เมื่อผมหลงรักลูกสะใภ้

ชาญยืนตัวแข็งเกร็งขึงทื่อราวกับท่อนไม้หนาปูนที่ตากแดดจนแห้งผาก จ้องเปรียบเทียบสบสายตากับเงานบลึกของยามโฉมที่ยืนส่งรอยยิ้มกระหยิ่มใจอยู่ใต้ร่มเงาต้นมะม่วงใหญ่ปากซอยนอกรั้วบ้านเดี่ยวหลังเก่า นิ้วชี้ยาวของมันยังแตะค้างที่ริมฝีปากเป็นสัญลักษณ์ข่มขู่ส่งนัยเงียบ ชาญชาวาบไปทั้งร่าง ท้องไส้บิดมวนเป็นเกลียวปูน ทว่าเสียงแตรลมและเสียงสตาร์ทเครื่องยนต์รถกระบะของเอกลูกชายดังสั่นครืดคราดขึ้นมาเสียก่อน

"พ่อครับ! ขึ้นรถเถอะครับ ข้าวของทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว เราออกเดินทางไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่บ้านใหม่กันเถอะครับพ่อ!" เอกชะโงกหน้ากวักมือเรียกพ่อด้วยใบหน้ายิ้มแย้มสดใสแจ่มใส

ชาญสะกดกลั้นอารมณ์บีบคั้นทุกข์ระทมอย่างที่สุด กลืนน้ำลายฝืดเหนียวลงลำคอแห้งผาก หมุนตัวก้าวเท้ายาวสาวก้าวขึ้นเบาะโดยสารหน้ารถกระบะคู่กับเอก ขณะที่แก้มนั่งเบาะหลังพิงลังกระดาษอย่างเงียบเชียบ รถกระบะพิกัดโตแล่นเลี้ยวออกปากตรอกซอยผ่านหน้ายามโฉมไปอย่างช้าๆ ชาญแอบเหลือบมองพบว่ามันเพียงแค่ผงกหัวให้และส่งยิ้มหยิ่งยะโส ชาญและแก้มที่แอบสอดส่องสายตาสบประสานกันทางกระจกมองหลัง ได้แต่บีบมือกันเงียบๆ ลอดเงาพัดลมรถและลังกระดาษด้านหลังเพื่อแบ่งปันความระแวดระวังหนาวเย็นใจ

ระหว่างทางที่ล้อรถกระบะบดทับไปบนถนนทางหลวงคอนกรีตมุ่งหน้าออกสู่แถบชานเมือง สายลมร้อนภายนอกพัดสาดปะทะกระจก เอกเอ่ยชวนคุยด้วยสุ้มเสียงอารมณ์ดีเบิกบานใจ "พ่อครับ... ย้ายมาอยู่บ้านเดี่ยวหลังใหม่หลังนี้ อากาศบริสุทธิ์ดีกว่าเดิมเยอะเลยครับ พื้นที่กว้างขวาง ปลอดภัย มีกล้องวงจรปิดส่องตรวจรอบโครงการหมู่บ้าน แถมยังใกล้โรงพยาบาลศูนย์แพทย์ด้วย พ่อจะได้ไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยคอยระแวดระวังพวกโจรขโมยลักขโมยกระเป๋าเงินอีก แล้วก็นะพ่อ... ผมคุยปรึกษากับแก้มไว้เรียบร้อยแล้วว่า พอย้ายข้าวของเข้าบ้านเดี่ยวหลังใหม่นี้เราจะเริ่มวางแผนมีลูกกันเลยครับพ่อ พ่อทำงานหนักกรำแดดเลี้ยงผมคนเดียวมาตั้งแต่แม่เสียชีวิต พ่อเหนื่อยมาครึ่งค่อนชีวิตแล้ว ผมอยากให้พ่อได้ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างมีความสุข ได้มีหลานตัวเล็กๆ วิ่งเล่นรอบสนามหญ้าให้อุ้มชูคอยป้อนนมคอยหยอกเย้า พ่อว่าดีและเห็นชอบด้วยไหมครับ" เอกเอ่ยถามยาวเหยียดพร้อมเหลือบสายตาเปี่ยมรักใคร่กตัญญูจ้องตรงมายังผู้เป็นพ่อ

