(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 97 เข้าซื้อกิจการ Victory

“ที่ดินทางตอนใต้ในเขตพังงาและพัทลุง ประธานวรชัยจะขายด้วยไหมครับ?” พีทเอ่ยถามพลางชี้ลงไปตรงแผนที่ที่เป็นของประธานวรชัยที่อยู่ทางตอนใต้

“พังงา พัทลุง?! เธอจะเอาพื้นที่ตรงนั้นไปทำไม ที่ตรงนั้นมีแต่ป่าเขาทั้งนั้น ไม่มีความเจริญอยู่เลยนะ แถมถนนหลักก็ไม่พาดผ่านที่ตรงนั้นอีก…จะบอกว่าเป็นการซื้อที่ดินที่ผิดพลาดของฉันก็ได้ เพราะไปหลงเชื่อเพื่อนคนหนึ่งในวงการธุรกิจที่หลอกว่าในอนาคตพื้นที่จุดนั้นจะถูกสร้างเป็นถนนหลัก ฉันเลยซื้อไว้เพื่อเก็งกำไร แต่สุดท้ายก็ขาดทุน” ประธานวรชัยเริ่มชอบพอในตัวของพีทแล้ว จึงไม่อยากหลอกลวงหรือหลอกขายที่ดินที่ไม่มีค่าให้กับอีกฝ่าย

“เรื่องนั้นผมไม่สนใจหรอกครับ เพียงแต่ผมแค่อยากมีที่ดินอยู่ทางตอนใต้เอาไว้สักหน่อย เผื่อวันไหนเบื่ออยากเปลี่ยนบรรยากาศไปใช้ชีวิตคู่อยู่ที่นั่นดูบ้างครับ” พีทได้ดึงตัวฝ้ายเข้ามาหา พลางชี้ที่ดินที่หมายปองของจังหวัด พังงาและพัทลุง ซึ่งพื้นที่ตรงนั้นที่พีทชี้ไปมันห่างจากจุดท่องเที่ยวหรือตัวเมืองของจังหวัดไปไกลมากๆ

การยกอ้างว่าอยากได้พื้นที่ตรงนั้นเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศเหลือฟังดูตลกเป็นอย่างมาก จนฝ้ายที่รู้สึกเขินอายแทน แอบหยิกพีทจากด้านหลังเลยทีเดียว

กระนั้นแม้ประธานวรชัยจะเตือนพีทแล้วว่าตรงนั้น มันไม่มีคุณค่าใดๆ แต่ในเมื่อพีทยืนกรานที่จะซื้อที่ดินตรงนั้น ประธานวรชัยก็ขายมันให้ทั้งหมดในราคา ไม่กี่ล้านเท่านั้น กลับจำนวนที่มากกว่า 50-100 ไร่ จากทั้งสองจังหวัดเลยทีเดียว

ทั้งนี้ประธานวรชัยไม่กล้าเรียกราคาสูงนัก เพราะที่ดินตรงนั้นมันแทบจะไม่มีราคาเลยก็ว่าได้ น้ำไฟก็ยังเข้าไม่ถึง ทำให้ในที่ดิน 1 ไร่ มีราคาเพียงหมื่นเท่านั้นบาท เลยขายให้กับพีทในราคาไร่ละ 50,000 บาท รวมแล้วเป็นเงิน 5 ล้านกว่าบาทเท่านั้น

และก็เป็นอีกครั้งที่พีทใช้เงินที่ได้จากการค่าชดใช้ค่าเสียหาย ไม่ต้องควักเงินอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม พีทยังคงกว้านซื้อที่ดินจากประธานวรชัยต่อไป ไม่ว่าจะเหนือ ใต้ ออก ตก เขาซื้อมันหมด แต่เพียงแค่ไม่กี่ไร่เท่านั้น ไม่ได้บ้าคลั่งกว้านซื้อหลายๆ ไร่แบบตอนแรกอีกต่อไปแล้ว

ทั้งสองพูดคุยและตกลงทำการซื้อขายด้วยสัญญาจนกระทั่งถึงตอนเย็น ทางด้านของประธานวรชัยก็ได้ชวนและเสนอตัวที่จะเลี้ยงข้าวพีทอีกครั้ง หลังจากทำเงินได้มากกว่าหลายล้านบาทภายในวันเดียว ปลดทุกข์และคลายความกังวลลงไปได้ไม่น้อย

