ซือจิ้นหยางบุตรชายของคหบดีที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองเล็กๆอย่างเมืองโจวถิงแห่งนี้เป็หนุ่มเนื้อหอมหญิงสาวทั่วทั้งเมืองต่างหมายปองในตัวเขา ซึ่งรวมทั้งสองพี่น้องสกุลหลานคู่นี้ด้วยทั้งหลานฮุ่นเจินและหลานฮุ่ยเหมยต่างก็พึงใจในตัวคุณชายซือผู้เพรียบพร้อมผู้นี้เพราะเขานั้นทั้งรูปงามและแสนจะสุภาพเป็สุภาพบุรุษหมายเลขหนึ่งของโจวถิงติดตรงที่ว่าซือจิ้นหยางนั้นหมายตาหลานฮุ่ยเจินผู้เป็พี่สาวเพราะถึงแม้ว่าทั้งคู่จะเป็บุตรสาวของนายอำเภอเมืองโจวถิงเหมือนกันแต่หลานฮุ่ยเจินนั้นได้ชื่อว่าเป็บุตรสาวคนโตและเกิดจากฮูหยินคนแรกของท่านนายอำเภอหลานชื่อเหลียวจินลี่เหลียวจินลี่นั้นแต่เดิมเป็บุตรสาวของเสนาบดีเก่าในราชสำนัก แต่ตกลงใจแต่งงานกับนายอำเภอเมืองเล็กๆและย้ายจากเมืองหลวงมาอยู่ที่เมืองโจวถิงแห่งนี้คาดไม่ถึงว่านางจะมาจบชีวิตลงเพราะถูกอนุของสามีวางยา
อย่างไรก็ดีหลานฮุ่ยเจินภาษีย่อมดีกว่าหลานฮุ่ยเหมยอยู่แล้ว เพราะมารดาของนางนั้นอดีตเป็เพียงนางเอกงิ้วถึงแม้จะมีใบหน้าที่งดงามราวกับธิดา์ก็เถอะ แต่ก็เป็เพียงพวกเต้นกินรำกินไฉนเลยจะมาสู้บุตรสาวของขุนนางระดับสูงอย่างเหลียวจินลี่ได้ อีกทั้งเขาคาดหวังจะให้นายอำเภอหลานและท่านตาของหลานฮุ่ยเจินช่วยผลักดันเกื้อหนุน ให้เขาเข้ารับราชการในราชสำนักและมีตำแหน่งใหญ่โตเพราะเขาสืบรู้มาว่า หลานยี่หลงหรือท่านนายอำเภอหลานนั้นมีคนรู้จักมักคุ้นนอกเหนือจากพ่อตาหรือพูดง่ายๆก็คือมีเส้นสายในราชสำนักอยู่บ้าง ตัวนายอำเภอหลานเองเป็คนรักสันโดดรักความสงบ เลยไม่สนใจที่จะรับราชการในราชสำนักแต่กลับตั้งใจมาเป็นายอำเภอที่บ้านเกิดอย่างเมืองโจวถิงแห่งนี้ และนี่คือเหตุผลที่ซือจิ้นหยางเข้ามาแกล้งทำเป็ผูกสมัครรักใคร่กับบุตรสาวคนโตของท่านนายอำเภอหลานอันที่จริงเขามิได้รู้สึกเสน่หาในตัวนางเลย เขามีคนที่ตนพึงพอใจอยู่แล้ว นั่นก็คือจิวลี่อิง บุตรสาวของพ่อบ้านสกุลซือนั่นเองแต่ด้วยชาติกำเนิดและฐานะทางสังคมที่ต่ำต้อยของนาง ความรักของพวกเขาทั้งคู่จึงไม่อาจเปิดเผยได้ ถึงแม้ว่าหลานฮุ่ยเจินจะมีข่าวลือที่เสียๆหายๆว่าชาติที่แล้วนางเป็มาร แต่ก็เป็เพียงแค่ข่าวลือ ซือจิ้นหยางหาได้ใส่ใจไม่เพราะอันที่จริงเขาหาได้ใส่ใจในตัวนางอย่างแท้จริง เขาเล็งเห็นเพียงแค่ผลประโยชน์ที่จะได้รับจากนางเท่านั้น
หลานฮุ่ยเหมยไม่เคยล่วงรู้เลยว่าซือจิ้นหยางนั้นมีสตรีในดวงใจแล้วนางคิดเอาเองเสียเพียงว่าเขานั้นพึงใจในพี่สาวของนางด้วยเหตุที่ว่ามารดาของนางนั้นเป็นถึงบุตรสาวของขุนนางระดับสูงในราชสำนัก แต่หากวันนี้นางไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว ซือจิ้นหยางจะไปไหนเสีย อย่างไรเสียนางก็เป็นบุตรสาวอีกคนของนายอำเภอหลานและตอนนี้มารดาของนางก็ได้เลื่อนฐานะจากอนุขึ้นมาเป็ฮูหยินแล้ว ที่สำคัญที่สุด ตัวของหลานฮุ่ยเหมยเองนั้นก็ได้ชื่อว่าเป็หญิงงามอันดับหนึ่งของเมืองโจวถิงคุณสมบัติเช่นนี้มีหรือที่บุรุษคนใดจะกล้าปฏิเสธ
หลานฮุ่ยเหมยกำลังใจจดใจจ่อรอฟังสัญญาณจากสาวรับใช้คนสนิทที่ให้ไปสืบข่าวจากเรือนใหญ่ของฮูหยินผู้เฒ่า
