สุดท้ายที่รัก เขียนโดย สลักกานต์

นิยายแห่งรักแท้เ๱ื่๵๹ สุดท้ายที่รัก เขียนโดย สลักกานต์

ตอนที่ ๑๔

เมื่ออยู่หน้ากล้อง ก่อนที่จะถ่ายทำในแต่ละฉากแต่ละช็อท ป๊อกพยายามถามโน่นถามนี่เพื่อให้วรวุธได้ปรึกษากับกานต์

แม้กานต์พอจะเดาวัตถุประสงค์ของป๊อกได้ว่า เขาอยากให้วรวุธได้คุยกับกานต์ แต่ความหวังดีของป๊อก ก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาเลย มันไม่ได้ทำให้หัวใจของกานต์หวั่นไหวเลยออกจะรู้สึกรำคาญด้วยซ้ำไป

เมื่อแสงจากดวงอาทิตย์ลาโลกไป ฉากกลางวันที่เหลืออยู่จากความล่าช้าของเมื่อเช้าก็ต้องเก็บไว้ถ่ายทำในเช้าวันพรุ่งนี้

แต่ก่อนที่การถ่ายทำฉากกลางคืนจะเริ่มต้นขึ้น ทีมงานฝ่ายแสงต้องเริ่มจัดแสงให้ดูสวยงามตามที่วรวุธบอกไว้ในที่ประชุมซึ่งต้องใช้เวลาจัดแสงนับชั่วโมง ทีมงานฝ่ายฉากต้องจัดเตรียมอุปกรณ์ต่างๆให้พร้อม ซึ่งก็ใช้เวลาไม่น้อยเช่นเดียวกัน

นักแสดงและทีมงานด้านอื่นๆ จึงมีเวลาพักผ่อนกันตามสมควร แต่เพราะการกลัวความพลาดแบบเมื่อเช้า วรวุธจึงตามดู ตามเช็ครายละเอียดทุกอย่างเองเขาจึงเป็๞อีกคนที่ไม่ได้พัก

กานต์มีเวลาว่างมากพอที่จะกลับไปนั่งพูดคุยกับอินทรอย่างสวีทหวาน ยามใดที่กานต์เผลอ อินทรจะขโมยหอมแก้มจนกานต์คร้านที่จะปฏิเสธ

กานต์เตือนใจตนเองเสมอว่า.. เมื่อเขาเป็๲คนทำให้อินทรเป็๲แบบนี้ เขาก็ต้องรับผลของมัน คือต้องยอมให้อินทรลวนลามทางร่างกายแบบนี้ ..คิดได้อย่างนี้กานต์ก็ยิ้มออกมา เขาเองก็เป็๲สุขใจกับการกระทำของอินทรเช่นกัน

เพราะอินทรมีความปรารถนาในร่างกายกานต์ เขาจึงหาจังหวะที่จะใกล้ชิด..ที่จะหอมแก้ม.. ที่จะโอบกอดกานต์เกือบตลอดเวลา ด้วยความปรารถนาที่แทบจะทะลักล้นออกมา

ป๊อกปิติเห็นอินทรกอดกานต์ จูบกานต์

เขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองในครั้งแรกที่เห็น!!

แต่ภาพความนัวเนียด้วยปรารถนาแห่งเพศรสมิได้เลือนหายไป ทั้งอินทรและกานต์ต่างก็สร้างภาพความปรารถนาต่อกันจนป๊อกไม่อาจปฏิเสธภาพที่เห็นตรงหน้าได้ว่า..

ไม่จริง!!

เขาเป็๲ญาติกันนี่นา .. ป๊อกคิด ..เป็๲ญาติกันแล้วจะมาทำอย่างนี้ .. ได้อย่างไร? .. ถ้าเป็๲ญาติกันเขาไม่ทำกันแบบนี้หรอก.. นอกจากเป็๲....

คนรักกัน!!

ป๊อกได้ข้อสรุปในใจทันที!!

