ตอนที่ 12 สำนักประมูล 3
....................................................................................................................................
"ฮ่าฮ่าฮ่า สิ่งนี้มันสุดยอดจริงๆ สุดยอดที่สุดนี้เป็สิ่งที่ดีที่สุดในการประมูล วะฮะฮ่าฮ่าฮ่า" โล่วชิงยังคงเป็รู้สึกเป็ห่วงอยู่บ้างเมื่อตอนที่จะเริ่มต้นการประมูลสมบัติล้ำค่าที่นำมาประมูลคราวนี้ค่อนข้างมีน้อย ที่มีราคาแพงที่สุดมีราคาเพียง 15,000 โกลด์
แต่ก่อนที่จะเปิดการประมูลในนาทีสุดท้าย ฟงอวิ๋นได้นำสมุนไพรระดับสูงที่มีอายุกว่า 1,500 ปีมาเพื่อประมูล!
สิ่งนี้คืออะไร?
นั่นคือสมบัติล้ำค่าที่มีราคาไม่ต่ำกว่า 20,000 โกลด์เลยทีเดียว
ไม่ต้องกล่าวถึงสมุนไพรสามัญชั้นต่ำที่มีอายุมากกว่า 1,000 ปีที่เรียกได้ว่าเป็สมุนไพรในระดับตำนานแห่งเมืองเริ่มต้น สมุนไพรอายุ 1,500 ปีนั้น แม้แต่ที่ทวีปใหญ่ยังนับว่าเป็สิ่งหายากมากๆ
สิ่งนี้มันไม่ใช่ก้อนหินริมทางเดิน! ที่ใครๆก็สามารถหยิบขึ้นมาได้ ดั่งของไร้ค่า!
มันคือส่วนผสมของยาวิเศษระดับสูงที่เหล่าผู้เล่นระดับสูงล้วนต่างพากันแย่งชิง
ด้วยความยากเย็นแสนเข็ญในการพัฒนาและปรับปรุงเลเวลของเหล่าผู้เล่นระดับสูงแม้ยาวิเศษระดับสูงสักเม็ดก็เป็สิ่งที่ล้ำค่ายิ่งกว่าเพชรทองนับประสาอะไรกับสมุนไพรระดับสูงที่แต่ละต้นนั้นถ้าผู้เล่นที่มีอาชีพเล่นแร่แปรธาตุระดับสูงได้นำไปเป็ส่วนผสมในการผลิตอาจสามารถผลิตได้มากถึง 10 เม็ดยาวิเศษระดับสูงหรือมากว่านั้นเลยก็ได้
นั่นคืออะไร! นั่นคือค่า EXP ที่จะได้รับถึง 10 เปอร์เซ็นต์เชียวนะ
ในระดับปราณ์หรือชั้นที่สูงกว่านั้นมันปรับขึ้นได้ยากกว่าชั้นรวบรวมปราณเหมือนดั่งคนละโลกเลยทีเดียว
เคยมีตำนานเล่าขานถึง NPC ผู้มีนามว่า เทพโอสถสามารถผลิตยาวิเศษได้มากถึง 100 เม็ดยา ในแต่ละครั้งที่ทำการกลั่นยาวิเศษเลยทีเดียว
100 เม็ดยาวิเศษ หมายถึงค่าประสบการณ์ 100 เปอร์เซ็นต์!