คำพูดใสซื่อบริสุทธิ์ไร้เดียงสาของเอกประหนึ่งอสุนีบาตเหล็กฟาดสับผ่าลงกลางหัวอกของผมจนสะท้านร้าวรอนลึกสุดซึ้ง ชาญชาหน้าวาบไปทั่งแผ่นหลังและไหล่หนา ชาญกักเก็บน้ำตาแห่งความรู้สึกผิดศีลธรรมความอัปยศที่แอบทรยศลูกรักหักหลังทำลายเมียสะใภ้ลับหลัง ชาญพยายามฝืนปั้นยิ้มแหยะๆ สะกดกั้นก้อนความสะอื้นกล้ำกลืนตอบรับถ้อยคำสลัวร่า "เออ... ดีแล้วล่ะเอกเอ๊ย... มีหลานตัวเล็กๆ ไวๆ ก็ดี พ่อแก่เฒ่าแล้วไม่มีอะไรทำจะได้คอยช่วยอุ้ม ช่วยเลี้ยง ช่วยกวาดบ้านดูแลให้จ้ะ..." ชาญเอ่ยเสียงแผ่วแห้งผากสั่นระริกภายในลำคอ รู้สึกดั่งเป็นผีบาปเปรตชั่วร้ายที่คอยลอบเสพสมเสพกามารมณ์รสรักใต้เงากลางคืนบนฟูกยางพาราใหม่กับแก้มสะใภ้รักลับหลังลูกชายมาตลอดจนยากจะเงยหน้าสู้ความจริงอันประจักษ์ตรงหน้าได้อีกต่อไป

เมื่อขบวนรถแล่นผ่านซุ้มประตูใหญ่โครงการใหม่ป้ายแดงที่โอ่อ่าหรูหรา ก้าวเข้าสู่บ้านเดี่ยวสองชั้นหลังใหญ่โตมีสวนหย่อมหน้าบ้านปูสนามหญ้าเขียวขจี เอกจัดเตรียมกุญแจทองเหลืองเปิดประตูใหญ่ต้อนรับพ่อนำทาง เอกกุลีกุจอขนกล่องสัมภาระลงจากรถ เอกบอกกับพ่ออย่างเคารพรักกตัญญูว่า

"พ่อครับ... ผมจัดเตรียมห้องนอนใหญ่และห้องทำงานเขียนแบบส่วนตัวของพ่อไว้ที่ชั้นล่างฝั่งทิศตะวันตกติดกับแนวสวนหย่อมปูสนามหญ้าหน้าน้ำตกจำลองเลยนะครับ พ่อจะได้ไม่ต้องออกแรงก้าวขาเดินขึ้นลงบันไดปูนให้ปวดข้อเข่าชำรุดจากการยกปูนหนาหนักเหมือนแต่ก่อน ส่วนห้องนอนใหญ่ของผมและแก้มอยู่ชั้นสองแยกเป็นสัดส่วน พ่อจะได้นอนพักผ่อนอย่างเงียบสงบเย็นสบายไม่มีใครมารบกวนประสาทหูครับ" เอกเอ่ยประโยคดีงามด้วยกตัญญูกตเวทิตา ยิ่งตอกย้ำบีบคั้นสร้างความรู้สึกอึดอัดผิดบาปชู้สาวสวาท in ขั้วปอดปูนของชาญจนแทบกระอักเลือด ชาญพยักหน้ารับคำสั่นระริกแสร้งพึงพอใจ

ช่วงหลังเที่ยงวัน คณะเพื่อนบ้านตึกแถวถัดไปและตัวแทนเจ้าหน้าที่นิติบุคคลโครงการใหม่ป้ายแดง ได้แวะเวียนก้าวเท้าเข้ามาร่วมแสดงความยินดีต้อนรับและเปิดฉากทักทายพูดคุยอย่างอบอุ่นเป็นกันเอง ชาญเดินออกไปรับหน้าพูดคุยกับคุณนายจันทร์ข้างบ้าน หล่อนกล่าวแนะแนวทางความปลอดภัยอย่างภูมิใจ "โครงการนี้ปลอดภัยหายห่วงเลยค่ะคุณตา มียามรักษาความปลอดภัยเดินตรวจถี่ทุกชั่วโมง มีกล้องวงจรปิดสแกนใบหน้าทุกซอกมุมถนน แถมหัวหน้ายามคนใหม่ที่เพิ่งย้ายโอนงานเข้ามาประจำการวันนี้ก็ขยันขันแข็งมากเลยค่ะ ชื่อนายโฉม แกคอยปั่นจักรยานมาสอบถามประวัติลูกบ้านขยันขันแข็งจริงๆ ค่ะ"

