(จบแล้ว)ระบบร้านอาหารสามเวลาต่างโลก พระเอกเก่ง+เน้นอาหารไทย

ตอนที่ 54 เหมาหมด

“ลองกิน?”

เมื่อได้ยินคำพูดของคาห์น ที่ให้แมทลองกินเนื้อเสียบไม้จากร้านอาหารสามเวลา ที่แมทนั้นดูแคลนว่าเป็นเพียงแค่

‘ร้านอาหารชั้นต่ำ’

การถูกพูดใส่หน้าเช่นนี้ ไม่ต่างอะไรกับการท้าทาย...แมทชำเลืองมองดูด้วยสายตาที่หยามเหยียด อย่างไรก็ตามในเมื่อรอบๆ ร้านอาหาร ต่างก็มีนักผจญภัยกลุ่มของคาห์นอีกหลายต่อหลายคน กำลังยืนกินเนื้อเสียบไม้ กันอย่างเอร็ดอร่อย

ดังนั้น แมท จึงโล่งใจไปได้เปลาะหนึ่งว่าเนื้อเสียบไม้พวกนี้ คงไม่น่าทำให้ตัวเองเป็นอันตรายหรือมีการวางยาพิษในอาหาร อย่างมากที่สุดก็แค่ รสชาติห่วยแตกก็เท่านั้น!

“ได้สิ งั้นเอามาอย่างละไม้ก็แล้วกัน” แมทพูดสั่งอาหารออกมา ทั้งๆ ที่ สายตาของมันยังคงจ้องมองไปที่คาห์นอย่างเอาเป็นเอาตาย

เกิดสภาวะกลืนไม่เข้า คายไม่ออกระหว่างกลุ่มนักผจญภัยทั้งสองกลุ่ม แต่ทว่า...ผู้ที่ลอยตัวอยู่เหนือทุกสิ่งอย่าง ไลท์

กลับเข้ามาขัดจังหวะการเขม้นมองหน้ากันในครั้งนี้ ด้วยคำพูดที่ว่า

“ขอโทษนะครับ พวกคุณสองคนจะยืนจ้องกันอีกนานไหม...เนื้อเสียบไม้ที่สั่งได้แล้ว ทั้งหมด 1 เหรียญทองมณีครับ” คำพูดเฉยเมยของไลท์ ได้ไปสะกิดให้ แมท ถึงกับหันขวับไปในทันที

ศึกจ้องหน้ากันในครั้งนี้ จึงเป็นคาห์นที่เอาชนะไปในที่สุด

“ชิ กับอีแค่ 1 เหรียญทอง...เอาไปๆ”

แมทที่เป็นฝ่ายแพ้ในเกมจ้องหน้า โยนเหรียญทอง ลงบนโต๊ะที่ไลท์ใช้วางถาดเนื้อเสียบไม้ เหรียญทองเมื่อตกกระทบกับพื้นโต๊ะก็กลิ้งไปมา สร้างความลำบากในการเก็บให้กับไลท์อยู่ไม่น้อย

แต่กระนั้นเชฟหนุ่มผู้นี้ กลับไม่ถือสาหาความใดๆ เป็นพ่อค้าก็ต้องแบบนี้ อะไรที่ทนได้ก็ต้องทน...ส่วนลูกค้าที่มีนิสัยอย่างแมท เอาเถอะ อีกเดี๋ยวก็จะรู้สำนักเอง

แมทรับเนื้อเสียบไม้ที่ห่ออยู่ในใบไม้จากไลท์ มาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความรังเกียจและไม่อยากกิน ทั้งนี้ในกระเป๋าเดินทางของแมทก็มีเนื้อตากแห้งและขนมปังที่ซื้อมาจากร้านอาหารในหมู่บ้าน อยู่อีกเป็นจำนวนมาก แถมยังมีราคาชิ้นเนื้อละราวๆ 5 เหรียญทองมณี