พีทและฝ้ายเองก็ไม่ได้ปฏิเสธ พวกเขาตกลงที่จะอยู่ทานข้าวเย็นกับประธานวรชัย แต่ก็ติดตรงที่ว่าภรรยาของประธานวรชัยเองก็กับข้าวไม่เก่ง ฉะนั้นจึงเป็นอีกครั้งที่พวกเขาต้องใช้บริการส่งอาหารจากแอป Easy Food ของพีท

พีทและฝ้ายได้ออกไปรับอาหารด้วยตัวเอง ไรเดอร์ที่เห็นทั้งสองคนก็พลันชะงักไปด้วยความตกใจ ที่จู่ๆ ประธานบริษัทของตัวเอง รวมไปถึงเถ้าแก่เนี้ยจากร้านไก่ทอด มารับอาหารด้วยตัวเองแบบนี้

พีทโบกมือว่าไม่มีอะไร แค่มาตามคำเชิญของแขกเท่านั้น…และในระหว่างที่ไรเดอร์กำลังจากไป พีทก็ได้กระซิบบางอย่างที่ข้างหูของฝ้ายเบาๆ

มองจากภายนอกจะเห็นว่า ชายหนุ่มและหญิงสาวกำลังจู้จี้กัน แต่จริงๆ แล้วภาพที่เห็นนั้นมันคือการนัดแนะกันของทั้งสองคน ที่กำลังมีแผนที่จะทำอะไรบางอย่างอยู่ต่างหาก

พีทและฝ้ายกลับเข้ามาในบ้านของประธานวรชัยด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม แก้มของฝ้ายแดงระเรื่อเล็กน้อย ที่พีทแสร้งทำเป็นเอาหน้าเข้ามาหอมแก้มเธอ

ประธานวรชัยและภรรยาก็เอาหูไปนา เอาตาไปไร่ ทำทีเป็นไม่เห็นอะไรเช่นเดียวกัน พร้อมทั้งเข้าใจว่านี้เป็น การแสดงความรักของวัยหนุ่มสาว เหมือนสมัยที่ตัวเองกับภรรยาเคยมีวันวานเก่าๆ ที่โรแมนติกกัน

ฝ้ายได้จัดแจงกับข้าวใส่จานพร้อมนำมาเสิร์ฟที่โต๊ะ การรับประทานอาหารเป็นไปอย่างชื่นมื่น ก่อนที่ในตอนนั้นเอง พีทจะได้พูดบางอย่างขึ้นมา

“คุณลุงวรชัยครับ สิ่งที่ผมจะถามอาจทำให้คุณลุงไม่พอใจได้ แต่ผมอยากจะรู้ว่าคุณลุงจะเอายังไงต่อไปกับบริษัท Victory เหรอครับ” พีทได้เปลี่ยนสรรพนามเรียกประธานวรชัยใหม่แล้ว หลังจากที่พวกเขาได้ซื้อขายที่ดินกัน จนเริ่มนับถือกันแล้ว

“. . .” คำถามของพีททำเอา ประธานวรชัยช็อกและนิ่งไปเลย เพราะให้พูดตามตรงสถานการณ์ของบริษัท Victory ถึงจะได้เงินจากการขายที่ดินมาหลายสิบล้านบาท มันก็ไม่ได้ช่วยให้บริษัทดีขึ้น มันเป็นแค่การต่อลมหายใจหรือยื้อชีวิตให้กับมันเท่านั้น

เพราะอย่างที่ทราบมีหลายบริษัทที่เป็นคู่ค้าหรือจะเป็นพาร์ตเนอร์กับบริษัทของประธานวรชัย ต่างพยายามกลั่นแกล้งประธานวรชัยอยู่เพื่อเอาอกเอาใจรดา

ฉะนั้นจะเรียกว่าบริษัท Victory กำลังรอวันตายก็ดูจะไม่ผิด พอพีทถามคำถามนี้ประธานวรชัยเลยนิ่งไปอย่างที่เห็น

“พูดตามตรงลุงเองก็ไม่รู้เหมือนกันและลุงก็รู้ด้วยว่า เธอไม่ได้บอกให้คุณรดาทำแบบนี้ แต่เป็นคนอื่นๆ อยากเอาใจคุณรดาเลยทำเช่นนี้” ประธานวรชัยถอนหายใจออกมา พลางจะเทเหล้าดื่มเพื่อคลายทุกข์

แต่ทว่าในระหว่างที่กำลังจะหยิบขวดเหล้าแบรนด์ดัง พีทก็ได้ห้ามประธานวรชัยเอาไว้ “ถ้าผมจะขอซื้อกิจการในบริษัทลุง ลุงคิดว่ายังไงครับ” พีทเสนอที่จะรับช่วงต่อบริษัท Victory ของประธานวรชัย

“ซื้อกิจการ?!” ประธานวรชัยตาเบิกโพลง ราวกับไม่เชื่อว่าจะมีใครมาสนใจบริษัทที่กำลังจะเจ๊งของเขาอีก แต่กระนั้นพีทกลับเสนอตัวขอซื้อหุ้นในบริษัทของประธานวรชัยเสียอย่างนั้น “เธอคิดจะทำอะไร?”

