ระบบลงทุนในโลกแฟนตาซี

วันต่อมา

ช่วงเช้าตรู่

ตระกูลฉิน ในห้องโถง

“อะไร? เจ้าจะออกไปข้างนอกกับหลานชายหลี่หรือ?”

ฉินเทียนไห่มองลูกสาวของเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อและถามด้วยเสียงทุ้ม

เมื่อคืน เขารู้ว่าลูกสาวของเขาและหลี่ซุนพบกันครั้งหนึ่ง แต่สิ่งที่เขาไม่เคยจินตนาการก็คือพวกเขาพบกันเพียงครั้งเดียว และพบกันเพียงเศษเสี้ยวชั่วโมงเท่านั้น

ลูกสาวของเขาเอง วันนี้นางจะไปกับหลี่ซุนคนเดียว

การพัฒนานี้เร็วเกินไปหรือไม่?

แม้ว่าการแต่งงานจะถูกกำหนดไว้แล้ว แต่บางเรื่อง ค่อยๆ ทำได้ไหม?

“เจ้าค่ะ”

ฉินเสวี่ยอี๋พยักหน้าเล็กน้อย

“นี่...”

ฉินเทียนไห่กำลังเดินไปมาในห้องโถง จู่ๆ เขาก็หยุดและถามอย่างคร่าวๆ ว่า “เจ้าต้องออกไปข้างนอกจริง?”

“ต้องออกไป!”

ฉินเสวี่ยอี๋หันศีรษะของนางและมองไปที่หลี่ซุนที่ยืนอยู่ข้างนอกโดยหันหลังมาที่ห้องโถง หลังจากค่ำคืนผ่านไป กลิ่นอายของหลี่ซุนก็น่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ

สิ่งนี้ยังได้ปรับปรุงปัจจัยด้านความปลอดภัยของการเดินทางครั้งนี้มาก ดังนั้นทัศนคติของฉินเสวี่ยอี๋จึงมั่นคงมาก

“แค่กๆ”

ฉินเทียนไห่ไอเบาๆ ลูบมือแล้วลดเสียง “ในเมื่อเจ้าต้องออกไปข้างนอก ข้าจะส่งผู้ติดตามสองคนไปกับเจ้าดีไหม”

“ด้วยวิธีนี้ จะสามารถปกป้องความปลอดภัยของเจ้าได้”

“ท้ายที่สุดแล้ว ในสถานการณ์เช่นนี้ ลูกสาว อย่างที่ทราบกันดีว่าตระกูลเฉินและตระกูลฉินกำลังมีปัญหากันอยู่แล้ว เมื่อเจ้าออกจากเมืองลั่วเย่ เจ้าจะตกเป็นเป้าหมายของตระกูลเฉินได้อย่างง่ายดาย”

“ข้าไม่สบายใจหากมีผู้ติดตามไปด้วยและไม่สะดวก”

ฉินเสวี่ยอี๋กล่าว

ไปหาโอกาสของนักบุญ เมื่อเผชิญกับโอกาสนี้ คนใกล้ตัวอาจหันหน้าเข้าหากัน ไม่ต้องพูดถึง แค่ผู้ติดตามเท่านั้น

แน่นอน

ผู้ติดตามที่พ่อของนางส่งมานั้นคาดว่าเขาจะทำอะไรบางอย่างกับตัวเองและคนอื่นๆ ทันทีที่เขาเห็นโอกาสของนักบุญ

เพราะ

เมื่อได้รับโอกาสของนักบุญ แม้ว่าจะไม่สามารถเป็นนักบุญได้ในอนาคต ก็ยังสามารถกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งในระดับวังศักดิ์สิทธิ์ได้ เมื่อถึงเวลานั้นในสวรรค์และโลกที่กว้างใหญ่จะไปที่ไหนก็ได้?

“ไม่สะดวก?”

เมื่อได้ยินคำพูดของฉินเสวี่ยอี๋ ฉินเทียนไห่ก็มองลูกสาวของเขาด้วยสีหน้าซับซ้อน

สองคนนี้กำลังจะทำอะไร?

ไม่สะดวกให้ผู้ติดตามไปด้วย

เป็นไปได้ไหมที่ลูกสาวของเขาหลงอย่างง่ายดาย?

รู้ไหมเพิ่งพบกันครั้งเดียว

“ลูกสาว”

ฉินเทียนไห่หายใจเข้าลึกๆ ตอนแรกเขาเหลือบมองหลี่ซุนด้านนอกห้องโถง จากนั้นมองลูกสาวของเขาอย่างเศร้าใจ และกล่าวอย่างจริงจัง

“มีบางสิ่งที่เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลมากนัก ทำไมเจ้าไม่ฟังพ่อและรอจนกว่าพวกเจ้าจะแต่งงาน?”

