มันดุนดันนางจนมาถึงโคนต้นไม้ต้นหนึ่ง นางขยับตามแรงดันด้วยจิตใจเลื่อนลอยพลันพบว่าสายคาดเอวของนางถูกแก้ออก
นางสวมใส่ชุดกระโปงสีฟ้าอ่อนคลุมด้วยเสื้อตัวยาวสีม่วง ชุดเป็ชุดที่มันหามาให้เป็สีเดียวกับเสื้อผ้านางในวันแรกที่นางได้รับาเ็
ด้านในกระโปงเป็กางเกงขายาว นางรู้สึกได้ว่ากางเกงตัวในถูกมันดึงลงมา ขอบกางเกงจากที่เคยรัดอยู่เหนือสะโพกนางบัดนี้คล้ายกับว่าแรงรัดมาอยู่ที่ต้นขาแทนแล้ว
นางยังคงยืนนิ่งไม่ขัดขืนใดๆ ตอนนี้นางทราบแล้วว่าเ้าปัญญาอ่อนนี้คิดจะทำอะไร นางยืนอยู่แบบนั้นในใจพลางคิด
“สติปัญญามันไม่ดีในหัวสมองของมันนอกจากได้เข้ามาอยู่ในตัวเรามันคงไม่คิดถึงสิ่งอื่นแล้ว”
“มันคงไม่คิดว่าเรากับมันความสูงต่างกันเพียงไหน คิก คิก”
นางรู้สึกน่าขันกับการกระทำของมัน
นางที่หันหน้าไปทางต้นไม้ ทอดตามองผ่านต้นไม้ไปยังคงเป็ดงไม้เหมือนเดิม หลายวันมานี้นางเดินเล่นจนทั่วบริเวณแล้ว
รอบๆ ถ้ำที่นางอยู่หามีผู้คนอยู่อาศัยไม่ หากเดินครึ่งค่อนวันยังไม่พบผู้อยู่อาศัยอื่นแม้ซักคนเดียว เพราะฉะนั้นนางจึงกล้าปล่อยตัวกระทำเื่หน้าอายกับเ้าปัญญาอ่อนผู้นี้
“คิก คิก” นางหัวเราะในใจเมื่อรับรู้ถึงแรงกระชากเอวนางลงมาเนื่องจากความสูงของนางเป็ปฏิปักษ์กับเื่ดีงามของเ้าปัญญาอ่อนนั่นนางจึงรู้สึกน่าขันเมื่อรับรู้ได้ว่าเ้าโง่พยายามดึงรั้งตัวนางลงมา
ครั้งนี้นางไม่โอนอ่อนผ่อนตาม นางเพียงยืนนิ่งไม่ไหวติง
“คิก คิก เราไม่ลดตัวลงไปซะอย่างเ้ามีปัญญาก็เข้ามา คิก คิก”
นางรู้สึกว่าตอนนี้นางชั่งใจดำอำมหิตนัก ก็ไม่แปลกทั่วทั้งแผ่นดินต่างเรียกนางว่า นางมาร คิก คิก
เวลานั้นนางพลันรู้สึกถึงแรงดึงถอยหลังอีกครั้ง นางถอยตามไปราวสองก้าวอย่างลืมตัว เพราะใช้ความคิดอยู่สติของนางยังไม่แจ่มใสนักจู้ๆ ก็รู้สึกถึงแท่งอุ่นๆ จอใส่ร่องก้น นางต้องสะดุ้งเขย่งปลายเท้าด้วยความใ
นางเหลียวก้มลงไปมองด้านหลังด้วยความสงสัย จังหวะนั้นเองนางก็เสียวแป๊บที่่ล่าง
“เข้ามาแล้ว” นางรับรู้ได้ทันทีถึงสิ่งที่แทรกเข้ามาในร่องรักนาง นางยังคงงงงันว่า เ้าสิ่งนี้มันเข้ามาอยู่ในกายนางได้อย่างไร
นางก้มมองไปข้างหลังอีกครั้ง จึงได้เข้าใจเื่ราว ที่แท้เ้าโง่นี้ก็ไม่ได้โง่ไปซะหมดเสียทีเดียว เมื่อมันรู้ว่านางไม่โน้มตัวลงมาให้มันกระแทก มันก็ดึงนางให้ถอยมาหาก้อนหินก้อนหนึ่ง
