พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

    ตอนที่หกสิบห้า วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด 6

    ตอนที่หกสิบห้า วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด6

    ที่กาเซี่ยงเตือนก็ไม่ผิดนักตามความคิดของคนยุคสมับยนี้

    ยิ่งคนที่ต้องการเป็นขุนนางหรือที่ปรึกษาที่ดีอย่างกาเซี่ยงนั้นพยายามจะเตือนเรื่องความฟุ่มเฟือยของเจ้านาย

    ตะเกียบงานำไปสู่เรือทอง หอหยก

    เรื่องฟุ่มเฟือยเล็กๆนำไปสู้ความล่มสลายของชาติรัฐ

    บันทึกเช่นนี้มีไว้ตั้งแต่โบราณกาล

    ไหนเลยคนที่อ่านตำรามามากอย่างกาเว่ยงจะไม่อ่านผ่านตาได้?

    ตั๋งฮวงนึกได้ว่าเคยอ่านประวัติชีวิตความเป็นอยู่ของชาวจงหยวนสมัยก่อนแม้จะในยุคสมัยที่สามารถทานชากันได้เป็นปรกติแล้ว

    ครอบครัวที่ยากจนก็ยังกล่าวว่า

    ทานชาเหมือนทานทองคำเชียวนะ

    จึงพยายามประหยัดมากที่สุดในการต้มน้ำหลายครั้งจนกระทั่งหมดรสจริงๆแล้วจึงจะเอาไปทำอย่างอื่นต่อไป

    ไม่ทิ้งไปเสียเพราะมันแพงยากที่จะหักใจได้เอาไปใช้เป็นสิ่งทำความสะอาดเครื่องเรือนต่างๆแทน

    ตั๋งฮวงยิ้มกล่าวต่อกาเว่ยง

    “ขอบคุณท่านกาที่ตักเตือนตรงๆแต่ที่จริงสำหรับข้าแล้วจะต้มน้ำเปล่าๆก็ได้ แต่จะมากน้อยต้องผ่านการต้มก่อนหรือแม้แต่สุราผสมน้ำก็ยังจะดีกว่าการทานน้ำดิบ ข้าพยายามฝึกไว้ให้เป็นนิสัยเพราะสงครามในช่วงนี้นำมาซึ่งโรคระบาดที่ข้าเจอหยกเหอซื่อปี้ในครั้งนี้ก็เพราะทำความสะอาดบ่อน้ำหากข้าไม่เจอเข้าชาวบ้านคงได้กินน้ำผสมศพไปอีกนานเป็นแน่แท้”

    กาเซี่ยงรีบกล่าวแล้วว่า

    “นายท่านกล่าวถูกต้องแล้ว โรคระบาดเป็นเรื่องที่น่ากลัวจริงๆหากนายท่านป้องกันได้ก็จะเป็นบุญของบ้านเมืองแล้วช้าเป็นคนตรงเช่นนี้เองขอนายท่านอย่าได้กริ้วโกรธ”

    ตั๋งฮวงส่ายศีรษะ

    “ข้าต่างหากที่ต้องขอบคุณท่านทำให้ข้ามองเห็นเรื่องที่ตนเองไม่ทันมองในที่แรก ข้าดีใจที่มีท่านคอยตักเตือนข้าในเรื่องต่างๆแม้ชาจะช่วยในเรื่องของการแก้เมา ลดไขมันไม่ทำให้หลอดเลือดอุดตันได้แต่หากมันแพงเกินไปเราก้ต้องหาวิธีใหม่ในการให้มันสามารถแพร่หลายในหมู่ชาวบ้านให้ได้”

    “ในหมู่ชาวบ้าน? นายท่านตั้งใจจะช่วยชาวบ้าน?”

    กาเซี่ยงกล่าวอย่างสงสัยใครรู้

    ตั๋งฮวงถอนหายใจ

    “ในเส้นทางการชิงแผ่นดินล่ากวางในแดนจงหยวน แต่ละคนแสวงหาอำนาจ แต่คนที่ต้องทนทุกข์คือชาวบ้านสำหรับข้าหากมันไม่ถึงขั้นคอขาดบาดตายเราก็ช่วยชาวบ้านให้มากเอาไว้เถอะ

    หากขาดแคลนชาวบ้านเป็นรากบานของชาติรัฐเราคงไม่มีอาหารทาน เกณฑ์ไพร่พลไปตายในสงครามหรือตายเพราะโรคระบาด เราท่านจะหาข้าวอาหารทานได้จากที่ใดเล่า?”

    และมันสามารถทำให้ชาวบ้านเห็นว่าเป็นคนมีคุณธรรมได้ด้วย

    ผมไม่คิดว่าตนเองจะมีสเน่ห์ความเป็นผู้นำเท่าเล่าปี่

    แต่ผมพอศึกษาการโฆษณาชวนเชื่อของสกุลคิมแห่งโคกุเรียวมาบ้าง

    คิดว่าตนเองไม่ด้อยกว่าเท่าใดนักในเรื่องนี้

    คล้ายกับเรื่องพลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง ที่คุณอ่าน