ป๊อกเองก็รู้สึกกับพี่อิน.. แบบนั้น.. เช่นกัน

ภาพที่เห็นยิ่งทำให้ป๊อกสับสน .. ทำใมเขาอยากจะ๼ั๬๶ั๼พี่อินแบบกานต์? ทำไมเขาจึงอยากกอดพี่อินอยากจูบพี่อินแบบที่กานต์ทำอยู่ ทำไม? .. ทำไม? ..

เพียงแต่.. ป๊อกไม่ได้ทำอะไรอย่างที่อยากทำ เขายังอยู่ในจุดที่ตนยืนมองเห็นทั้งสองคนนั่นชัดเจนและ.. ในใจป๊อกก็.. รู้สึกดี.. กับภาพที่เขาเห็นอยู่ตรงหน้า

ความจริง เวลาว่างแบบนี้ ป๊อกตั้งใจจะมาพูดคุยกับอินทร อยากมาใกล้ชิดกับอินทร และดูท่าทีว่าอินทรจะรู้สึกอย่างไรกับเขา แต่เขากลับได้คำตอบที่ทำให้เขาสบายใจมากขึ้น

คำตอบที่ว่านั่นคือ .. อินทรชอบผู้ชาย!!

...

เมื่ออินทรชอบผู้ชาย ก็ไม่แปลกที่ป๊อกจะเข้าหาอินทรในแบบที่..แบบที่ใกล้ชิดกว่าที่เป็๞อยู่ ป๊อกอมยิ้มให้กับความสมหวังของตนในอนาคต

แต่พอคิดได้อย่างนั้น ป๊อกก็รู้สึกโกรธตัวเอง ..ก็เขาไม่ใช่เกย์นี่นา ป๊อกชอบผู้หญิงนี่นา .. จะมาคิดแบบนี้ได้อย่างไรกัน!!

...

ไม่ใช่แค่ป๊อกปิติที่เห็นภาพความวาบหวามของอินทรกับกานต์ กรกับอ้อผู้ทำหน้าที่องครักษ์พิทักษ์กานต์ ก็เห็นภาพนี้เช่นกัน

แต่กรไม่ได้รู้สึกอะไรกับภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้า เพราะเขาเป็๞ผู้ชาย กรจึงแค่ระแวดระวังไม่ให้วรวุธเข้ามาเห็นภาพที่เขาไม่ควรเห็น

ซึ่งต่างกับอ้อ อ้อรู้สึกวูบวาบไปกับภาพที่อยู่ตรงหน้า ผิวหน้าร้อนผะผ่าวขึ้นมาอย่างตื่นเต้น จนอารมณ์ปรารถนาของอ้อคุกรุ่นขึ้นจะว่าไปแล้ว ก็หลายครั้งที่อ้อรู้สึกแบบนี้เมื่อเขาใกล้ชิดกร

ในอดีต.. กรเคยนอนกอดอ้อ บางส่วนในกายกรเคยชูชันเพราะเสียดสีกับตัวอ้อจนอ้อรู้สึกได้และอยากจะ๱ั๣๵ั๱ แต่วันนั้นอ้อใม่กล้าพอ

แต่วันนี้.. ความปรารถนาในกามารมณ์ของอ้อพลุ่นพล่านขึ้นจนแทบล้นอก ยิ่งมีภาพกานต์กอดจูบกับอินทรที่อยู่ตรงหน้าเป็๲ตัวช่วยกระตุ้นเร้าอีกด้วย อารมณ์ของอ้อก็ยิ่งเตลิดเปิดเปิงไปจนยากที่จะควบคุมไว้ได้

กรเอนตัวมาพิงอ้อเหมือนที่เขาเคยทำอยู่ทุกบ่อย และมองตรงไปข้างหน้า เพื่อจะสังเกตดูว่า.. วรวุธ จะเข้ามาในพื้นที่นี้หรือไม่!!

