มารฟ้าพิชิตสวรรค์

ตอนที่ 68

ลิงยักษ์เบ่งกล้ามโชว์ มันยิ้มเยาะเย้ยพร้อมกับมองมาทางชิงเทียน ด้วยสายตาที่เหยียดหยาม ราวกับกำลังคิดว่า มนุษย?ผอมแห้งเช่นเจ้า ไม่สามารถเป็นคู่มือให้ข้าได้หรอก

“ทำไมถึงรู้สึกหงุดหงิดขนาดนี้กันนะ" 

การแสดงท่าทางของลิงยักษ์ ทำให้ชิงเทียนอยากจะชกหน้ามันเสียจริงๆ ร่างสีทองกระโดดเข้ามายืนด้านหน้าชายหนุ่ม จนพื้นดินสั่นสะเทือน พร้อมทั้งยื่นมือออกมาคล้ายต้องการจับมือทักทาย

ลิงยักษ์ตัวนี้อยู่ในขอบเขตก่อตั้งวิญญานขั้นสูง เช่นเดียวกับตะขาบทมิฬ แต่สติปัญญาของมัน เป็นสิ่งที่ไม่สามารมองข้ามได้โดยเด็ดขาด หากราชาลิงต้องการผูกมิตร ก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องปฏิเสธ

ชิงเทียนจับมือกับลิงยักษ์ จนทำให้มันเผยยิ้มอย่างมีความสุข แต่ในพริบตาต่อมา รอยยิ้มที่ใสซื่อกลับเปลี่ยนชั่วร้าย ก่อนที่ราชาลิงจะจับแขนของชิงเทียนเหวี่ยงทุ่มไปกับพื้นอย่างรุนแรง แล้วขว้างร่างชายหนุ่มพุ่งไปกระแทกผาหินจนสั่นสะเทือน

เสียงเชียร์ของลิงนับพันดังกึกก้อง ลิงยักษ์ชูแขนทั้งสองข้างขึ้น พร้อมกับคำรามประกาศชัยชนะ ความโกรธของชิงเทียนพุ่งสูงทะยานฟ้า เขากำดาบชิงหลงไว้แน่น แล้วดีดตัวพุ่งไปด้านหน้าราวกับกระสุนปืนใหญ่

'ศาสตราเทพฝ่าเวหา'

ปีกเพลิงอัสนีฟ้า งอกออกมากลางหลัง เพื่อเพิ่มความเร็วยิ่งขึ้นไปอีก ร่างของชิงเทียนกลายเป็นภาพติดตา หายวับไปต่อหน้าฝูงลิงนับพัน รู้ตัวอีกทีชายหนุ่มก็มายืนอยู่ด้านหลังลิงยักษ์ พร้อมกับใบดาบที่ชุ่มไปด้วยเลือด

บริเวณอกของมันปรากฏบาดแผลฟันในแนวเฉียง จนทำให้ขนสีทองเริ่มถูกย้อมไปด้วยเลือด ซึ่งฝูงลิงที่เห็นเหตุการณ์ ต่างพากันปิดปากเงียบทันที

ลิงยักษ์ทุบหน้าอกอกตนเอง พร้อมกับส่งเสียงคำรามอย่างโกรธแค้น ดูเหมือนว่าบาดแผลที่เขาสร้าง จะไปตุ้นเลือดสายนักสู้ในตัวมันเข้าเสียแล้ว ขนทั่วร่างเกิดประกายสายฟ้าสีทองแล่นผ่าน ทั้นใดนั้นเอง ร่างสีทองก็ดระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้า กลืนหายไปกับแสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมา 

ชิงเทียนสัมผัสได้ถึงอันตรายเขากระโดดหลบไปด้านข้าง ลิงยักษ์ใช้แขนขนาดใหญ่ทั้งสองข้าง ทุบลงมายังจุดที่ชายหนุ่มเคยอยู่ คลื่นสายฟ้าสีทองกระจายออกเป็นวงกว้าง แม้ว่าชิงเทียนละหลบออกมาแล้ว แต่กระแสไฟฟ้าก็กลืนกินเขาอยู่ดี

สายฟ้าสีทองแทรกซึมไปทั่วร่างกาย สร้างความทรมานให้กับชิงเทียนเป็นอย่างมาก เขามองไปยังลิงขนทองที่มีสายฟ้าปกคลุมทั่วร่าง อย่างไม่เชื่อสายตา 

“เป็นปราณธาตุอัสนี้ที่เข้มข้นอะไรอย่างนี้" 

