ไมนานการประลองรอบที่3ก็เริ่มขึ้น รอบนี้ศิษย์พี่ฟานหรั่นเป็คนออกมาสู้ด้วยตัวเอง
พวกเขาจะแพ้อีกไม่ได้
ซีเผิง โค้งคำนับ ศิษย์พี่ฟานหรั่น ถึงพวกเขาจะห่างกันแค่ขั้นพลังย่อย แต่ด้วยพลานุภาพที่สำแดงนั้นถือว่ายังห่างชั้นกันอยู่บ้าง
พวกเขาไม่พูดพร่ำทำเพลง
ทันทีที่พวกเขาก้าวเท้าขึ้นลานประลอง ดั่งาฟาดฟันได้เริ่มต้นขึ้น
ซีเผิงขับเคลื่อนวิชาเคลื่อนที่ "ก้าวเท้า์" ไล่บดขยี้ศิษย์พี่ฟานหรั่น พร้อมปล่อยปราณพลังสร้างแขนัเข้าโจมตี แขนัถูกศิษย์พี่ฟานหรั่น สำแดงวิชาปราณดาบ ตวัดแขนัจนขาดดิ้นหลายสิบรอบ ซีเผิง ไม่ลดละความพยายามนำปราณพลังสร้าง เงาัเพลิงนับสิบพุ่งเข้าใส่หมายกระชากให้ศิษย์พี่ฟานหรั่นขาดเป็สองท่อน
ปราณดาบที่ศิษย์พี่ฟานหรั่นนั้นสำแดงสูงเกินไป ทำให้ปราณเงาัเพลิงเข้าไม่ถึงตัว
ฟานหรั่นยิ้มเยาะ
ฟานหรั่นพยามรุกคืบหมายจะต้อนซีเผิงให้จนมุม ปราณดาบที่ฟานหรั่นสำแดง เริ่มหนาและเฉียบคม ดวงตาคมกล้ามองหาจุดอ่อนรอบๆ ตัวซีเผิง
ปราณดาบพุ่งทะลุทะลวง เข้าใส่กายาซีเผิง จนาเ็
"อ๊ากๆ"
เืสาดกระเซ็นเต็มพื้น ร่างของเขามีแต่ าแฉีกขาด อาภรณ์ขาดรุ่งริ่ง
ถ้าไม่ติดที่ซีเผิงมีวิชา ก้าวเท้า์กับ กายาแข็งแกร่ง คงาเ็สาหัสไป
"เ้ายอมแพ้ก่อนจะเจ็บตัวดีหรือไม่"
ซีเผิงสำแดงวิชาที่ได้มาใหม่"หมัดั" บวกกับความเร็วของวิชา"ก้าวเท้า์"
ซีเผิงจึงเริ่มโจมตีสวนกลับ
"ตูม ตูม"
ซีเผิง ปล่อยหมัดัออกไป ัตัวใหญ่พุ่งทะยานหมายมั่นจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง
หนึ่งการเหวี่ยงหมัด เหมือนมีหมื่นัพุ่งทะยานแสงสีทองพร่างพราวทั่วลานประลอง
บวกกับความเร็วของ ซีเผิง เสียงกระดูกแตกหัก ดังออกไปไกล
หน้าอกของฟานหรั่น ยุบตัวลง แม้แต่ฟานหรั่นยังรับการโจมตีของซีเผิง
"อ๊ากๆ"
ได้ไม่กี่กระบวนท่า ร่างกายของเขาสั่นเทิ้ม ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง
กระอักเืคำใหญ่ ลอยกระเด็นตกเวทีไปไกล
"เ้าเข้าเ้า" ทั้งอายทั้งแขนเจอศิษย์น้องไล่ถลุงจนออกลานประลอง
ซีเผิงคำนับไปที่ ฟานหรั่น
หลายๆ คนที่เห็นวิชาหมัดัของเ้าสำนักก็ ต่างหวาดกลัวในฤทธิรณของวิชาหมัดั
ฝูงชนไม่แปลกใจที่ซีเผิงมีวิชาหมัดัเพราะ
"เขาเป็ศิษย์ของเ้าสำนักั"
ศิษย์รุ่นใหม่หลายคนต่างส่งเสียงโห่ร้อง
"ชนะ 3 ไม้รวด" พวกเขาไม่เคยคิดว่าศิษย์พี่ของพวกเขาจะเก่งกาจถึงเพียงนี้ สามารถ ชนะศิษย์พี่ใหญ่ฟานหรั่นได้
ทีมอื่นๆ ที่ขึ้นประลองก็เป็ตามคาด ทีมของศิษย์พี่ใหญ่เฮ่าเทียน ทีมของศิษย์พี่หญิงใหญ่ ซงซงก็ผ่าน ส่วนอีกทีมเป็ทีมของ ศิษย์พี่ใหญ่จางจง
ไม่นาน พวกเขาเลือกจับฉลากเพื่อประลองในอีก 2 วันข้างหน้า
