นันต้า ค่อยๆลืมตาขึ้นมา เขาขยับกายลุกขึ้นนั่งอย่างอ่อนแรง อันที่จริงเขามีเวทย์มนต์ สามารถทำอะไร เสกอะไร หรือไปไหนก็ได้ แค่เพียงกระพริบตา แต่เวทย์มนต์ของเขาจะใช้ได้เมื่ออยู่บนดาวฮันย่า เท่านั้น ที่นี่โลกมนุษย์ เขาไม่สามารถใช้เวทย์มนต์ใดๆได้ เว้นเสียแต่ว่าเขาจะทำภารกิจสำเร็จแล้ว คือได้รวมหัวใจกับหญิงสาวที่แสนพิเศษคนนั้นแล้วนั่นเอง นันต้า นั่งอยู่ตรงนั้นเป็เวลานาน เขามองไปรอบๆตัว พร้อมทบทวนเื่ที่เกิดขึ้น ยานของเขาตกลงมาในมหาสมุทร มีเรือเล็กๆ ที่ดีดตัวออกมาให้เขาได้ใช้พาตัวเองขึ้นฝั่ง เมื่อเรือล่มเขาจึงลอยมาติดอยู่ที่แห่งนี้ เกาะร้าง นันต้าอุทานออกมา ที่นี่คือเกาะร้างแน่ๆ ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกหิว จึงผุดลุกขึ้น ใช้ความสามารถ หาปลา หามะพร้าวกิน ประทังความหิว ขณะที่เขาเกือบจะงีบหลับไป เขาได้ยินเสียงเด็กชายคนหนึ่ง "พ่อ ๆ มีคนนอนอยู่ตรงนั้น เราเข้าไปดูกันเถอะ" นันต้าลืมตาพร้อมลุกขึ้นนั่ง เสียงใสๆของเด็กน้อย ถามเขาด้วยความสงสัยว่า พี่ชายมาอยู่ตรงนี้ได้ไงเนี่ย นันต้า บอกเด็กชายและพ่อของเด็กชายว่า เขาชื่อนันต้าเขาออกเรือหาปลา แต่เรือล่มแล้วคลื่นซัดเขามาอยู่ตรงนี้ พ่อของเด็กชายก็แนะนำตัวว่า ชื่อ พาส ลูกชายชื่อ เพชร เขาเป็ชาวประมง บ้านอยู่ไกล้ๆนี่เอง พาสเป็คนจิตใจดี จึงบอก นันต้าว่า คุณไปพักบ้านผมก่อนก็ได้ แล้วค่อยๆคิดหาทางว่าจะเอายังไงต่อไป เพชรมีท่าทางดีใจที่จะได้มีเพื่อนเล่น จึงรีบจูงมือ นันต้ากลับบ้านทันที ที่บ้านของ พาส เขาอาศัยอยู่ลำพังแค่สองคนพ่อ ลูก เขาเพิ่งรู้ว่าที่เกาะแห่งนี้ มีหมู่บ้าน มีผู้คนอาศัยอยู่ หลายหลังด้วยกัน นันต้าถามถึงแม่ของเพชร พาส บอกว่า อย่าพูดถึงเขาเลย นันต้าจึงเงียบแต่ในใจยังคงสงสัยว่าแม่ของเพชร คือใครและทำไม่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน นันต้าอยู่บ้านพาสเขาได้เรียนรู้วิธีหาปลา และเป็ที่รักของเพชร เพชรรู้สึกผูกพันกับนันต้า เหมือนนันต้าเป็พี่ชายของเขาจริงๆ ส่วนนันต้าก็รู้สึกรักเพชรเหมือนน้องชายแท้ๆ ของเขา นันต้านึกถึงภารกิจที่ต้องทำจึงชวนเพชรออกไปเที่ยวนอกเกาะ โดยนันต้าบอกเพชรว่า อยากไปหางานที่ดีๆทำ และที่สำคัญคือ อยากมีเมีย เพชรนึกสนุกจึงตกลงแล้วขออนุญาตพาสผู้เป็พ่อ ออกเดินทางไปกับนันต้า...