 ลิงยักษ์ตัวนี้ทรงพลังมาก ลักษณะภายนอกของมัน เหมือนดั่งฝูงลิงซึ่งยืนอยู่บนกำแพง แต่กลับมีขนาดใหญ่โตกว่าหลายเท่า แล้วไหนจะปราณอัสนีสีทองนั่นอีก 

ร่างของชิงเทียนไถลไปกับพื่น กล้ามเนื้อของเขากระตุกเนื่องจากกระแสไฟฟ้า ธนูสีแดงปรากฏขึ้นในมือ ศรเพลิง 3 ดอกพุ่งออกไปพร้อมกัน วิหคเพลิง 3 ตัวโผบินเข้าหาเป้าหมาย เปลวเพลิงสีแดงฉานแผดเผาร่างของลิงยักษ์ จนมันล้มกลิ้งไปกับพื้น 

ชิงเทียนเคลื่อนตัวเข้าประชิด หวังจะโจมตีซ้ำ แต่ราชาลิงกลับตีลังกา กลับขึ้นมายืนอย่างมั่นคง ก่อนจะอ้าปากแล้วพ่นลำแสงสีทองออกมา

‘เพลิงอัสนีฟ้า ทะลวงสวรรค์'

หอกเพลิงถูกซัดขว้างออกไป แหวกคลื่นพลังออกเป็นสองสาย แต่ว่ามันกลับสลายหายไปก่อนเข้าถึงตัวศัตรู นิ้วทั้งสองถูกชี้ออกไปด้านหน้า ลำแสงเพลิงอัศนี ยิงทะลวงหน้าอกของลิงยักษ์ จนทะลุถึงด้านหลัง

แต่ทว่า ร่างอันใหญ่โตยังไม่ยอมจำนน สายฟ้าสีทองห่อหุ่มรอบมือทั้งสองข้างของมัน พร้อมทั้งกระโดดเข้ามารัวหมัดใส่ชิงเทียนไม่ยั้ง ชายหนุ่มถูกหมัดกระหน่ำชกอย่างบ้าคลั่ง จนกระดูกเริ่มแตกร้าว

สติของชิงเทียนเริ่มหลุดลอย ภาพการถูกสหายอันเป็นที่รัก สังหารฉายซ้ำวนเวียน ‘ข้ายังไม่ได้แก้แค้นไอ้สารเลวพวกนั้นเลย ใช่แล้ว...ข้าจะยังตายไม่ได้ ความฝันที่จะกลายเป็นเทพของข้า ยังไม่บรรลุเป้าหมาย'

“ย้ากกกกกก!!!' ดวงตาสีฟ้าสว่างวาบ ปราณอัสนีสีทองรอบตัวลิงยักษ์ สิ้นสลายหายไป ดาบชิงหลงฟันไปยังลำคอของราชาลิง ที่กำลังตื่นตะลึง

‘เฉือนจันทร์ ดับดารา'

คลื่นดาบเฉือนผ่านลำคอ ปราสาทด้านหลังรวมถึงผาหิน ถูกฟันในแนวเดียวกัน หัวของลิงยักษ์หลุดลอยออกจากร่าง ฝูงลิงที่พากันเฝ้ามองการต่อสู้ วิ่งหนีกระเจิดกระเจิงด้วยความหวาดกลัว

ร่างสีทองล้มตึงลงกับพื้น ชิงเทียนหอบหายใจหนัก ร่างกายของเขาสั่นเทาจากอาการบาดเจ็บและความเหนื่อยล้า

‘เดี๋ยวก่อนนะ ถ้าจำไม่ผิดเพลิงอมตะ สามารถใช้ในการฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้ด้วย คงต้องลองดูสักหน่อยแล้ว' ทันใดนั้น เปลวเพลิงอมตะก็ลุกท่วมร่างกายของชิงเทียน เขาไม่รู้สึกถึงความร้อน แต่กลับสัมผัสได้ว่าร่างกายกำลังฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว

บาดแผลและรอยช้ำบนร่างกายเลือนหายไป อัตราการฟื้นตัวเช่นนี้ราวกับปาฏิหาริย์ สมแล้วที่เป็นเปลวเพลิงของสัตว์เทวะในตำนาน สายตาของชิงเทียนทอดมองไปยังร่างสีทองไร้หัว ที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น มันแปลกที่ว่าเขายังคงสัมผัสได้ถึงปราณอัศนี ที่แผ่ออกมาจากซากศพ