“ท่านพ่อ ท่านคิดไปถึงไหน?”

หน้าแดงแวบไปทั่วแก้มของฉินเสวี่ยอี๋ และนางก็กล่าวอย่างเขินอายว่า “ข้าแค่จะออกไปกับนายน้อยหลี่เพื่อหาโอกาสและกลับมาเร็วๆ นี้”

“มองหาโอกาส”

ฉินเทียนไห่หายใจด้วยความโล่งอก

ตราบใดที่มันไม่ใช่สิ่งที่เขาคิดก็ไม่เป็นไรที่จะพูดอะไร

“แต่...”

ฉินเทียนไห่คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามอีกครั้ง “ลูกสาว เจ้าแน่ใจหรือว่าไม่จำเป็นต้องให้ผู้ติดตามไปด้วย”

“ไม่จำเป็น”

ฉินเสวี่ยอี๋พยักหน้า

“เอาล่ะถ้าอย่างนั้น”

ฉินเทียนไห่ก็เข้าใจในครั้งนี้เช่นกัน

โอกาสในปากลูกสาวของเขาคงไม่ธรรมดาดังนั้นนางจึงไม่ยอมให้ผู้ติดตามไปด้วย

หลังจากให้คำแนะนำอีกสองข้อ

ฉินเทียนไห่ก็หยิบจี้หยกสองอันออกมาจากแหวนเก็บของ วางไว้ในมือของฉินเสวี่ยอี๋แล้วกล่าวว่า “สิ่งนี้สามารถต้านทานการโจมตีจากขุมพลังระดับเป็นตายได้”

“เมื่อเจ้าและหลานชายหลี่ซุนตกอยู่ในอันตราย อย่าลืมใช้จี้หยกนี้ก่อน ตราบใดที่จี้หยกได้รับความเสียหาย ข้าจะรีบไปโดยเร็วที่สุด”

“ขอบคุณท่านพ่อ”

ฉินเสวี่ยอี๋พยักหน้าหยิบจี้หยกแล้วหันหลังแล้วเดินออกจากห้องโถง

มองดูแผ่นหลังของลูกสาว

ฉินเทียนไห่ยังคงกังวลเล็กน้อยและพึมพำกับตัวเอง

“เจ้าต้องมองหาโอกาสจริงๆ!”

นอกห้องโถง

ฉินเสวี่ยอี๋เดินออกมาพร้อมกับโยกตัว

เมื่อครู่ นางยังคงนึกถึงคำพูดของพ่อซึ่งทำให้นางหน้าแดงซึ่งสดใสและสะเทือนใจมาก นางก้มศีรษะลงเล็กน้อย ไม่กล้ามองหลี่ซุน

“นายน้อยหลี่ พวกเราไปได้แล้ว”

“ลุงฉิน เข้าใจแล้วหรือไม่?”

หลี่ซุนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“อืม”

ฉินเสวี่ยอี๋ตอบอย่างอ่อนแรงเมื่อนางได้ยินเสียงหยอกล้อ

“ไปกันเลย”

หลี่ซุนไม่ได้พูดอะไรมาก เขาหันหลังกลับและเดินออกไปนอกคฤหาสน์ฉิน

หลังจากมาถึงด้านนอกเมืองลั่วเย่

ในสายตาอันเหลือเชื่อของฉินเสวี่ยอี๋ เขาใช้เรือวิญญาณ

ทั้งสองนั่งลงในห้อง

เรือวิญญาณส่งเสียงกัมปนาท จากนั้นกลายเป็นลำแสง ดึงความว่างเปล่า และหายตัวไปบนท้องฟ้า

ในเวลาเดียวกัน

เมืองลั่วเย่

ตระกูลเฉิน

ผู้นำตระกูลเฉินเป็นชายวัยกลางคนที่มีดวงตามืดมน เขายืนอยู่ในห้องโถงโดยเอามือไพล่หลัง แม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดอะไรสักคำ แต่รัศมีของเขาก็เหมือนทะเลเต็มไปหมดทุกมุม

ทำให้คนรับใช้หลายคนในห้องโถงหน้าซีดและไม่กล้าเคลื่อนไหวใดๆ

“ลูกชายของข้าถูกทิ้งให้อยู่ในตระกูลฉินมานานกว่าหนึ่งวันแล้ว ตอนนี้เจ้าอยู่ที่นี่แล้ว เจ้ายังไม่สามารถหาข่าวใดๆ ได้อีกรึ?”

“ผู้นำตระกูล เรากำลังพยายามอย่างเต็มที่ที่จะตรวจสอบอีกครั้ง ข้าเชื่อว่า... จะมีข่าวเกี่ยวกับผู้นำตระกูลรุ่นเยาว์เร็วๆ นี้”

คนรับใช้กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“เร็วๆ นี้?”

