ท่านสส. ทรงเกียรติผู้ทรงเกียรติ หรือ นายทรงเกียรติ มากมายคาราวะ ผู้กว้างขวางมากบารมีจนล้นเหลือ ผู้ยิ่งใหญ่ยอดดวงใจของใครหลาย ๆ คน เเต่กลับกันของมวลหมู่มิตรแท้ในคืนหลอกลวง พวกพ้องสีเทาเเก่ ๆ ทั้งหลายที่โลดเล่นเฉิดฉายอยู่ในยุทธจักรวงการบันเทิงยามค่ำคืน พ่อค้ายา นักรบนักเลงหัวไม้ นักค้าความตาย ต่างรวมหัวกันประเคนฉายาสั้น ๆ ที่สุดเเสนน่ารักให้กับท่านสส. เพื่อให้พวกมันไว้ใช้เรียกกันเองยามอยู่ลับหลังคล้อยหายสายตา
" ไอ้ตัวเงิน " เหตุผลที่ได้ชื่อว่า " ตัวเงิน " ไม่ใช่เพราะมันเลวระยำตำหมาหรือหน้าตาหล่อเหลาในวัยเยาว์ย่างสู่วัยหนุ่มเพียงอย่างเดียวเท่านั้น เเต่มันยังใช้ชีวิตที่ผ่านมาได้อย่างน่าทึ่ง สุดเหลือเชื่อ เหมือนชีวิตที่เรียบง่ายเเต่ลับหลังร้ายกาจ ดั่งเงามายาเคลื่อนไหวเงียบเชียบราวภูติพรายตายโหง ดุจดั่งวายร้ายในวายร้าย บอสของบอส โครตหัวหน้าใหญ่ในศึกครั้งสุดท้าย
มันที่มีความสามารถพิเศษลึกล้ำจนเหล่าร้ายทุกตัวต่างพยักหน้ายอมรับอย่างไร้ข้อกังขาโต้เเย้ง อีกทั้งมันยังสามารถชักจูงผู้อื่นเพื่อนำพาตนเองเข้าไปอยู่ท่ามกลางสถานการณ์ใหญ่ ๆ ในวงการไร้กฎหมายใต้ดินโดยปราศจากร่องรอยทิ้งไว้ให้สืบสาวราวกับอยู่ ๆ มันดำดินผุดขึ้นมาเองเฉย ๆ อย่างไรอย่างนั้น เเม้กระทั่งสำนักข่าวน้ำดีโด่งดังระดับชาติไม่เเม้เเต่มีเพียงสักครั้งที่สามารถเขยิบเข้าใกล้เพื่อกล่าวพาดพิงถึงตัวมันได้
ไม่ว่าเป็การลักลอบนำเข้ายาที่เสพเเล้วตายล็อตใหญ่ บ่อนการพนันหรูหราใจกลางเมืองกรุง จ้างวานอุ้มฆ่าผู้พิพากษาใหญ่ที่กีดขวางหนทางทำเงินของมันเเละพวกพ้องหรืองานจิ๊บ ๆ อย่างวางแผนเรียกค่าไถ่ข้าราชการน้ำดีระดับสูง ยันค้ากามขายมนุษย์ ทุกอย่างที่ได้เอื้อนเอ่ยล้วนมีมันเป็สารตั้งต้นเป็ผู้นำความคิดริเริ่มขยับขับเคลื่อนฟันเฟืองสำคัญ ๆ ก่อนทั้งนั้น มันผู้เเสดงตนท่ามกลางเเสงไฟกลับเป็ผู้อยู่เื้ัราวกับพญาเเมงมุมหกตาเเปดขาวางกับดักสาวใยชักเชิดอยู่อย่างเงียบเชียบ