สามารถเลื่อนระดับได้ถึง 1 ชั้นปราณ นั่นคือ ตำนาน
มูลค่าของสมุนไพรล้ำค่านั้นสามารถที่จะระบุได้จากความหายากและสรรพคุณต่างๆของสมุนไพรในแต่ละระดับ ได้ดังนี้
สมุนไพรสามัญชั้นต่ำ อายุ 1-50 ปีที่เป็สมุนไพรระดับ 1 ราคาประมาณ 10 โกลด์
สมุนไพรสามัญชั้นต่ำ อายุ 50-100 ปีเป็สมุนไพร ระดับ 2 ราคาประมาณ100 โกลด์
สมุนไพรสามัญชั้นต่ำ อายุ 100-300 ปีเป็สมุนไพร ระดับ 3 ราคาประมาณ500 โกลด์
สมุนไพรสามัญชั้นต่ำ อายุ 300-600 ปีเป็สมุนไพร ระดับ 4 ราคาประมาณ2,000 โกลด์
สมุนไพรสามัญชั้นต่ำ อายุ 600-900 ปีเป็สมุนไพร ระดับ 5 ราคาประมาณ5,000 โกลด์
สมุนไพรสามัญชั้นต่ำ อายุ 900-1,200 ปีเป็สมุนไพร ระดับ 6 ราคาประมาณ 10,000 โกลด์
สมุนไพรสามัญชั้นต่ำ อายุ 1,200-3,000 ปีเป็สมุนไพร ระดับ7 ราคาประมาณ 20,000 โกลด์
สมุนไพรสามัญชั้นต่ำ อายุ 3,000-5,000 ปีเป็สมุนไพร ระดับ8 ราคาประมาณ 50,000 โกลด์
สมุนไพรสามัญชั้นต่ำ อายุ 5,000-7,000 ปีเป็สมุนไพร ระดับ9 ราคาประมาณ 100,000 โกลด์
สมุนไพรสามัญชั้นต่ำ อายุ 7,000-10,000 ปีเป็สมุนไพร ระดับ10 ราคาประมาณ 200,000 โกลด์
......................................................................................................
สมุนไพรกล่องที่ 3และกล่องที่ 4 ได้รับการพิจารณาจากชายชราตู้เฉินยิ่งเขาปิดกล่องหยกก็ยิ่งตื่นตระหนกใ เพราะมันคือ สมุนไพรหญ้าปากควาย อายุ 3,000 ปีและสมุนไพรหญ้าคา อายุ 5,000 ปี
ชายชราอ้าปากกว้าง หัวใจเต็นถี่เร็วจนแทบจะกระเด็นกระดอนออกมาจากปาก
อ้า....พระเ้าช่วยกล้วยปิ้ง!
สมุนไพรในเมืองเริ่มต้นอย่างมากก็เป็เพียงสมุนไพรระดับที่ 3เท่านั้นแต่เกรดของสมุนไพรในมือของตู้เฉินตอนนี้ได้เกินระดับของสิ่งที่ควรมีอยู่ในเมืองเริ่มต้นมากเกินไปแล้วแม้แต่ในทวีปหลักก็ยังไม่เคยมีใครเคยพบเคยเห็นสมุนไพรในระดับนี้มาก่อน
เกรดสมุนไพรข้างต้นเป็สมบัติล้ำค่าที่ประเมินราคามิได้ไม่สามารถตัดสินได้ด้วยสามัญสำนึก เมื่อมันปรากฏขึ้นราคาของมันจะยิ่งสูงส่งเกินเอื้อมมือถึง เหล่าผู้เล่นในเมืองเริ่มต้นคงไม่มีปัญญามันแน่นอน
"เยี่ยม!"ในขณะนี้ใบหน้าของโล่วชิงกำลังบานเหมือนบัวยามเช้าเขามีแต่ความสุขที่ท่วมท้นในหัวใจ เขากำลังฉีกยิ้มจนแก้มแทบปริแม้แต่ปากก็แทบจะเปิดกว้างไปถึงกับใบหูแล้ว
"ไอ ...โอ้!..อ้า....ผู้จัดการโล่วชิง... " มีเสียงสั่นเล็กน้อยดังมาจากปากของชายชราตู้เฉิน
“อะไร..เกิดอะไรขึ้นอีก”โล่วชิงรีบถามด้วยความสนใจและตื่นเต้นแค่สมุนไพรทั้งสี่ต้น ก็ทำให้เขาแทบจะคิดว่าตัวเองฝันไปยังมีอะไรที่จะทำให้เขาตื่นใไปมากกว่านี้อีก
"ชะ..ช่วยมองดูสมุนไพรต้นนี้อีกครั้ง"ชายชราตู้เฉินพูดขณะใช้มือประคองส่งกล่องหยกไปให้โล่วชิงอย่างทะนุถนอมและสั่นเทา
