ซองสีขาวสะอาดตาถูกวางอย่างแ่เบาบนโต๊ะตัวหนาสีน้ำตาลกลางห้อง ชายรูปร่างท้วมที่นั่งอยู่บนโต๊ะหันมองก่อนจ้องเขม็งไปที่เ้าของร่างที่วางซองสีขาวลงบนโต๊ะของเขาพร้อมทั้งขมวดคิ้วก่อนเอ่ย
“คิดดีๆ ก่อนค่อยทำอะไรที่มันสำคัญเช่นนี้ เธอก็รู้ว่าตัวเธอเองคือหัวเรี่ยวหัวแรงของบริษัทพวกเรา ฉันเชื่อใจเธอมากที่สุดเพราะเธอทำงานไม่เคยพลาด ไม่ว่าจะบุกป่าฝ่าดงะุมากแค่ไหนเธอก็ทำภารกิจสำเร็จทั้งหมด และเธอเองคือคนที่สามารถเก็บความลับได้ดีที่สุด ทำไมถึงจะต้องยื่นใบลาออกด้วยล่ะ?” หญิงสาวพลันยกรอยยิ้มก่อนเอ่ย
“ฉันไม่อยากทำงานอีกต่อไปแล้ว เพราะมันมีเื่อื่นที่สนุกกว่านี้รอให้ฉันทำอยู่” เพราะชีวิตการอ่านของเธอกำลังสนุกกว่ากันมาก
คอรีนมาที่นี่เพื่อยื่นใบลาออกจากงานอันตรายที่ทำอยู่ เนื่องจากการทำงานที่นี่เป็เพียงงานหนึ่งในร้อยที่เธอทำได้ก็เท่านั้น
หลังจากจบการศึกษา แน่นอนว่าเธอตกงาน เพราะในประเทศที่คอรีนอยู่ในตอนนี้ไม่นิยมในสายงานจากคณะที่เธอเรียนมากนัก ดังนั้นแล้วคอรีนจึงเริ่มต้นทำงานในหลายร้อยงานที่คนปกติไม่ค่อยทำกัน
หากให้เธอไปเป็พนักงานพาร์ทไทม์ในร้านสะดวกซื้อ ก็จะไม่เข้ากับนิสัย 'ไปตายเอาดาบหน้า' และงานอดิเรกของเธอคือความอันตราย ดังนั้นแล้วการที่คอรีนผู้ถูกตัดหางปล่อยวัดจึงเลือกงานนักฆ่าที่ต้องใช้เวลาในการศึกษางานนานพอสมควร
เธอศึกษาสายงานและวิธีการทำงานให้มีประสิทธิภาพอยู่นานพอสมควร แต่เมื่อเธอ้าจะทำงานนี้แล้ว แน่นอนว่าหญิงสาวยอมให้เป้าหมายของตนเองไม่สำเร็จไม่ได้เสียด้วย
“เดี๋ยวก่อน ไม่มีงานไหนสนุกมากกว่านี้อีกแล้วนะเธอเองก็เคยพูด! ถ้าเธอลาออกไปแล้วพวกเราจะเอาแรงความน่าเชื่อถือจากที่ไหนให้เหล่าลูกค้าสนใจกันล่ะ!” เขาะโโหวกเหวกให้กับการลาออกของคอรีน
“ใบลาออกก็ยื่นไปแล้ว ฉันไม่รับกลับ และไม่ทำงานต่อแล้ว” หญิงสาวยืนยันในคำตอบของตนเองด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว จะทำอย่างไรก็ไม่มีใครสามารถหยุดเธอได้จริงๆ
“น่าเสียดาย เธอเองก็มีความสามารถโกงกว่าคนอื่นเป็ร้อยเท่า ใช้อาวุธเป็ทุกอย่าง จนฉันนึกว่าเธอคือจอห์น วิ* Ver.ผู้หญิง” เขาเอ่ยด้วยแววตาแฝงความเศร้าที่ไม่ได้ทำให้คอรีนคิดจะเปลี่ยนใจเลยแม้แต่น้อย ก่อนที่ชายร่างท้วมจะยื่นมือลงไปหยิบปืนที่ใต้โต๊ะแล้วยิ่งเข้าที่กลางอกของหญิงสาวในทันที
“ไอ้เื่ที่เธอบอกว่ามันสนุกเนี่ย มันสนุกมากแค่ไหนกันนะ ขอให้สนุกในโลกหลังความตายก็แล้วกัน!”
