ปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรมายา

        ต้าหมิงมองไปที่จ้าวหยูซินที่แสดงสีหน้างุนงงออกมาก่อนจะยกยิ้ม พร้อมกับเดินไปทางต้นไม้ขนาดใหญ่ พริบตานั้นเองร่างของต้าหมิงก็เดินทะลุเข้าไปในต้นไม้ใหญ่ทันที

        “นี่มัน!!!!!!!!!!” จ้าวหยูซินกล่าวด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อก่อนจะเดินตามเข้าไป

        เมื่อเข้ามาแล้วจ้าวหยูซินก็ต้องตื่นตระหนกอีกครั้งเพราะข้างในนั้นปรากฎบ่อน้ำขนาดเล็กแห่งหนึ่งและรอบๆบ่อน้ำแห่งนี้ยังมีแก่นเวทย์ของสัตว์เวทระดับ 3-6 วางอยู่จำนวนมากอีกด้วย

        “นี่มันอะไรกัน” จ้าวหยูซินกล่าว

        “ข้าเองก็ไม่แน่ใจว่ามันเอาไว้ใช้ทำอะไร แต่บ่อน้ำแห่งนี้มีพลังเวทย์อักแน่นอยู่ซึ่งถ้าข้าแช่บ่อน้ำแห่งนี้และดูดซับพลังเวทย์ด้านในนี้ทุกวันการจะไปถึงระดับ 6 ได้ก็ไม่ใช่เรื่องยาก” ต้าหมิงกล่าว

        “แบบนี้นี่เอง มันก็มีความเป็นไปได้อยู่จริงๆ แต่ว่าถ้าแค่แช่บ่อน้ำอย่างเดียวมันก็ไม่ช่วยให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้นหรอกนะ” จ้าวหยูซินกล่าว

        “ไม่ต้องห่วงรอบๆพื้นที่แห่งนี้เต็มไปด้วยสัตว์เวทระดับ 4 ดาว ซึ่งเหมาะที่จะเป็นคู่ซ่อมให้กับข้าไม่ใช่เหรอ” ต้าหมิงกล่าว

        “งั้นเหรอ แต่ข้ามีวิธีที่ดีกว่านี้อีก” จ้าวหยูซินกล่าว

        “วิธีใหน” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าเป็นประกาย

        จ้าวหยูซินนำชามสีเงินออกมา ชามขนาดเล็กแห่งนี้มีกลิ่นอายพลังเวทย์ที่แข็งแกร่งปล่อยออกมาแกรงว่าจะเป็นอุปกรณ์เวทระดับสีม่วงเป็นอย่างต่ำ

        “นี่คืออุปกรณ์มิติขนาดใหญ่ความสามารถของมันคือการกักเก็บสิ่งของต่างๆเข้าไปเก็บไว้ข้างในได้ ข้าจะใช้ชามอันนี้ดูดน้ำในบ่อแห่งนี้ไปไว้ในพื้นที่ลับของพวกเราจากนั้นเจ้าก็ไปฝึกฝนกับเจ้าโกเลมพวกนั้นจนกว่าจะหมดแรงแล้วค่อยมาแช่ในบ่อน้ำแห่งนี้” จ้าวหยูซินกล่าว

        “ก็ดีเหมือนกันข้าจะได้ไปขอรางวัลพี่สาวหยูเฟยด้วย” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับยิ้มชั่วร้ายออกมา

        “นี่ในสมองของเจ้ามีแต่เรื่องแบบนี้หรือยังไง” จ้าวหยูซินกล่าวพร้อมกับมีใบหน้าสีแดง

        จากนั้นจ้าวหยูซินก็ดูดน้ำในบ่อน้ำเข้าไปเก็บไว้ในชามมิติส่วนต้าหมิงก็ได้เก็บแก่นเวทย์ของสัตว์เวทเอาไว้ทั้งหมด จากที่ทั้งสองสำรวจดู พื้นที่แห่งนี้คงถูก 1 ในเผ่าอสูรสร้างขึ้นมาอย่างลับๆและเก็บเอาไว้ใช้คนเดียวดังนั้นมันจึงไม่มีอะไรมากนัก