โล่วชิงรับมาแล้วเปิดกล่องหยกพร้อมกับจ้องมองเหง้าสมุนไพรสีทองอร่ามที่เปล่งประกายสีทองสว่างไสวซึ่งกำลังนอนนิ่งอยู่ภายในกล่องหยกดวงตาของโล่วชิงปูดโปนออกมานอกเบ้าตาแทบจะทันทีและมือใหญ่ก็สั่นจนแทบจะทำให้กล่องหยกตกลงไปบนพื้น
"สะ..สะ..สมุนไพรขมิ้นชัน...อะ...อะ..อายุหมื่นปีขะ..ใช่รึเปล่า!" โล่วชิงอ้าปากว้างกรีดร้องด้วยความใสุดขีด
คำว่าสมุนไพรขมิ้นชันอายุหมื่นปีเป็เหมือนดั่งค้อนขนาดใหญ่ที่ทุบหัวใจของโล่วชิงจนแทบจะกะเด็นกะดอนออกมาจากปากเขารีบปิดฝากล่องหยกอย่างรวดเร็วก่อนจะเก็บเอาไว้ในแหวนมิติสำหรับเก็บสิ่งของ
ผู้เล่นมีกระเป๋ามิติเพื่อการจัดเก็บสิ่งของมากมาย ส่วน NPC นั้นมีแหวนมิติเพื่อใช้ประโยชน์เช่นเดียวกับกระเป๋ามิติของผู้เล่นแต่ถ้าผู้เล่น้าที่จะใช้แหวนมิติก็สามารถหาซื้อและใช้ได้ เช่นกัน
“ฉิวยี่เม่ย”โล่วชิงเรียกสาวใช้ที่ยืนรอรับใช้อยู่นอกประตูห้อง
"เ้าค่ะ ผู้จัดการ"สาวใช้อายุประมาณยี่สิบกว่ารีบเปิดประตูแล้ววิ่งเข้ามอย่างรวดเร็วและยืนรอคำสั่งอยู่ข้างๆ
"คุณลูกค้านี่คือรายการที่้านำไปประมูลใช่หรือไม่" จากนั้น โล่วชิงก็หันหน้ามามองดู ฟงอวิ๋นพร้อมกับสอบถามด้วยเสียงสั่นๆเล็กน้อยเขายังไม่หายตื่นเต้น
“ใช่ กรุณาประเมินราคาด้วยครับ”ฟงอวิ๋นพูดกับโล่วชิง
“สินค้าได้รับการประเมินเรียบร้อยแล้วและจะนำเข้าสู่กระบวนการประมูลโดยสำนักประมูลัคู่ดังนั้นตอนนี้ เราผู้เฒ่าขอเชิญคุณลูกค้าไปพักผ่อนที่ห้องรับรอง ระดับ VIP ที่ทางสำนักประมูลเราจัดเตรียมเอาไว้สำหรับแขกผู้มีเกียรติ”โล่วชิงหยิบเอาแผ่นป้ายออกมา แล้วมอบให้กับฟงอวิ๋น
ฟงอวิ๋นมองดูบนแผ่นป้ายมีอักษรและตัวเลขเขียนเอาไว้ ว่า ห้องเลขที่ 19 จากนั้น เขาก็เดินตามสาวใช้ที่มีนามว่าฉิวยี่เม่ยไปเพื่อพักผ่อนรอเวลาเปิดประมูล
หลักจากที่ฟงอวิ๋นเดินออกไปจากห้อง โล่วชิงซึ่งตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้และกำลังครุ่นคิดเื่บางอย่างเวลาผ่านไปสักครู่หนึ่งเขาก็ยิ้มขึ้นมาอย่างฉับพลันก่อนจะรีบเดินออกจกห้องไปหาเ้าหน้าที่ของสำนักประมูลที่เป็ลูกน้องแล้วกระซิบคำไม่กี่คำเพื่อสั่งการ
ลูกน้องของโล่วชิงเมื่อได้ยินคำสั่งก็รีบพยักหน้าและวิ่งออกไปปฏิบัติงานตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว
สักครู่ต่อมาตรงประตูใหญ่ของสำนักงานประมูลัคู่ก็เริ่มมีเ้าหน้าที่ของสำนักประมูลจำนวนมากรีบวิ่งออกไปและทั้งหมดต่างก็วิ่งตรงไปยังจุดวาร์ปที่ตั้งอยู่ตรงใจกลางของเมืองเริ่มต้น
..................................................................................................................................................