เหตุผลเดียวที่เขาจำต้องปลิดชีวิตของคอรีน เพราะเธอเองคือบุคลากรคุณภาพยอดเยี่ยมเพียงคนเดียวภายในบริษัทรับจ้างฆ่าตามคำสั่งที่มีการขายเครื่องกรองอากาศเป็ฉากบังหน้า หากเธอลาออก ในบริษัทนี้ก็ไม่มีนักฆ่ารับจ้างคนใดที่มีผลงานดีเยี่ยมไปกว่าเธออีกแล้ว ดังนั้นหากข่าวการลาออกของเธอกระจายไปทั่วแล้ว บริษัทของเขาต้องล่มจมแบบไม่ทันตั้งตัวแน่ๆ
เขาเป็คนที่เคารพในการตัดสินใจของคนอื่น แต่คนอื่นๆก็ต้องตัดสินใจในวิธีการของเขาด้วยเช่นเดียวกัน
ไม่มีใครรู้ว่าคอรีนลาออก
ไม่มีใครรู้ว่าคอรีนตาย
ไม่มีใครสงสัย
ไม่มีใครเปลี่ยนใจไม่ใช้บริการการรับจ้างของบริษัทอีกต่อไป
“นี่ความคิดที่ดีที่สุดเท่าที่คิดได้แล้วงั้นเหรอ?” หญิงสาวล้มทั้งยืนก่อนจ้องเขม็งไปยังชายท้วม ทั้งๆ ที่ตอนรับเธอเข้าทำงานพูดดิบดีปูทางว่าการลาออกใครๆ ก็สามารถทำได้ เพราะจะมีการรองรับการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพหากเปลี่ยนใจไม่อยากทำงานกับเขาอีกต่อไป แต่นี่คือวิธีจัดการอย่างมีประสิทธิภาพแล้วงั้นสินะ?!
“ก็เธอดันทำงานอย่างมีประสิทธิภาพและเป็ตัวอย่างที่ดีของพนักงานดีเด่นสามปีซ้อน การลาออกของพนักงานดีเด่นระดับสุดยอดของเธอจะกลายเป็ข่าวแพร่กระจายไปทั่ว หากไม่ทำงานให้ฉันแล้วจะอยู่ไปทำไม?” หลังจนประโยค คอรีนกระอักเืสายหนึ่งออกทางปากก่อนจะล้มตัวใบหน้ากระแทกพื้นและหมดสิ้นลมหายใจในที่สุด
“น่าเสียดายพนักงานดีเด่นจริงแท้…”
พลันรอบด้านกลับมืดมิดลงจนมองไม่เห็นสิ่งใด ิญญาสาวมองไปรอบๆ ในขณะที่ตัวเธอเองกำลังล่องลอยอยู่ท่ามกลางความมืด
“อะไรอีกล่ะคราวนี้ ตายแล้วก็ต้องอยู่ในโลกมืดงั้นเหรอ? ขอร้องล่ะ ฉันอ่าน Light novel จบแล้วก็จริง แต่ว่าฉันยังไล่ซื้อ Comic เล่มหนึ่ง สอง และสามแล้ว แต่ว่าเพิ่งซื้อได้แค่เล่มละหนึ่งเองนะ ฉันควรจะซื้อให้ครบเล่มละสามเล่มก่อนถึงจะตายได้! ถ้าปล่อยให้ฉันรอดไม่ได้ ก็ช่วยส่งหนังสือพวกนั้นมาให้ฉันทีเถอะ! จะทิ้งกันเอาไว้ที่โลกมืดแบบนี้ไม่ได้นะ!!” คอรีนเอ่ยพลางอยากจะร้องไห้ เธอตายโดยที่ภารกิจการอ่าน A Bloody Romance ฉบับ Comic และเก็บบันทึกสะสมหนังสือของเธอยังไม่ครบทั้งสามเล่มแล้วคูณสามเข้าไป เธอต้องสะสมให้ครบทั้งเก้าเล่มก่อนที่จะตายได้! แต่ทำเช่นนี้โลกช่างไม่ยุติธรรม
“ชอบขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ? น่ายินดีกับผู้แต่งเสียจริงๆ ” เสียงหนึ่งดังขึ้นภายในหัวของเธอ หญิงสาวหันมองซ้ายขวาหาเ้าของเสียง แต่กลับไม่พบใครเลย เธอเริ่มขนลุกกับเสียงที่ดังภายในหัวของตัวเองเสียแล้ว
