Secret Dungeon

เปลวไฟสีเหลืองถูกใช้ออกมาเพื่อเก็บสิ่งที่ได้จากบอสเจ้าเวหา ทางเข้าดันเจี้ยนชั้น 342 ได้เปิดขึ้นอยู่กลางอากาศ กลุ่มของพายุหายไปเกือบหมดสิ้นหลังจากที่เจ้าเวหาถูกสังหารลง หลินยังไม่เข้าไปในทันที เขากลับลงมาที่พื้นดิน สลายโล่กลมเพื่อปล่อยเจ้ามังกรน้อยก่อนจะอุ้มมันขึ้นมา
"บอกแล้วใช่ไหมให้อยู่เฉยๆ" มังกรถูกอุ้มขึ้นมาอยู่ในระดับสายตาของหลินก่อนที่จะพูดด้วยน้ำเสียงที่ดุ
มังกรน้อยไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ มันมองหลินด้วยดวงตาที่ใส่แป๋วของมัน
"ถ้าเหนื่อยแล้ว วันนี้ก็พักก่อนแล้วกัน" หลินพูดด้วยน้ำเสียงที่เป็นปกติ เขาไม่อยากจะดุอะไรมันมากนัก สิ่งที่เขาพูดไปแน่นอนว่าเจ้ามังกรน้อยไม่น่าจะเข้าใจ ที่แน่ๆคือมันรู้เจตนาที่เขาต้องการจะสื่อกับมันได้
หลินพามังกรน้อยเข้าทางเข้าดันเจี้ยนก่อนจะเดินย้อนกลับเพื่อออกจากดันเจี้ยน วันนี้ลงแค่ชั้นเดียวก็เพียงพอ ตอนนี้เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะต้องผ่านดันเจี้ยนแต่อย่างใด
วันนี้เองก็มีหลายเรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแต่ช่วงกลางวันถึงช่วงค่ำๆ มันทำให้เขารู้สึกอ่อนแรงไม่น้อย
หลินพาเจ้ามังกรน้อยกลับเข้าห้องก่อนจะนอนกอดมันไว้และหลับลงในเวลาไม่นาน
_______________________________
ณ ดันเจี้ยนชั้นที่ 491
ชายคนหนึ่งยืนอยู่กลางอากาศ บรรยากาศรอบกลายมืดสนิท ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของแสงเล็กๆปรากฏขึ้น ในมือถือดาบเล่มสีเงินเข้มเล่มหนึ่ง ร่างของเขาค่อยๆหมุนวนอย่างเชื่องช้า ดวงตาจับจ้องบางสิ่งที่อยู่ในความืดมิดและดูเหมือนว่ามันกำลังเคลื่อนไหว
"ฮ้าาาาา" เสียงคำรามพลันลำแสงสีม่วงปรากฏขึ้นภายใต้ความมืดมิด
ชายที่ถือดาบเล่มสีเงินเอาไว้มีนามว่า ฮาเวส รามานอท เมื่อลำแสงสีม่วงปรากฏและทำการโจมตีใส่ ฮาเวสสามารถหลบได้อย่างฉิวเฉียด ก่อนจะหลบลำแสงสีม่วงที่แตกตัวออกเป็นลำแสงเล็กๆ กระจายทั่วทิศทาง
เห็นมันเป็นเพียงลำแสงเล็กๆแต่หากโดนไป 4-5 ครั้งก็เพียงพอที่จะทำให้เขาถูกส่งออกจากดันเจี้ยน นี่ยังไม่ได้พูดถึงเรื่องที่หากโดนลำแสงเข้าไปเต็มๆ แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนเขาก็ล้วนแล้วแต่โดนมาแล้วทั้งสิ้น
เป็นเวลาเดือนกว่าๆที่เขาอยู่ในดันเจี้ยนชั้นที่ 491 หากเขาไม่สามารถหลบการโจมตีพวกนี้ได้ เขาคงเลิกที่จะเข้ามาตั้งแต่ครั้งแรกๆแล้ว แต่ก็เหนื่อยอาการเหมือนกันกว่าจะมาได้ถึงขนาดนี้ ความจริงช่วงก่อนหน้าเขาก็ได้หยุดพักไป เพื่อที่จะคิดหาทางและถือโอกาสจัดการเรื่องต่างๆ
แต่ในสองสามวันนี้ เขากลับเข้ามาลงดันเจี้ยนอย่างจริงจังอีกครั้ง ไม่ใช่เพราะไม่มีเรื่องให้จัดการแล้ว แต่เป็นเพราะว่าเขากำลังรออะไรบางอย่างอยู่ เป็นอะไรบางอย่างที่ไม่สามารถที่จะให้เขานั่งรอเฉยๆโดยไม่ทำอะไรเลยได้ เขาจึงกลับเข้ามาเพื่อหาหนทางและคิดถึงวิธีต่างๆอย่างเอาเป็นเอาตายอีกครั้งหนึ่ง
และวันนี้เองเป็นวันที่เขาได้รับมันมา มันค่อนข้างเร็วกว่าที่เขาคาดเอาไว้มาก เรียกได้ว่าค่อนข้างเซอร์ไพรส์เลยทีเดียว