กลายเป็ว่าทีมของอี้เฉินต้องเจอกับทีมศิษย์พี่หญิงใหญ่ซงซง ที่มี ศิษย์พี่ใหญ่อยู่ถึง 3 คน
หนึ่งในนั้นมีคนที่อี้เฉินรู้จักอยู่ด้วย เสี่ยวชิง
เสี่ยวชิง มองมาที่อี้เฉินแล้ว แลบลิ้นปลิ้นตา
"เดี๋ยวเราได้เห็นดีกันแน่ศิษย์พี่อี้เฉิน"
อี้เฉินคำนับศิษย์พี่หญิงซงซง
ซงซง ยิ้ม " ข้ามองพลังเ้าไม่ออกเลย เ้าออมมือให้ข้าด้วยละ"
หลายคนได้ยินคำพูดของพี่หญิง ซงซงถึงกับหน้าชา"อี้เฉินมีฤทธิรณมากขนาดนั้นเลยงั้นหรือ"
หลายคนแย้งคำพูด เป็"เพียงการทักทายเฉยๆ
อย่างไรพวกเขาก็สำนักเดียวกันไม่ได้มีความบาดหมางกัน"
ไม่นานวันประลองก็มาถึง
ทั้งเ้าสำนักและรองเ้าสำนักต่างมาดูการประลองผู้คนพลุกพล่านมากกว่าวันก่อนๆ ฝูงชนต่างหลั่งไหลพากันมาชม ศิษย์หลายๆ คน พากัน
มาดูเพื่อหาประสบการณ์การต่อสู้
ทีมของศิษย์พี่ใหญ่เฮ่าเทียนเป็ทีมแรกที่ประลอง
ทีมของพวกเขาส่วนใหญ่เป็ศิษย์พี่แทบทั้งสิ้นมีเพียง ปาเป่า ที่เป็ศิษย์รุ่นเดียวกับพวกเขา
ส่วนทีมของศิษย์พี่จางจงนั้นมีแต่ศิษย์พี่ใหญ่ทั้งสิ้น พวกเขาหมายมั่นจะชนะ เฮ่าเทียนให้ได้
แต่พวกเขากลับแพ้ 3ต่อ1ไม้ ถือว่าเป็การจบการประลองที่ค่อนข้างไว
ทีมของศิษย์พี่ใหญ่เฮ่าเทียนนั้นแข็งแกร่งมาก ตัวของเฮ่าเทียนนั้นยังไม่ได้ประลองซักรอบ
อนุชนหลายๆ คนที่ดูการต่อสู้ ก็ต่างพูดเป็เสียงเดียวกันทีมของ "ศิษย์พี่เฮ่าเทียน หน้าจะเป็อันดับหนึ่งแน่ๆ ชนะขาดลอยเกินไป แม้แต่ศิษย์พี่เฮ่าเทียน ก็ยังไม่ได้ประลอง"
หลายๆ คนยังพูดว่า"น่าจะเป็ศิษย์พี่เฮ่าเทียน เจอกับศิษย์พี่หญิงซงซง ในรอบชิงชนะเลิศ
ทีมของอี้เฉิน ต้องประลองกับทีมศิษย์พี่ซงซง"
ทีมของอี้เฉินไม่เปลี่ยนไม้พวกเขายังใช้วิธีเดิม
จนการประลองของคู่ที่ 1 หลินหลง ที่เจอกับ ซงอวิ่น
ซงอวิ่น นั้นอยู่ขั้นพลัง ก่อกำเนิด ระดับ ปลายทำให้หลินหลงเสียเปรียบ
ขั้นพลัง ของหลินหลงแค่ ก่อกำเนิด ระดับ ต้น ทำให้ถูกปราณพลังของนางกดดันอย่างหนัก
เขาแทบโจมตีศิษย์พี่ซงอวิ่น ไม่ได้ นางนั้นควบคุมปราณพลังได้ลึกล้ำ การโจมตีจากปราณพลังจึงเฉียบคม วิชาก็แปลกประหลาด
ร่างกายเขามีแต่าแ ร่างทั้งร่างสั่นเทิ้ม อาภรณ์ถูกย้อมไปด้วยเื
"อ๊าก"
หลินหลง รู้ตัวว่าสู้ไม่ได้ ถ้าเขาฝืนสู้อาจ ตายได้ เขาจึงยอมแพ้
พวกเขาไม่มีใครโทษหลินหลง
ซงอวิ่น นางนั้นทรงพลังอย่างมากปราณพลังที่ควบคุมก็สูงล้ำ
ถ้าขั้นพลังของพวกเขาใกล้ๆ กันก็คงพอมีโอกาสชนะ
หารสิ้นเองก็พลาดท่า ตัวเขาาเ็อย่างหนัก ร่างทั้งร่าง มีแต่าแ
เือาบนองลานประลอง กระดูกหักหลายแห่ง โดนเตะออกจากลานประลองออกมา
พวกเขาแพ้ 2 ไม้ติดไม่มีโอกาสพลาดอีก
หลายๆ คนต่างส่งเสียงเชียร์ศิษย์พี่หญิงเฉินหนาน ที่จะขึ้นประลองคู่ต่อไป นางถือเป็โฉมสะคราญงามล่มเมืองคนหนึ่ง ร่างกายมีส่วนเว้าส่วนโค้ง จนคนเห็นยังหลงใหล