“เสียงใครน่ะ? อะไรกัน พอฉันตายแล้วก็คิดเป็ตุเป็ตะไปว่ามีพระเ้าหรือโลกหลังความตายหรือยังไง? ฉันมันโง่เง่าจริงๆ!” รอครีนขมวดคิ้วพร้อมใช้กำปั้นทุบเข้าที่หว่างคิ้วของเธอเบาๆ เพื่อให้สมองกลับมาทำงานได้ตามปกติเสียที
“เอาล่ะ การทุบหัวตัวเองเพื่อให้สมองกลับมาทำงานปกติใช้ไม่ได้กับเสียงของข้าหรอกนะ ข้ามีตัวตนและเ้าไม่ได้โง่ขนาดนั้น” เ้าของเสียงยังเอ่ยต่อแม้คอรีนจะพยายามทุบหัวตัวเองให้ใช้งานได้ปกติเสียที เธอยังคงมองหาเ้าของเสียงที่น่าเชื่อถืออยู่
“ถ้าเสียงนี่เป็ของใครก็ตาม โผล่หน้ามาให้ฉันเห็นสิ! มันไม่น่าเชื่อถือหรอกนะ โลกหลังความตายไม่มีอยู่จริงหรอกน่า ในเชิงวิทยาศาสตร์ และฉันเชื่อว่ามันไม่มีจริงด้วย ในทฤษฎีควอนตัมก็สรุปออกมาอย่างชัดเจนว่า ทุกชีวิตทุกอนุภาคในโลกนี้มีแค่ 1 ภพเท่านั้น ไม่มีที่อื่นให้ไปอีกแล้ว ดังนั้นเมื่อจบชีวิตลง ทุกอย่างก็แค่หยุดเหมือนถูกชัตดาวน์เท่านั้นเอง และตอนนี้ฉันกำลังสร้างภาพหลอนขึ้นมาก่อนตายว่าตัวเองกำลังคุยกับพระเ้าอย่างงั้นสินะ งี่เง่าสิ้นดี” คอรีนไม่ใช่คนที่จะเชื่อในศาสนาอะไรมากนัก ดังนั้นแล้วเธอเองคือสิ่งที่สะท้อนถึงความเชื่อในวิทยาศาสตร์
“ก็ได้ ข้าคงจะคุยกับเ้าไม่รู้เื่ถ้าไม่มีหลักฐานที่เ้าอยากจะเห็นสินะ” ก่อนที่แสงสีขาวจะวาบผ่านไปทั่วทุกสิ่ง หญิงสาวหลับตาเพราะแสงจ้า ก่อนที่จะลืมตาขึ้นอีกครั้ง เมื่อต่อหน้าของเธอคือสถานที่ลานกว้างสุดลูกหูลูกตาพร้อมทั้งชายแก่คนหนึ่งที่หนวดเคราหงอกยาวพร้อมทั้งชุดยาวราวกับเทพเ้ากรีก
“อะไรอีกล่ะคราวนี้” หญิงสาวขมวดคิ้วไม่เข้าใจ หรือก่อนหน้านี้เธอดูหนังเยอะจนเกินไป
“เ้าบอกให้ออกมาให้เห็น ก็เห็นแล้วยังไงล่ะ เลิกสงสัยว่าตัวเองบ้าได้เสียที เดี๋ยวจะส่งให้บ้าไปจริงๆ หรอก”
“อะไรนะ? นี่คุณเป็เ้าของเสียงในหัวฉันงั้นเหรอ ไม่คิดว่าจะเจอแบบนี้หลังจากที่ตายนะเนี่ย” คอรีนไหวไหล่ไม่ใส่ใจกับอะไรทั้งนั้น ความคิดที่อยู่ภายในหัวของเธอต่างก็เต็มไปด้วยตัวเลยและทฤษฎี ดังนั้นแล้วการกระทำและคำพูดที่ไม่เชื่อเื่แปลกๆเหล่านี้จึงถือเป็นิสัยหนึ่งของเธอเองก็เท่านั้น
“คนที่ไม่สนใจโลกแบบเ้าและยึดมั่นในความคิดของตนเองมีไม่มากนักหรอก ลองยกตัวอย่างเื่ที่สนใจมาสักเื่สิ” หญิงสาวมองไปยังชายแก่ตรงหน้าก่อนเอ่ย
“ฉันยังเอาตัวเองไม่รอดเลย ไม่เห็นหรือไงว่าแค่ไปลาออกจากงานก็ตายแล้ว เื่ของคนอื่นๆ ที่สนใจก็ไม่มี นอกเสียจากการอินกับ A Bloody Romance ก็ไม่มีอะไรที่ฉันจะให้ความสนใจแล้วล่ะนะ” หญิงสาวนั่งลงกอดเข่าบนพื้นด้วยอาการเศร้า ชีวิตที่โชคร้ายของเธอก็คงจะมีเพียงแต่การอ่านและการดูภาพยนต์เท่านั้นที่ทำให้มันเริ่มดูเป็เหมือนคนอื่นๆเขา ดังนั้นแล้วการโหยหาสิ่งๆเดียวที่จะทำให้เธอมีชีวิตแบบปกติธรรมดาทั่วไปก็คงจะไม่แปลกมากนัก