ด้วยความสูงพอดิบพอดี มันจึงเอาตัวตนของมันเข้ามาฝังในร่างของนางได้เสียที
“แล้วกันไปเถอะยังคงปล่อยให้มันได้ในสิ่งที่ปรารถนา”
นางเห็นดังนั้นก็ปลงตก ยืนกางขาเล็กน้อยให้มันกระแทกได้ถนัดขึ้น นี่เป็ครั้งที่สองที่มันได้เข้ามากระแทกนาง กระแทกไปซักพักนางจึงรับรู้ได้ว่าอะไรคือความสุขระหว่างชายหญิง
ครั้งแรกเป็การเปิดบริสุทธิ์ นางแม้มีความสุข เสียวซ่านไปกับแรงกระแทกที่ได้รับ แต่นั่นเป็เพียงความรู้สึกแปลกใหม่ที่ได้รับไหนเลยจะทราบได้ว่าอันใดเรียกว่าเสียวซ่าน
แต่ครั้งนี้ผิดแปลกแตกต่าง เนื่องจากมีประสบการณ์แล้วจึงมีข้อเปรียบเทียบ นางที่ยืนรองรับแรงกระแทกมาซักพักต้องร่ำร้องในใจ
“์ ไฉนถึงเสียวซ่านได้ขนาดนี้”
บุรุษที่อยู่ด้านหลังเนื่องจากอัดอันตันใจมานาน วันนี้เมื่อสมปรารถนา ก็กระแทกเอากระแทกเอาอย่างหยาบคาย มันนึกแค้นนาง มันเคยเป็ิญญาร่องรอย ในโลกมนุษย์สองร้อยกว่าปี ลืมสิ้นถึงเื่ราวฉันบุรุษสตรี เมื่อได้ร่างมนุษย์ก็ยังคงลืมเลือนเื่ราว
แต่หลังจากได้เห็นเรือนร่างนางที่นอนาเ็สาหัส เป็มันแก้ผ้าทำแผลให้นางทุกวันจนนางฟื้นคืน หลังจากนางฟื้นนางเห็นมันเป็เด็กจึงไม่ได้ระวังตัวกับมันมากนัก นางยามอาบน้ำหรือแก้ผ้าทายา ล้วนไม่ได้ปิดบังร่างกายจากสายตามัน
นานวันเข้ามันพลันจำได้ถึงเื่สนิมสนมระหว่างบุรุษสตรี มันต้องหักห้ามใจอย่างยากเย็น แต่นางมารที่หน้าตายผู้นี้พลันไม่เข้าใจ ยังคงบังคับมันทายารักษาให้กับนาง
ขอถามทุกท่าน บุรุษที่อดอยากปากแห้งมาสองร้อยกว่าปี ต้องมาััเรือนร่างขาวผ่องของสตรีทุกวัน ไหนเลยหักห้ามตนเองได้
แต่นางมารที่หน้าชังตนนี้กลับเืเย็นนัก เห็นชัดๆ ว่าเค้ากับนางเคยเข้านอกออกในกันมาแล้ว แต่นางกลับเล่นตัวไม่ยอมให้เค้าได้เข้าไปชิมรสชาตินางอีกครั้ง
อดทนอดกลั่นมาสองร้อยกว่าปีว่ายากแล้ว แต่การอดทนมาได้สองร้อยปีแล้วได้ลิ้มลอง จากนั้นพบว่าสิ่งที่ได้ลิ้มลองวางอยู่ตรงหน้าแต่กลับไม่ยอมให้เค้ารับประทานอีก (T^T)
“บัดซบนัก ข้าจะกระแทกเ้าให้ตายไปเลย”
“พับ พับ พับ พับ” มันคว้าเอวนางไว้แน่นกระแทกนางอย่างดิบเถื่อนและหยาบคายที่สุดในชีวิตเท่าที่จะทำได้
“พับ พับ พับ พับ” ยิ่งกระแทกแรงขึ้นเร็วขึ้นมันก็ยิ่งคึกมือที่กำเอวนางไว้แน่นพลันคลายออกเคลื่อนขึ้นไปบีบสองเต้านางที่สั่นไหว
การบีบในครั้งนี้เป็การบีบสุดแรงเกิดของมัน บีบจนเต้าทั้งสองบิดเบี้ยวผิดรูปไปตามง่ามนิ้ว