ประธานวรชัยเอ่ยถามด้วยความสงสัย ว่าทำไมพีทถึงได้มาสนใจบริษัทที่กำลังจะตายแบบนี้

“ผมมีโปรเจกต์ที่อยากจะทำอยู่มากครับ แต่ตัวของผมเองก็มีข้อจำกัดอยู่มาก ตรงที่ผมไม่มีเวลาก่อร่างสร้างบริษัทขึ้นมาใหม่ด้วยตัวเองทั้งหมด การที่ผมเข้าซื้อกิจการของลุงก็เพื่อที่จะลดขั้นตอนในการสร้างบริษัทครับ” พีทพูดไปตามความจริง เขามีโปรเจกต์ที่อยากจะทำมากมาย เพียงแต่ตัวเขาไม่มีเวลามานั่งรับสมัครคนงาน ไม่มีเวลามานั่งรอตึกอาคารสำนักงานใหม่มากขนาดนั้น

และอีกอย่างเขาไม่อยากเห็นพนักงานหลายร้อยคนต้องตกงาน เนื่องจากบริษัท Victory มีพนักงานที่ทำงานอยู่รวมหลายร้อยชีวิตและคนพวกนี้ก็อาศัยอยู่ที่จังหวัดธาราบุรี หากตกงานไป พวกเขาก็ต้องหางานใหม่ หากโชคดีก็ได้ทำงานที่จังหวัดธาราบุรีไม่ต้องย้ายไปไหน แต่ถ้าโชคไม่ดีต้องย้ายไปทำงานที่จังหวัดอื่น ถึงขั้นนี้ต้องลำบากครอบครัวย้ายตามกันไปเป็นทอดอีก ฉะนั้นแม้ว่าในก่อนหน้านี้บริษัท Victory จะทำการปลดคนงานไปแล้วส่วนหนึ่ง แต่ถ้าพีทเข้าซื้อกิจการของประธานวรชัยตอนนี้ก็ยังพอที่จะเรียกคนงานเหล่านั้นกลับมาทำงานใหม่ได้

ทั้งนี้พีทสามารถเข้าซื้อกิจการของบริษัท Victory ได้เลย ถึงราคาของมันจะคนละเรื่องกับการเข้าซื้อหุ้นส่วนใหญ่ของบริษัท กระนั้นหลังจากที่พีทได้รับประทานอาหารกับประธานวรชัย ด้วยอะไรหลายๆ อย่าง ชายหนุ่มจึงไม่ต้องการที่จะผลักให้ประธานวรชัยที่ยังมีคุณค่าอยู่ ต้องลาวงการธุรกิจไปก่อนกำหนดนั่นเอง

พีทได้บอกความต้องการของเขาและได้บอกถึงการเข้าซื้อหุ้นแทนการเข้าซื้อกิจการทั้งหมดให้กับประธานวรชัยได้พิจารณา

เมื่อได้ยินถึงความใส่ใจนี้ของพีท มันก็ทำให้ประธานวรชัยรู้สึกชื่นชมในตัวของพีทมากขึ้นกว่าเดิมเลยทีเดียว

ฝ้ายเองก็ช่วยกล่อม ภรรยาของประธานวรชัยให้ช่วยพูดเรื่องนี้ด้วยเช่นกัน การขายหุ้นให้กับพีท มันช่วยให้บริษัท Victory หลุดออกจากทางตันที่กำลังเผชิญอยู่และการขายหุ้นไปแบบนี้ ก็ช่วยทำให้ประธานวรชัยไม่ต้องทำงานหนักอีกต่อไป