นั่นยิ่งทำให้ใบหน้าของกร ใกล้ดวงหน้าของอ้อมากยิ่งขึ้น

อ้อมองหน้ากรด้วยความเสน่หา ผิวแก้มนวลเนียนของกรที่อยู่ตรงหน้าอ้อ.. ยั่วใจเขาเหลือเกิน

แล้ว..

อ้อก็.. หอมแก้มกรอย่างละมุน .. นุ่มนวล .. และลึกซึ้ง..!!

กร๻๠ใ๽! ตาค้าง!!

กรไม่เคยคิดเลยว่าอะไรแบบนี้จะเกิดขึ้นกับเขา เขาเองก็พยายามสร้างข้อแม้ที่ดีให้เพื่อน และอ้อก็อยู่ในข้อตกลงของกรมาตลอด

กรผละถอยห่างอ้อ “อ้อ.. มึง!!”

เสียงกรทำให้อ้อได้สติกลับมา “เรา.. เรา..” อ้อเองก็๻๷ใ๯ในสิ่งที่ตนทำลงไป

ความรู้สึกดีดีที่กรเคยมีต่ออ้อ .. หายไปหมด ..!!

กรมองหน้าอ้อ ด้วยแววตาที่อ้อไม่เคยเห็นมาก่อน!!

ในแววตากรนั้นมีแต่ความชิงชัง .. รังเกียจ ..!!

“กร.. คือ.. ”

กรมองหน้าอ้อ แล้วเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรเลย .. !!

...

ปล่อยให้อ้อนั่งจมอยู่กับความเสียใจ เพราะความพลั้งพลาด เพราะอารมณ์ปรารถนาของตน อ้อเสียใจที่ตนปล่อยให้ความปรารถนาในกามารมณ์พลุ่งพล่านจนไม่อาจควบคุมได้ จนตัวเองเผลอไปทำอย่างนั้นกับกร

..แต่มันก็ทำไปแล้วนี่.. จะให้แก้ไขอย่างไรได้ล่ะ..อ้อก็คิดไม่ออกเช่นกัน

อ้อทำอะไรไม่ถูก น้ำตามันพาลไหลออกมาทั้งที่เขาไม่ได้อยากร้องไห้เลย อ้อพยายามห้ามมัน แต่เหมือนยิ่งห้ามเท่าใดน้ำตากลับยิ่งไหลออกมามากเท่านั้น

สุดท้าย.. อ้อก็ปล่อยให้ตัวเองร้องไห้อยู่ตรงนั้น..!!

...

ป๊อกซึ่งคิดไม่ตกกับความรู้สึกตนเอง เขาสับสนเหลือเกินจึงเลือกเดินไปมา เพื่อสงบจิตใจตนเอง อย่างน้อย.. ก็ดีกว่า นั่งดูกานต์กับอินทรแสดงความปรารถนาต่อกัน

ป๊อกเดินไปมา จน.. มาผ่านหน้าอ้อพอดี เขาเห็นอ้อนั่งจมน้ำตาอยู่ จึงเข้าไปคุย อย่างน้อย..การคุยเ๱ื่๵๹คนอื่น อาจจะทำให้ป๊อกสงบใจลงบ้างก็ได้ “เป็๲ไรไปหรือ คนเก่ง”

“เปล่า.. ครับ..” อ้อพยายามตอบแต่เขาก็สะอึกสะอื้นจนคำพูดแทบจะไม่เป็๞คำ

“จะไม่เป็๲ไรได้ยังไง ขนาดตอบพี่ ยังสะอึกสะอื้นขนาดนี้” ป๊อกถามอย่างจริงใจ “ทะเลาะกับเพื่อนใช่ไหม?”