“แล้วทำไมเ้าจะต้องไปอินกับการ์ตูนที่อ่านด้วยล่ะ มันไม่มีตัวตนจริงๆ เสียหน่อย” คอรีนเงยหน้าขึ้นก่อนมองไปที่ชายแก่ด้วยแววตาไม่พอใจเล็กน้อย
“ชีวิตของฉันมันก็โหดร้ายไม่ต่างกับของที่โดนทิ้ง เื่ที่ฉันอินมันก็มีไม่มากนักหรอก การอ่าน A Bloody Romance ก็ถือเป็สิ่งที่จะช่วยทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองก็เป็คนธรรมดาทั่วไป การที่ฉันจะรู้สึกผูกพันกับเหล่าตัวละครและเนื้อหาภายในที่ฉันติดตามอ่านมาก็ไม่แปลกไม่ใช่หรือไง? อีกเื่หนึ่งฉันเองก็รักตัวละครหนึ่งในนั้นด้วย”
ภายในใจของเธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังพูดคุยกับอะไรบางอย่างที่ไม่มีตัวตน ในชีวิตของเธอคือวิทยาศาสตร์ ในชีวิตจริงจะมีเื่เทพเข้ามาเกี่ยวข้องได้อย่างไร
“ใจเย็นๆ ก่อน ข้าไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายจิตใจเ้าเสียหน่อย แต่เ้ามีรักกับตัวละครในการ์ตูนเนี่ยนะ ฟังดูก็แปลกแต่เข้าทีอยู่เหมือนกันล่ะนะ” ชายแก่ขมวดคิ้วก่อนจะจับที่เคราของตนเองอย่างใช้ความคิด คอรีนไม่เข้าใจในคำกล่าวของอีกฝ่ายจึงตอบกลับ
“มันไม่เห็นจะแปลกเลย ยังไงเราก็จะต้องหลงรักหนึ่งในตัวละครอยู่แล้วล่ะ ฉันจะรักใครมันก็เป็เื่ของหัวใจ แล้วมันจะผิดตรงไหน แล้วสรุปลุงเป็ใครมิทราบ?”
หญิงสาวขมวดคิ้ว แต่เทพแก่ก็พลันยกรอยยิ้มขึ้นมาเพราะความคิดภายในหัวของเขากับสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่ตอนนี้คือความเป็จริงที่เข้ากันเหลือเกิน
“เรียกข้าอย่างที่เ้าอยากจะเรียกก็แล้วกัน วันนี้เ้าทำให้ข้าแปลกใจมากเลย ถ้าหากว่าเป็คนอื่นๆ เห็นข้าหลังจากที่ตายเสร็จแล้วก็คงจะยกมือขอร้องให้ข้าคืนชีวิตให้และเรียกข้าว่าเทพไปแล้วล่ะนะ แต่เ้าทำให้ข้าแปลกใจจริงๆ ที่เ้าไม่เชื่อว่าข้ามีตัวตนอยู่ อีกทั้งยังเชื่อในเื่ของวิทยาศาสตร์อย่างจริงจังอีกด้วย ดังนั้นแล้วข้าจะทำให้เ้าเชื่อเื่ของเวทย์มนต์เอง” ชายแก่เริ่มพูดเื่ที่ต่างจากความคิดของเขาถนัด
สิ่งที่ทำให้เธอมาอยู่ตรงนี้ก็มีเหตุผล ทุกการกระทำของโชคชะตามีเหตุผลเสมอ
“ทำให้ฉันเชื่อเื่เวทย์มนต์งั้นเหรอ? นั่นลุงกำลังจะทำอะไรน่ะ?”
คอรีนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ฝ่ามือหนาของอีกฝ่ายพลันแตะเข้าที่ไหล่ของเธอพร้อมใบหน้าที่ประดับด้วยรอยยิ้ม
“ส่งเ้าไปในที่ที่เ้าต้องไปยังไงล่ะ” หลังเอ่ยจบประโยค อาการหายใจติดขัดของคอรีนพลันเกิดขึ้น หญิงสาวจับที่ต้นคอของตนเองเพราะหายใจไม่ออกก่อนจะลงไปนั่งบนพื้น
เธอหลับตาเพียงครู่เพื่อพยายามหายใจก่อนจะเบิกตากว้าง พรวดพราดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง
พรืด!