“ถ้าคุณลุงขายหุ้นออกไป ตัวของคุณลุงก็ไม่ต้องทำงานหนักอีกแล้ว สามารถอยู่กับคุณป้าได้นานๆ ไม่ต้องมีเรื่องเครียดใดๆ อีก คุณป้าว่าดีไหมคะ?” ฝ้ายมีน้ำเสียงที่หวานและน่าฟังอยู่แล้ว พอเธอพูดแนะนำสักหน่อย มันก็ช่วยทำให้ภรรยาของประธานวรชัยเห็นดีเห็นงามกับเรื่องนี้ไปด้วย

และพอภรรยาของประธานวรชัยเอ่ยปาก ทุกอย่างก็เป็นอันจบ…ประธานวรชัยตกลงที่จะขายหุ้นให้กับพีททั้งหมด 60% โดยเปอร์เซ็นต์นี้ประธานวรชัยเป็นคนเสนอเอง เพราะเขาอยากที่จะให้พีทเข้ามานั่งแทนบริหารบริษัทของเขาแบบเต็มตัว มีอำนาจเบ็ดเสร็จในบริษัท

อีก 40% ที่เหลือ ประธานวรชัยตั้งใจที่จะเก็บไว้กับตัว 20% ส่วนอีก 20% พีทแนะนำว่าควรขายให้กับคุณรดา ทั้งหมดนี้ก็เพื่อที่จะประกาศให้กับคู่ค้าทุกคนได้รู้ว่า บริษัท Victory มีรดาเป็นคนหนุนหลังอยู่นั่นเอง

และในส่วน 20% ที่ประธานวรชัยถือครองไว้ ตัวของประธานวรชัยยังได้กำหนดหุ้นของตัวเองเอาไว้อีกหนึ่งข้อ คือถ้าประธานวรชัยเลือกที่จะถอนตัวออกจากบริษัทไม่วันใดวันหนึ่ง หุ้นทั้งหมดที่ตนเองถือครองจะต้องขายให้กับพีทและรดา ได้เพียงแค่สองคนเท่านั้น

จะไม่มีการยกหุ้นหรือมอบหุ้นให้กับบุคคลอื่นนอกเหนือจากทั้งสองคนนี้ หมายความว่าหุ้น 20% จะไม่ตกสู้ทายาทของประธานวรชัย ไม่ว่าจะเป็นตัวของภรรยาและลูกชายก็ตาม

ที่ประธานวรชัยทำเช่นนี้ก็เพื่อดัดนิสัยลูกชายของตัวเอง ที่ทุกวันนี้ยังแบมือขอเงินจากตัวเองอยู่ หากแต่ในวันที่เกิดเรื่องเกิดปัญหาภายในครอบครัว ลูกชายของประธานวรชัยกลับเป็นคนแรกที่หนีหายไม่คิดจะเข้ามาช่วยแก้ปัญหา นี้จึงถือเป็นการสั่งสอนของประธานวรชัยที่มอบให้แก่ลูกชาย

“ในเมื่อเธอซื้อบริษัทของฉันไปแล้ว พอจะบอกได้ไหมว่าเธอคิดจะทำอะไรกับบริษัทของฉัน ที่ฉันถามไม่ได้คิดที่จะแทรกแซงการทำงานของเธอนะ แต่ความอยากรู้อยากเห็นของคนแก่อย่างฉัน มันอดไม่ได้ที่จะอยากรู้จริงว่าคนหนุ่มรุ่นใหม่อย่างเธอ กำลังคิดที่จะทำอะไรอีก” หลังจากเซ็นสัญญาขายหุ้นอะไรเสร็จหมดแล้ว ประธานวรชัยตอนนี้ก็ได้เปิดเหล้าฉลองให้กับก้าวใหม่ของบริษัท Victory ที่จะเปลี่ยนเส้นทางธุรกิจใหม่ ในนามของ Easy Shop นั่นเอง

“ในเมื่อลุงอยากจะรู้งั้นผมบอกก็ได้ครับ ตอนนี้พวกเรามี Easy Food ที่จัดส่งอาหารแล้ว แล้วทำไมเราถึงไม่ทำแอปที่ช่วยขายอย่างอื่นด้วยล่ะครับ?” พีทยิ้ม ก่อนจะอธิบายถึงแอปพลิเคชัน Easy Shop ให้กับประธานวรชัยได้ฟัง

แน่นอนแอป Easy Shop เป็นแอปที่เขายังไม่เคยบอกใครมาก่อน แม้แต่ตัวของรดาที่เป็นผู้ถือหุ้นในแอป Easy Food ก็ยังไม่รู้ว่าพีทกำลังจะเปลี่ยนโลกและธุรกิจในประเทศไทยอีกครั้ง

แอปพลิเคชัน Easy Shop จะรวบรวมร้านค้าจากทั่วประเทศมาไว้ในที่เดียว มีสินค้ามากมายให้ผู้คนได้ซื้อขาย โดยไม่ต้องก้าวออกจากบ้าน เพียงแค่กดซื้ออยู่บนที่นอน สินค้าทั้งหมดทั้งมวลก็จะมาส่งให้ถึงหน้าบ้านของพวกเขาแล้ว

ประธานวรชัยและภรรยา รวมถึงฝ้ายได้ยินโปรเจกต์ใหม่ของพีท พวกเขาก็พลันตกตะลึง!