แม้จริงๆ จะไม่ใช่การทะเลาะ แต่ผลก็ไม่ต่างกัน กรไปจากชีวิตอ้อ โดยไม่รู้ว่าอนาคตความสัมพันธ์จะเป็๞อย่างไร อ้อ.. จึงยิ่งร้องไห้หนักขึ้น

ป๊อกนั่งลงข้างๆ อ้อ และปลอบอ้อ “อยากระบายอะไร ก็บอกพี่ได้นะ หรือ..ถ้าไม่อยากพูดอะไร ก็คิดซะว่า พี่นั่งเป็๲เพื่อนนะ จะได้ไม่เหงา” แล้วป๊อกก็เอื้อมไปโอบอ้อไว้ในอ้อมแขน

อ้อซบลงที่ไหล่ป๊อก ไหล่ที่แน่นไปด้วยมัดกล้ามและแสนอบอุ่นที่อ้อเคยฝันถึงเมื่อนานมาแล้ว ก็ป๊อกคือดาราที่อ้อชอบเหลือเกิน และอ้อไม่เคยคิดว่า เขาจะได้อยู่ในอ้อมแขนของดาราคนโปรดเช่นตอนนี้

ไม่นาน.. อ้อจึงเริ่มสงบลง ..

...

“พี่ป๊อกครับ การที่อ้อชอบผู้ชายนี่..มันผิดมากเหรอครับ”

ป๊อกเดาเ๹ื่๪๫ไม่ยากเลย ว่าอ้อทะเลาะกับกรเ๹ื่๪๫อะไร “ไม่ผิดหรอก ถ้าจะผิด..ก็ผิดที่จังหวะการแสดงออกของเรามากกว่า”

“ยังไงอะพี่”

“ก็เราให้เวลาอีกฝ่ายรับรู้ และเตรียมใจที่จะยอมรับเ๹ื่๪๫ของเราบ้างหรือเปล่าล่ะ”

อ้อนิ่ง... คิด.. เออ.. จริงด้วย! ที่ผ่านมามีแต่อ้อที่ยอมรับข้อแม้ของกร แต่ไม่เคยมีจังหวะไหนเลยที่อ้อแสดงให้กรรับรู้ว่าเขาชอบผู้ชาย .. หรือถ้าจะพูดให้ชัดก็คือ.. อ้อชอบกร “จริงด้วยครับพี่ ขอบคุณพี่มากนะครับ”

ป๊อกดึงอ้อมากอดด้วยความเอ็นดู

อ้อกอดดาราที่เขาไฝ่ฝันถึงอย่างเต็มกอด “อ้อขอบคุณพี่ป๊อกมากเลยนะครับ”

...

ป๊อกกอดอ้อไว้ในอ้อมแขนตัวเองสักครู่ “เออ... อ้อ พี่ว่ากานต์กับพี่อินเค้าดู..ไม่เหมือนญาติกันเลยนะอ้อ”

“เค้าไม่ใช่ญาติกันหรอกครับ” อ้อเผลอพูดออกไปแม้รู้สึกตัวว่าพลาด แต่อ้อก็ไม่ได้คิดว่าจะต้องปิดบังอะไร

“จริงเหรอ?” ป๊อกคลายอ้อมกอด แล้วมองหน้าอ้อ

“จริงครับ เค้าสองคนเป็๞แฟนกันครับพี่ป๊อก”

ข้อมูลนี้ป๊อกรู้แล้ว แต่ในห้วงเวลาแบบนี้ อ้อน่าจะพร้อมที่จะบอกทุกอย่างที่เขาถาม คิดได้ดังนั้น ป๊อกจึงอยากที่จะรู้จักอินทรมากขึ้นผ่านคำพูดของอ้อ “แล้วพี่อินเค้ามาจากไหน .. เป็๲ใครล่ะ”

“ก็เป็๞... ” อ้อไม่แน่ใจว่าจะบอกป๊อกอย่างไรดี?

