จางอี้หนิงหันมองซ้ายขวาด้วยความสนใจ แม้จะเรียกห้องหนังสือ ที่จริงก็คือห้องทำงานของคุณปู่นั่นแหละ ปกติคนในบ้านจะเข้ามาไม่ได้ยกเว้นคุณปู่อนุญาต แม่บ้านเย่ได้รับอนุญาตเข้ามาทำความสะอาดอาทิตย์ละสองครั้งเท่านั้น
ภายในห้องตกแต่งอย่างเรียบง่าย ของประดับตกแต่งภายใน ไม่ว่าจะตู้ โต๊ะ เก้าอี้ ล้วนทำจากไม้เนื้อหนา ผนังห้องด้านหนึ่ง มีภาพอักษรจีน และภาพวาดพู่กันประดับไว้ บรรยากาศดูเหมือนหลุดเข้าไปในยุคจีนโบราณ มีกลิ่นอายความสงบ และเคร่งขรึมอบอวลจางๆ ทำให้คนที่เดินเข้าไปรู้สึกสำรวมขึ้นโดยไม่รู้ตัว
โต๊ะเตี้ยตัวยาวประมาณสองที่นั่งทำจากไม้หวงฮวาหลี วางอยู่ข้างประตูไม้บานสูง ที่เปิดออกกว้าง สามารถเห็นสวนด้านหลังบ้าน ความร่มรื่นเขียวขจีของต้นไม้ และสีสันของดอกไม้ที่บานในสวน ทำให้ภายในห้องดูผ่อนคลายขึ้น
คุณปู่ที่ตอนนี้เปลี่ยนไปใส่ชุดอยู่บ้านแล้ว นั่งรออยู่ตรงโต๊ะตัวนั้น ลักษณะท่าทางที่สง่าสุขุมของเขาทำให้จางอี้หนิงรู้สึกว่า คุณปู่เธอช่างเท่ชะมัด หากเปลี่ยนไปใส่ชุดเฉิงจึ ก็คงเหมือนอาจารย์จากสำนักบัณฑิตสมัยราชวงศ์ิหลุดมาอย่างไรอย่างนั้น
"มานี่สิ"
จางอี้หนิงเดินเข้าไปหาอย่างเชื่อฟัง แล้วนั่งลงฝั่งตรงข้าม
แต่คุณปู่กลับจ้องเธอนิ่งๆ จนหญิงสาวในร่างเด็กน้อยแอบหลั่งเหงื่อเย็นออกมา
'เธอทำอะไรผิดหรือเปล่า'
ยังไม่ทันที่จะแตกตื่นได้นาน ก็เห็นฝ่ามือหนาตบที่เบาะรองนั่งข้างๆ ตัวเขา
จางอี้หนิงกระพริบตาปริบๆ ก็ถึงบางอ้อ รีบลุกขึ้นก่อนจะย้ายก้นน้อยๆ ไปนั่งที่เบาะข้างๆ คุณปู่
จากนั้นเธอก็เห็นคุณปู่หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งมาวาง หยิบพู่กันจุ่มหมึกแล้วเริ่มเขียนลงไป
' 張 熠 寧 '
(จางอี้หนิง)
นี่มันชื่อเธอนี่ แต่เขียนด้วยภาษาจีนตัวเต็ม ไม่ใช่ ‘ตัวย่อ’ ที่ตอนนี้เริ่มใช้กันแพร่หลายมากขึ้นแล้ว แม้จางอี้หนิงจะอ่านออก แต่เธอก็ไม่กระโตกกระตาก เพราะคงจะหาคำอธิบายยากว่าเธอรู้ได้ยังไง เพราะที่แม่เคยสอนเขียนเป็เพียงอักษรตัวย่อเท่านั้น
คุณปู่เลือกพู่กันขนาดเล็ก แล้วยื่นมาให้เธอ
“ลองเขียนตามดูสิ”