เมื่อเทียบกับเนื้อเสียบไม้ที่มีขนาดๆ เท่ากันพวกนี้ ที่ขายในราคา 3 ไม้ต่อ 1 เหรียญทอง...ช่างเป็นเนื้อเสียบไม้ที่ไร้ราคา จริงๆ

แมทดูแคลนเนื้อเสียบไม้ของไลท์ จนต่ำติดดิน แม้กลิ่นหอมของมันจะชักชวนให้เคลิบเคลิ้ม แต่ลำพังแค่กลิ่นหอม ไม่ได้แปลว่าเนื้อจะอร่อยเสียหน่อย?

‘ลองดูก็ได้วะ ถ้าไม่อร่อยก็แค่คายทิ้ง...ไม่สิ เอาไปพ่นใส่หน้าเจ้าของร้าน ดูจะสะใจมากกว่า’

แมทหยิบเนื้อเสียบไม้ ที่คาดว่าน่าจะเป็น ‘เนื้อปิ้ง’ มาถือไว้หนึ่งไม้ ก่อนจะจ่อเนื้อปิ้งที่มีกลิ่นหอมลอยโชยเตะจมูก

ส่งเข้าปาก...กรวม~

เนื้อปิ้งที่ถูกกัดไปหนึ่งคำ ได้แตกลายเนื้ออกมาทันที ความชุ่มฉ่ําจากเนื้อ มันมีความนุ่มมากกว่าหมูปิ้งอยู่เล็กน้อย รสชาติเค็มอ่อนๆ ที่ผสานอยู่ในเนื้อปิ้งที่ผ่านการหมักอย่างพิถีพิถัน ทำให้เนื้อนี้ถูกกลบกินคราวไปเสียหมด

‘บ้าน่า...เนื้อนุ่มจนกัดเพียงแค่คำเดียว ก็แทบละลายหายไปหมดเลย?’ แมทได้ชะงักค้างไปแล้ว สีหน้าของแมทในตอนนี้ดูแล้วตลกยิ่งนัก

ใจหนึ่งของมันอยากจะสรรหาคำด่าและคำติเตียนที่มีต่อเนื้อเสียบไม้อยู่เต็มประดา...แต่ทว่ากลับไม่มีคำใดที่ชายหนุ่มจะกล้าพูดออกมา

เนื้อเสียบไม้ที่มีราคาแค่ 3 ไม้ต่อ 1 เหรียญทอง...นี้มันเป็นไปไม่ได้! ความตกใจ ความประหลาดใจ ความทึ่งและสุดท้ายความอร่อย ทั้งหมดนี้ได้ตีกันอยู่ในหัวของแมท จนงงงวย

กว่ามันจะกลับมามีสติและรู้ตัวอีกที เนื้อเสียบไม้ทั้งสามไม้ของมันในห่อใบไม้ ก็ถูกกินไปจนหมดแล้ว

“ใครขโมยเนื้อเสียบไม้ของฉันไป?!” แมทร้องโวยวาย โดยที่ไม่รู้เลยว่า เนื้อที่หายไปนั้น ทั้งหมดได้ไปอยู่ในท้องของตัวเองแล้ว

“ท่านแมท ก่อนจะกล่าวหาใครว่าเป็นขโมย จงมองดูที่มือของท่านเสียเถอะ”

คาห์นชี้ไปยังมือของแมท

โดยมือของแมท ได้เกาะกุมไม้ที่ใช้เสียบเนื้อ ที่แมทได้กินไปหมดแล้ว...ยืนถือค้างเอาไว้เช่นนั้น

‘ไม่มีใครขโมย...แต่เป็นตัวเองต่างหากที่กินไปทั้งหมด’ แมทอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด

แมทมองไม้ที่ว่างเปล่าและเพียงแค่จ้องมอง จินตนาการภาพที่ยังคงจดจำรสชาติของเนื้อที่ได้กินเข้าไปก็พลุ่งพล่านจนแทบอยากจะเขวี้ยงเนื้อตากแห้งราคา 5 เหรียญทองในกระเป๋าไปเสียรู้แล้วรู้รอด

‘เนื้อราคาแพง แต่ยังสู้เนื้อเสียบไม้นี้ไม่ได้ ไม่สิ...เทียบไม่ได้เลยต่างหาก ถ้าอย่างนั้นก็ไม่คู่ควรที่มันจะต้องทนกินต่อไปอีก’

แมทตั้งใจแล้วว่า กลับไปหมู่บ้านดาราฉายเมื่อไหร่ จะให้พ่อของมันที่เป็นหัวหน้าหมู่บ้านสั่งปิดร้านค้าเนื้อในทันที หรือถ้าสั่งปิดไม่ได้...ก็จะออกคำสั่งให้ห้ามขายเนื้ออีกต่อไป

“พ่อค้า เอ่อ เจ้าหนุ่มชื่อว่าไลท์ใช่ไหม? ฉันขอเหมาเนื้อเสียบไม้พวกนี้ทั้งหมดเลยได้ไหม” แมทไม่สนใครหน้าไหนอีกแล้ว ต่อให้จะถูกคาห์นหัวเราะเยาะก็ไม่เป็นไร ขอแค่เพียงมันได้กินเนื้อเสียบไม้พวกนี้อีก ก็ถือว่าคุ้มค่ามากแล้ว

กลับเป็น คาห์น เองต่างหาก ที่ถ้าเนื้อเสียบไม้พวกนี้ถูกเหมาไปหมดแล้วคาห์นจะทำเช่นไร?

แม้คาห์นจะเวียนกลับมาซื้อเป็นรอบที่สอง แต่ความอร่อยของเนื้อปิ้งพวกนี้ ก็ทำเอาคาห์นอดใจไม่อยู่ กินเพลินจนเหลือน้อยกว่า 10 ไม้ไปแล้ว

เมื่อคิดว่าต้องกินเนื้อกับ 10 ไม้ที่เหลือ คู่กับ เนื้อตากแห้งที่อยู่ในกระเป๋า แค่คิดดังนั้นก็หดหู่ใจแล้ว

แต่จะให้ไปสู้รบตบมือกับคนรวยอย่างแมท คาห์นที่เป็นแค่อดีตทหารก็คงสู้ไม่ไหว...ได้แต่ปล่อยให้อีกฝ่ายทำตามอำเภอใจไปในครั้งนี้

“เหมาหมดนี้?” ไลท์ไม่ได้ตกใจอะไรกับการที่แมทจะเหมา หมูปิ้ง ไก่ปิ้ง เนื้อปิ้งของเขา เพียงแต่เขาอยากที่จะแบ่งปันความอร่อยของเนื้อเสียบไม้พวกนี้ให้กับนักผจญภัยคนอื่นๆ ได้ลิ้มลองด้วย

ลำพังแค่กลุ่มของแมท ก็มีไม่ต่ำกว่า 50 คน หากทั้ง 50 คน ได้กินมันไปคนละไม้ ก็เท่ากับว่า ร้านอาหารสามเวลาก็จะมีลูกค้าอีก 50 คนเพิ่มเติมเป็นฐานลูกค้าของเขา นี้ยังไม่นับรวมถึงนักผจญภัยต่างถิ่นที่อาจจะเดินทางกันมาอีกด้วย

เมื่อคิดได้ดังนั้น ไลท์ที่ยังลังเลว่าจะขายเหมาให้กับแมทดีหรือไม่ จึงตัดสินใจที่จะ ‘ขาย!’

