แต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนใจแล้ว ผมขอประณามคุณที่เห็นงานสำคัญกว่าชีวิตคน คุณทำทุกอย่างได้เพื่องานโดยไม่สนใจว่าจะต้องมีใครบาดเจ็บล้มตายอย่างงั้นเหรอ หึ... ผมเสียใจแทนวงการแฮ็กเกอร์จริง ๆ ที่หลงยกย่องว่า CZiS เป็นแฮ็กเกอร์ระดับเทพ เป็นจอมขมังเวทย์แห่งวงการไซเบอร์มาได้ตั้งนาน คุณไม่คู่ควรกับคำชื่นชมใด ๆ เลยสักคำ” ฉัน...อ้าปากค้าง จุกจนพูดไม่ออก อะไรเนี่ย! พอกดรับสายปุ๊บไอ้หมอนี่ก็ด่าฉันเป็นชุด แล้วแกมันดีนักเหรอไอ้แฮ็กเกอร์บ้า! อยากตะโกนใส่หน้าไอ้บ้านั่นนักว่าถ้าแกหน้ามืดไม่ยอมกดหยุดระเบิดจริง ๆ ละก็... คนที่จะโดนระเบิดกระจุยก็คือฉันนี่แหละ!แต่คงได้แต่โวยวายอยู่ในใจเพราะถ้าพูดไปอย่างนั้นจริง ๆ เขาต้องรู้แน่ว่าฉันเป็นใคร แล้วอีกอย่างสภาพฉันตอนนี้ไม่มีเรี่ยวแรงจะไปสู้รบปรบมือกับใครได้ ถนอมแรงเอาไว้ดีกว่า“แล้วยังไงล่ะ ฉันก็ไม่ได้ขอให้แกมาสรรเสริญฉันสักหน่อย แกจะมองว่าฉันชั่วช้า เลวทราม หรือเป็นนางมารร้ายยังไงก็เชิญเลย” ฉันไม่ได้แหวใส่ ไม่ได้ด่ากลับจนไฟแลบอย่างที่เคยทำ เพียงแค่พูดประชดออกไปเบา ๆ“นี่คุณ...วิ่งตามหาระเบิดแค่ลูกเดียวถึงกับหมดสภาพ หมดแรงด่าเลยหรือไง”หึ! ถ้าเขาได้มาเห็นสภาพฉันตอนนี้คงได้เก็บเอาไปเยาะเย้ยเจ็ดวันไม่เลิกแน่ ฉันกำลังนั่งหมดสภาพอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ มือหนึ่งแตะหูฟังบลูทูธ อีกมือก็นวดขมับที่กำลังดิ้นตุบ ๆ เหงื่อยังคงซึมตามใบหน้าไม่ยอมหยุด แขนขาสั่นจนแทบขยับไม่ไหว แต่ก็ต้องฝืนลุกขึ้นยืนให้ได้เพราะถ้าฉันล้มไปตอนนี้ งานเปิดตัวสินค้าที่ทุกคนต่างทุ่มเทจนมันออกมายิ่งใหญ่ขนาดนี้ อาจจะต้องพังครืนเพราะฉันคนเดียว “แกเข้าใจผิดแล้ว the Ripper ฉันยังมีแรงงัดข้อกับแกไปอีกนาน ว่าแต่แกเถอะ! ระเบิดก็หยุดทำงานไปแล้ว ทีนี้จะเอาอะไรมาขู่ฉันอีกล่ะ หรือว่าหมดมุกซะแล้ว” ฉันแกล้งพูดท้าทาย ล่อให้เขายอมเผยไต๋ออกมาว่ายังมีแผนอะไรซ่อนอยู่อีกหรือเปล่า “มุกผมยังมีอีกเยอะ คุณผู้หญิง” พอได้ยินแบบนั้นก็อยากจะตบปากตัวเองนัก ไม่น่าไปท้าหมอนั่นเลย เกิดบ้าจี้สั่งระเบิดทั้งงานขึ้นมาแล้วฉันจะเอาปัญญาที่ไหนไปตามกู้ล่ะระเบิดทั้งงาน! ไม่นะ...