เป็นเวลากว่าสามชั่วโมงแล้วที่ฮาเวสหลบการโจมตีของลำแสงอยู่เช่นนี้ เป็นสามชั่วโมงที่ยากเย็นทีเดียว เพราะทุกครั้งที่ลำแสงปรากฏออกมาฮาเวสจะหลบได้อย่างฉิวเฉียดในทุกๆครั้ง ในความมืดมิดลำแสงปรากฏในระยะที่ค่อนข้างใกล้และมันยังพุ่งออกมาด้วยความเร็วสูง ถ้าหากเป็นบนพื้นดินเขาคงไม่มีโอกาสแม้แต่น้อยที่จะหลบได้
บนอากาศนั้นต่างออกไป การเคลื่อนไหวบนอากาศถ้าเขาเป็นที่สองก็คงไม่มีใครเป็นที่หนึ่ง เรื่องนี้เขามั่นใจเป็นอย่างมาก แม้แต่คนที่เอาชนะเขาได้ก็ยังไม่มีความเร็วบนอากาศที่สูงกว่า แต่หากเพียงความเร็วสามารถเอาชนะทุกอย่างได้ เขาก็คงไม่แพ้ให้ใคร ถึงจะพูดอย่างนั้นจริงๆแล้วเขาก็ไม่แพ้ใครหากสู้แบบหนึ่งต่อหนึ่ง ส่วนคนที่ชนะเขาได้สมควรละไว้ในฐานที่เข้าใจ
"ใกล้แล้ว........" ฮาเวสคิดก่อนจะหายใจเฮือกใหญ่ออกมา ก่อนจะกินเม็ดยาฟื้นฟูพลังงานขนาดกลางเข้าไปเม็ดหนึ่ง เวลาที่ผ่านมาเขาพยายามใช้พลังงานออกไปให้น้อยที่สุด แต่มันก็ยังสิ้นเปลืองอย่างมากในการใช้เพื่อหลบการโจมตี ในตอนนี้สมควรใกล้ถึงเวลาที่บอสจะใช้ทักษะอีกอย่างหนึ่งของมัน
ในช่วงเวลาที่บอสจะใช้ทักษะเพื่อปล่อยสร้างลูกบอลแสงสีม่วงขึ้นมาหลายสิบลูก จะมีเวลาประมาณสิบวินาทีที่ร่างของบอสจะปรากฏขึ้นภายใต้แสงจำนวนมากที่เกิดขึ้นจากบอสเอง ลูกบอลแสงจะติดตามเขาไปจนกว่ามันจะแตกออก และหากมันแตกออกจะปรากฏลำแสงสีม่วงจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าใส่เขา และไม่มีเลยที่เขาจะหลบมันได้ มันจึงเป็นโอกาสเพียงครั้งเดียว
สิบวินาทีเป็นเวลาที่เพียงพอให้ฮาเวสพุ่งเข้าใส่บอสและโจมตีมัน แต่เขาไม่สามารถที่จะสังหารมันได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว เพราะไม่ว่าเขาจะเร็วแค่ไหน แต่หากมองไม่เห็นมันก็ไร้ประโยชน์ แสงจากอุปกรณ์หรือทักษะไม่อาจส่องสว่างได้ภายใต้อำนาจของบอสตัวนี้
ทันใดนั้นเองแสงสว่างรอบตัวฮาเวสก็ได้ปรากฏขึ้นจำนวนมาก
"ตอนนี้แหละ.............ออร่าแห่งจักรพรรดิ..........." ฮาเวสจับดาบด้วยสองมือก่อนจะเลือกเป้าหมาย พลังงานในร่างกายของเขาลดลงอย่างฮวบฮาบในชั่งพริบตา ออร่าของจักรพรรดิกระจายออกไปรอบตัวเขาอย่างรวดเร็ว รอบกลายของเขาพลันปรากฏดาบไม่รู้กี่พันกี่หมื่นเล่ม ลอยอยู่กลางอากาศ
! ฟับ
ดาบเล่มสีเงินเข้มฟันเข้ากับอากาศในทิศทางที่บอสได้ปรากฏตัว ก่อนที่ดาบรอบตัวของเขาจะพุ่งเข้าจู่โจมด้วยความเร็วที่น่ากลัว เป็นครั้งที่สองของวันที่เขาได้ใช้ทักษะออาร่าแห่งจักรพรรดิ ตั้งแต่ครั้งแรกที่ใช้ออกไปพลังงานของเขายังฟื้นฟูได้ช้าอย่างมากอยู่ แต่มันก็สามารถทดแทนได้ด้วยเม็ดยา ถึงแม้ว่ามันจะสิ้นเปลือง แต่ตัวฮาเวสเองก็ไม่สามารถอดใจรอให้ถึงวันพรุ่งนี้ได้
ฮาเวสเห็นเพียงทิศทางที่ดาบพุ่งผ่านไป เขาไม่สามารถเห็นร่างของบอสได้หลังเวลาสิบวินาทีได้ผ่านไป ในระหว่างที่เขากำลังมองหาทิศทางเพื่อหลบ ยื้อเวลาให้ทักษะของเขาจัดการกับบอสนั้น บรรยากาศมืดพลันสว่างขึ้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

อดใจไม่ไหว

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

Secret Dungeon

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

อดใจไม่ไหว

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้