เสียงครูดของเก้าอี้กับพื้นทำให้คอรีนเกิดอาการงุนงงก่อนจะมองไปรอบตัว ห้องเรียนขนาดใหญ่ที่กำลังทำการเรียนการสอนอยู่ เพราะเสียงลุกขึ้นพรวดพราดของคอรีนทำให้ทุกๆ คนภายในห้องหันมองไปยังต้นเสียงด้วยอาการตื่นใ
“คอรีน มีคำถามอะไรรึเปล่า?” อาจารย์สาวที่ยืนอยู่หน้าห้องเลิกคิ้วขึ้นพลางจับแว่นของตนเองด้วยมือข้างหนึ่ง
หญิงสาวตื่นตระหนกทางแววตาครู่หนึ่ง เธอไม่เข้าใจว่าตนเองกำลังทำอะไร อยู่ที่ไหน แต่เพราะแววตาของทุกๆคนที่นั่งอยู่รอบกายก็ทำให้คอรีนต้องงัดไม้ตาย ตีเนียนไว้ก่อน มาใช้
“คือ- ขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำค่ะ” ที่นี่ที่ไหน? ทำไมเธอมาอยู่ที่นี่? แล้วเด็กพวกนี้เป็ใคร?
“ไปได้ ความจริงเธอแค่ยกมือขออนุญาตฉันก็ได้นะ” คอรีนหยักหน้าก่อนจะเดินออกไปด้านนอกห้อง เธอหันมองซ้ายขวาก่อนจะเดินหาห้องน้ำ
“หรือฉันย้อนความทรงจำกลับมาสมัยเรียนงั้นเหรอ? เมื่อกี้ฉันเพิ่งตายไปไม่ใช่หรือไง?” หญิงสาวเอ่ยเสียงเบากับตนเอง เธอเปิดประตูเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะมองหากระจก
ดวงตาของคอรีนพลันเบิกกว้าง ใบหน้าที่เธอเห็นภายในกระจกคือใบหน้าคอรีน ฮาวเวิร์ด ใบหน้าเรียบเนียน พร้อมทั้งจมูกเชิดรั้น ดวงตาคมกริบเรียวนัยต์ตาสีดำ และเรือนผมสีนิลยาว
‘Oh sh*t! นี่ฉันกำลังอยู่ในความฝันหรือชีวิตจริงกันแน่?! ใบหน้านี่มันของคอรีน ฮาวเวิร์ด’
คอรีนไม่เชื่อสายตาของตนเอง เธอจับเข้าที่แก้มพร้อมทั้งบีบเคล้นจนแดงเถือก พร้อมทั้งแยกเขี้ยวยิงฟัน หลับตาข้างหนึ่งเพื่อสังเกตสีนัยต์ตาของตนเอง หญิงสาวขมวดคิ้วก่อนจะร้องเสียงลั่นภายในใจ!
‘ขมวดคิ้วเช่นนี้! ใช่แล้ว นี่แหละคอรีน ฮาวเวิร์ด!’ นางร้ายจากทั้งการ์ตูนและนวนิยายที่โด่งดังจนทำขายกันไม่ทันเช่น A Bloody Romance แล้วเธอมาอยู่ในร่างของคอรีน เ้าแม่นางร้ายเช่นนี้ได้อย่างไรกัน?
เื่ความงามของตัวละครนี้เธอไม่มีข้อติให้แก่การสร้างของนักเขียนและนักวาด แม้จะร้ายที่นิสัยแต่ใบหน้าและความงดงามไร้ที่ติ รวมทั้งยศของบิดาที่เป็ถึงดยุก ขุนนางขั้นสูงสุดของอาณาจักรที่ทำให้เธอไร้ซึ่งข้อผิดพลาด เป็หญิงสาวสุดเพอร์เฟค
ใน่ระยะเวลาก่อนหน้าที่นางเอกของเื่ แอชลีย์ การ์เซียจะย้ายเข้ามาเรียนในฐานะนักเรียนทุนผู้งดงามทั้งด้านความสามารถและใบหน้าที่ดูน่ารักน่าเอ็นดู รวมถึงรอยยิ้มละลายโลกและนิสัยที่ไม่ว่าใครก็อยากจะเข้าใกล้
แต่เมื่อเธอมาอยู่ในร่างของนางร้ายชื่อเดียวกันกับคอรีน เช่นนี้แล้วโชคยิ่งเข้าข้าง! หรือว่าแท้จริงแล้วชายชราหนวดยาวผู้นั้นคือคนที่ส่งเธออยู่ภายในร่างนี้เพราะความ้าที่จะทำให้เธอเชื่อว่าโลกใบนี้มีเวทย์มนต์อยู่จริงๆ
คอรีน ฮาวเวิร์ด ก่อนหน้าที่แอชลีย์ จะย้ายเข้ามาภายในโรงเรียน นางร้ายผู้นี้ยังไม่ได้แสดงถึงความร้ายกาจภายในจิตใจออกมา