“แค่แท็บเล็ตระเบิดเครื่องเดียวคุณยังนั่งหมดแรงซะขนาดนี้ ผมก็อยากจะรู้นักว่า ถ้าอีก 11 เครื่องที่เหลือมันกำลังจะระเบิดขึ้นพร้อม ๆ กันล่ะ คุณจะทำยังไง”ความคิดฉันยังไม่ทันจางไปก็ต้องผวาลุกขึ้นยืนตัวสั่น เบิกตาโพลง แทบจะหยุดหายใจอยู่ตรงนั้น“ผมให้เวลาตัดสินใจแค่ห้านาทีเท่านั้น ก่อนที่ท่านประธานใหญ่ของคุณจะขึ้นไปมอบแท็บเล็ตให้กับผู้โชคดีบนเวที และเมื่อแท็บเล็ตถูกเปิดเครื่อง งานบุญบั้งไฟก็จะถูกเปิดฉากขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อลังการ”แล้วสายโทรศัพท์ก็ตัดไป เหลือเพียงเสียงสัญญาณ ตื๊ด ๆ ถี่รัวกระหน่ำฉันแทบทรุดลงกองกับพื้น มันจะแรงเกินไปแล้วนะ หมอนี่มันฆาตรกรชัด ๆ! CZiS คุณบังคับให้ผมต้องทำแบบนี้เองนะตอนแรกผมติดตั้งโปรแกรมระเบิดทำลายตัวเองที่พัฒนาโดยองค์กร Cloned ไว้ในแท็บเล็ตตัวท็อปเครื่องนั้นแค่เครื่องเดียวจริง ๆ นะครับ แต่ในเมื่อคุณแฮ็กเกอร์หญิงเธอดื้อแพ่ง ไม่ยอมคืนระบบปฏิบัติการ Cosmic ให้ผมอย่างนี้ ผมก็เลยต้องอาศัยช่องทางการเชื่อมต่อระหว่าง ‘ระบบควบคุมในงาน’ ที่ผมทำการยึดไว้ตั้งแต่เช้า กับ ‘แท็บเล็ต’ ตัวโชว์ทั้ง 11 เครื่องบนแท่นแสดง ส่งผ่านโปรแกรมระเบิดทำลายตัวเองเข้าไปติดตั้งในแท็บเล็ตตัวโชว์พวกนั้น พร้อมทั้งเพิ่มช่องสัญญาณรีโมตกดระเบิดให้กับแท็บเล็ตของขวัญที่กำลังจะส่งมอบให้ผู้โชคดีจากการจับรางวัลในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าหมายความว่า การกดปุ่มเปิดเครื่องแท็บเล็ตของขวัญคือการกดรีโมตสั่งระเบิดแท็บเล็ตตัวโชว์ทั้ง 11 เครื่องบนแท่นแสดง หึ...อยากจะดูนักว่า จอมขมังเวทย์ในตำนานอย่าง CZiS จะสั่งระงับหรือทำลายโปรแกรมระเบิดพวกนี้ทันเวลาได้ยังไง ฉันจะทำยังไงต่อไปดี ตอนนี้คิดอะไรไม่ออกแล้ว ในสมองดำมืดไปหมด มองไม่เห็นแสงสว่างเลยสักนิด“ว่ายังไงบ้าง มันจะทำยังไงต่อไป” นายหัวหน้าทีมเฉพาะกิจซึ่งยืนลุ้นเอ่ยถามขึ้นมาฉันไม่กล้าตอบ ได้แต่นั่งลงเงียบ ๆ อย่างพยายามใช้ความคิด“เดี๋ยวพอมอบแท็บเล็ตให้กับผู้โชคดีแล้ว ต้องเปิดเครื่องบนเวทีเลยเหรอ” ฉันถามผ่าขึ้นกลางวงจนทุกคนมองหน้ากันอย่างงง ๆ“ใช่ครับ” นายหัวหน้าทีมเฉลยเพียงสั้น ๆฉันไม่รีรอรีบวิ่งออกจากห้องควบคุมแล้วตามหาพิธีกรของงาน แต่ก็ไม่เห็นวี่แววเลย ลองถามเจ้าหน้าที่สต๊าฟก็ได้ความว่าอยู่ด้านหลังเวทีเลยบุกเข้าไปทันที แล้วก็พบว่า พิธีกรคู่ชายหญิงของงานที่ฉันจินตนาการว่าคงกำลังซักซ้อมบทและกำหนดการอยู่ กำลังนั่งจกส้มตำไก่ย่างกันอย่างเมามัน เฮ่อ...