ถ้อยคำแนะนำตัวละครข้างต้นประหนึ่งอสุนีบาตฟาดเปรี้ยงลงมากลางสมองของชาญ ชาญหน้าถอดสีชาวาบเกร็งแข็งขึงสบตากับแก้มสะใภ้เมียรักที่ยืนตื่นตูมหน้าซีดเผือดอยู่ด้านหลังรั้ว สองเราหัวใจกระตุกหวาดวิตกภัยแฝงในทันใด ทว่าต้องฝืนรักษาท่าทีปกติเอกจ้องมองไม่ให้จับพิรุธ ชาญและแก้มช่วยเอกจัดขนเตียงนอน จัดตู้เสื้อผ้าไม้สัก จัดคลังเครื่องครัวเครื่องกระเบื้องปูนอย่างขะมักเขม้นสลัวร่าเหน็ดเหนื่อยจนตะวันคล้อยดับ บ้านเดี่ยวหลังใหม่หรูหราเต็มไปด้วยกลิ่นอายความสำเร็จ กลิ่นสีทาปูนใหม่ และกลิ่นหญ้าเปียกน้ำค้างชวนผ่อนคลายสบายตา

ทว่า... ความสุขสมบูรณ์ของเอกลูกชายช่างเปรียบเสมือนฟองสบู่เปราะบางที่เป็นภาพลวงตาประดับตราบาปชู้รักสะใภ้ ช่วงหัวค่ำประมาณสองทุ่มเศษ โทรศัพท์มือถือของเอกดังขึ้นเป็นสายเร่งด่วนของหัวหน้าใหญ่สำนักงานวิศวกรโครงสร้างปูนสระบุรี สั่งการให้เอกรีบนำส่งแฟ้มข้อมูลพิมพ์เขียวและลงนามตรวจสอบรับประกันฐานรากคอนกรีตเสริมเหล็กด่วนในสำนักงานใหญ่ตัวเมือง เอกลนลานคว้าลูกกุญแจรถกระบะบึ่งขับเคลื่อนตัวรถออกจากบริเวณโรงจอดบ้านใหม่ไปอย่างรีบร้อน ดึงประตูรั้วอัตโนมัติปิดล็อก ปล่อยให้ชาญและแก้มเมียชู้สวาทเฝ้าอยู่กันสองคนในวิมานบ้านเดี่ยวหลังใหญ่โตที่กว้างขวางทว่าเงียบสงัดปราศจากสุ้มเสียงคนอื่นใดมาขัดขวางอารมณ์ใคร่

ความสลัวร่าของแสงไฟกิ่งสีเหลืองนวลในบ้านใหม่ปลุกอารมณ์สิเหน่หาและกามราคะกามารมณ์ต้องห้ามให้ตื่นตัวขึ้นอีกครั้ง แก้มเดินเท้าเปล่าก้าวเบาหวิวเข้ามาหาชาญในห้องทำงานชั้นล่างที่เพิ่งทาสีปูนขาวใหม่ หล่อนโผเข้าสวมกอดเอวหนาบึกบึนของพ่อผัวชู้รักจากทางด้านหลัง ซบใบหน้าเนียนเนียนนุ่มลงบนหลังหนาอุ่นพลางกระซิบสุ้มเสียงหวานกระเส่าพร่าสะเทือนอารมณ์สยิวกายบีบเค้นหัวใจสองคน:

