สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่สี่สิบหก Scholarum สถานศึกษาของบัณฑิต

Scholarum คือสถานที่ศึกษาหาความรู้คือสถานที่สอบผ่านการเป็นผู้เชี่ยวชาญชั้นสูงขึ้นไปด้วยสาขาต่างๆและส่งติวเตอร์ส่วนตัวไปที่บ้านขุนนางต่างๆรือค้นคว้าแนวความคิดแบบใหม่ที่จะได้ทำวิทยานิพนธ์ที่จบไปเป็นมาสเตอร์

แม้แต่แรมเบิร์ตเองก็เคารพอาจารย์มาสเตอร์จากสถานศึกษา

แต่เขามีภารกิจที่เขาต้องทำไม่ให้บิดพลิ้วท่านดยุกวางมาตรการอย่างดีไม่ให้พวกนี้ปฏิเสธได้

พวกนี้เป็นคนเคร่งกฎแต่ใครจะเก่งด้านการใช้กฎกว่าท่านดยุกอูลริกอีก?

แรมเบิร์ต ยกบัณฑิตสาวที่ร้องไห้ขึ้นมาด้วยมือข้างเดียว

“ไปทำตามระเบียบที่ท่านดยุกร้องขอมาซะหรือถ้าเจ้าปฏิเสธท่านดยุกได้โดยการให้ขุนนางคนอื่นมาก่อนแสดงว่าภายหน้าหากท่านดยุกร้องขอเจ้าก็ต้องลัดคิวให้ขุนนางก่อนจอมปราชญ์เหนือ-ใต้หรือบัณฑิตเจ้าจะทำอย่างนั้นไหมล่ะ”

แรมเบิร์ตหิ้วคอเสื้อของหญิงสาวมาคุยใกล้ๆเขาร่างใหญ่ ยกบัณฑิตสาวลอยจากพื้นมาคุยได้อย่างสบาย

ทางเทคนิคดยุกหมูอ้วนก็ร่างสูงใหญ่เช่นกันตามแบบคนจากเพนดราก้อนแต่เขาอ้วนคนส่วนใหญ่เลยมักจะลืมเรื่องนี้ไป

“ตะแต่ มีการเตรียมตัวค่าใช้จ่ายค่าเดินทาง และ..”

แรมเบิร์ตดีดนิ้ว

ลูกหาบสองคนยกหีบเป็นทองคำค่าจ้างออกมา

“นี่คือค่าจ้าง ค่าเดินทางค่าเตรียมค่าเดินทางแล้ว ให้คนที่สามารถเดินทางได้ เดินทางได้ก่อนทันทีส่วนคนที่ยังไม่ได้ จะจัดการให้ชัวร์ว่าสามารถย้ายได้ด้วยความรวดเร็วที่สุด” แรมเบิร์ตกล่าว

เขาส่ายศีรษะกับคนที่เห็นทองก็ตาโตเกียรติศักดิ์ ความภาคภูมิใจของเพนดราก้อนสิ คือของที่สำคัญที่สุดไม่ใช่พวกเงินตรา

“ไม่ต้องกังวลด้านการคุ้มกันท่านดยุกสั่งเตรียมทหารมาคุ้มกันเต็มที่แล้ว หากใครเข้ามาโจมตีข้าและเรนโบว์ไนท์ทั้งหมดจะสังหารมันผู้นั้นทันที”

“ไม่ต้องพูดถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ” ผู้อำนวยการสาวของสถานศึกษากล่าวออกมาแม้เธอจะมีบุตรที่กลายเป็นมาสเตอร์แล้วก็ยังคงความสาวได้อยู่ เป็นที่ชื่นชมของคนในแวดวงวิชาการ

คนที่ไม่ชมเธอจะนินทาว่าเธอแอบศึกษาวิชาเนโครแมนเชอร์รักษาความสาวไว้ตลอดเวลา

ปุ้บ

แรมเบิร์ตตบอกทำท่าแสดงความเคารพอย่างทหาร

“คารวะท่านผู้อำนวยการนาเดีย”

ความหมายของเขาคือนี่คือภารกิจทางทหารของเขา ที่ทำตามคำสั่งของท่านดยุกและทหารที่ส่งมาพร้อมกับเขาคือการจะให้ใช้กำลังถ้าจำเป็น

ถ้าหากมาเรียจีบหนุ่มแว่นได้เธอจะกลายเป็นผู้อำนวยการของ Scolarum แทนในอนาคตภายภาคหน้า แต่อนิจจาท่านดยุกไม่ได้บอกเรื่องนี้กับแรมเบิร์ตเอาไว้

เขาแค่พยายามทำตามคำสั่งทุกตัวอักษรหรือทางเทคนิค ต่อให้รู้ว่าจะมีสาวสามัญชนมาเป็นผู้อำนวยการ อย่างมากแรมเบิร์ตก็แค่เลิกคิ้วและคิดว่าองค์กรที่ไม่ได้แต่งตั้งมาจากชนชั้นสูงก็คงอย่างนี้ล่ะและไม่ได้สนใจอะไรต่อไปเท่านั้นเอง

แต่มันหมายความว่าท่านผู้อำนวยการเป็นตำแหน่งที่คนนิยมและนับถือทางวิชาการนั่นเอง

แรมเบิร์ตแค่มีแนวความคิดที่ว่าอะไรที่ไม่เกี่ยวกับหน้าที่ของชนชั้นสูงคืองานของชนชั้นต่ำ

และคนเราควรจะมีตำแหน่งแห่งที่และหน้าที่ของตนเอง

ชนชั้นต่ำมีหน้าที่ของตนเองก็ทำไป

มีสาเหตุอะไรที่ทำให้งานที่เขาได้รับมอบหมายมายากขึ้นอย่างนี้?