ความร้ายกาจของคอรีนไม่ใช่ว่าไม่มีเหตุผล แม้ตัวเธอจะเป็คู่หมั้นกับคาลอส กอนซาเลซ ชายหนุ่มที่รับบทบาทให้เป็พระรอง แต่จิตใจของเธอกลับหวั่นไหวและเผลอไผลใจให้กับอาร์เธอร์ โลเปซ พระเอกของเื่
และอาเธอร์เองกลับถูกจับคู่กับแอชลีย์ในการเรียนวิชาหนึ่ง ทั้งสองจึงมีใจตรงกันเพราะความใกล้ชิด แต่ที่น่าเสียดายคือดวงใจของคาลอสเองก็ไม่ได้อยู่ที่คู่หมั้นของตนเองเช่นเดียวกัน เพราะเขาเองก็แอบหลงรักให้กับความน่ารักของแอชลีย์เช่นเดียวกัน
เมื่อจิตใจทั้งดวงของชายที่คอรีนหลงรักมอบให้กับแอชลีย์ รวมถึงความรู้สึกของคู่หมั้นเธอเองก็มอบให้กับนางเอกของเื่เช่นเดียวกัน ความรู้สึกทั้งหมดของเธอจึงพลันหายไป สถานการณ์ที่ถูกแย่งทุกอย่างที่เธอเคยมีไปจนหมดสิ้น ปลุกสัตว์ร้ายภายในกายให้ตื่นขึ้น หญิงสาวนิสัยดีภายในร่างจึงหายไปแทนที่ด้วยสัตว์ร้ายที่โเี้แทน
ความน่าสงสารในจุดจบของคอรีนไม่ใช่เพียงการถูกรังเกียจ ตระกูลของเธอถูกยึดทรัพย์สินและปลดออกจากตำแหน่งขุนนางชั้นสูง ส่วนคอรีนเองก็ถูกเผาทั้งเป็
เพราะก่อนหน้านี้เธอถูกแอชลีย์จัดการด้วยอะไรบางอย่าง และพยายามฆ่านางเอกของเื่อีกหลายครั้ง ตามเนื้อเื่แล้วไม่ว่าอย่างไรนางร้ายก็จะต้องถูกจับได้ใน่ก่อนที่นางเอกของเื่จะตาย และเมื่อถูกจับได้ เธอเองก็ถูกลงโทษดั่งที่กล่าวมา
'เผาทั้งเป็’ หลังจากการถูกยิงเมื่อไม่กี่นาทีก่อน การตายก็ไม่ใช่เื่ที่เธอต้องกังวลอีกต่อไป หลังจากนี้ต่อไป เพียงเธอจัดการเนื้อหาที่จะทำให้เธอตายกันั้แ่ต้นก็เป็อันเสร็จสิ้น
ความสูญเสียของคอรีนช่างคล้ายคลึงกันกับเธอเหลือเกิน หญิงสาวนิ่งคิดถึงวิธีการจัดการจุดจบในตอนสุดท้ายของเนื้อเื่ หากที่นี่คือนวนิยาย A Bloody Romance จริงๆ ดังนั้นแล้ว คอรีนจะต้องสูญเสียทุกสิ่งที่เธอมีทั้งหมดจริงๆ แต่เธอกลับนิ่งคิด
เธอจะสูญเสียทุกสิ่งที่เคยมีได้อย่างไร หากเธอไม่เคยมีมันมาก่อน หากเธอไม่เคยหลงรักอาร์เธอร์ เธอก็จะไม่เสียใจในเื่ที่พระนางรักกัน หากเธอทำให้คาลอสไม่หลงรักแอชลีย์ หากเธอทำให้เขาหลงรักเธอได้ นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมเธอจึงควรที่จะจัดการหลายเื่ในเวลาเดียวกัน
เธอไม่ได้อยู่ในเรือของอาร์เธอร์และแอชลีย์อยู่แล้ว เพราะเรือผีเช่นคอรีนและคาลอสนี่แหละคือเรือผีของจริง
เรือผีที่เป็ไปไม่ได้คือเรือผีที่ตื่นเต้นมากที่สุด และคอรีนเองก็ตื่นเต้นไม่ใช่น้อยเมื่อคาลอสโผล่ออกมาในฉาก หญิงสาวจึงยกให้คาลอสเป็รักของเธออย่างแท้จริง แค่เห็นเส้นผมของเขาก็เตรียมชูป้ายไฟแล้ว
คอรีนยกรอยยิ้มพร้อมแผนการภายในหัว การจะทำให้ชายและหญิงที่สนิทกันเพราะตำแหน่งความสัมพันธ์คู่หมั้นตกหลุมรักซึ่งกันและกันไม่ใช่เื่ยากอะไรเลย ในเมื่อทั้งคอรีนและคาลอสรู้จักกันมาั้แ่สมัยยังเด็กเมื่อนานมาแล้ว แค่ขยับความสัมพันธ์ขึ้นมา ไม่ยากเลยสักนิด!