        ต้าหมิงและจ้าวหยูซินเดินทางกลับพื้นที่ลับทันที เมื่อต้าหมิงมาถึงก็ถูกพวกจ้าวโยวหลันด่าทออีกรอบเรื่องที่ไปก่อเอาไว้ แน่นอนว่าต้าหมิงไม่ได้สนใจและตรงไปหาจ้าวหยูเฟยทันที

        “พี่สาวหยูเฟยได้เวลาทำตามสัญญาแล้ว” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับยิ้มชั่วร้ายออกมา

        “ย่อมได้ในเมื่อเจ้าทำได้สำเร็จตามที่สัญญาเอาไว้ข้าก็จะยอมให้เจ้าหอมแก้มข้า แต่ว่าข้ามีข้อเสนอเจ้าสนใจหรือไม่” จ้าวหยูเฟยกล่าว

        “พี่สาวหยูเฟยมีอะไรจะเสนอข้างั้นเหรอ” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าสนใจ

        “ถ้าเจ้าพอใจแค่การหอมแก้มข้าก็จะไม่พูดอะไรมาก แต่ถ้าเจ้าสนใจจะทำมากกว่านี้ละก็ เจ้าจงไปถึงระดับ 6 ให้ได้แล้วเมื่อถึงตอนนั้นข้าจะให้เจ้าจูบข้า” จ้าวหยูเฟยกล่าว

        “น้องสี่เจ้ารู้หรือเปล่าว่าเจ้ากำลังพูดอะไรออกมา” จ้าวหยูซินกล่าวด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

        “ว่าไงเจ้าสนใจหรือไม่” จ้าวหยูเฟยกล่าว

        “อดเปรี้ยวไว้กินหวานงั้นหรือ ได้ข้าตกลง ท่านอย่าได้คืนคำซะละ” ต้าหมิงกล่าว

        “แน่นอน ถ้าเจ้าทำได้ละก็นะ ด้วยเวลาตอนนี้เหลือไม่มากแล้ว” จ้าวหยูเฟยกล่าวพร้อมกับยกยิ้ม

        “หึ แล้วพี่สาวทั้งหลายจะได้รู้” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับแสดงสีหน้าลามกออกมา

        จ้าวหยูซินกลายเป็นปวดหัว ถ้าฝึกฝนตามปกติการจะไปถึงระดับ 6 ต้าหมิงอาจจะมีโอกาสน้อยมากที่จะสำเร็จตามเวลาที่กำหนด

        แต่ตอนนี้ต้าหมิงได้ไปพบกับสิ่งล้ำค่าอย่างบ่อน้ำแปลกประหลาดที่มีพลังเวทย์อัดแน่นอยู่เต็มไปหมดซึ่งมันจะช่วยให้การฝึกของต้าหมิงรวดเร็วขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว

        จ้าวหยูซินอยากจะบอกเรื่องนี้กับน้องสาวของตนเองแต่นางก็ได้แต่ถอนหายใจเมื่อเห็นว่าทั้งสองตกลงพนันกันเรียบร้อยแล้ว จากนั้นน้ำที่ถูกเก็บเอาไว้ในชามมิติก็ถูกนำไปไว้ในสถานที่ฝึกฝนการต่อสู้ ต้าหมิงจึงไม่รอช้าเริ่มฝึกฝนอย่างบ้าคลั่งเพราะรางวัลครั้งนี้ชั่งเย้ายวนเหลือเกิน

        “นั่นมันคืออะไร” จ้าวโยวหลันกล่าว

        “ไม่รู้แต่ต้าหมิงไปพบมันโดยบังเอิญและในน้ำตรงหน้าเจ้ามีพลังเวทย์อัดแน่นอยู่เต็มไปหมดและจากความคิดเห็นของข้ามันจะต้องมีสรรพคุณอย่างอื่นอีกแน่” จ้าวหยูซินกล่าว

        ต้าหมิงนำแก่นเวทย์จำนวนมากมาวางไว้รอบๆบ่อน้ำขนาดเล็กก่อนจะเริ่มฝึกฝนกับโกเลมทันที ตอนนี้ด้วยพลังของต้าหมิงเพิ่มขึ้นมากทำให้โกเลมแข็งแกร่งขึ้นตามไปด้วย และครั้งนี้ยังแข็งแกร่งกว่าต้าหมิงอีกระดับหนึ่ง

        “ตูม!!!!!!”