ทุกหมู่เหล่า ก็ก เเก็งค์ ไม่ว่าเล็กใหญ่ต่างให้การซูฮกในความเฉลียวฉลาดมาดเท่ห์ร้อยเล่ห์จมูกไวราวกับพยัคฆ์พรายได้สูดดมกลิ่นคาวเืสด ๆ เเต่กลับกันโครตพยัคฆ์ตาเพรชตัวนี้ ที่ดูภายนอกราวกับพระโพธิสัตว์กลับชาติมาเกิดกลับได้กลิ่นสาปเงิน กลิ่นสาปอันหอมหวานของผลประโยชน์มหาศาล แม้กระทั่งได้กลิ่นตุ ๆ ของเหตุการณ์ที่ยังไม่ถือกำเนิดขึ้นในวงการโลกใต้ดินที่กำลังเริ่มตั้งไข่ตั้งเค้าว่าจะก่อเกิดขึ้น ทำให้ตัวมันเหมือนถูกรับเชิญจนยากปฏิเสธให้มีเอี่ยว มีเล็กมีมากแทบทุกครั้ง หนำซ้ำยังได้รับเกียรติร่วมรับบทบาทต่าง ๆ คละเคล้ากันไป ประดุจดั่งมันเป็ผู้อำนวยการสร้างมือเติบ ควบตำแหน่งผู้กำกับมือทอง ควบเขียนบทมือล่ารางวัลอีกตั้งหาก มีเพียงมันเท่านั้นที่สามารถกำหนดกระเเสชี้ทิศทางโลกใต้ดินในยุคนั้นให้ก้าวเดินได้ตามใจคิด
มัน ' ไอ้ตัวเงิน ' เป็ทั้งโครตเหี้ยม โครตเสี้ยม โครตตำนาน ผู้สร้างประวัติศาสตร์ในอดีตที่ยังคงมีชีวิตลมหายใจเเละมันในเวลานี้อาจเป็ผู้กำกับที่กำลังวางแผนอยู่ลับ ๆ ครุ่นคิดกำหนดทิศทางของโลกใต้ดินในอนาคตอยู่ก็เป็ได้...
ดาบเทียบรีบผละตัวเองออกจากกลุ่มของสาว ๆ ด้วยความรวดเร็วปนความสยองขวัญ ราวกับตอนนี้ตนเป็คนบ้างานที่มีชีวิตอยู่เพื่องานเพียงอย่างเดียว ต้องคอยแบกความรับผิดชอบคาดหวังไว้บนบ่าที่หนักหน่วงดุจขุนเขาตลอดเวลา จนหลงลืมพูดกำชับเ้าเหลิมลูกชายคนเล็กให้คอยอยู่ดูเเลเเม่พร เป็เพื่อนอยู่ห่าง ๆ ห้ามปรามไม่ให้ลืมตัวลุกขึ้นเต้นตามจังหวะสามช่ารำวง เพราะกังวลจะกระทบกระเทือนถึงลูกน้อยคนที่สามในท้อง ส่วนไอ้เฉียบลูกคนโตตัวดีหายหัวไปตั้งเเต่่สายกับยายหนูชิง ๆ ลูกสาวคนสวยของแปะใช้เพื่อนเกลอ
เทียบเดินตรวจตราดูลาดเลาภายในงาน รุ่นน้องนอกเครื่องเเบบต่างมีรหัสลับภาษาพิเศษเพื่อส่งสัญญาณให้เขารับรู้ พวกมันปะปนเตร็ดเตร่ราวกับชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ว่าจะสวมบทเป็พ่อค้าขายลูกชิ้น เเขกผู้มีเกียรติที่คุยโม้ใหญ่โตประจำโต็ะ จนเขาต้องแอบอมยิ้มชมเชยในความเเนบเนียนอยู่ในใจ
งานแทรกซึมแบบนี้ล้วนเป็งานที่ต้องใช้พละกำลังความคิดไหวพริบเป็อย่างมาก ใช้ทักษะในการฝึกฝนระดับสูงเพื่อให้เกิดความชำนาญถ่องแท้ อีกทั้งต้องใช้เวลาในการทำความคุ้นเคยในบทบาทที่ตนได้รับ ท้าทายฝีมือของทีมชุดสืบหน่วยต่าง ๆ ว่าใครเป็ของจริง ใครมีความมุ่งมั่นเพียงใด ล้วนดูออกจากการแสดงในบทบาทนั้น ๆ มันเป็งานที่ยกระดับความสามารถในการสืบสวนสอบสวนให้ก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้น