การชำแหละพื่อหาต้นตอของแหล่งพลังงานได้เริ่มขึ้น ชิงเทียนพบผลึกสีทองนาดเท่าเม็ดข้าว ที่ซ่อนอยู่ภายในกระเพาะของลิงยักษ์ เขานำมันไปทำความสะอาด ผลึกชิ้นนี้ให้ความรู้สึกคล้ายตอนที่รับทัณฑ์สวรรค์ เพื่อบรรลุขึ้นเป็นเซียนขั้นต้น ขอบเขตเสมือนเซียน ซึ่งต้องการจะเป็นเซียนที่แท้จริง ล้วนต้องผ่านเคราะห์กรรมนี้ทั้งนั้น

แม้จะมีขนาดเล็ก แต่พลังที่อัดแน่อยู่ภายในไม่ธรรมดาเลย เขาคาดว่าแต่เดิมลิงตัวนี้คือหนึ่งในสมาชิกของฝูง เพียงแต่มันค้นพบและกลืนผลึกชิ้นนี้ลงไป จึงทำให้เกิดการวิวัฒนาการ

อาจจะดูน่าขยะแขยงไปบ้าง ทว่าชิงเทียนก็ติดสินใจกลืนมันลงไป ปราณอัสนีอันเข้มข้น หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกาย ผิวหนังมีประกายสายฟ้าสีทองแล่นผ่าน นัยตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีทองชั่วครู่ ก่อนจะเลือนหายไป ระดับพลังทลวงขึ้นมา อยู่ในขอบเขตเปลี่ยนแปลงร่างกายขั้นต้น

ชิงเทียนลองใช้ดัชนีธาตุอัสนี ประจุไฟฟ้ารวมตัวที่ปลายนิ้ว ก่อนที่จะปลดปล่อยลำแสงสีทองแหวกผ่านท้องฟ้า ขึ้นไปยังชั้นบรรยากาศ ตอนนี้ปราณอัสนีของเขาแข็งแกร่งขึ้นมาก แถมความต้านทานอัสนียังถูกยกระดับ จนต่อให้ฟ้าผ่าก็ยังไม่ระคายผิวเลยด้วยซ้ำ 

“การเดินทางครั้งนี้ช่างคุ้มค่าจริงๆ" ชิงเทียนยิ้มอย่างพอใจ พื้นที่เกาะทุกตารางเมตร ถูกชายหนุ่มสำรวจอย่างละเอียด นอกจากสัตว์ปีศาจแล้วก็ไม่มีอะไรน่าสนใจ เขาจึงเตรียมตัวเดินทางกลับไปยังหอนพเก้าสาขาหลัก

*********************************

หญิงสาวผมสีบลอนด์เงิน นั่งทานซาชิมิอย่างมีความสุข ภายในร้านอาหารแห่งหนึ่ง เธอตะเวนทานตามร้านชื่อดังทั่วญี่ปุ่น ความจริงแล้วเธอควรจะเดินทางไปประเทศจีน ตั้งแต่หลายวันที่แล้ว แต่เนื่องจากมีร้านดังที่ยังไม่ได้ลิ้มลอง จึงต้องเลือนการเดินทางออกไปก่อน

ภาพในมือถือถูกเปิดขึ้นมาดูอีกครั้ง หญิงสาวกำลังจดจำรายละเอียดของเป้าหมาย “ก็น่าตาใช้ได้อยู่นะเนี้ย" 

แคร์มีอายุเพียง 23 ปีเท่านั้น เธอเป็นเด็กที่เกิดมาในเมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน ซึ่งมีอัตราการก่ออาชญากรรม พุ่งสูงเป็นอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา 

พ่อแม่ของเธอต่างก็เป็นอาชญากร หญิงสาวจึงต้องหัดลักเล็กขโมยน้อย รวมถึงฝึกการต่อสู้เพื่อรับมือกับพวกอันธพาล มาตั้งแต่ตอนยังเป็นเด็ก เมื่อตอนอายุครบ 15 ปี พ่อของเธอเสียชีวิตเพราะติดสุรา ส่วนแม่ก็เสียชีวิตในคุก จึงมีองค์กรขอรับเธอไปเลี้ยงดู 

พวกเขาทำการทดลองกับเธอสารพัด แต่เนื่องจากมีอาหารและที่ซุกหัวนอนให้ เธอจึงไม่ได้คิดที่จะหนี และตอนนี้หญิงสาวก็ขึ้นมาเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูง ภายในองค์กรได้สำเร็จ ทุกคนต่างยกย่องชื่นชมในความสามารถของเธอ