นางเป็ถึง5สาวงามประจำสำนักั
การประลองคู่ที่ 3 ไม่นานก็เริ่ม เป็ศิษย์พี่หญิงเฉินหนาน กับซีเผิง
ซีเผิงเข้าไปคำนับ ศิษย์พี่เฉินหนาน
ดวงตาของนางดุร้าย มองค้อนมาที่ซีเผิงแล้ว แสยะยิ้ม "ถึงคราวซวยของเ้าแล้ว ศิษย์น้อง
ซีเผิง" มองคู่ต่อสู้ด้วยดวงตาคมกล้า หมายมั่นทุ่มสุดแรงั้แ่เริ่มประลอง
ต่อให้เป็สาวงามเขาก็ไม่ออมมือ เขาสำแดง"หมัดั" เหมือนดั่งหมื่นัพุ่งทะยาน ถาโถมเขาใส่ เฉินหนาน หมายจะจบการประลองโดยไว
"เ้าจะรีบไปไหน" นางยิ้มให้ ซีเผิง
เฉินหนานขับเคลื่อน"วิชาดอกไม้หนามเหมันต์"
รอบทิศตัวนาง ดั่งสวนดอกไม้หนามน้ำแข็ง ป้องกันกายาเฉินหนานไว้
ยิ่งซีเผิงโจมตี ดอกไม้หนามน้ำแข็งยิ่งขยายใหญ่เหมือนมันดูดปราณพลังที่ซีเผิงโจมตีไปใส่ดอกไม้หนามน้ำแข็งเติบโต
จนปราณพลังของซีเผิงเริ่ม หดหายไปมาก จากการขับเคลื่อนวิชาหมัดั
ถ้าซีเผิงโจมตีต่อแบบนี้ เขาได้แพ้แน่ ปราณพลังลองเขาลดลงเรื่อย ๆ
เขาไม่สามารถ เจาะการโจมตีของวิชานางได้
ซีเผิงขับเคลื่อนวิชาก้าวเท้า์ หมายมั่น เข้าปะทะโดยตรง
เฉินหนานยิ้ม "หัวไวดีนี่ ถ้าเ้าโจมตีต่อดอกไม้หนามน้ำแข็งของข้าจะเติบโตเต็มที่อยู่แล้วเชียว"
นางยิ้ม อย่างเ้าเล่ห์ มองเหมือนดูแคลนซีเผิง
ซีเผิงที่เห็นสีหน้าของนาง ถึงกับหน้ามืดทะมึน "ปล่อยให้เ้าดูดปราณพลังไปสะได้"
"แล้วจะทำอย่างไรปราณพลังของเ้าเหลือไม่มากแล้วนะ ยอมแพ้ไม่ดีกว่าหรือ"
"ก็แบบนี้ไง" ซีเผิงไม่คิดเยอะอีกต่อไปเขาอยากชนะ
ซีเผิงขับเคลื่อนวิชาก้าวเท้า์
พุ่งเข้าใส่สวนดอกไม้เหมันต์เขาไม่สนการโจมตีของดอกไม้หนามน้ำแข็ง
เืของเขาอาบนองร่าง รอบๆ ดอกไม้เต็มไปด้วยสีเืของเขา
เขาหมายมั่นจะเข้าประชิดตัวนาง แล้วบีบนางให้ยอมแพ้ ซีเผิงเือาบนอง
พุ่งประชิดตัวนางโอบคอนางไว้ อาภรณ์ของนางเต็มไปด้วยเืของซีเผิง
เฉินหนาน ที่ถูกรัดฟัดเหวี่ยง พยายามดิ้นหนีออกไป
ซีเผิง ถามข้างๆ ใบหูนาง"ยอมแพ้ หรือไม่"
เฉินหนาน หน้าแดงก่ำ
"เ้า เ้า เ้า"
ยิ่งนานอยู่นานเท่าไหร่ซีเผิงยิ่งรอดนางแรงเท่านั้นถึงกลับบางส่วนในร่างของนางไปโดนตัวซีเผิง
นางทั้งแค้นทั้งอาย ในเวลาเดียวกัน
"ยอมแพ้"
แล้วรีบจากไปจากการประลอง
ฝูงชนต่างตาร้อนเป็ไฟอิจฉากับสิ่งที่ซีเผิงทำ
มันไม่เหมือนการประลองมันเหมือนซีเผิงเที่ยวชมสวนดอกไม้กับสาวงามเฉินหนาน
ศิษย์หญิงหลายๆ ที่เห็นตอนพวกเขากอดกัน
ต่างหน้าแดงกันเป็แถบๆ
ศิษย์ชายบางคนยังชมซีเผิง "ไอ้เ้านั่นมันทำได้ดีทีเดียวกล้าเด็ดดอกไม้งามไม่รักหยกถนอมบุปผาเอาเสียเลย"
ซีเยว่ถึงกับโกรธ
ซีเยว่เตือนซีเผิง หลังจากจบการประลอง
"พี่ไปคุยกับแม่นางเฉินหนาน แล้ว ขอโทษนางซะ"