“หวังว่าจะเป็อย่างที่คิดนะ…” แม้คอรีนจะคิดว่าการที่จะขยับความสัมพันธ์เพราะเป็เพื่อนกันมาก่อนสามารถทำได้โดยง่าย เพียงแต่ว่าการที่เธอและเ้าของร่างรู้จักอีกฝ่ายดีนั้น อาจไม่เป็ความจริงก็ได้แม้ในทางวิทยาศาสตร์จะเป็ไปได้ก็ตามที
คอรีนเดินออกจากห้องน้ำก่อนจะเดินกลับเข้าห้องเรียนไป เธอนั่งลงบนเก้าอี้ของตนเองพร้อมทั้งเปิดดูหนังสือตรงหน้าและฟังที่อาจารย์สาวกำลังสอน วิชาวิทยาศาสตร์คือวิชาที่นักเรียนทั้งห้องไม่ชื่นชอบเอาเสียเลย เพราะในโลกใบนี้วิทยาศาสตร์ไม่ใช่สิ่งที่จำเป็จะต้องทราบ วิชาการศึกษาศาสตร์ของเวทย์มนต์นี่สิที่้า พวกเขาต่างใช้เวทย์มนต์ในชีวิตประจำวันกันทั้งนั้น เพราะงั้นแล้วการใช้ชีวิตทั่วไปส่วนใหญ่จึงเรียนวิชาที่เกี่ยวกับการประกอบอาชีพทั้งนั้น
วิทยาศาสตร์ในโลกใบนี้ก็ไม่ต่างกับวิชาที่พวกเขาไม่จำเป็ที่ต้องรู้
“เอาล่ะคำถามท้ายชั่วโมง พลังงานฟิวชั่นคืออะไร” แม้หนังสือถูกเปิดอยู่ตรงหน้าจะไม่ได้มีอะไรที่เกี่ยวข้องกับพลังงานฟิวชั่นเลยสักนิด แต่คอรีนที่จบการศึกษาจากสาขากลศาสตร์ควอนตัม ในระดับปริญญาโทจาก UCL เป็เวลาหนึ่งปีที่สหราชอาณาจักร รู้เื่นี้อย่างแน่ชัด
เพราะการทำงานของเธอจะอันตรายและไม่ได้เกี่ยวข้องกับสิ่งที่เรียนที่ผ่านมาเลยสักนิด แต่การทำงานของเธอคืองานตรงสายสุดๆ
สุดแสนจะไกลห่าง....
“ตอบถูกรับไปเลยยี่สิบคะแนน” อาจารย์สาวจึงแจกกระดาษให้กับนักเรียนทุกๆ คนภายในห้องเรียน พวกเขาต่างพากันเลิกลักเพราะอยากได้คะแนนนี้มากเหลือเกิน เพียงแต่ไม่รู้คำตอบของคำถามนี้เลยสักนิด
การตอบคำถามท้ายชั่วโมงเรียนจึงเป็เหมือนกับการเพิ่มคะแนนในเกรดเฉลี่ยของแต่ละคนให้เพิ่มมากขึ้นถึงสี่เกรดเลยทีเดียว
“ให้เวลาเขียนคำตอบสิบนาที” อาจารย์สาวยกรอยยิ้มขึ้นก่อนเริ่มจับเวลา
คอรีนเขียนคำตอบภายในใจของตนเองลงไปอยู่นานจนหมดเวลาสิบนาที แม้นักเรียนในห้องบางคนเขียนคำตอบไม่ถึงสิบวินาทีเท่านั้น
“มาอ่านคำตอบของพวกเธอกันดีกว่านะ” อาจารย์สาวเก็บกระดาษคำตอบของทุกคนเอาไว้ในมือก่อนเริ่มอ่านทีละคน
“อาจารย์! ไม่อ่านดีกว่านะคะ!!”