ไม่ได้รู้ชะตากรรมของตัวเองซะเลย“นี่คุณคะ เดี๋ยวพอท่านประธานมอบแท็บเล็ตให้ผู้โชคดีแล้ว ไม่ต้องให้เขาเปิดเครื่องได้ไหม เอาเครื่องลงมาให้ทีมงานตรวจสอบก่อน” ฉันขัดจังหวะการกินของเขาจนพิธีกรชายหันมามองตาเขียว“นี่ป้า! เข้ามาได้ยังไงเนี่ย ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะยะ ห้ามคนนอกเข้ามายุ่มย่ามย่ะ ออกไป ๆ” ฉันถึงกับอึ้งกิมกี่ ใครจะคิดว่าผู้ชายหน้าตาดี สูง ขาว ตี๋ คนนี้จะกลายพันธุ์ไปซะได้“ฉันก็เป็นหนึ่งในทีมงานเหมือนกัน และขอสั่งให้คุณเปลี่ยนแผน ไม่ต้องให้ผู้โชคดีเปิดเครื่องทันที เอาเครื่องลงมาให้ฉันตรวจสอบก่อน เข้าใจไหม” ฉันชักจะยัวะบ้างแล้วเหมือนกัน จะตายไม่รู้ตัว แล้วยังจะมา...“นี่หล่อน! แกคิดว่าตัวเองเป็นใครยะ ท่านประธานเป็นคนสั่งให้เปิดเครื่องทันทีที่รับมอบเพื่อให้คนในงานเห็นว่าเครื่องใช้งานได้จริงและเป็นการแสดงประสิทธิภาพของเครื่องว่าพร้อมใช้งานย่ะ! ถ้าอยากจะสั่งก็ไปสั่งท่านประธานโน่น อย่ามาสั่งฉัน ไปไป๊! เดี๋ยวฉันจะต้องขึ้นเวทีแล้ว เกะกะ!”ไม่พูดเปล่า ยัยกระเทยควายเผือกทั้งผลักทั้งดันให้ฉันออกจากหลังเวทีด้วยแรงช้างสาร แล้วเขาสองคนก็เตรียมตัวขึ้นเวทีแย่แล้ว! แล้วฉันจะไปสั่งท่านประธานได้ยังไงกัน หน้าฉันเขาก็ไม่เคยเห็น ชื่อก็ไม่เคยรู้จัก คงจะเชื่อฉันหรอกนะ“นี่! ถ้างั้นก็บอกมาว่าแท็บเล็ตของขวัญนั่นอยู่ที่ไหน ฉันจะตรวจสอบมันเดี๋ยวนี้”อีตาพิธีกรตุ๊ดกลอกตามองบนแล้วเบ้ปาก พิธีกรหญิงก็ไม่ตอบ แต่เหลือบตาเชิงใบ้ให้หันไปมองบนเวทีแทน ตอนนี้แท็บเล็ตเครื่องที่เป็นดังรีโมตสั่งระเบิดได้ถูกผูกโบหรูหรา นำมาวางบนแท่นแสดงบนเวทีแล้วเรียบร้อย มันไม่ทันแล้ว!ฉันรีบวิ่งไปหลบข้างลำโพงก็พอดีกับที่ท่านประธานขึ้นเวที มีพริตตี้สาวสวยตามขึ้นไปด้วย ระหว่างที่พิธีกรชายกำลังพูดเชิญให้ท่านประธานกล่าวขอบคุณแขกที่มาร่วมงานอยู่นั้น โทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น“ว่าไงครับ คุณแฮ็กเกอร์หญิง ตัดสินใจได้หรือยัง”ทันทีที่ฉันกดรับสาย คำพูดยียวนของมือระเบิดก็สวนกลับมาทันที เหลือเวลาไม่มากแล้ว ฉันจะทำยังไงดี“ท่านประธานกล่าวจบแล้วนะครับ โอ๊ะนั่น! ผู้โชคดีเดินขึ้นมาบนเวทีแล้วด้วย เอ...หรือจะเรียกว่าผู้โชคร้ายดีล่ะคุณ CZiS”คุณแม่ยังสาวซึ่งมีลูกน้อยน่ารักอยู่ในอ้อมกอดขึ้นมาบนเวทีแล้วจริง ๆ ฉันได้แต่ยืนอึ้งมองสองแม่ลูกนั่น“ชีวิตคนบริสุทธิ์ทั้งงานนี้หลายพันคนเลยนะคุณ พวกเขาไม่ได้รู้เห็นหรือเกี่ยวข้องกับวงจรดำมืดของคุณกับผม แล้วไหนจะท่านประธานใหญ่กับเหล่าผู้บริหารระดับสูงที่แห่กันมาพร้อมหน้าพร้อมตาอีกล่ะ ถ้าเกิดระเบิดตูมตามขึ้นมา ตายกันยกงานละก็ Dazzle Computer จะเป็นยังไงต่อไปน้า...”the Ripper กดดันฉันไม่เลิก ทำฉันหัวปั่นจนคิดอะไรไม่ออก ได้แต่ยืนขบกรามแน่นอย่างโกรธแค้น นี่ฉันมาถึงทางตันแล้วจริง ๆ ใช่ไหมถ้าฉันคืนระบบให้เขาก็เท่ากับว่าฉันทำงานพลาด แต่ถ้ายอมให้แท็บเล็ตพวกนั้นระเบิด ก็ถือว่าฉันทำงานพลาดครั้งใหญ่เหมือนกัน! ฉันกำลังทำอะไรอยู่กันแน่ ไม่ว่าจะเลือกทางไหนมันก็คือหายนะอยู่ดี โธ่เว้ย! ผิดคาดครับ ผมพยายามสอดส่ายสายตามองหาใครสักคนที่มีท่าทีแปลก ๆ คือยุ่งวุ่นวายกับแท็บเล็ตตัวโชว์อย่างผิดปกติ แต่กลับไม่มีเลย เครื่องที่ 1–5 มีคนหยิบมาลองจิ้ม ๆ ดูแล้วก็จากไป เครื่องที่ 6 ว่างอยู่ ส่วน 7–8 นั้นเด็กตัวน้อย ๆ กำลังเล่นซน 9–11 เพิ่งถูกวางคืนลงบนแท่นตามเดิมเพราะผู้คนเริ่มหันไปให้ความสนใจบนเวที CZiS ไม่ได้พยายามสั่งระงับหรือทำลายโปรแกรมระเบิดทำลายตัวเองที่ผมฝังไว้ ไปมุดหัวอยู่ที่ไหนนะ ระเบิดลูกแรกผมก็เป็นคนกดหยุดเองหรอกนะ ใจคอคุณเธอจะไม่ทำอะไร ปล่อยให้มันระเบิดจริง ๆ น่ะเหรอ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง คุณซันซึ่งอยู่ในงานด้วยเหมือนกันก็อาจจะ... ฉันพยายามตะโกนเรียกพิธีกรชายอีกครั้ง พอเขาหันมาเห็นว่าเป็นฉันก็ทำหน้ายักษ์ใส่ แอบโบกมือไล่ให้ออกไปพ้น ๆ ก่อนจะหันไปปั้นยิ้มหวาน พูดเสียงหล่ออยู่บนเวทีตามเดิม โธ่เว้ย! ทำไมถึงงี่เง่าอย่างนี้นะ ไม่ฟังกันบ้างเลย มันน่าปล่อยให้โดนระเบิดซะให้เข็ด เสียงปรบมือดังกึกก้องเมื่อแท็บเล็ตรุ่นใหม่ล่าสุดถูกส่งมอบให้กับคุณแม่ยังสาวผู้โชคดี “ยินดีด้วยนะคะ แล้วเวลาสำคัญก็มาถึง ขอเชิญผู้โชคดีเปิดเครื่องแท็บเล็ตได้เลยค่ะ” เสียงพูดของพิธีกรหญิงจบลง ตามติด ๆ ด้วยเสียงซาวด์เอฟเฟกต์ดังกระหึ่มอย่างน่าตื่นตาตื่นใจ คุณแม่เอื้อมไปลูบ ๆ คลำ ๆ หาปุ่มพาวเวอร์ที่ด้านข้างตัวเครื่อง ท่ามกลางรอยยิ้มแห่งความยินดีของทุกคนบนเวที ท่านประธานเอื้อมไปช่วยถือเครื่องเพื่อที่ผู้โชคดีจะได้เปิดเครื่องได้ถนัดเพราะอีกมือหนึ่งก็อุ้มลูกสาวแสนรักเอาไว้ ไม่นะ! อย่าเปิดนะ!ฉันอยากจะตะโกนออกไปให้สุดเสียงแต่ก็ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง ผมใจเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ ลมหายใจเหมือนจะขาดห้วงไป ผู้โชคดีคนนั้นกำลังจะกดปุ่มพาวเวอร์และผมก็หาคุณซันเจอแล้วครับ เธออยู่ข้างลำโพงหน้าเวทีในรัศมีใกล้แล็บท็อปตัวที่ 11 บนแท่นแสดง! คุณซันครับ ได้โปรดออกมาเถอะ อย่าไปยืนตรงนั้นเลย ผมขอร้องความจริงการระเบิดทำลายตัวเองของเครื่องไม่รุนแรงถึงขั้นทำให้คนในฮอลล์นับพันชีวิตนี้ต้องโดนแรงอัดระเบิดตายอย่างที่ขู่ CZiS ไปหรอกครับ อาจจะบาดเจ็บเพราะโดนสะเก็ดระเบิดกันบ้างนิด ๆ หน่อย ๆ แต่ผมหวังผลเรื่องชื่อเสียงของบริษัทมากกว่าที่จะต้องฉาวโฉ่ไปทั่วโลกว่า เครื่องถูกแฝงไวรัสสั่งระเบิด ไร้มาตรฐานและความปลอดภัยจนอาจเกิดอันตรายถึงชีวิต!และถ้าเป็นอย่างนั้น Dazzle Computer ก็อย่าหวังว่าจะได้ขายคอมพิวเตอร์อีกเลยตลอดชาติ CZiS ที่อยู่ปลายสายยังคงเงียบ ไม่ยอมพูดยอมจาต่อรองอะไรทั้งนั้น ก็เอาสิ! ถ้าวันนี้ผมไม่ได้ระบบ Cosmic คืน Dazzle Computer ก็ต้องล้มละลาย เลือกเอา! คุณแม่ยังสาวหันมายิ้มหวานให้คนทั้งฮอลล์อีกครั้ง ก่อนจะหันกลับไปที่ปุ่มพาวเวอร์ด้านข้างแท็บเล็ตและทันทีที่นิ้วเรียวออกแรงกดลงไป… “หยุดระเบิดซะ! ฉันยอมแล้ว ได้ยินไหม ฉันยอมแล้ว”ฉันตะโกนแข่งกับเสียงซาวด์เอฟเฟกต์ที่ดังกระหึ่มตอบไปในสายโทรศัพท์ แล้วภายในงานก็ดังกึกก้องไปด้วยเสียงปรบมือและเสียงซาวด์ เพราะแท็บเล็ตเครื่องนั้นได้เปิดขึ้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ฉันอยากจะทรุดลงไปกองกับพื้นแล้วปล่อยโฮออกมาให้รู้แล้วรู้รอด ระบบ Cosmic ที่ฉันอดทนทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจเพื่อให้ได้มา ตอนนี้มันกลับหลุดมือไปแล้ว เท่ากับว่าทุกอย่างที่ฉันทำลงไปมันสูญเปล่า “หึหึ ดีมาก คนเก่งของผม”ฉันไม่อยากรับฟังคำสมน้ำหน้าหรือเยาะเย้ยใด ๆ ทั้งนั้น ถอดหูฟังไร้สายออกอย่างไม่สนใจว่าปลายสายจะยังอยู่หรือไม่ หอบสังขารที่อ่อนล้าเต็มทีแล้วกลับเข้ามาในห้องควบคุม ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ทำงาน ไม่สนใจสายตาคนรอบข้าง ฉันนั่งพักสายตาไปได้ไม่กี่นาที เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นปลุกฉันออกจากภวังค์ เป็นคุณภาคิณนั่นเองที่โทร. มา ฉันปล่อยให้โทรศัพท์ดังอยู่อย่างนั้นเพราะหมดแรงจะโกหก ไม่รู้จะหาข้ออ้างอะไรมาแถแล้ว สายแรกเงียบไป สายที่สองก็ดังขึ้นอีก แต่คราวนี้ไม่ใช่คุณภาคิณ “จะเอายังไงก็ว่ามา” ฉันกรอกเสียงเรียบไปตามสายทันทีที่กดรับ “หึหึ ทำไมเสียงคุณดูห่อเหี่ยวแบบนี้ล่ะ ยังทำใจไม่ได้เหรอครับที่เอาชนะผมไม่ได้”นี่ถ้าเป็นเวลาปกติละก็ ฉันด่ากลับไม่เหลือซากแน่ แต่ตอนนี้ฉันไม่ปกติเลยได้แต่เงียบยอมรับฟังคำเย้ยหยันของฝ่ายตรงข้ามแต่โดยดี “โอเค ๆ ผมไม่ซ้ำเติมคุณแล้วก็ได้ ผมไม่ชอบให้คุณเงียบไปเฉย ๆ แบบนี้ ดูไม่เหมือน CZiS แม่แฮ็กเกอร์เสือสาว คนที่ผมเคยเจอเลย”ถึงแม้คำพูดจะฟังดูดี แต่ในน้ำเสียงก็ยังแฝงไปด้วยความสะใจ ฉันเริ่มทนฟังไม่ไหวและอยากจะให้มันจบลงสักที “จะให้ฉันทำยังไงก็รีบ ๆ พูดมา” “ไม่ยากหรอก ก็แค่ส่งคืนระบบ Cosmic ทั้งตัวต้นฉบับและตัวที่คุณกำลังดัดแปลงอยู่มาให้ผมให้หมด เดี๋ยวนี้!” เขาออกคำสั่งเด็ดขาดซึ่งฉันก็ไม่ได้ตื่นเต้นหรือแปลกใจอะไร เพราะรู้ดีแก่ใจอยู่แล้วว่าเขาต้องพูดแบบนี้ “แกต้องคืนระบบควบคุมภายในงานมาให้ฉันก่อน และถอยออกไปให้ห่าง อย่าเข้ามายุ่งกับงานนี้อีก” ฉันต่อรอง “ได้สิ”แล้วในวินาทีนั้น ระบบต่าง ๆ ภายในห้องควบคุมก็กลับคืนมาเป็นปกติ ฉันจึงจัดการเชื่อมต่อกับฐานข้อมูลส่วนตัวของฉันที่ฐานลับแล้วคืนระบบ Cosmic ทั้งหมดให้กับ the Ripper ตามที่เขาต้องการ ก่อนจะลบชุดก๊อบปี้ที่เก็บไว้ในฮาร์ดดิสก์ที่พกติดตัวด้วย “แน่ใจนะว่าไม่มีเก็บซ่อนไว้ที่ไหนอีก” นายนั่นถามกลับมาอย่างไม่ไว้ใจ “ฉันบอกว่าไม่มีเหลือแล้ว ก็คือไม่มี” “ก็ดี แต่คืนนี้ผมจะเข้าไปตรวจสอบด้วยตัวเองอีกทีแล้วกัน อย่าลืมแต่งตัวสวย ๆ รอผมนะ คนดีของผม หึหึ”พอพูดจาถากถางจนสาแก่ใจ หมอนั่นก็ตัดสัญญาณไป จบสักที เรื่องบ้า ๆ นี่ จบสักที เรื่องบ้า ๆ นี่ผมทิ้งตัวลงบนโซฟาในมุมพักผ่อนของฐานลับอย่างอ่อนแรง หลับตาอันแสบแปลบปลาบลงพลางถอดแว่นกรองรังสีออก ป่านนี้ยัย CZiS คงก่นด่าสาปแช่งว่าผมมันใจดำอำมหิตที่คิดจะฆ่าคนทั้งฮอลล์เพื่อระบบปฏิบัติการตัวเดียว