        การปะทะของทั้งสองนั้นรุนแรงอย่างมาก ด้วยความแข็งแกร่งของโกเลมทำให้ต้าหมิงพ่ายแพ้ในไม่นาน ร่างกายของต้าหมิงปรากฎลอยแผลจำนวนมากซึ่งเมื่อมองแล้วย่อมต้องรู้สึกหวาดกลัวกับการฝึกแบบนี้

        แต่เมื่อต้าหมิงถอดเสื้อแล้วลงไปแช่ในบ่อน้ำขนาดเล็กสิ่งที่ทำให้หญิงสาวทั้ง 4 แปลกใจก็เกิดขึ้น บาดแผลของต้าหมิงที่ได้รับมาฟื้นฟูด้วยความเร็วสูงและไม่ใช่แค่นั้นพลังเวทย์ที่ต้าหมิงสูญเสียไปก็ฟื้นฟูกลับมาด้วยเช่นกัน

        “นี่มันคือสิ่งที่เขียนอยู่ในตำราโบราณ บ่อเวทมนต์” จ้าวเฟยหรูกล่าว

        “มันคืออะไรน้องสาม” จ้าวโยวหลันกล่าว

        “มันคือบ่อน้ำที่ถูกกลั่นออกมาจากหยกเวทย์ในตำนาน ซึ่งจากในบันทึก ในตอนที่เผ่าอสูรยึดครองดินแดนรกร้างแห่งนี้ได้สำเร็จ เผ่าอสูรได้ค้นพบเหมืองแร่หยกเวทย์แห่งหนึ่ง ซึ่งเจ้าหยกเวทย์นี้มีพลังเวทย์อัดแน่นเอาไว้มากกว่าแก่นเวทย์ของสัตว์เวทระดับ 7 หลายเท่าตัวเลยละ” จ้าวเฟยหรูกล่าวด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ

        “นี่มัน เป็นไปไม่ได้ ตั้งแต่เผ่าอสูรถอยหนีออกไปจักรพรรดิแต่ละรุ่นก็ออกตามหาเหมืองแร่หยกเวทย์พวกนี้มาตลอดแต่ก็ไม่เคยพบเลยแม้แต่ก้อนเดียว” จ้าวหยูซินกล่าว

        “จริงๆแล้วมันก็มีสถานที่แห่งหนึ่งที่ยังไม่เคยเข้าไปสำรวจ” จ้าวหยูเฟยกล่าว

        “เจ้าหมายถึงสถานที่ต้องห้ามในพื้นที่รกร้างนั่นหนะเหรอ” จ้าวโยวหลันกล่าวพร้อมกับแสดงสีหน้าจริงจัง

        “ใช่ สถานที่มีสัตว์เวทที่น่าสะพรึงกลัวถูกผนึกเอาไว้ ที่แห่งนั้นแม้แต่จักรพรรดิของทั้งสามดินแดนยังไม่กล้าเข้าไป” จ้าวหยูเฟยกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

        ขณะที่หญิงสาวทั้งสี่กำลังคุยกันบาดแผลของต้าหมิงก็หายสนิทพร้อมกับความเหนื่อยล้าหายไปต้าหมิงลุกขึ้นและไปต่อสู้กับโกเลมต่อ ส่วนลวี่น้อยและแมงป่องโลหิต จ้าวเฟยหรูจะพาพวกมันออกไปล่าเป็นบางครั้ง