ด้วยข้อมือและกระดูกนิ้วที่ยังอ่อนอยู่ อีกทั้งไม่้าเปิดเผยทักษะให้ดูสะดุดตาเกินไปนัก เธอเลยเลือกกำด้ามพู่กัน แทนการจับอย่างถูกวิธี จุ่มน้ำหมึก แล้วค่อยๆ ลากพู่กัน เขียนอักษรสามตัวนั้น ผลลัพท์ที่ได้ ก็ตามที่คาดเดา ปรากฏอักษรตัวโตเป้ง โย้บ้างเย้บ้าง แต่ยังอ่านออกเป็คำได้ชัดเจน
สายตาคมดุที่จับจ้องตลอดการเขียนของหลานสาวั้แ่เริ่มจนเสร็จ ก็ปรากฏรอยยิ้มบางๆ ขึ้นที่มุมปาก ทำให้ใบหน้าที่เคร่งขรึมตลอดนั้นดูอ่อนลง
‘เป็ต้นกล้าที่ดี’
เขาเห็นเด็กหญิงหันมาส่งยิ้มแหยๆ ให้ ดวงตากลมโตนั้นมองเขาเหมือนรอลุ้นอะไรสักอย่าง จึงเอื้อมมือไปตบที่ศีรษะทุยเบาๆ แล้วลูบเส้นผมเล็กละเอียด นุ่มลื่นราวกับผ้าไหมนั้นอย่างอ่อนโยน
ติ๊ง
เสียงที่ราวกับเสียง์สำหรับจางอี้หนิงในตอนนี้ ดังขึ้น ทำให้ดวงตากลมโตที่ใสสะอาดอยู่แล้ว ส่องประกายสดใสยิ่งกว่าเดิม รอยยิ้มยิ่งกว้างขึ้นอวดฟันน้ำนมครบทุกซีก ดันให้แก้มแดงๆ สองข้างกลมยุ้ยมากขึ้นอีก
ติ๊ง ติ๊ง
จางอี้หนิงไม่รู้หรอกว่าทำไมคะแนนถึงขึ้นติดๆ กันแบบนี้ แต่ที่เธอรู้คือ คุณปู่เริ่มชอบเธอแล้ว!
จากนั้นคุณปู่ก็จับมือเธอสอนวิธีจับพู่กัน และการลากเส้นอย่างถูกต้อง จางอี้หนิงรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก เป็ครั้งแรกในสองชาติที่เธอได้ใกล้ชิดสนิทสนมกับคุณปู่ขนาดนี้
“หัดเขียนทุกวัน แล้วเอามาส่งให้ปู่ดูตอนเย็นที่ห้องหนังสือนะ”
คำพูดเรียบๆ ของคุณปู่ ที่ตามปกติจางอี้หนิงนึกหวาดหวั่น แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกว่าน่าฟังเหลือเกิน ในใจนั้นโห่ร้องยินดี แทบจะตีลังกากลับหน้ากลับหลังสามสี่ตลบได้ แต่กระนั้นก็ไม่ลืมพยักหน้าหงึกหงัก รับคำเสียงหวานใส
…
ระบบด้ายแดง
โฮส: จางอี้หนิง
อายุ 5 ปี 4 เดือน
ภารกิจหลัก: ปกป้องวาสนาด้ายแดงของจางลู่ซือ และ ฮัวเหลียนฮวา ไม่ให้ขาดจากกัน
ระยะเวลาภารกิจ: ไม่กำหนด
ภารกิจย่อย 1: น้องของฉันต้องรอด
รายละเอียด: ช่วยให้น้องชายถูกคลอดออกมาอย่างปลอดภัยจากเหตุการณ์ร้าย 2 ครั้ง
ระยะเวลา: 1 เดือน 17 วัน
ความคืบหน้า: 0
รางวัล: กล่องสุ่มขนาดใหญ่ 1 รางวัล
ภารกิจย่อย 2: เกาะขาทองคำในบ้านให้มั่น
รายละเอียด: ใครที่ใหญ่สุดในบ้านล่ะ ก็คุณปู่ไง ฉะนั้นจงเกาะคุณปู่ให้มั่น แล้วจะดีเอง โดยเพิ่มความสัมพันธ์กับคุณปู่ให้มากขึ้น