“หึ ข้าจะบีบเ้าให้แหลกคามือ” ในความคิดมันนางคงเ็ปจากแรงกระแทกและแรงบีบของเข้าอย่างมาก เนื่องจากระหว่างทีมันกระแทกกระทั้นนางอย่างบ้าคลั่ง นางส่งเสียงฮึดฮัดฮึดฮัดอดทนอดกลั้นอย่างไม่พอใจ “ฮ่า ฮ่า ฮ่า รับทราบความร้ายกาจของข้ารึยังนางแพศยา”
หากมองจากมุมห่างไกลจะเห็นว่าบุรุษที่ยืนกระแทกอยู่ด้านหลังสีหน้าเหยเก แต่พอเหลียวมองสตรีเบื้องหน้าไหนเลยมีสีหน้าเ็ปรวดร้าวนางในตอนนี้ั์ตาหยาดเยิ้มใบหน้าอ่อนระทวยขมวดคิ้วน้อยๆ จนดูไม่ออกว่าจริงๆ แล้วเ็ปหรือสุขสม
“ซีดดดด...์ หากเรารับทราบรสชาตินี้แต่แรกเราไหนเลยครองตัวบริสุทธิ์มาได้ห้าสิบปี”
ในความเสียวซ่าน นางยืนเขย่งปลายเท้าอย่างปล่อยตัวปล่อยใจหน้าอกที่ถูกบีบเค้นจนผิดรูปไหนเลยมีความเ็ปซักกะผี
พับ พับ พับ เสียงดังระคายหูนี่ดังมากว่าครึ่งชั่วยามแล้ว นางยืนรองรับแรงกระแทกจนสองขาชาด้าน นางขึ้น์ไปแล้วสองครั้งแต่เ้าปัญญาอ่อนข้างหลังกลับยังคงควบขับนางอย่างไม่หยุดหย่อน
หากเป็สตรีทั่วไปถูกขับขี่ในท่ายืนแบบนี้กว่าหนึ่งชั่วยามคงล้มหมดแรงล้มฟุบกับพื้นไปแล้ว แต่นางมีกำลังภายในแกร่งกล้ายืนรับแรงกระแทกเพียงเท่านี้หาเป็ไรไม่
ความจริงเ้าปัญญาอ่อนพยายามจะฉุดรั้งให้นางนอนลงเปลี่ยนท่า แต่นางไม่ยินยอม ยังคงให้มันเอานางในท่าหันหลังแบบนี้ละเมื่อไม่ต้องเห็นหน้านางก็ไม่ขวยเขิน
ซีด พับ พับ พับ รู้สึกถึงของเหลวร้อนลวกฉีดพุ่งเข้ามาในกายนางอีกครั้ง เ้าปัญญาอ่อนกระแทกต่ออีกหกเจ็ดครั้งก็กดลำเทียนของมันแช่ไว้ในกายนาง สองมือยังคงบีบเค้นหน้าอกนางเล่นอย่างย่ามใจ
“ป็อก” หลังเสียงถอนดึงความเป็ชายออกน้ำขาวขุ่นก็ไหลทะลักลงมาตามเรียวขานาง
นางจัดกางเกงและกระโปรงให้เข้าที่ จากนั้นหันหลังกลับมามองคนที่กระแทกนางกว่าหนึ่งชั่วยาม
“ไฉนมันกลับยังดูกระปี้กระเป่า”
“แรงมันเป็คนออกเราเพียงแค่ยืนอยู่เฉยๆ”
“หากเราไม่เดินกำลังภายในเข้าช่วยพยุงตัวเกรงว่าคงล้มฟุบแต่แรก” นางที่พอหันกลับมาก็เห็นแค่แผนหลังของเ้าปัญญาอ่อนเดินริ้วทิ้งนางเข้าไปในป่า
ในความสงสัยนางต้องเดินลากขาที่อ่อนเปลี้ยเพลียแรงกลับถ้ำไปคนเดียว ท่าเดินนางออกจะตลกอยู่บ้างนางเองก็รับรู้ เพราะทุกครั้งที่ก้าวขาออกไปนางรู้สึกว่าราวกับมีอะไรบางอย่างอัดแน่นอยู่ในรูร่องของนางอย่างไรอย่างนั้น
2K