พวกเขาต้องอ้าปากค้างไม่คิดว่าพีทจะมีโปรเจกต์ที่น่าสนใจถึงเพียงนี้ ‘Easy Food & Easy Shop = ทุกอย่างมันจะ Easy ในทุกอย่างๆ ด้วยปลายนิ้วมือของทุกคน’

นี้คือสิ่งที่พีทตั้งใจ แน่นอนในอนาคตมันจะต้องขยับขยายเพิ่มเติมอีก ไม่ว่าจะเป็น (Easy Go ที่จะมีบริการเรียกรถโดยสาร) (Easy Express ที่จะเป็นบริการจัดส่งของถึงหน้าบ้าน) ทั้งหมดนี้คือโปรเจกต์ Easy ที่พีทตั้งใจที่จะสร้างมันขึ้นมาให้กับผู้คนในประเทศไทย ก่อนจะเริ่มต้นตีตลาด SEA ในอนาคต

แต่กระนั้นก่อนที่จะไปถึงขั้นนั้น เขาต้องจัดการและวางระบบทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทาง ทางด้านของ Easy Food ตอนนี้มีพี่สาวของเขาและนารา ช่วยดูแลอยู่แล้ว

และถ้าทุกอย่างลงตัวเขาจะดึง พี่สาวของเขาออกมาเพื่อดูแลภาพรวมของบริษัท Easy

พร้อมกับมองหาบุคลากรที่มีคุณภาพมารับช่วงต่อดูแลแอปพลิเคชันต่างๆ ดั่งเช่นนาราที่ดูแล Easy Food อยู่นั่นเอง

หลังจากกลับจากบ้านของประธานวรชัย พีทก็ได้ติดต่อไปหารดา เพื่อพูดคุยถึงเรื่องที่เขาได้ไปซื้อหุ้นของบริษัท Victory จากประธานวรชัยให้เธอฟัง แน่นอนรดาที่ได้ยินแบบนั้นก็แอบตกใจอยู่เล็กน้อย เพราะเธอก็รู้สถานการณ์ในตอนนี้ของบริษัท Victory มันเหมือนกับเรือรั่ว ที่กำลังจะจม

หากแต่พอได้ยินว่าพีทจะพลิกฟื้นมันให้กลายเป็นหนึ่งในโปรเจกต์ Easy ของเขาและเธอ รดาจึงไม่รอช้าตอบตกลงที่จะเข้าซื้อหุ้น 20% ตามที่วางแผนกันเอาไว้ในทันที

ส่วนเรื่องที่เขาได้ทำการซื้อที่ดินไปเป็นจำนวนมาก พีทไม่ได้บอกเรื่องนี้กับรดา เนื่องจากที่ดินพวกนี้ไม่ได้อยู่ในแผนโปรเจกต์ Easy

และภายในไม่กี่วัน หลังจากพีทและรดา เข้าซื้อหุ้นของบริษัท Victory เป็นที่เรียบร้อย

ภายในวันนั้น พีทก็ได้เดินทางเข้าไปในบริษัท Victory พร้อมกับรดา เพื่อประกาศการเปลี่ยนแปลงแนวทางการทำงานของบริษัทใหม่ทันที

‘นั้นมันคุณรดาไม่ใช่เหรอ? คนที่ทำให้บริษัทของเราเกือบจะเจ๊ง…เธอมาที่นี่ทำไมกัน?’

‘เด็กคนนั้น ที่มากับรดา…ฉันจำได้ว่าเด็กนั้นคือคนที่สร้างแอป Easy Food ที่เถ้าแก่ของพวกเราไปขโมยมาและเสียเงินไปหลายล้านจนบริษัทของเรา ต้องปลดพนักงานไปหลายคน?!’

‘จริงด้วย! พวกมันมาทำไม…หรือว่าพวกมันจะมาหาเรื่องเถ้าแก่เราอีก’

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy