ผู้เล่นคนสุดท้ายแห่งหอคอยล่มสลาย

ตอนที่ 86
ต้นกำเนิดที่ตื่นขึ้น

[FOUND YOU]

เสียงนั้นดังก้องเข้าสู่จิตวิญญาณของทุกคนโดยตรง ไม่มีใครรู้ว่ามันมาจากที่ไหน แต่ทันทีที่ได้ยิน—

ทั่วทั้ง Eternal Tower ก็หยุดนิ่ง

ลมหยุดพัด

แสงหยุดเคลื่อนไหว

แม้แต่ระบบของหอคอยยังเงียบสนิท

หลินอวี่ตัวแข็งทื่อ

เธอไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร

แต่สัญชาตญาณทั้งหมดกำลังกรีดร้อง

หนี

หนีเดี๋ยวนี้

กลางท้องฟ้าที่แตกร้าว รอยแยกสีดำยังคงขยายตัวช้าๆ ราวกับมีบางสิ่งกำลังพยายาม “มอง” เข้ามาจากอีกฝั่ง

Observer ทั้งสามสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างชัดเจนเป็นครั้งแรก

ชายแก่ถือหนังสือกำหมัดแน่น

“…เป็นไปไม่ได้”

“…มันไม่ควรตื่น”

เด็กสาวชุดนักเรียนเริ่มถอยหลังหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว

ส่วนชายชุดสูทนั้น—

ดวงตาสงบนิ่งก่อนหน้านี้เริ่มสั่นไหวเล็กน้อย

เซราฟิน่าหรี่ตาเย็นเฉียบ

“…Origin…”

คาอินขมวดคิ้วทันที

“…พวกแกกำลังพูดถึงอะไรกันแน่”

ไม่มีใครตอบเขา

สายตาของทุกคนกำลังจับจ้องรอยแยกบนท้องฟ้า

ยกเว้นจางฟาน

ชายหนุ่มยืนเงียบอยู่กลางพายุสีดำ ดวงตาสีทองจางๆ มองขึ้นไปบนฟ้าราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง

ก่อนจะพึมพำเบาๆ

“…เสียงนี้”

“…คุ้นจริงๆ”

ทันทีที่พูดจบ—

ครืนนนนนนนนนนนนนน!!!

รอยแยกบนท้องฟ้าก็ขยายกว้างขึ้นอีก

คราวนี้ไม่ใช่แค่ชั้นหนึ่ง

แต่ท้องฟ้าของทั้ง Eternal Tower เริ่มแตกพร้อมกัน

ติ๊ง!

[CRITICAL ERROR]

[Origin Gate opening]

[Emergency suppression failed]

[Highest priority evacuation recommended]

หลินอวี่เบิกตากว้างทันที

ระบบ…

กำลังแนะนำให้ “หนี”

Observer ชายชุดสูทหันมามองจางฟานทันที

“…คุณจำอะไรได้บ้าง”

จางฟานเลิกคิ้ว

“…ถามเหมือนตำรวจสอบสวน”

เด็กสาวชุดนักเรียนพูดเร็วขึ้นทันที

“…ก่อนที่ระบบเก่าจะพัง”

“…คุณเห็นอะไรใน Origin”

ความเงียบปกคลุม

ลมสีดำรอบตัวจางฟานเริ่มนิ่งลงเล็กน้อย

เขาเงยหน้ามองรอยแยกสีดำอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนตอบช้าๆ

“…ฉันเห็นประตู”

Observer ทั้งสามชะงักพร้อมกัน

จางฟานพูดต่อ

“…แล้วก็มีอะไรบางอย่างอยู่หลังประตู”

“…หลังจากนั้นฉันก็จำไม่ค่อยได้”

ทันทีที่พูดจบ—

เสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[COME BACK]

ตูมมมมมมมม!!!

แรงกดดันมหาศาลกดลงมาจากรอยแยกทันที

ครั้งนี้รุนแรงจนแม้แต่ Observer ยังถูกกดให้ทรุดลงเล็กน้อย

อาเธอร์หน้าซีด

“…นี่มันบ้าอะไร…”

เซราฟิน่ายกดาบสีขาวขึ้นทันที

วงแหวนสีทองนับพันปรากฏรอบเมือง

ฟ้าววววววว!!!

เธอสร้างกำแพงพลังขนาดมหึมาปิดกั้นรอยแยกเอาไว้

แต่ในวินาทีต่อมา—

แกร๊งงงงงงงง!!!

กำแพงทั้งหมดแตกละเอียด

เหมือนกระจกบางๆ

หลินอวี่ถึงกับพูดไม่ออก

พลังที่แม้แต่เซราฟิน่ายังหยุดไม่ได้?

คาอินเริ่มหัวเราะเสียงต่ำ

“…ฮ่า…”

“…ฮ่าๆๆๆ”

ทุกคนหันไปมองทันที

ดวงตาสีแดงของเขากำลังสั่นด้วยความบ้าคลั่งบางอย่าง

“…ในที่สุด”

“…ในที่สุดพวกแกก็เริ่มกลัวบ้างแล้ว”

Observer ชายแก่หันไปทันที

“…นี่ไม่ใช่เรื่องเล่น”

คาอินยิ้มเย็น

“…แต่ก็น่าสมเพชดี”

“…พวกแกสร้างระบบขึ้นมาควบคุมทุกอย่าง”

“…สุดท้ายกลับควบคุมต้นกำเนิดไม่ได้”

ทันใดนั้น—

รอยแยกสีดำก็เริ่มมี “มือ” บางอย่างยื่นออกมา

เป็นมือสีดำสนิทขนาดมหึมา

ไม่มีผิวหนัง

ไม่มีรูปร่างชัดเจน

ราวกับเงามืดที่มีชีวิต

หลินอวี่ตัวแข็งทันที

เพียงมองมัน—

สติของเธอก็แทบแตกสลาย

ติ๊ง!

[Warning]

[Sanity corruption detected]

อาเธอร์รีบสร้างวงแหวนป้องกันรอบเธอทันที

“…อย่ามองตรงๆ!”

แต่สายไปแล้ว

Executioner ทุกตัวทั่วเมืองเริ่มกรีดร้อง

กรรรrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!

ร่างของพวกมันบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง ก่อนจะระเบิดกลายเป็นหมอกสีดำทั้งหมด

แม้แต่ Guardian ที่เฝ้ามองอยู่ไกลๆ ยังเริ่มสั่น

Observer เด็กสาวกัดฟันแน่น

“…มันกำลังพยายามเข้ามาในโลกนี้”

ชายชุดสูทพูดเสียงเย็น

“…ถ้า Origin เปิดสมบูรณ์”

“…ทุกชั้นจะถูกกลืน”

ความเงียบปกคลุมทั่วเมือง

ก่อนสายตาทุกคู่จะหันไปหาจางฟานพร้อมกัน

เพราะมีเพียงเขา—

ที่ยังยืนสงบนิ่ง

ราวกับไม่ได้รับผลกระทบจากสิ่งนั้นเลย

เซราฟิน่ามองเขานิ่งๆ

“…มีแค่เจ้าที่เข้าใกล้มันแล้วรอดกลับมา”

“…เจ้าต้องปิดประตูนั้น”

จางฟานถอนหายใจยาว

“…เริ่มโยนงานให้กันอีกแล้วนะ”

แต่คราวนี้—

ไม่มีใครหัวเราะ

เพราะแรงกดดันจากรอยแยกกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

มือสีดำขนาดมหึมาค่อยๆ ดันรอยแยกให้กว้างขึ้น

และจากด้านใน—

บางอย่างกำลังจะ “ออกมา”

ทันใดนั้น—

ดวงตาสีทองในตาของจางฟานก็ส่องสว่างขึ้นอีกครั้ง

ภาพบางอย่างแวบผ่านหัวของเขา

ประตูสีดำ

โลกที่แตกสลาย

เสียงกรีดร้องของระบบนับล้าน

และเงาร่างขนาดมหึมาที่นั่งอยู่หลังประตู

ก่อนเสียงหนึ่งจะดังขึ้นในความทรงจำ

[YOU RETURNED]

จางฟานเบิกตาเล็กน้อย

เพราะเขาจำได้แล้ว

สิ่งที่อยู่หลัง Origin—

เคย “พูด” กับเขามาก่อน