"เ้าคือจอมเทพแห่งการเยียวยาที่พวกนั้นพูดถึงสินะ?" กษัตริย์ไร้ชีพเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เหมือนซากใบไม้แห้งถูกบดขยี้ "กลิ่นอายพลังชีวิตที่แผ่ออกมาจากการหายใจของเ้านั้น... ช่างหอมหวานจนข้าแทบจะอดใจไม่ไหว"
คิรินแตะเท้าลงบนพื้นทรายสีดำ เขาไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขากลับมองไปรอบๆ ด้วยสายตาเบื่อหน่าย "คุณนี่มันนิสัยไม่ดีเลยนะ เดินทางมาไกลแทนที่จะพกเสบียงมาเอง กลับมาไล่ 'ดูด' พลังจากต้นไม้ใบหญ้าแถวนี้จนเหี้ยนไปหมด"
"ในทวีปของข้า ความตายคือสัจธรรม พลังชีวิตคือสิ่งที่ต้องแย่งชิง" กษัตริย์ไร้ชีพชูคทาที่ทำจากกระดูกขึ้น "และวันนี้ พลังชีวิตที่มหาศาลของเ้า จะกลายเป็อาหารอันโอชะที่ทำให้กองทัพไร้ชีพของข้าเป็ะตลอดกาล!"
"มหาเวทสูบิญญา: หลุมดำแห่งความมืด (Eternal Void)"
ทันใดนั้น เงาสีดำขนาดมหึมาพุ่งออกจากเท้าของกษัตริย์ไร้ชีพแผ่ขยายไปทั่วชายหาด มันเหมือนกับหลุมลึกที่ไม่มีก้นบึ้ง พยายามจะฉุดดึงทุกสิ่งเข้าไป คิรินรู้สึกได้ทันทีว่ากระแสพลังในร่างของเขาถูกดึงออกไปอย่างรุนแรง
"โอ้... พลังดูดนี่ไม่เลวเลยนะ" คิรินยืนนิ่งปล่อยให้พลังสีทองจากร่างของเขาไหลทะลักเข้าไปในหลุมดำนั้น "แรงกว่าเครื่องดูดฝุ่นรุ่นท็อปที่ผมเคยใช้ซะอีก"
"ฮ่าๆๆ! เ้าคนโง่! ยิ่งเ้ามีพลังมากเท่าไหร่ เ้าก็จะยิ่งแห้งเหี่ยวเร็วขึ้นเท่านั้น! จงมอบมันมาให้ข้า!" กษัตริย์ไร้ชีพหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เมื่อเห็นมานาสีทองปริมาณมหาศาลไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาจนดวงตาสีแดงเริ่มเปล่งแสงจ้า
เอเลน่าและโรแลนด์ที่ตามมาดูอยู่ห่างๆ เริ่มหน้าซีด "ท่านคิริน! อย่าปล่อยให้มันดูดไปแบบนั้นค่ะ ร่างกายท่านจะรับไม่ไหว!" เอเลน่าะโ
คิรินหันไปยิ้มให้ "ไม่ต้องห่วงครับเอเลน่า... ผมแค่กำลัง 'ป้อนอาหาร' ให้คนหิวเท่านั้นเอง"
ผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที ใบหน้าของกษัตริย์ไร้ชีพที่เคยแสยะยิ้มเริ่มเปลี่ยนไป ิัที่เคยซีดเซียวและโปร่งแสงของเขาเริ่มพองตัวขึ้น กระดูกที่เคยแข็งแกร่งเริ่มมีเสียงสั่นพริ้ว
"ทะ... ทำไม... ทำไมมานาของเ้าถึงไม่หมดเสียที!?" กษัตริย์ไร้ชีพเริ่มสับสน "ข้าดูดเข้าไปมากพอจะฟื้นคืนชีพคนทั้งทวีปได้แล้วนะ!"
"ก็นี่มันแค่ 'น้ำจิ้ม' เองครับ" คิรินขยับคทาไม้เก่าๆ ในมือ แววตาของเขาเปลี่ยนเป็ประกายสีทองที่ดูน่าเกรงขาม "ในเมื่อคุณชอบพลังชีวิตนัก ผมก็จะจัด 'บุฟเฟต์' ชุดใหญ่ให้จนถึงิญญาเลย!"
"มหาเวทฮีลมหาสมุทรไร้ขอบเขต: ปลายทางแห่งการเกิดใหม่ (Infinite Rebirth)"[ ผลของ Overflow: อัดฉีดพลังงานการรักษาระดับสูงสุดเข้าไปในเป้าหมายที่พยายามจะ 'ดูดพลัง' จนกระแสพลังย้อนกลับไปทำลายแก่นกลางของความตาย ]
วูบบบบบบบบบบบบบบ!!!