"คุณพ่อคะ... บ้านใหม่นี้ใหญ่โตเงียบสงบจริงค่ะ... แก้มคิดถึงไออุ่นสัมผัสรักสวาทกระสันของคุณพ่อเหลือเกิน รสรักเสน่หาของพ่อผัวคนนี้แสนเร่าร้อนตอดรัดในใจแก้มที่สุด..." หล่อนกระซิบออดอ้อนซุกไซ้ใบหน้ากับแผ่นหลังหนาอุ่น ชาญหมุนตัวกลับมากอบกำสองมือประคองไหล่มนดึงสะใภ้คนดีกอดกุมกระชับแนบอุ่น สองกายสัมผัสถึงไออุ่นอุณหภูมิผิวเนื้อ ชาญก้มลงประทับประกบปากจูบบดขยี้ปากนุ่มหวานอุ่นซ่านดูดดื่มยาวนานลื่นไหลแลกน้ำลายอุ่น ปลายลิ้นร้อนสอดแทรกแลกลิ้นชื้นกามราคะรัญจวนจิตแผ่วเบาในเงามืด เพื่อตอกย้ำบาปรักตราบาปชู้รักที่ยินยอมพร้อมใจย้ายพิกัดตามมาทับถมฝังลึกในบ้านเดี่ยวหลังใหม่ป้ายแดงแห่งนี้ และสัญญาใจลับๆ ระหว่างเราสองคนผัวสะใภ้ชู้สวาทว่าจะแอบลักลอบกระทำการรสสวาทดำเนินชีวิตคู่แบบนี้ต่อไปชั่วนิรันดร์ลับหลังลูกชายเอกโดยไม่มีอุปสรรคสิ่งกีดขวางใดๆ จะมาหยุดยั้งโค่นล้มได้เลย

หลังจากแก้มเดินขึ้นชั้นสองเพื่อไปอาบน้ำเตรียมตัวนอน ชาญเดินเลาะมาเปิดกล่องจดหมายหน้าบ้านเดี่ยวหลังใหม่เพื่อเช็คความเรียบร้อยรอบบ้านท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บยามดึก เสียงแมลงกลางคืนครวญครางรอบพุ่มไม้

ทว่า... ชาญกลับต้องยืนตัวเกร็งแข็งชาหน้าถอดสีชาวาบไปทั้งร่างกาย หัวใจร่วงหล่นลงตาตุ่มระทึกสั่นระริกด้วยความช็อกและตระหนกสุดขีดปานพินาศลงตรงหน้า!

เมื่อชาญเอื้อมมือล้วงลงไปในช่องกล่องจดหมายสแตนเลสป้ายแดงข้างรั้ว ชาญพบคราบซองจดหมายกระดาษสีเหลืองเก่าหนาปึกใบนั้นที่ไอ้ยามโฉมถือยืนโบกแบล็คเมล์ตรงปากซอยบ้านเก่าเมื่อเช้า! มีคนแอบนำมาหย่อนทิ้งไว้เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา ชาญรีบดึงมาฉีกเปิดออกดูใต้แสงไฟกิ่งสีส้มสลัว พบลายลักษณ์อักษรลายมือของเจ้ายามโฉมเขียนขู่สะพรึงขวัญหม่นหมอง:

"ย้ายเข้าบ้านเดี่ยวหลังใหม่หรูหราป้ายแดงเชียวนะตาเฒ่าตัณหากลับ... คิดว่าจะหนีพ้นกูพ้นคุกหรอ ในซองเหลืองนี้คือก๊อปปี้คลิปเสียงสารภาพเรื่องสมยอมจ่ายเงินสามแสนแลกกับรูปชู้สาวแอบถ่ายของแกกับสะใภ้แก้มที่กูแอบอัดเสียงไว้ตอนแกเข้าล็อคคอกูเมื่อเช้า... พรุ่งนี้เจอกันใหม่นะตาเฒ่า กูเพิ่งย้ายตามมาสมัครเป็นยามรักษาความปลอดภัยคนใหม่ของป้อมหน้าโครงการหมู่บ้านใหม่หรูแห่งนี้เรียบร้อยแล้ว เตรียมเงินห้าแสนมาวางที่ป้อมยามหน้าบ้านซะดีๆ โลกมันกลมชู้สวาทจะพินาศดับสิ้นแน่!"

ชาญยืนกำซองจดหมายเหลืองแน่นเนื้อตัวสั่นระริกเย็นเยียบเหงื่อกาฬไหลโซมท่วมใบหน้าท่ามกลางค่ำคืนมืดมิด ตระหนักรู้แจ้งแก่ใจทันทีว่า พายุบาปศีลธรรมลูกใหม่ที่ร้ายกาจกว่าเดิมกำลังพัดกระหน่ำทำลายชีวิตในบ้านเดี่ยวหลังใหม่ป้ายแดงที่ไม่มีวันเงียบสงบอบอุ่นได้อย่างแท้จริงชวนสะพรึงมืดแปดด้านคาตาที่สุดแล้วจริงๆ!