เเขกเหรื่อคนสำคัญมากหน้าหลายตาที่ท่านสส. เชิญมาเฉพาะกิจ ต่างไม่สามารถรอดพ้นสายตาทั้งสองของเขา ทั้งท่าน รมต. เ้าหน้าระดับสูง นายห้างรับเหมารายใหญ่ หน้าฉากต่างเป็คนดีมีศีลธรรมทั้งนั้นเเต่หลังฉากกลับพัวพันกลุ่มอิทธิพลรายใหญ่ั์ นักเลงซุ้มมือปืน บ่อน บางรายขนาดลำเลียงยาเสพติดข้ามชาติ ตอนนี้อยู่ในวัด หน้าโบสถ์ นั่งหน้าพระประธาน พวกมันกลับนั่งหัวเราะหน้าตาเฉยราวกับการกระทำทุกสิ่งที่ผ่านมาเป็เพียงลมหอบใหญ่เเค่ฝันตื่นหนึ่ง
เทียบยืนสังเกตการณ์อย่างระมัดระวังทุกสิ่งล้วนตั่งมั่นไม่ประมาท ยามนี้ตาชั่งในใจเริ่มเอนเอียงหรือมันอาจเป็เพียงงานบวชธรรมดา ๆ ถึงเเม้เขาจะมีประสบการณ์มากมายหลายปี เเต่ก็เป็เเค่เ้าหน้าที่ตำแหน่งเล็ก ๆ ประจำอยู่ในหมู่บ้านตัวอำเภอเท่านั้น นกกระสาจะไปเปรียบปัญญากับพญาเหยี่ยวได้ฉันใด กระต่ายเองคงไม่สามารถเข้าใจความ้าของสิงโตได้ฉันนั้น เขาจำต้องส่ายหน้าทอดถอนใจทุกครั้งที่คิดได้เช่นนี้
หลังจากเดินตรวจตราทักทายเพื่อนร่วมงานที่ตรึงกำลังรักษาความปลอดภัยรอบ ๆ วัด สายตาของเขากลับหยุดลงตรงพ่อค้ารายหนึ่งที่มาตั้งแผงขายน้ำตาลปั้นภายในงานแผงขายนี้อยู่ท่ามกลางร้านรวงอื่น ๆ กลับมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้มันสะดุดตาเเตกต่างจากรอบข้างอย่างสิ้นเชิง หน้าร้านเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยเด็ก ๆ ยืนจ้องมองงานศิลปะที่ถ่ายทอดลงบนขนมสีสวยจนตาไม่กระพริบราวกับถูกสะกดอยู่หมัดด้วยมือคู่นั้น
มือที่รวดเร็วราวติดปีก คล่องเเคล่ว ขยับขึ้นขยับลง หมุนซ้ายหมุนขวา เด็ดตรงนี้เพิ่มตรงนั้น หยิบเข้าหยิกออก ดึงให้ยาวปั่นม้วนให้สั้น ทุกอย่างล้วนเป็ทักษะที่ต้องใช้เวลาความพยายามในการหมั่นฝึกฝนทั้งสิ้น
พ่อค้าท่านนี้ดั่งปรมาจารย์เอกกำลังเร่งรังสรรค์สร้างผสานรูปทรงเป็สัตว์ตัวน้อยนานาชนิดที่สวยงามลงตัวได้อย่างมีเอกลักษณ์เพียงเเค่น้ำตาลเคี้ยวสามสีในมือเขา ไม่น่าเชื่อว่าจะสามารถมอบประสบการณ์อันน่าตื่นตาตื่นใจให้เด็ก ๆ ได้รับรู้อานุภาพพลังแห่งห้วงฝันจินตนาการเพียงเท่านี้...มีคุณค่าเป็ที่สุดเเล้ว
" นี้แนะ สำเร็จ ลิงนั่งตกปลาย๋องเเย๋งนี่ของใครจ๊ะ "