“ตกลง...ผมขายทั้งหมดในถาดนี้ให้กับคุณ ทั้งหมดเป็นจำนวน 70 ไม้ ราคา 23 เหรียญทอง...แต่ทางร้านของเรามีการแถมให้กับลูกค้าที่ซื้อเยอะอยู่แล้ว งั้นคิดเป็น 20 เหรียญทองก็แล้วกัน” ไลท์คิดทุกอย่างด้วยความรวดเร็ว

แม้การคิดของไลท์ ตามจริงแล้วจะดูเหมือนขาดทุนไปอยู่บ้าง เพราะหากขายด้วยจำนวน 9 ไม้แถม 1 ทางไลท์จะต้องได้รับจำนวนเงินที่มากกว่านี้

ทั้งนี้ไลท์กลับยินยอมที่จะขายมันไปให้กับคนอย่างแมทเสียอย่างนั้น

“ตกลงนี้เงินทั้งหมด 20 เหรียญทอง” แมทลิงโลดในทันตา มันรีบควักเหรียญทองส่งให้กับไลท์ ด้วยความยินดี โดยครั้งนี้มันเลือกที่จะส่งเงินทั้งหมดให้กับไลท์ถึงมือ ไม่กล้าที่จะทำพฤติกรรมห่ามๆ เฉกเช่นตอนแรกอีกต่อไป

เนื้อเสียบไม้ที่เหลืออยู่ในถาดเกือบ 70 ไม้ ถูกรวบใส่ลงในห่อใบไม้ในคราวเดียว

คาห์นและกลุ่มนักผจญภัยที่เป็นลูกค้ากลุ่มแรก ได้แต่มองตามตาปริบๆ ส่วนทางด้านนักผจญภัยกลุ่มของแมทมากกว่า 50 คน ก็อยากที่จะลิ้มลองรสชาติของเนื้อ ที่ทำให้หัวหน้าของพวกมัน ถึงกับยอมลดตัวลงมือกินอาหารราคาถูกนี้เช่นกัน

‘เนื้อเสียบไม้ มันอร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ ท่านแมทถึงเหมาไปหมดแบบนี้?’

‘แกก็น่าจะรู้นิสัยเลือกกินของท่านแมท หากอาหารใดไม่ถูกปาก คงถูกคายอาหารใส่หน้าไปแล้ว แต่นี่ถึงกับเหมาไปหมดร้าน คงต้องอร่อยมากแน่ๆ’

นักผจญภัยคนที่เหลือต่างมองกันตาละห้อย ความอยากลิ้มรสชาติของเนื้อเสียบไม้ที่ราคาของมัน ต่างก็เป็นจำนวนเงินที่ใครๆ ก็ซื้อกินได้ มันกระตุ้นให้ทุกคนมองดูแมทด้วยความอิจฉาริษยา

ซึ่งจากสายตาเหล่านี้ แมท กลับรู้สึกเบิกบานใจมากกว่าผู้ใด? ‘อยากกินกันละสิ...เสียใจด้วย มีฉันแค่คนเดียวที่จะได้กินทั้งหมดนี้ ฮ่าฮ่า’

อย่างไรก็ตาม แมทก็ไม่ได้ใจร้ายกับทุกคนมากนัก เพราะในจำนวนนักผจญภัยที่เป็นผู้ติดตามคนสนิท ก็ได้รับอนิสงค์ได้กินเนื้อเสียบไม้ไปคนละ หนึ่งไม้ถ้วน ด้วยกันทั้งนั้น ซึ่งแน่นอนทันทีที่ทุกคนได้กินเนื้อเสียบไม้ ฝีมือไลท์เข้าไป

ทุกคนต่างก็ร่ำร้อง ตะโกนออกมาเป็นเสียงเดียวกันว่า ‘อร่อยฉิบหาย!’