แคลร์ไม่อยากกลับไปใช้ชีวิต ที่แสนรันทดดังเดิม เธอจึงต้องเคลื่อนไหวตามคำสั่งขององค์กร การสังหารเป้าหมายทุกคน ล้วนทำไปเพื่อรักษาสถานะภายในองค์กร หาใช่การสู้เพื่อความสนุก เฉกเช่นแอตลาสและโนอาห์

ตอนนี้เธออยู่ที่จังหวัดชิบะ คงต้องนั่งรถแท็กซี่ไปยังสนามบินในเมืองนาริตะ เพื่อขึ้นเครื่องไปทำภารกิจที่ประเทศจีน เมื่อแท็กซี่ขับมาถึงหน้าสนามบิน หญิงสาวก็ควักเงินจ่ายค่าโดยสาร และลงจากรถไป

เหลือเวลาอีก 30 นาทีกว่าเครื่องจะออก แคลร์ จึงตัดสินใจเดินเข้าไปในร้านกาแฟในสนามบิน และสั่งกาแฟอเมริกาโน่ที่เธอชื่นชอบ หญิงสาวเดินหาที่นั่ง แต่รองเท้าส้นสูงของเธอ ได้สะดุดกับอะไรบางอย่าง จนไปชนกับลูกค้าที่กำลังยืนต่อแถวอยู่ด้านหลัง

“เป็นอะไรไหมครับ" เสียงของชายหนุ่มถามขึ้นเป็นภาษาอังกฤษ

“ม...ไม่เป็นไรค่ะ" แคลร์รู้สึกอับอายเล็กน้อย และเงยหน้ามองชายหนุ่ม แต่ทันทีที่เธอเห็นหน้าเขา ร่างกายก็แข็งข้างไปทันที

ชายหนุ่มตรงหน้า ก็คือบุคคลในเป้าหมายของเธอ ‘แพทย์เทวะ ชิงเทียน' แพทย์หนุ่มฝีมือระดับอัจฉริยะ อีกทั้งยังเป็นเจ้าของบริษัท ซึ่งได้รับความสนใจจากรัฐบาลสหรัฐในตอนนี้

แคลร์รีบเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะ สมองของเธอกำลังสับสน ตามรายงานล่าสุด ระบุว่าชิงเทียนกำลังพักอยู่ที่หอนพเก้า บนเกาะไห่หลิง แล้วทำไมเขาถึงมาโผล่อยู่ที่นี่กัน 

หลังจากชิงเทียนดื่มกาแฟเสร็จ แคลร์ก็สะกดรอยตามเขาไป และพบว่าเที่ยวบินที่ชายหนุ่มกำลังจะขึ้น ตรงกับของเธอ อีกทั้งเมื่อขึ้นมาบนเครื่อง ที่นั่งของพวกเขายังติดกันอีก อะไรมันจะบังเอิญขนาดนี้

“อ้าว! คุณคนที่อยู่ในร้านกาแฟ จะไปทำอะไรที่ประเทศจีนเหรอครับ" ชิงเทียนจำเธอได้ จากสีผมที่ดูเด่นแปลกตา

“อ....เอ่อ ไปท่องเที่ยวค่ะ" ตามจริงแล้วเธอควรพูดว่า ‘ฉันกำลังจะไปฆ่านาย แต่นายดันมาอยู่ที่ญี่ปุ่นซะได้เจ้าบื้อ!!' ต่างหาก

ชิงเทียนยิ้มให้กับเธอ “ถ้างั้นก็ขอให้เที่ยวให้สนุกนะครับ"

รอยยิ้มของชิงเทียนดูมีเสน่ห์ จนทำให้ใบหน้าของแคลร์ แดงขึ้นมาเล็กน้อย 

“ค..ค่ะ ขอบคุณค่ะ"

เธอจะยังลงมือตอนนี้ไม่ได้ คงต้องรอให้ถึงประเทศจีน และหาที่ลับตาคน ชายคนนี้เป็นผู้บ่มเพาะ ซึ่งเคยจัดการกับแอตลาสมาแล้ว ดังนั้นเธอจะประมาทไม่ได้โดยเด็ดขาด

------------------------------------

Facebook Fanpage : มารฟ้าพิชิตสวรรค์

https://www.facebook.com/มารฟ้าพิชิตสวรรค์-105158271890771