คะแนนความสัมพันธ์: 6/10
ระยะเวลา: เหลือ 7 วัน
รางวัล: ยาเม็ดเพิ่มปัญญาระดับต่ำ 1 เม็ด (สรรพคุณ: เพิ่มความจำ 20% เพิ่มการเรียนรู้ 20% เพิ่มความเข้าใจ 20% เพิ่มการวิเคราะห์ 20%)
“คิคิคิ” จางอี้หนิงจ้องตัวเลข 6 บนหน้าจอ แล้วกลิ้งตัวไปมาบนที่นอนอย่างอารมณ์ดี
อาการบ๊องๆ ของโฮส ทำให้ระบบพูดไม่ออกไปสักพัก หากมีมือคงจะยกขึ้นกุมขมับ
[โฮสยังต้องหาให้ได้อีก 4 คะแนน ภารกิจถึงจะสำเร็จนะครับ] ระบบเตือนด้วยเสียงโมโนโทนตามเดิม แต่ฟังแล้วรู้สึกว่ามันแผงความเอือมระอานิดหน่อย
“รู้แล้วน่า หนทางหมื่นลี้ เริ่มต้นที่ก้าวแรก เราผ่านก้าวแรกมาได้แล้ว ที่เหลือไม่น่ายาก นับประสาอะไรกับแค่ 4 คะแนน หึหึ” พูดไปเด็กหญิงก็เงยหน้าหัวเราะ ฮ่าฮ่า อย่างอารมณ์ดี
เธอสามารถไปหาคุณปู่ได้ทุกวันแล้วที่ห้องหนังสือ ไม่ต้องหาข้ออ้างไปเจอถึงโรงงาน ประจวบเหมาะกับที่ตอนนี้แม่ก็ส่งข้าวกลางวันให้พ่อที่โรงงานไม่ไหว (ที่จริงๆ คือโดนพ่อสั่งห้ามไว้) เพราะท้องที่ใหญ่อุ้ยอ้ายมากเกินแล้ว อีกเพียงเดือนเศษก็จะครบกำหนดคลอด ถือว่าโอกาสเข้าข้างเธอ หรือไม่ก็บุญกุศลที่ทำชาติที่แล้ว ช่วยทำดลใจห้คุณปู่เปิดใจให้เธอ
แผนของเธอถือว่าสำเร็จไปเกินครึ่ง เริ่มจากดึงดูดความสนใจจากคุณปู่ด้วยขนมที่ทำ จากนั้นเธอจะแสดงความสามารถให้คุณปู่เห็นเพื่อเพิ่มความสนใจในตัวเธอมากขึ้น
ตลอดเวลาหลายวันนับั้แ่เกิดใหม่ เธอคอยสังเกตสมาชิกแต่ละคนในบ้าน และพุ่งความสนใจพิเศษไปที่คุณปู่คุณย่า ซึ่งถือเป็ผู้มีอำนาจในครอบครัว คุณปู่ชอบคนเก่ง ในขณะที่คุณย่าชอบคนประจบปากหวาน
เหตุที่คุณย่าไม่ชอบแม่ของเธอ นอกจากอคติแล้ว ก็คือแม่เป็คนชอบทำไม่ชอบพูด ประจบใครไม่เป็ แต่มักแสดงออกด้วยการกระทำ ไม่ว่าย่าจะด่า จะใช้อะไร ก็ก้มหน้าก้มตาทำอย่างเดียว
ในขณะที่คุณปู่ดูแลโรงงานมานาน และน่าจะตรวจสอบ และ ‘รู้เห็น' เกี่ยวกับเื่ราวของแม่เป็อย่างดี ว่าเป็คนเก่ง ขยันอดทน และรู้จักพัฒนาตัวเองในการทำงาน จึงมีฝีมือก้าวหน้ามากกว่าเพื่อนร่วมงานคนอื่น สามารถทอผ้าได้มากกว่าคนอื่นในเวลาที่เท่ากัน ทำให้แม่ยังอยู่ในบ้านหลังนี้ได้ โดยไม่โดนคุณย่าไล่ออกไปก่อนั้แ่แรก
