เทพมังกรครองพิภพไซอิ๋ว

“ทั้งสองท่าน คุ้มครองข้าด้วย！” ซูเหอไท่ตะโกนขึ้นเสียงดัง ซูเหอไท่เองก็ถือเป็นขุนศึกผู้หนึ่ง ย่อมไม่มีปัญหากับการต่อสู้ในสนามรบ แต่หากคิดที่จะถกถึงการใช้ศิลปะยุทธ์ ถึงที่สุดแล้วก็ยังไม่อาจที่จะเทียบได้กับผู้กล้าที่มีความเหี้ยมหาญในยุทธภพ อีกทั้ง ด้วยสายตาที่แรงกล้าของเขา ย่อมต้องสามารถมองเห็นพลังฝีมือที่ไม่ธรรมดาของเจวี๋ยหวู่หมิงได้ อีกทั้งยังทิ้งห่างไปจากเหอหยงฝูกับตัวเองไปจนห่างไกล จนเรียกได้ว่า สุภาพชนย่อมไม่คิดกระโดดลงจากกำแพง[1] เขาเองก็ไม่ได้กลัวตาย เพียงแต่ก็แค่หวงแหนชีวิตเท่านั้น “ท่านนายทัพโปรดวางใจ มีพวกเราสองพี่น้องอยู่ด้วย จะไม่มีผู้ใดมาทำร้ายท่านได้อยู่แล้ว” ชายฉกรรจ์หน้าซูบดำพลันกล่าวออกมาอย่างมั่นใจ “ศิษย์พี่ ท่านจะลงมือหรือให้ข้าเป็นคนจัดการเอง?” ชายฉกรรจ์หัวโล้นที่สะพายขวานใหญ่สองด้ามกล่าวออกด้วยเสียงดังและทุ้มต่ำ “เจ้าหนูผู้นี้ดูไปแล้วเหมือนกับผู้ฝึกยุทธ์ ย่อมนับว่าคุ้มค่าที่พวกเราจะลงมือกันแล้ว ท่านก็เข้าไปทดสอบประเมินเข้าดูหน่อยสิ” ชายฉกรรจ์หน้าซูบดำขมวดคิ้วแล้วกล่าวท้าทาย หากจะบอกว่าให้กระโดดลงจากบนกำแพงเมือง พวกเขาสองพี่น้องเองก็ทำได้เหมือนกัน เด็กหนุ่มเบื้องหน้าเองก็จะต้องเป็นยอดฝีมือด้วยอย่างไม่ต้องสงสัย ปากอันใหญ่โตของชายฉกรรจ์หัวโล้นร่างเปลือยเปล่ากลับเงียบเชียบ เผยใบหน้าที่เต็มไปด้วยฟันขาว กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงดังก้องกังวาน： “ฮาฮา เจ้าหนูคนนี้ยกให้ข้าก็แล้วกัน！” “ลองรับขวานของข้าดู！” เสียงคำรามเสียงดังก้องไปทั่วทั้งอากาศ ในระหว่างที่มีเสียงตะโกนอย่างมีโทสะ เงาร่างที่สูงใหญ่ดังขุนเขาได้ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน เหมือนกับมังกรวารีคำรามออกมาอย่างดุร้าย ตรงดิ่งพุ่งเข้าหาเจวี๋ยหวู่หมิง ชายฉกรรจ์หัวโล้นขยับมือทั้งสองข้างอยู่ทางด้านข้าง ขวานยักษ์น้อยใหญ่อันเท่าประตูสองด้ามพลันถูกคว้าไว้ในมือ เมื่อได้เห็นชายฉกรรจ์หัวโล้นพุ่งเข้ามา เจวี๋ยหวู่หมิงที่ไม่ขยับมิเคลื่อนไหว คล้ายกับแตกตื่นจนโง่งมไปแล้ว จากสายตาที่ได้เห็นคมขวานอยู่ห่างจากหัวของเจวี๋ยหวู่หมิงเพียงแค่เอื้อม ต่อไปเจวี๋ยหวู่หมิงจะต้องถูกผ่าจนร่างขาดสองเสี่ยงแน่ ๆ จนต้องตายไปทั้งอย่างนั้น “ฮาฮา เจ้าหนู จำเอาไว้ล่ะ ผู้ที่ฆ่าเจ้า ข้าไท่ซานเยว่！” เมื่อสิ้นเสียงลง เจวี๋ยหวู่หมิงที่ยืนอยู่ภายใต้ของคมขวาน ทันใดนั้นก็ขยับขึ้นแล้ว！ เมื่อเท้าได้ขยับออก พลันเกิดเป็นเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ใช้คนชนเข้าใส่กลางอ้อมอกของชายฉกรรจ์หัวโล้นดุจรถตีเมือง “มาได้ดี！” ชายฉกรรจ์หัวโล้นทั้งไม่แตกตื่นแต่กลับยินดี คมขวานได้ถูกรั้งกลับมา กระตุ้นพละกำลังจากสองมือ เดิมยังคิดว่าเจวี๋ยหวู่หมิงจะถูกขวานของเขาจามจนตาย แต่กลับคิดไม่ถึงว่าจะตะครุบใส่อากาศธาตุ จนเจวี๋ยหวู่หมิงคล้ายกับลอดผ่านจุดที่เป็นช่องว่างไป พร้อมกับไถลออกไป “พรวด！” คล้ายกับเสียงลูกหนังระเบิดออกมา ชายฉกรรจ์เพียงรู้สึกว่าตัวเองเหมือนกับถูกท่อนเหล็กกระแทกกันกว่าหมื่นชั่ง จนถึงกับสูญเสียซึ่งการรับรู้ ในขณะนี้ ในสายตาที่ตื่นตระหนกของผู้คน ร่างกายอันแข็งแกร่งทนทานของชายฉกรรจ์หัวโล้น แต่ถึงกับแตกระเบิดจะไม่ต่างอะไรไปจากลูกแตงโมเลยก็มิปาน！ ส่วนของเลือดคล้ายกับถูกพลังอันมหาศาลบีบอัด โดยที่พุ่งออกอย่างกระชั้นชิดผุดออกมาจากบริเวณหน้าอกของชายฉกรรจ์หัวโล้น！ ร่างกายสูงใหญ่กว่าแปดเซียะ เหมือนกับถูกเสาเข็มพุ่งเจาะเข้าใส่ ภายใต้การถูกเจวี๋ยหวู่หมิงกระแทกเข้าไปเบา ๆ ก็ราวกับกระดูกแหลกร่างละเอียดเป็นฝุ่นผง คมขวานคู่หนึ่งเองก็ถูกเจวี๋ยหวู่หมิงชิงไป โดยที่คว้าจับไว้ในมือ เสื้อผ้าที่เปื้อนไปด้วยเลือด เจวี๋ยหวู่หมิงกำลังถือคมขวานเอาไว้อยู่ เมื่อหันศีรษะเพื่อเหลือบมอง จากนั้นก็ได้หันไปมองชายฉกรรจ์หน้าซูบดำด้วยอาการอ้าปากตาค้าง “บังอาจนัก！ถึงกับกล้ามาฆ่าศิษย์น้องข้า มอบชีวิตมาเถอะ！” ชายฉกรรจ์หน้าซูบดำจึงค่อยมีปฏิกิริยากลับคืนมา จนเกิดเป็นอาการเดือดดาลยากระงับ ตวาดออกมาด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดแล้วกล่าว ภายในเสียงเดือดดาล ค้อนดาวตกคู่หนึ่งก็พลันลอยออกไปจากข้อมือ โดยที่มีชิ้นหนึ่งพึ่งเข้ามาที่หน้าของเจวี๋ยหวู่หมิง และอีกลูกก็ได้พุ่งเข้าใส่จุดตายของเจวี๋ยหวู่หมิง เสียงแหวกอากาศที่ทั้งรุนแรงทั้งกระชั้นชิด เกิดเป็นกระบวนท่ารุนแรงโหดเหี้ยมอำมหิต ทักษะการฆ่าคน！ แทบจะในทันที ที่ทำให้พบเจอกับหายนะ！ เห็นได้ชัดว่าพละกำลังของชายฉกรรจ์หน้าดำซูบยังถือว่าเหนือกว่าชายฉกรรจ์หัวโล้นถึงหนึ่งขั้น ภายใต้ค้อนดาวตกของเขา ที่มียอดฝีมือชั้นหัวกะทินับไม่ถ้วนสังเวยชีวิตมาก่อน เชื่อว่าเด็กหนุ่มคนนี้ก็คงจะไม่มีข้อยกเว้น！ “ดี！” ทันทีที่สัมผัสได้ถึงวิถีพลังอันโหดเหี้ยมสองขุมที่พุ่งเข้าหาตัวเองอยู่นั้น เจวี๋ยหวู่หมิงก็ได้เอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาออกมา อีกทั้งยังหาได้หลบเลี่ยง ขวานยักษ์ในมือขยับเคลื่อนไหวดุจขนนก เริงระบำอยู่กลางเวหา เคร้ง！เคร้ง！ เสียงเหล็กกระทบกันพลันดังออกมา ค้อนดาวตกถูกดีดสะท้อนกลับไป กระแทกชนเข้าใส่บนร่างของชายฉกรรจ์หน้าซูบคนนั้น ตามที่กล่าวไป หนึ่งกำลังสยบสิบทักษะ！ เจวี๋ยหวู่หมิงเองก็ตีความจำกัดความเช่นนี้เอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ “อา！” ชายฉกรรจ์หน้าซูบดำพลันมีสีหน้าเปลี่ยนไป “อึกอึกอึก～” ต่อมาก็ได้มีเสียงดังขึ้นจากการที่กระดูกหักร้าวดังออกมาหลายครา ชายฉกรรจ์หน้าซูบดำนั้นกระอักเลือดอย่างรุนแรง พร้อมกับถูกค้อนดาวตกของตัวเองกระแทกจนลอยกระเด็นออกไปในทันที ชายฉกรรจ์ใบหน้าซูบดำมีหรือที่จะไปนึกถึง ว่าพละกำลังของเจวี๋ยหวู่หมิงจะถึงกับแข็งแกร่งได้จนถึงเพียงนี้ อีกทั้งยังเหนือกว่าอาจารย์ของเขาเสียอีก “เจ้าหนู เจ้าฆ่าข้าไม่ได้นะ ข้าเป็นถึง……” ภายใต้พลังการคุกคามที่หมายถึงชีวิต ชายฉกรรจ์หน้าซูบดำจึงได้รีบยกอ้างผู้อยู่เบื้องหลัง เพื่อที่ต้องการจะให้เจวี๋ยหวู่หมิงหยุดมือ น่าเสียดาย ที่เจวี๋ยหวู่หมิงจึงไม่คิดที่จะไปสนใจสิ่งที่เขาพูด พร้อมกับขยับคมขวานฟันออกไปในทันที อีกทั้งยังไม่ได้มีกลยุทธ์วิธีการอื่นใดอีก พลังขวานที่เรียบลึกซับซ้อน จนแม้แต่จะมองก็ยังไม่อาจกะพริบตาได้ พรวด！ ศีรษะที่ร่วงหล่น พร้อมกับเลือดจะการถูกตัดฉีดพุ่งออกอย่างบ้าคลั่ง เคล็ดกายาหลอมโลหิตได้ไหลเวียนขึ้นด้วยตัวเอง กลิ่นอายเลือดของชายฉกรรจ์หัวโล้นกับชายฉกรรจ์หน้าซูบดำพริบตานั้นก็ได้แผ่กระจายออกสู่ภายนอกร่างกาย ภายใต้การห่อหุ้มเอาไว้ด้วยเปลวเพลิงขุมหนึ่งอยู่ภายใน ก็พลันแปรเปลี่ยนจนเกิดเป็นเลือดบริสุทธิ์สีเหลืองอ่อนสองหยดไปแล้ว “เก็บ” เจวี๋ยหวู่หมิงเอ่ยขึ้นในใจ เลือดบริสุทธิ์สองสสายพริบตานั้นพลันแปรเปลี่ยนเป็นปราณ ปกคลุมอยู่บนร่างกายของเขา และถูกเขาดูดซับเอาไว้ “กลิ่นอายเลือดของยอดยุทธ์ ถึงกับแข็งแกร่งกว่าคนโดยทั่วไปอยู่เหมือนกัน” เจวี๋ยหวู่หมิงที่ได้ดูดซับเลือดบริสุทธิ์ของทั้งสองคนแล้ว ในใจก็รู้สึกคล้ายกับได้กินต้นโสมเข้าไปจนรู้สึกได้ถึงความปลอดโปร่ง อีกทั้งเคล็ดกายาหลอมโลหิตยังมีแต่ยิ่งเพิ่มความบริสุทธิ์ขึ้นอีกส่วน “ฆ่าโจรร้าย！ฆ่าโจรร้าย！” กองทัพหมิงด้านบนกำแพงทันทีที่ได้พบเห็นเจวี๋ยหวู่หมิงสำแดงฤทธิ์เดช ก็แยกย้ายกันตะโกนขึ้นเสียงดัง ปลุกปลอมขวัญกำลังใจจนสูงขึ้นมาอีกหลายส่วน ในขณะนี้ ทั้งความสงสัย ไม่อยากเชื่อ สายตาที่ดูถูกล้วนแต่สลายหายไปจนสิ้น เหลือไว้แค่เพียงความเลื่อมใส ยำเกรงกันเป็นอย่างยิ่ง เหอหยงฝูเองก็แตกตื่นจนขากรรไกรแทบจะร่วงลงมา การประมือเมื่อครู่นี้อันตรายถึงเพียงใด เขาย่อมกระจ่างแจ้งอย่างแน่นอน ถ้าหากเปลี่ยนมาเป็นตัวเอง เห็นทีว่าจะรอดได้ยากแน่นอน สองคนนั้นไม่ต้องบอกว่าแข็งแกร่งถึงขนาดไหนแล้ว อย่างน้อยก็ยังห่างชั้นไปจากตัวเอง แต่ในมือของเจวี๋ยหวู่หมิง กลับเป็นเรื่องที่ใช้เพียงกระบวนท่าเดียวเพื่อจัดการ เจวี๋ยหวู่หมิงฆ่าพวกเขา แทบจะไม่ต่างอะไรไปจากการออกแรงฆ่าได้อย่างง่ายดายเหมือนกับลูกเจี๊ยบก็มิปาน ในขณะนี้ ในที่สุดเขาก็เชื่อในวาจาของลูกน้อง ว่าเจวี๋ยหวู่หมิงจะต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน... [1] พูดถึงเหตุผลที่หมายความว่า การทำในสิ่งที่ควรทำ และไม่ควรทำในสิ่งที่ไม่ควรทำ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 47 หนึ่งกำลังสยบสิบทักษะ

คล้ายกับเรื่องเทพมังกรครองพิภพไซอิ๋ว ที่คุณอ่าน

เทพมังกรครองพิภพไซอิ๋ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 47 หนึ่งกำลังสยบสิบทักษะ

คล้ายกับเรื่องเทพมังกรครองพิภพไซอิ๋ว ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้