“คุณหนู คุณหนูเ้าคะ เกิดเื่ใหญ่แล้ว”สาวใช้คนสนิทนามว่า ซานซาน วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา
หลานฮุ่ยเหมยสูดลมหายใจเข้าลึกๆนางยืดอกนั่งตัวตรง ก่อนจะเอ่ยถามด้วยเสียงอันเรียบ ทว่า สั่นเทา ออกไป
“มีเหตุอันใดกันรึเ้าถึงได้วิ่งแหกปากร้องเสียงดังมาแต่ไกลเช่นนี้เล่นเอาข้าตกอกใหมด” นางได้เล่นละครตามที่ได้ตระเตรียมกับเหล่าสาวใช้เอาไว้
“คุณหนู คะ...คือ....คือ เื่ไม่เป็นไปตามคาดเ้าค่ะ เกิดระ...ระ...เื่ใหญ่แล้วเ้าค่ะ”
หลานฮุ่ยเหมยตาเบิกโพลง นางก็เหมือนวัวสันหลังหวะกลัวว่าเื่เลวร้ายโเี้ที่นางได้กระทำกับพี่สาวจะมีคนตาดีไปรู้ไปเห็นเข้า
“เ้าว่าอะไรนะ เกิดอันใดขึ้น รีบเล่ามาเร็วๆสิมัวอ้ำอึ้งอยู่ได้ หรือว่า....หรือว่ามีคนเห็นตอนที่พวกเราเอาตัวนังแพศยานั่นไปที่ป่า”
“ไม่ใช่เ้าค่ะคุณหนูตอนที่บ่าวรอให้จิ้งอี้วิ่งมารายงานฮูหยินผู้เฒ่าว่าคุณหนูใหญ่คิดสั้นผูกคอตายในป่านั้นรอแล้วรอเล่านางก็ยังไม่มาสักที แต่คนที่มานี่สิเ้าคะ....” ซานซานเล่าไปก็หอบหายใจไปอย่างตื่นเต้น
“ผู้ใด ผู้ใดกันที่มา อย่าบอกนะว่าเป็…เป็นทางการ ชะ…ชะ…ใช่หรือไม่?” หลานฮุ่ยเหมยนั้นทั้งหวาดระแวงว่าจะมีคนมารู้เห็นว่านางได้ทำอะไรลงไปกับพี่สาวต่างมารดาและทั้งกังวลว่าแผนการจะไม่สำเร็จ
“ มิใช่เ้าค่ะ ผู้ที่มานั้น ได้ยินแว่วๆว่ามาจากวังหลวงนำราชโองการของฮ่องเต้มาที่จวนสกุลหลานเ้าค่ะตอนนี้ฮูหยินผู้เฒ่าให้คนไปที่อำเภอเพื่อเรียกตัวนายท่านกลับมารับราชโองการที่จวนเ้าค่ะ”
“ราชโองการเช่นนั้นรึ ราชโองการอะไรกัน?” หลานฮุ่ยเหมยครุ่นคิดอย่างแปลกใจแต่ไหนแต่ไรมาจวนสกุลหลานแห่งนี้ไม่เคยได้ต้อนรับผู้คนที่มาจากราชสำนักหรือขันทีผู้เป็นตัวแทนของฮ่องเต้แต่จู่ๆวันนี้กลับมีราชโองการมาที่จวนสกุลหลาน มันคือราชโองการอะไรกันแน่
ตอนนี้เหล่าบรรดาบ่าวรับใช้ทั้งชายหญิงของสกุลหลานซึ่งมีราวๆยี่สิบคนกำลังมาออกันด้านหน้าเรือนหลักรอฟังราชโองการจากวังหลวงนายอำเภอหลาน หลานยี่หลงได้เดินทางมาถึงแล้ว ตอนนี้เขากำลังคุกเข่ารอรับราชโองการอยู่ด้านหน้าเขามีขันทีผู้เป็ตัวแทนของฮ่องเต้ซึ่งกำลังจะเปิดราชโองการอ่านยืนอยู่อย่างสง่าหลานฮุ่ยเหมยพลันเดินมาถึงด้านหน้าประตูทางเข้าพอดีหญิงสาวหยุดยืนรอฟังราชโองการที่ด้านนอกห้องรับรองแขกด้วยใจที่เต้นไม่เป็ส่ำคล้ายๆมีลางสังหรณ์ว่าวันนี้ต้องมีเื่ใหญ่เกิดขึ้นแน่
“นายอำเภอหลาน หลานยี่หลง รับราชโองการเนื่องจากฝ่าาทรงเล็งเห็นว่าหลานยี่หลงเป็นขุนนางตงฉิน ปฏิบัติหน้าที่อย่างซื่อสัตย์สุจริตเรื่อยมาฝ่าาทรงมีพระเมตตาอยากจะเกี่ยวดองกับสกุลหลานจึงพระราชทานสมรสให้บุตรสาวคนโตของหลานยี่หลงกับอ๋องแปด ไป๋เฟยิ นายอำเภอหลานหลานยี่หลงจงน้อมรับพระบัญชา” อ่านราชโองการจบขันทีที่ฮ่องเต้ส่งมาจากวังหลวงก็ม้วนเก็บราชโองการก่อนจะยื่นส่งให้กับหลานยี่หลงที่กำลังคุกเข่าอยู่หลานยี่หลงยื่นมืออันสั่นเทาออกไปรับราชโองการหลากหลายความรู้สึกต่างประดังประเดเข้ามาเขาแทบจะไม่เชื่อว่าสิ่งที่ได้ยินกับหูของตนเองในวันนี้จะเป็เื่จริง