นอกจากนั้น เธอยังสืบเพิ่มเติมได้ว่า คุณปู่ชอบเขียนอักษรพู่กัน และสะสมอักษรและภาพวาดของศิลปินชื่อดังไว้พอสมควร แม้ว่าชาติก่อนเธอจะไม่ได้เก่งอะไรมาก แต่ความรู้ในชาติที่แล้ว เทียบกับเด็กห้าขวบ ต่อให้โง่แค่ไหน ย่อมต้องโดดเด่นแน่นอน และหากเธอผ่านภารกิจนี้ได้ ยังได้ยาเพิ่มปัญญาอีก โกงกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว หุหุหุ
ระบบอยากจะกลอกตามองบน เมื่อเห็นโฮสของเขายืนขึ้นบนที่นอนเงยหน้า มือข้างหนึ่งเท้าสะเอว อีกข้างป้องปากจริตจะก้าน หัวเราะเสียงดัง ไม่สงวนท่าทีสักนิด ดีที่ตอนนั้นไม่มีคนอื่นอยู่ในห้อง ไม่งั้นคงจะนึกว่าเด็กนี่เพี้ยนไปแล้ว
ถึงอย่างนั้นก็ตาม…สิ่งที่จางอี้หนิงพูดไว้ ก็เห็นผลจริงในอีก 4 วันให้หลัง ทำให้สามารถทำภารกิจสำเร็จก่อนกำหนดถึง 2 วัน
………………….
เกร็ดเล็กๆ
熠 (อี้) แปลว่า ความสว่าง สดใส
寧 (หนิง) แปลว่า ความสงบ, ความเงียบ
ชุดเฉิงจึ คือ เครื่องแต่งกายของบัณฑิตในสมัยราชวงศ์ิ ลักษณะของชุด คือ มีปกเสื้อกว้าง สาบเสื้อพับไปทางขวา คอเสื้อเฉียง (คอวี) แขนเสื้อหลวม ปกเสื้อด้านหน้ามีตะเข็บ ด้านล่างเป็จีบ (อ้างอิงจาก Enlightenth.com)
อักษรจีนตัวย่อ ประดิษฐ์และเริ่มใช้โดยรัฐบาลพรรคคอมมิวนิสต์จีนของ สาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนแผ่นดินใหญ่) ในปี 1949 อักษรจีนตัวย่ออย่างแพร่หลาย ส่วนอักษรจีนตัวย่อ ใช้กันใน สาธารณรัฐประชาชนจีน สิงคโปร์ และชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลบางชุมชนที่เริ่มตั้งชุมชนหลังการใช้อักษรจีนตัวย่ออย่างแพร่หลาย (อ้างอิงจาก Wikipedia)
ไม้หวงฮวาหลี คือไม้พะยูง มีถิ่นกำเนิดที่มณฑลไหหลำ ประเทศจีน ลักษณะเด่นคือมีลวดลายสวยงาม โดดเด่นเป็เอกลักษณ์ ได้รับความนิยมเป็อย่างมากในหมู่ชาวจีน ฮ่องกง ไต้หวัน และสิงคโปร์ เป็ไม้มงคลที่ชนชั้นสูงในอดีตนิยมนำมาไว้เพื่อบ่งบอกถึงฐานะ ความมั่งคั่งของตนเอง
.jpg)
รูปร่างโต๊ะที่ห้องคุณปู่จะเป็ประมาณนี้ค่ะ (รูปภาพจาก Shopee)
ไรท์อยากได้โต๊ะแบบนี้สักตัว อยากได้เซ็ตพู่กันจีนด้วย ชอบั้แ่เห็นโต๊ะของท่านตงหัว(ในป่าท้อ) ถามว่าเอามาใช้ไหม...ไม่แน่นอน 555 (แล้วก็จะโดนแม่ด่าว่าเอามาทำไมให้รกห้อง)
………………….
5K