แทนที่พลังจะถูกดูดออก คิรินกลับเป็ฝ่าย 'กระแทก' พลังการรักษาทั้งหมดใส่กษัตริย์ไร้ชีพ ร่างของาาแห่งความตายสั่นะเือย่างรุนแรง พลังสีทองที่หนาแน่นเกินไปเริ่มชำระล้างความมืดมิดภายในร่างของเขา แขนขาที่เคยเป็กระดูกแห้งกลับมีเนื้อหนังงอกออกมาอย่างรวดเร็ว แต่มันงอกออกมามากเกินไปจนทับซ้อนกัน
"อ๊ากกกกกก! หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้! ร่างกายข้า... มันร้อน! มันแน่นไปหมด!" กษัตริย์ไร้ชีพกรีดร้อง พลังการรักษาของคิรินเข้าไป 'รักษา' ความตายในตัวเขา จนเขากำลังจะถูกบังคับให้กลับเป็สิ่งมีชีวิตอีกครั้งอย่างไม่เต็มใจ
"เป็ไงครับ? การมีชีวิตมันอึดอัดใช่ไหมล่ะ?" คิรินเดินก้าวเข้าไปหาช้าๆ "คนตายที่อยากได้พลังชีวิตน่ะ คือคนที่ทรมานที่สุด เพราะคุณไม่มีที่เก็บพลังงานพวกนี้หรอก... มันจะ 'ล้น' จนิญญาคุณแตกสลายไปเอง"
เปรี้ยงงงงงง!
ร่างของกษัตริย์ไร้ชีพส่องแสงสว่างจ้าจนกลายเป็เสาสีทองพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า พลังความมืดรอบชายหาดถูกแรงกระแทกจากพลังรักษาเป่าหายไปในพริบตา กองเรือกระดูกัที่เคยดูน่ากลัวกลับผุพังและสลายกลายเป็ผุยผงเพราะถูก "ฮีล" จนหมดสภาพความเป็ะ
เมื่อแสงจางลง กษัตริย์ไร้ชีพที่เคยน่าเกรงขามกลับเหลือเพียงชายชราตัวเล็กๆ ที่มีผิวพรรณดูผ่องใสเกินเหตุ เขานั่งหอบหายใจอยู่บนพื้นทรายที่บัดนี้มีต้นหญ้าสีเขียวเริ่มงอกขึ้นมาใหม่
"ข้า... ข้าพ่ายแพ้..." เขาพึมพำด้วยน้ำเสียงที่ดู 'แข็งแรง' กว่าเดิมมาก "พลังรักษาของเ้า... มันไม่ใช่ความเมตตา แต่มันคืออาวุธที่ร้ายกาจที่สุด..."
คิรินเก็บคทาแล้วบิดี้เี "ผมบอกแล้วไง ผมแค่ซัพพอร์ตที่ใจดี... เอาล่ะ ในเมื่อคุณดูสุขภาพดีขึ้นแล้ว ก็รบกวนสั่งลูกน้องให้มาช่วยทำความสะอาดชายหาดด้วยนะ ขยะกระดูกัพวกนี้มันเกะกะทางเดินน่ะ"
เอเลน่าเดินเข้ามาหาคิรินด้วยสายตาทึ่งๆ "ท่านคิริน... ท่านเพิ่งจะ 'ฮีล' กษัตริย์ไร้ชีพจนเขากลายเป็คนแก่สุขภาพดีไปแล้วเหรอคะ?"
"ก็เขาหิวนี่ครับ ผมเลยจัดให้แบบอิ่มจนจุก" คิรินยิ้ม "คุณโรแลนด์! ฝากหาที่พักให้แขกบ้านแขกเมืองด้วยนะ เอาแบบที่ใกล้ๆ ป่าสีเขียวนะ เขาจะได้สูดอากาศบริสุทธิ์เยอะๆ"
แต่ในขณะที่คิรินกำลังจะเดินกลับ เขาก็เหลือบไปเห็นเงาขนาดมหึมาใต้ท้องทะเลสีดำที่ยังไม่จางหายไป... มันไม่ใช่เรือ แต่มันคือสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่กำลังเคลื่อนที่มาจากส่วนลึกของมหาสมุทร
"หืม... ตัวหัวหน้าใหญ่จริงๆ กำลังจะมาสินะ" คิรินหรี่ตาลง "ดูท่า 'บุฟเฟต์' มื้อนี้จะยังไม่จบง่ายๆ แฮะ"