ฟงอวิ๋นพบว่าห้องเลขที่ 19 นั้นมีขนาดเล็กแต่มันก็สวยงามและมีอุปกรณ์ครบครัน ซึ่งมีทั้งโต๊ะและเก้าอี้ รวมทั้งมีผลแอปเปิ้นมังคุด ละมุด ลำไย มะเพือง มะไฟมะกรูดและมะนาวที่มีคุณภาพดีวางอยู่บนโต๊ะแล้วก็ยังมีชุดของกาน้ำชาซึ่งถ้าดูจากกลิ่นของชาที่กระจายกลิ่นหอมอ่อนแล้ว ก็น่าจะเป็ชาอู่หลงก้านอ่อนแน่นอนและสุดท้ายก็ยังมีสาวใช้อีกหนึ่งคนยืนอยู่ด้านหลังห้องเพื่อคอยบริการซึ่งพอฟงอวิ๋นเดินเข้าประตูห้องมา สาวใช้วันสิบหกก็โค้งคำนับทันที
"แขกผู้มีเกียรติ พึงพอใจรึไม่เ้าค่ะ" ฉิวยี่เม่ยสอบถาม
“อืม..มันดีมาก ฉันพอใจมาก”ฟงอวิ๋นตอบ
“เยี่ยม ถ้าเช่นนั้นก็ขอให้แขกผู้มีเกียรติพักผ่อนให้สบายนะเ้าค่ะและต้องขอให้แขกผู้มีเกียรติกรุณารออีกสักหน่อยการประมูลจะเริ่มขึ้นในอีกครึ่งชั่วโมง ตอนนี้ ยี่เม่ยจะออกไปก่อนถ้าแขกผู้มีเกียรติ้าสิ่งใดเพิ่มเติมกรุณาแจ้งความประสงได้ที่สาวใช้ประจำห้องได้ทันทีนะเ้าคะ”ฉิวยี่เม่ยดูเหมือนจะโล่งใจเมื่อได้ยินคำตอบของฟงอวิ๋นก่อนจะขอตัวออกไปจากห้อง
"บ่าวขอลา เ้าค่ะ " ฉิวยี่เม่ยกล่าวลาก่อนจะเดินไปหาสาวใช้หลังห้องเพื่อกำชับให้สาวใช้ให้บริการแก่ฟงอวิ๋นอย่างเต็มทีและห้ามขาดตกบกพร่องเด็ดขาด
“โอเค..นะครับ”ฟงอวิ๋นตอบ ก่อนจะเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้และเทชาใส่ถ้วยชาเพื่อดื่มพร้อมหยิบผลไม้มาทานรอเวลาเปิดประมูล
ตอนนี้ฟงอวิ๋นยังคงมีความรู้สึกที่สับสนและไม่เชื่อสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่บ้างเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าในชีวิตการเล่นเกมส์ของเขานั้นจะได้มีโอกาสที่จะมีส่วนร่วมในการประมูลใหญ่ๆแบบนี้
แต่ตอนนี้เขานั่งอยู่ในห้องระดับ VIP ของสำนักประมูลและกำลังเพลิดเพลินกับการดูแลในระดับ VIP นี่มันเศรษฐีระดับร้อยล้านชัดๆถึงแม้จะเป็แค่ในเกมส์ก็ตามเถอะ
ว้าว.....O_O สุขใดไหนจะปานจริงๆ
15K