แมทหัวเราะให้กับความตะลึงของผู้ติดตตามที่ได้กินเนื้อเสียบไม้และยิ่งได้เห็นสีหน้าอันหิวโหยของผู้ติดตามที่ยังอยากกินอยู่อีก ก็ยิ่งทำให้มันมีความสุขในการที่ได้ซื้อเหมาเนื้อเสียบไม้มาหมดร้าน เข้าไปอีก

แต่กระนั้น ในระหว่างที่แมทกำลังหลงระเริงไปกับความฉลาดของตัวเอง จู่ๆ มันก็ได้ยินเสียง ช่าห์~! ของเนื้อย่างที่โชยกลิ่นหอม ลอยมาจากด้านหลังที่ซึ่งเป็นร้านอาหารสามเวลานั่นเอง

“เนื้อเสียบไม้ยังมีเหลืออยู่อีกเหรอครับ?” เหล่านักผจญภัยที่พลาดโอกาสต่างตื่นเต้นยินดี เมื่อได้เห็น ไลท์กำลังหยิบเอาเนื้อเสียบไม้ที่ยังไม่ได้ย่างออกมาจากภายในร้าน

ซึ่งแม้ว่าเนื้อเสียบไม้ ชุดนี้จะดูไม่ราบเรียบและเรียงตัวสวยงามเหมือนกับหมูปิ้งในตอนแรก แต่กลิ่นหอมที่ลอยโชยออกมาเมื่อผ่านความร้อน ก็พลอยทำให้ทุกคนต่างก็คาดหวังด้วยกันทั้งนั้น

“พอมีเหลืออยู่บ้างครับ” ไลท์ยิ้มให้กับนักผจญภัยทุกคน พลางเริ่มลงมือ ปิ้งย่างหมูปิ้งชุดใหม่ไปพร้อมๆ กับคุณตาและคุณยาย

“หมูพวกนี้เสียบมาไม่ค่อยสวยเลยนะ” คุณตาเดินเข้ามาถามกับไลท์ จากประสบการณ์ที่ได้ปิ้งหมูเสียบไม้มามากกว่าร้อยไม้

ชายชราก็ดูออกได้ในทันทีว่าเนื้อเสียบไม้พวกนี้ คือ เนื้อชุดใหม่ ที่ไลท์น่าจะไม่ได้เป็นคนเตรียม เพราะการเสียบเนื้อยังมีบางไม้ที่ขาดเกินๆ อยู่มาก หรือแม้กระทั่งวางในส่วนของชิ้นเนื้อติดมันที่ควรจะอยู่ตรงกลางของไม้

กลับกลายเป็นว่าไปเสียบอยู่ด้านบนหรือไม่ก็ด้านล่างนั่นเอง

“เอลล่าและแอลเป็นคนเตรียมให้ครับ เลยยังไม่ค่อยชำนาญ...แต่ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจัดการเอง” ไลท์ไม่ได้ถือสาเรื่องหน้าตาของหมูเสียบไม้ของเอลล่าและแอลที่ขาดเกินๆ เลยสักนิด เพราะรู้ว่านี้คือการทำครั้งแรกของเด็กทั้งสอง

ฉะนั้นแม้จะมีในส่วนที่ผิดพลาด แต่คนที่เป็นหัวหน้าเฉกเช่น ไลท์ ก็มีหน้าที่ต้องแก้ไขปัญหานี้ให้ได้ ดั่งเช่น

“เปิดขายหมูปิ้ง ไก่ปิ้งและเนื้อปิ้ง 4 ไม้ต่อ 1 เหรียญทอง...รอบพิเศษครับ!”

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

เข้าไปร่วมพูดคุยกับไรท์หรือสมาชิกนักอ่านคนอื่นๆ ได้ที่แฟนเพจตามลิงค์ด้านล่างเลยนะครับ

www.facebook.com/writelazy

ตารางการลงนิยายเวลา 18.00 หยุดวันพุธ

ประกาศ!! ทุกๆ วันพุธของทุกสัปดาห์ ไลท์จะขอพักลงนิยายนะครับ ให้เป็นวันพักผ่อนนะครับ