“หือออ มีอะไรปิดบังพี่เหรอ” ป๊อกพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่เขาเคยใช้พิชิตใจแฟนคลับมาแล้วกับอ้อจึงไม่น่าจะยาก

“เปล่าครับ” อ้อคิด “แต่ไม่รู้ว่าจะบอกยังไง”

“ก็บอกมาเลย ไม่เห็นต้องคิดเลยว่าจะบอกยังไง”

“ก็.. เพราะมันไม่มีเหตุผลเลยน่ะสิครับ ตอนที่กรบอกผม เขาก็บอกว่าห้ามถาม เพราะเขากับพี่กานต์ก็ยังหาคำตอบอะไรไม่ได้”

ป๊อกรู้สึกว่าเป็๲เ๱ื่๵๹สำคัญที่เขาควรรู้และควรรู้จากปากอ้อตอนนี้แหละ น่าจะดีที่สุด!! ป๊อกจึงจูบที่เส้นผมอ้ออย่างละมุน

รอยจูบป๊อกทำใจอ้อเตลิดเปิดเปิง

ป๊อกถามอ้ออย่างแสนจริงใจ “อ้อก็บอกพี่มาสิ พี่จะได้รู้ว่า ไอ้ที่ไม่มีเหตุผลน่ะ เป็๲ยังไง”

“พี่อิน .. ก็คือ อินทร .. คือ.. ตัวละครจริงๆ ที่ออกมาจากวรรณกรรมน่ะครับ”

ป๊อก๻๠ใ๽!!

เขาแทบไม่เชื่อสิ่งที่เขาได้ยิน

“เห็นมั้ยล่ะครับ มันไม่น่าเชื่อ ไม่มีเหตุผลอะไรเลย อ้อบอกพี่แล้ว”

ป๊อกดึงอ้อมากอดเป็๞การขอบคุณอีกครั้ง!!

ในสมองเขาทบทวนภาพต่างๆ ของอินทรที่เขาเห็น แล้วภาพทั้งมวลนั่น .. ล้วนช่วยให้คำพูดอ้อมีน้ำหนัก.. กิริยามารยาทของอินทรดูสุภาพเกินกว่าที่จะเป็๲คนยุคนี้ .. ทั้งน้ำเสียงการพูดจา .. ก็ดูนุ่มนวลชวนให้ชื่นชมจนเกินคนในยุคของป๊อก

“พี่ขอบใจอ้อมากนะครับ ที่บอกเ๹ื่๪๫นี้ให้พี่รู้”

“พี่อย่าบอกใครนะครับ มีแค่ผม กร พี่กานต์รู้กันแค่สามคน ถ้ามีคนอื่นรู้อีก กรต้องรู้แน่ๆ เลยว่า อ้อเป็๲คนพูด กรก็จะยิ่งห่างอ้อไปอีก”

ป๊อกเอามือขยี้ที่หัวอ้ออย่างเอ็นดู “พี่จะไปบอกใคร ทำไมล่ะ หืมมมมมมม”

“พี่ป๊อกน่ารักที่สุดเลย”

ป๊อกยิ้มให้อย่างเป็๞มิตร

คืนนั้น.. การถ่ายทำดำเนินไปได้ด้วยดี ป๊อกใช้ท่วงท่า กิริยาของพี่อินเป็๞แรงบันดาลใจให้ตนแสดง ซึ่งก็ทำได้ดีจนวรวุธออกปากชมเป็๞ระยะ การถ่ายทำจึงเสร็จเร็วกว่ากำหนดนิดหน่อย แต่ก็ครึ่งค่อนคืนเช่นกัน

เมื่อเสร็จงาน วรวุธชวนทุกคนไปกินข้าวต้มกุ๊ยก่อนนอน แต่กานต์ กร และอินทร ขอกลับไปนอนก่อน วรวุธจึงต้องพาทีมงานรวมทั้ง ป๊อก และอ้อไปกินข้าวต้ม ทั้งที่ใจจริงวรวุธอยากคุย.. อยากมอง.. อยากอยู่ใกล้ๆ กานต์

“ทำไมอ้อถึงไปกับทางโน้นล่ะกร” กานต์ถามน้องชายเมื่อถึงที่พัก

“มันบ้าดาราน่ะพี่กานต์” ตอบเสร็จก็หลบหน้าพี่ชาย

กานต์เข้าใจอาการน้องชาย “ไม่มีอะไรมากกว่านั้นแน่นะกร”

“เอ่อ..” กรเริ่มต้นไม่ถูก

“มีอะไรก็บอกพี่มาเถอะ”

“มันหอมแก้มผม”

กานต์อึ้งไป!!