" ของหนู " เด็กหญิงตัวน้อยรอคอยเหม่อมองเขาด้วยความคาดหวัง
" เอานี่ คนเก่ง อย่าลืมแปรงฟันนะจ็ะ "
" ผมจะเอาพญานาค หนูเอา...เอานกแก้วดีกว่า "
" ได้ ได้เลยทุกคน รอหน่อยนะ " เขายิ้มอย่างมีความสุขพลางขยับมือคู่นั้นอีกครั้ง
คราวนี้ปั้นสองตัวพร้อมกัน เขาเพิ่มความเร็วเเข่งกับเวลาเพื่อต่อต้านการเเข็งตัวของน้ำตาลร้อนหลากสี ความร้อนไม่สามารถละลายความปรารถนาของเด็ก ๆ ได้
สองมือเริ่มโลดเล่นขยับพริ้วไหว ดั่งนักเปียโนก้องโลกกำลังโซโล่ผลงานเดี่ยวมาสเตอร์พีซ ข้อมือนั้นเคลื่อนไหวรวดเร็วไปมาไม่มีชักช้าติดขัดประดุจดั่งอาจารย์หมอขั้นเทพกำลังผ่าตัดบายพาสหัวใจให้คนไข้ฉุกเฉินที่ชีวิตเเขวนบนเส้นด้ายเฝ้าคอยเเข่งขันกับเวลานาทีมรณะ
" ไง คงเดช เก่งขนาดนี้ ทำไมยึดเป็อาชีพซะเลย ยิ่งไอ้ตอนปั้นคู่พร้อมกันกระต่ายกับเต่า ชั้นมองตามมือเเกไม่ทันเลย นับถือ ๆ "
" อย่าล้อกันเล่นเลยพี่ เหนื่อยเเทบลากแต่แลกกับรอยยิ้มของเด็ก ๆ ยังไงก็คุ้มค่า " เขายกแขนปาดเหงื่อชุ่มที่เกาะชุมบนหน้าผาก
" นานเเค่ไหนเเล้วที่เเกไม่ได้กลับบ้าน "
" หลายเดือนเเล้วพี่ กลับไม่ได้เดี๋ยวความเเตก "
เมื่อเสร็จสิ้นการแสดงฟ้อนรำของเด็ก ๆ ในหมู่บ้าน พิธีกรกล่าวเเนะนำประวัติพ่อนาค เเนะนำประธานในพิธี ผู้ให้การสนับสนุนในด้านต่าง ๆ ของการจัดงานที่ยิ่งใหญ่ในค่ำคืนนี้ ที่ขาดเสียไม่ได้เขากล่าวกำชับเป็พิเศษขอบคุณชาวบ้านทุกคนที่ออกแรงร่วมใจทำให้ทุกอย่างในวันนี้ดำเนินไปด้วยความสำเร็จเสร็จสมบูรณ์
" กระผมพันจ่าเอก ดวง ยอดกุมมณี ได้รับเกียรติให้ป็นพิธีกรดำเนินงานในคืนมหามงคลคืนนี้ กระผมขอกราบเรียนเชิญท่านสส. ทรงเกียรติ มากมายคาราวะ บิดาบังเกิดเกล้าของพ่อนาค ' ท่านสส.น้อย ' คุณหนูเด่น กระผมขอกราบเรียนเชิญบนเวทีครับ " สิ้นเสียงพิธีกรเสียงปรบมือโห่ร้องเเสดงความยินดีดังขึ้นเกรียวกราว
ท่านสส. ทรงเกียรติลุกขึ้นยืนโค้งคำนับเล็กน้อยให้ท่านรมต. ที่ให้เกียรติสละเวลาอันมีค่ามาเป็ประธานในพิธี ก่อนโบกมือทักทายทุก ๆ คนรอบด้าน เขาเดินขึ้นเวทีพร้อมกับลูกชายหัวเเก้วหัวแหวนคุณหนูเด่นพ่อนาค โดยมีลูกน้องยืนประกบข้างคอยนำทางไม่ห่างกาย
' พ่อจ๋า มัน!!! เป็มัน...ไอ้คนนั้น เป็มันที่ทำให้หนูตาย!!! '