ผู้นำตระกูลเฉินหันกลับมา ดวงตาของเขาเย็นชา และดวงตาของเขาราวกับมีดคมกริบ มองลงบนคนรับใช้ที่พูดเมื่อครู่

“เจ้าพูดว่าเร็วๆ นี้ เร็วแค่ไหน”

ตระกูลเฉินและตระกูลฉินไม่ใช่พันธมิตรกัน จุดประสงค์ของพวกเขา ฉินเทียนไห่สามารถพูดได้ว่าตระหนักดีถึงเรื่องนี้ และเขายังไม่ได้ฉีกหน้าในตอนนี้

นั่นเป็นเพราะว่าทั้งสองฝ่ายไม่มีความมั่นใจที่จะเอาชนะอีกฝ่ายได้อย่างสมบูรณ์

ตอนนี้

ลูกชายของเขา หลังจากที่ไปหาตระกูลฉิน ก็ไม่มีข่าวใดๆ มานานกว่าหนึ่งวัน เขาไม่เชื่อว่าฉินเทียนไห่จะเก็บลูกชายของเขาไว้ในฐานะแขก

“หนึ่งวัน!”

“แค่หนึ่งวันก็พอแล้ว”

คนรับใช้ที่พูดเมื่อครู่กัดฟันแล้วกล่าว

“ตกลง”

ผู้นำตระกูลเฉินกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น ข้าจะให้เวลาเจ้าหนึ่งวัน หากเจ้าหาคำตอบไม่ได้หลังจากผ่านไปหนึ่งวัน...”

เขากำลังจะไปต่อ

แต่ก่อนที่คำพูดจะจบ ชายในชุดคลุมสีน้ำเงินก็เข้ามาอย่างรวดเร็วจากนอกห้องโถง

“ผู้นำตระกูล มีบางอย่างไม่ดี!”

ชายคนนั้นมาที่ห้องโถงแล้วกล่าวอย่างรวดเร็ว

“ผู้ติดตามเจียง เกิดอะไรขึ้น?”

ผู้นำตระกูลเฉินมองดูผู้มา ดวงตาของเขาอ่อนลงเล็กน้อยแล้วเขาก็ถาม

ผู้ติดตามไม่ใช่คนรับใช้ของตระกูล ถ้าโกรธก็อาจลาออกจากงานได้เลย

“วันนี้ ข้าใช้หินวิญญาณสองสามก้อนเพื่อติดสินบนคนรับใช้ของคฤหาสน์ฉิน จากคนรับใช้ ข้าได้รู้ว่าผู้นำตระกูลรุ่นเยาว์และผู้ติดตามฮั่นถูกส่งไปยังคุกตามคำสั่งของฉินเทียนไห่!”

“และ...”

“และอะไร?”

ผู้นำตระกูลเฉินถาม

“และ...พื้นฐานการฝึกตนของผู้นำตระกูลรุ่นเยาว์และผู้ติดตามฮั่นดูเหมือนจะถูกทำลายไปแล้ว”

ผู้ติดตามเจียงกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก

“ช่างกล้าจริงๆ! ฉินเทียนไห่กล้าหาญมาก เขาจะแตกหักกับตระกูลเฉินของข้าตลอดไปหรือไม่?”

ดวงตาของผู้นำตระกูลเฉินแทบแยกออกจากกัน พื้นฐานการฝึกตนทั่วร่างกายของเขาราวกับภูเขาไฟระเบิด พ่นออกมา ทะลุผ่านท้องฟ้า ทำให้ห้องโถงใหญ่ทั้งหมดใต้ฝ่าเท้าของเขาเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับว่ามันจะพังทลายลงเมื่อใดก็ได้

“มาเร็ว!”

เขาตะโกนเสียงดังและกล่าวอย่างเย็นชาอีกครั้ง “เรียกผู้คนทั้งหมดที่อยู่ระดับจิตวิญญาณขึ้นไปในตระกูลมาแล้วไปที่ตระกูลฉินกับข้า วันนี้ตระกูลเฉินจะกวาดล้างตระกูลฉินอย่างแน่นอน!”

“ไม่ได้!”

ใบหน้าของเจียงเฉิงเปลี่ยนไป เขาก้าวมาข้างหน้าสองก้าวอีกครั้ง ขัดขวางต่อหน้าผู้นำตระกูลเฉิน และกล่าวอย่างรวดเร็ว “ผู้นำตระกูล ฉินเทียนไห่ได้สร้างพันธมิตรกับตระกูลหลี่ของเมืองเทียนหยวนแล้ว!”

จบบทที่ 46