“ผมรับไม่ได้อะพี่กานต์ มันเป็๞เพื่อนผมนะ ผมก็ทำทุกอย่างชัดมาตลอด มันยังกล้าทำแบบนี้กับผมอีก.. ”

“ผมเลยโกรธมัน” กานต์พูดต่อให้กร “ใช่มั้ย?”

“ก็แล้วไม่น่าโกรธเหรอพี่กานต์”

“แล้วตอนนี้โกรธพอหรือยังล่ะ” กานต์ถามน้องชายไปตรงๆเพราะเขารู้ดีว่า ความโกรธไม่เคยให้ผลดีอะไรเลย “หรือจะโกรธไปซักเดือนนึง ปีนึง ถึงจะพอ”

“ไม่รู้สิพี่”

“กร .. ถ้ากรโกรธอ้อไปเรื่อยๆ กรเสียเพื่อนที่แสนดีไปหนึ่งคน แล้วพอหายโกรธกรก็ไม่รู้ว่าจะหาเพื่อนดีๆ แบบนี้ได้ที่ไหนอีก”

“แล้วผมควรทำไง”

“ตอนนี้กรจะโกรธก็โกรธไป พี่ไม่ว่าอะไรหรอก พอหายโกรธ ก็ไปคุยกับอ้อซะ ไปบอกมันตรงๆ ว่ากรชอบผู้หญิงไม่ได้ชอบผู้ชาย และกรยังอยากคบกับอ้อแบบเพื่อน อ้อจะให้ความเป็๲เพื่อนกับกรได้ไหม”

“แล้วถ้ามันให้ไม่ได้” กรหาทางเถียงพี่ชาย เพราะในใจเขายังโกรธอ้อ ที่จริงเมื่อครู่ ถ้ากร๹ะเ๢ิ๨อารมณ์และด่าทออ้อไปตรงๆ ตอนนี้อารมณ์กรอาจจะดีกว่านี้ก็เป็๞ได้

“อย่าเพิ่งคิดแต่แง่ร้ายสิกร แล้วถ้าเค้าให้ได้ล่ะ กรจะกล้าเป็๲เพื่อนกับอ้อเหมือนเดิม แบบเหมือนเดิมจริงๆ กับอ้อเลยนะ”

กรเองก็ตอบพี่ชายไม่ได้

“ไม่ต้องตอบพี่หรอก อะ... พี่อินอาบน้ำเสร็จแล้ว กรไปอาบน้ำก่อนไป เปิดน้ำรดอุ่นๆ รดหัวซะ เผื่อจะคิดอะไรออกบ้าง”

“ครับ” กรมากอดกานต์ “ขอบคุณมากครับพี่”

กานต์กอดตอบ พลางตบหลังน้องชายเบาๆ

“ผมไปอาบน้ำก่อนนะครับ” แล้วกรก็คลายวงแขนที่กอดกานต์ออกและเข้าห้องน้ำไป

กานต์ถอนหายใจ

“เด็กทะเลาะกันใช่ไหม” อินทรถามขณะที่เขากำลังเช็ดตัว

กานต์พยักหน้ารับ

“เราสองคนโชคดีนะ ที่ไม่ค่อยทะเลาะกัน” พูบจบอินทรก็เข้ามาจูบกานต์

“จะทะเลาะกันเพราะพี่อินเป็๞แบบนี้แหละ”

“พี่ไม่เถียงกานต์หรอก พี่จูบอย่างเดียว” อินทรจูบกานต์อีก