ผมเองก็พยายามปั้นเสียงสะใจเต็มที่ แสดงถึงความร้ายกาจและแข็งแกร่งของ the Ripper ไม่มีใครรู้หรอกครับว่าสุดท้ายแล้วก็เป็นผมเองอีกนั่นแหละที่ทนไม่ไหว กดหยุดระเบิดเองก่อน ผมทนเห็นคุณซันต้องมาบาดเจ็บโดยมีผมเป็นต้นเหตุไม่ได้จริง ๆต้องขอบคุณยัย CZiS ที่ยังมีสามัญสำนึกของความเป็นมนุษย์อยู่บ้างถึงได้ยอมแพ้ผมในวินาทีถัดมา ผมก็เลยกลายเป็นผู้ชนะไปโดยปริยายเอาละ ถึงเวลากลับบ้านแล้วนายนักรบ หลังจากตรากตรำทำงานหนัก ไม่หลับไม่นอนมาหลายคืนฮะ? อ๋อ...ไอ้ที่ขู่ว่าคืนนี้จะบุกเข้าฐานลับของยัย CZiS เพื่อตรวจสอบว่ายังมีระบบปฏิบัติการ Cosmic ฉบับก๊อบปี้เหลืออยู่ไหมน่ะเหรอครับ ผมไม่ไปหรอก แค่ขู่น่ะ เจ๊แกจะได้ไม่เล่นตุกติก เหอะเหอะ “คุณซัน!”คุณภาคิณแทบจะถลาเข้ามาประคองฉันทันทีที่เห็นฉันสะโหลสะเหลมาถึงจุดที่นัดกันไว้ “คุณหายไปไหนมา ผมตามหาคุณจนทั่วงานก็ไม่เจอ โทร. ไปคุณก็ไม่รับ ผมเป็นห่วงคุณมากเลยรู้ไหม กลัวว่าคุณจะเป็นลมอยู่ที่ไหนอีก ทำไมคุณไม่รอผม”คุณภาคิณตัดพ้อเป็นชุดแล้วยังส่งแววตาที่แสดงออกว่าเป็นห่วงฉันมากเหลือเกิน ฉันรู้สึกผิดจับใจ แต่ยังไงก็บอกความจริงไม่ได้อยู่ดี “ซันไปห้องน้ำมาค่ะ” คำแก้ตัวเดิม ๆ ฉันมีให้เขาได้แค่นี้ “ห้องน้ำ?”คุณภาคิณทวนคำ ทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อ แน่ละ ใครเชื่อก็โง่แล้ว แต่ฉันก็บังคับให้เขาต้องยอมโง่แต่โดยดีด้วยการไม่พูดถึงหรืออธิบายอะไรอีก “ซันเหนื่อยมากเลยค่ะ พาซันกลับบ้านทีนะคะ”คุณภาคิณตอบตกลงทันทีเพราะฉันแทบจะยืนไม่ไหวอยู่แล้ว ถ้าไม่ได้เขาช่วยประคองไว้ก็คงจะทรุดไปนั่งอยู่กับพื้นตั้งแต่เดินมาถึงแล้ว ตลอดทางกลับบ้าน ฉันเอาแต่นั่งทอดสายตามองออกไปข้างนอก ไม่พูดไม่จา คุณภาคิณเป็นฝ่ายทำลายความเงียบด้วยการชวนคุยว่า “บริษัท Dazzle นี่นอกจากจะมีความคิดสร้างสรรค์แล้ว ยังใจป้ำไม่เบาเลยนะครับ แจกแท็บเล็ตรุ่นท็อปราคาหลายหมื่นให้ผู้โชคดีไปตั้งหลายคน” เขาหันมาสังเกตปฏิกิริยาของฉัน พอเห็นว่าชวนคุยไม่ได้ผลก็เลยเปลี่ยนเรื่องใหม่ “อ้อ ผมลืมไปเลย เมื่อกี้ตอนอยู่ในงานมีพริตตี้คนหนึ่งถือแท็บเล็ตมาหาผม บอกว่าคุณซันฝากมาบอกว่าอยากได้รุ่นนี้ ผมเลยสอบถามการใช้งาน ฟังก์ชันพิเศษ ๆ แล้วก็สีเครื่อง ผมเลือกไม่ถูกว่าคุณซันจะชอบสีไหนก็เลยให้เขาช่วยเลือกให้ แต่ยังไม่ทันจะรู้เรื่องเลย พริตตี้คนนั้นก็รองเท้าพลิกขึ้นมาซะก่อน ผมเลยต้องช่วยประคองไว้ คุณซันก็เข้ามาพอดีแล้วเป็นลมล้มลงไป สุดท้ายก็ยังเลือกไม่ได้เลยครับว่าจะซื้อสีไหนให้คุณดี” คุณภาคิณละสายตาจากถนน หันมาถามฉัน “แล้วตกลงคุณซันชอบสีไหนดีครับ” “ไม่ต้องแล้วละค่ะ ซันไม่อยากได้แล้ว” ฉันตอบเนือยอย่างไม่ค่อยสนใจนัก “อ้าว ทำไมล่ะครับ หรือว่าอยากได้รุ่นอื่น เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมพาไปเลือกใหม่ดีไหมครับ” “ไม่เป็นไรค่ะ ซันไม่อยากได้แล้วจริง ๆ ขอบคุณนะคะ” ฉันยืนยันหนักแน่นอีกครั้ง “แต่ว่า...” “ซันเหนื่อยมากเลย ขอนอนพักนิดหนึ่งนะคะ” ฉันตัดบทจนเขาถึงกับจ๋อยลงไปทันตา แต่ฉันเหนื่อยจริง ๆ ไม่มีเรี่ยวแรงจะเถียงด้วยแล้ว รู้สึกตัวอีกทีตอนที่คุณภาคิณปลุกเพราะถึงบ้านแล้ว เขาช่วยประคองฉันเข้าบ้าน ฉันเหลือบไปเห็นนายนักรบเพิ่งขับรถมาถึงและลงมาเปิดประตูรั้ว เขาหยุดยืนมองฉันเงียบ ๆ ฉันอยากจะเอ่ยปากทักทายแต่ก็ไม่มีแรง อยากจะไปให้ถึงห้องนอนเร็วที่สุดด้วยซ้ำ จึงได้แต่มองเขาแล้วเดินผ่านเข้าบ้านไป
****************************************************************ในที่สุด ยกนี้ซันก็แพ้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า สมน้ำหน้า 55แต่ยังหรอกค่ะ ศึกสังเวียนไซเบอร์ยังไม่จบแค่นี้ การต่อสู้ยกใหม่กำลังจะมาถึง (ตอนหน้าๆ)***ไรต์จะลงอ่านฟรี 60%ของเรื่อง แล้วจะเริ่มติดเหรียญจนจบเรื่องนะคะ ขอบคุณที่สนับสนุนกันค่ะ***ฝากผลงานจ้า...Messy Buddy คุณบัดเดอร์ใช่เธอหรือเปล่า? (พิมพ์โดย สนพ. กรู๊ฟ พับลิชชิ่ง) error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่#E-Bookพร้อมให้ดาวน์โหลด ที่ MEB ขอหัวใจ 5 ดวงด้วยนะค้าาา#หนังสือเล่มสั่งซื้อได้ที่เพจเฟสบุ๊ก Groove Publishingหรือเพจแสนแก้ว ได้เลยค่ะ ยินดีพูดคุยและเซ็นให้ทุกเล่มค่ะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 27 ระเบิดทำลายตัวเอง

คล้ายกับเรื่องHACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook) ที่คุณอ่าน

HACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 27 ระเบิดทำลายตัวเอง

คล้ายกับเรื่องHACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้