“อย่าอ่านเลยครับอาจารย์!” เสียงโหยหวนของทุกคนภายในชั้นดังขึ้น แต่เสียงเ่าั้ไม่ได้ช่วยให้อาจารย์หยุดความคิดที่จะอ่านได้เลย
“เพื่อให้เกียรติพวกเธอ เดี๋ยวอาจารย์จะไม่อ่านชื่อคนที่เขียนก็แล้วกัน”
“ใบแรก ไม่ทราบค่ะ หืม?” ราวกับถูกกลั่นแกล้ง เธอพยายามตามหาคำตอบที่ถูกต้องและอ่านให้คนอื่นๆฟัง แต่ในความเป็จริงแล้ว ทุกๆคนต่างก็เขียนในเชิง น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งโหรงเหรงกันเสียอย่างนั้น
อาจารย์สาวเลิกคิ้วขึ้น เธอเลือกหากระดาษคำตอบที่เขียนคำตอบอธิบายมา ใบหนึ่งเป็ของหญิง และอีกใบหนึ่งเป็ของชาย
เธอเริ่มต้นอ่านคำตอบของนักเรียนชายก่อน และดูท่าแล้วว่าจะเป็คำตอบที่ถูกต้อง แต่ไม่ได้อธิบายละเอียดมากนัก เมื่อเห็นว่าอาจารย์หญิงยิ้มและหัวเราะเบาๆ ทุกๆคนต่างก็เริ่มต้นซุบซิบเกี่ยวกับเ้าของแผ่นกระดาษคำตอบที่ไม่มีใครทราบว่าเป็ใคร นอกจากตัวเ้าของเอง
“ถือว่าเป็คำตอบที่ถูกต้อง” ก่อนที่จะก้มหน้าลงไปอ่านกระดาษคำตอบแผ่นสุดท้ายในมือของตนเอง
เมื่อเธอเริ่มต้นอ่านั้แ่ต้นจนจบ อาจารย์หญิงก็หัวเราะเสียงดังขึ้นมาทันที เสียงดังจอแจภายในห้องจึงเงียบลงโดยทันที ไม่มีใครคิดว่าคำตอบนั้นถูกหรือผิดเพราะไม่มีใครเข้าใจว่าคำตอบนี้หมายถึงอะไรกันแน่
“นี่แหละคือคำตอบที่ถูกต้องอีกหนึ่งคำตอบ รับไปเลยคนละยี่สิบคะแนน” หลังจากเอ่ยจบ อาจารย์สาวจึงเก็บกระดาษคำตอบทั้งสองแยกเอาไว้อีกกองหนึ่ง
“หลังจากนี้ในภาคเรียนหน้า โรงเรียนของเราจะแบ่งการเรียนเป็แบบการจับคู่ระหว่างคนที่เก่งวิทยาศาสตร์และคนที่เก่งการใช้เวทย์มนต์ เพราะการเรียนให้ถนัดทั้งสองสิ่งนี้ ไม่ใช่เื่ง่าย บางคนอาจจะเก่งแค่วิชาวิทยาศาสตร์ ส่วนบางคนก็เก่งแค่การใช้เวทย์มนต์ ดังนั้นแล้วการที่จะรวมความรู้ทั้งสองสิ่งให้เป็เื่ที่คนๆ หนึ่งจะสามารถจำได้ทั้งหมดจึงเป็เื่ยาก การเรียนโดยมีเพื่อนช่วยคือเื่ที่ดีและความสัมพันธ์ของพวกเธอดีขึ้นด้วยเช่นเดียวกัน” การประกาศของอาจารย์ทำให้ทุกๆ คนตื่นเต้นจนห้องเริ่มวุ่นวาย
นี่สิคือเื่ที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ตามเนื้อเื่ในภาคเรียนหน้าแอชลีย์จะเข้าเรียน พร้อมกับการเรียนมาตรการการจับคู่เพื่อเรียนรู้ด้วยกัน
แอชลีย์จะได้คู่กับอาเธอร์ตามประสาพระนาง และคอรีนได้คู่กับคาลอส แต่คอรีนจะไม่พึงพอใจเพราะเธออยากจะได้คู่กับอาเธอร์ ภารกิจนางร้ายจึงถูกปลุกขึ้นมา
หากให้เทียบเื่ที่ว่า ระหว่างวิทยาศาสตร์และเวทย์มนต์ การที่เ้าของร่างอย่างคอรีน ฮาวเวิร์ดอยู่บนโลกใบนี้มานาน จึงเคยชินกับการใช้เวทย์มนต์มากกว่าิญญาที่มาสิงร่างเช่นคอรีนแน่ ดังนั้นแล้วิญญาภายในร่างจึงขอเลือกวิทยาศาสตร์อย่างเสียไม่ได้
คอรีนเลือกที่จะอ่านนวนิยายเื่นี้ก็จริง แต่ไม่ได้หมายความว่าตัวเธอจะเชื่อเื่เวทย์มนต์เต็มร้อย ดังนั้นแล้วหากความ้าของเทพคือการที่เธอจะเชื่อเื่เวทย์มนต์จริงๆแล้ว เช่นนั้นคงจะไม่มีปัญหาอะไรหากเธอจะลองเชื่อสักหน่อย
ในเมื่อเธอต้องอยู่ที่นี่ การปรับตัวอาจยากสักหน่อย แต่ว่าเธอจะต้องทำให้ได้ เพราะหากไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องตายอยู่ดี
![[จบ] ย้อนยุคมาเป็นแม่สามีสุดโหด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1763706439_11816429.webp)
122K