กระดาษเอกสารลอยจากบัณฑิตสาวมาที่มือของผู้อำนวยการนาเดียอย่างรวดเร็ว

คิ้วของเธอขมวดมุ่น

“ดิฉันคิดว่า อย่างท่านดยุกต้องการคนที่มีความสามารถสินะคะเราจะส่งคนที่มีความสามารถที่สุดไปให้กับท่านคงไม่เสียเกียรติท่านดยุก” นาเดียคิดคล้ายบัณฑิตสวาต้องการหาช่องโหว่ในการส่งคนแก่ๆไปหาดยุก

ถ้าดยุกรู้คงปรบมือดีใจ ที่ได้คนเก่งมีประสบการณ์ของแวดวงการศึกษามา

มีเรื่องเล่าขงอทหารรับจ้างว่า

แม่ชีที่รักษาอาการบาดเจ็บในโบสถ์โดนทหารรับจ้างแต๊ะอั๋งลวนลามบ่อยๆ คนที่ลวนลามแม่ชีสาวๆ จึงโดนเปลี่ยนเป็นแม่ชีชรามาทำการรักษา

แต่ทหารรับจ้างมืออาชีพ จะพยายามลวนลามแม่ชีสาวๆเพราะแม่ชีชรานั้นมีประสบการณ์ในการรักษาบาดแผลมากกว่า ไม่มีข้อที่อาจจะทำผิดพลาดเพราะขาดประสบการณ์อย่างแม่ชีสาว

อนิจจาแรมเบิร์ตทำตามคำสั่งทุกตัวอักษรและความต้องการของดยุกที่ต้องการทั้งหมดแต่ดยุกอูลริกคิดว่ายืดหยุ่นได้ ว่าจะเอาคนเก่งๆมาแทนก็ได้ ไม่ต้องคิดมาก

แต่แรมเบิร์ตไม่รู้จักคำว่ายืดหยุ่น

“ท่านดยุกมีเมตตา ไม่เกี่ยงว่าความสามารถมากน้อยแค่ไหนแต่ต้องการบัณฑิต นักวิชาการทุกคนที่ว่างอยู่ตอนนี้ที่สามารถปฏิบัติหน้าทีได้ต้องการตัวหมด”

“มะแม้แต่ นักศึกษาฝึกหัดหรือคะ?”นาเดียยังกัดริมฝีปากอดกลั้นอารมณ์กับความมักมากในกามของดยุกผู้นี้สมองเธอคิดการแก้ปัญหาด้วยความรวดเร็ว

ทำไมคนที่มักมากในกามเช่นนี้ดันเป็นคนที่เฉลียวฉลาดนะ

“แม้แต่นักศึกษาฝึกหัด หรือคนที่กำลังรอสอบบัณฑิตอยู่หรือคนที่อ่านออกเขียนได้ ท่านดยุกต้องการทั้งหมด” ทันใดนั้นนาเดียก็รู้ตัวแล้วดยุกออกคำสั่งมาแบบนี้เพื่อตัดทางถอยของคนทั้งหมดที่จะไม่ให้คนแก่เขา..ซึ่งผิดจากความจริงที่คิดไปไกลโขเพราะดยุกแค่ต้องการคนมาวิเคราะห์ข้อมูลปริมาณมหาศาลเท่านั้น นาเดียถอนใจ

“เข้าใจแล้วค่ะเพื่อให้สมฐานะท่านดยุกดิฉันจะไปดูความเรียบร้อยด้วยตนเองนะคะ”นาเดียวางแผนจะไปควบคุม เพื่อไม่ให้ดยุกอูลริกทำอะไรเกินเลยกับพวกบัณฑิตสาว

ส่วนพวกบัณฑิตชราและคนว่างงงานนั้นตนเองไม่ห่วงเท่าไรให้ดยุกที่อวดรวยนักจ่ายเงินคนพวกนั้นไปเถอะ..ซึ่งก็ตรงกับความต้องการของดยุกที่ต้องการรวบรวมคนและทรัพยากรอยู่แล้ว

ขอเพียงเป็นคนอ่านออกเขียนได้ที่เขาสามารถ Min-Max สกิล Learningได้เขาต้องการทั้งหมดนั่นล่ะ

แรมเบิร์ตพยักหน้าราวกับว่าผู้อำนวยการของScholarum ที่งานยุ่งให้เกียรติดยุกของตนเองด้วยการมาส่งมอบงานด้วยตนเองเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว

“ถ้าอย่างนั้นขอฝากท่านผู้อำนวยการด้วย”แรมเบิร์ตส่งมอบเอกสาร หันกายกลับ ผ้าคลุมสีแดงสะบัดพริ้วไม่ติดพื้นอย่างชำนาญ

“ลูกน้องยังหยิ่งอย่างนี้เจ้านายจะหยิ่งขนาดไหนกันนี่เฮ้อ” นาเดียถอนหายใจตรวจสอบเอกสารค่าใช้จ่ายตามความต้องการของดยุกอูลริกอีกครั้งเพื่อหาทางเอาคนแก่ไปจำนวนมากที่สุดเท่าที่จะมากได้และเธอจะไปกันท่าหากสาวๆไปเข้าใกล้ดยุกอูลริก