บุรุษมารทมิฬ(泰米尔恶魔)

"หมายเลขศูนย์ ทราบแล้ว"

หมายเลขศูนย์ เมื่อเห็นตำราเหล่านี้ ก็อดไม่ได้ที่ใจจะเต้นแรงเหมือนคนที่ติดยาเสพติด หมายเลขศูนย์เสพติดตำราที่เหมือนกับสวรรค์ประทานมาให้พวกนี้ไปเสียแล้ว กล่าวตอบรับเข้าใจออกมาโดยทันที

เมื่อปรึกษาเรื่องราวต่างๆกันอีกสักพัก จึงแยกย้าย เซียวเย่ตรงเข้าที่พักของตน โดยที่หมายเลขศูนย์เข้าพักห้องถัดไป….

เช้าวันถัดไป ยามรุ่งเช้า

เซียวเย่ตื่นขึ้นมายามเช้า บิดขี้เกียจเล็กน้อย ลุกขึ้นจากที่นอน เข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัว ก่อนที่จะไปลานประลองเพื่อฝึกวิชายามเช้า เหมือนทุกวัน

ย๊าาา

ตูมมม

เฟี๊ยว เฟี๊ยว ๆ

 “พี่ใหญ่!!”

ฝึกซ้อมไปได้สักพัก หัวเฉินก็เดินทางมาถึง เมื่อพบเห็นเซียวเย่กำลังฝึกยุทธ์อยู่ที่ลานประลอง ก็ยกมือโบกไปมาทักทายเซียวเย่เหมือนทุกครั้ง 

เซียวเย่ที่กำลังร่ายรำกระบี่ไปมา หันหน้าไปทางหัวเฉินยิ้มพยักหน้าให้เล็กน้อย แต่แล้วเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ หันไปทางหัวเฉินอีกครั้งกล่าวออกมา 

“หัวเฉิน! ตอนที่เจ้าเข้าครัว เจ้าจงเตรียมอาหารมากกว่าเดิมเสียหน่อย ที่ตำหนักข้ามีแขกมาเยือน จะพักอยู่ที่นี่อีกหลายวัน…”

หัวเฉินพยักหน้าอย่างว่าง่าย ก่อนที่จะตรงดิ่งเข้าห้องครัวอย่างรวดเร็ว และในจังหวะเดียวกันกับที่หัวเฉินวิ่งเข้าครัวไปนั้นเอง… 

เอี๊ยดดดด

หมายเลขศูนย์ เปิดประตูออกมาจากที่พัก ตรงดิ่งเข้ามาลานประลองที่เซียวเย่กำลังฝึกวิชาอยู่ในทันที ทำความเคารพเล็กน้อย ก่อนที่จะกล่าวออกมา

"นายท่าน….ท่านต้องการคู่ซ้อมหรือไม่.."

"หืมม! จะดีหรือ ข้าน่ะ…แข็งแกร่งนะ"

 เซียวเย่หันไปยิ้มให้หมายเลขศูนย์เล็กน้อย ก่อนที่จะกล่าวคุยโวออกมา

"เรื่องนั้น…ข้าเกรงว่าจะทราบดีกว่าผู้ใดอยู่แล้ว"

หมายเลขศูนย์กล่าวออกไปด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก ก่อนที่จะกระโดดขึ้นลานประลองในทันที

ฟุบ

“นายท่าน หมายเลขศูนย์ ขอล่วงเกิน”

หมายเลขศูนย์ กล่าวพร้อมกับพุ่งเข้าไปหาเซียวเย่โดยทันที 

เคล็ดวิชาเงาพราย กระบวนท่าที่ 2 พรายพริบตา!!

หมายเลขศูนย์ ร่างกายเริ่มเลือนลาง ก่อนที่จะหายไปปรากฎตัวที่ด้านหลังเซียวเย่อย่างรวดเร็ว

เคล็ดวิชาเงาพราย กระบวนท่าที่ 1 พรายตรึงเงา!!

วูบบบ

คลื่นพลังสีดำออกมาจากเท้าทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว มันแพร่กระจายเป็นวงกว้าง หมายจะเข้าตรึงเซียวเย่เอาไว้..

พรึบ

เซียวเย่กระโดดขึ้นไปบนอากาศ รอดพ้นการจับตรึงเอาไว้ได้อย่างฉิวเฉียด แต่เพียงแค่พริบตาเดียว หมายเลขศูนย์ก็กระโดดปรากฎตัวอยู่เบื้องหน้าเซียวเย่อีกครั้งอย่างว่องไว ชักกระบี่ฟาดฟันออกไปด้วยความรวดเร็ว 

เฟี๊ยว!

เซียวเย่ยิ้มมองกระบี่ที่พุ่งเข้ามา ชักกระบี่ออกมาตอบโต้โดยพลัน

เคร้ง เคร้งๆๆๆๆๆๆๆๆ

ฟรึบ ฟรึบ

เคร้งๆๆๆ

“หืม เซียวเย่กำลังสู้กลับใครอยู่น่ะ"

ระหว่างที่เซียวเย่กำลังประลองอยู่นั้น ก็เป็นจังหวะเดียวกันกับคนอื่นๆที่เดินทางมาถึงเช่นเดียวกัน ฉินฟางเซียนเมื่อหันไปมองทางลานประลองก็รู้สึกแปลกใจขึ้นมา เพราะว่าเซียวเย่ไม่ค่อยจะขึ้นประลองฝืมือกับใครสักเท่าไหร่นัก เผลอกล่าวอุทานออกมาด้วยความสงสัย

"ข้าก็คงไม่อาจทราบได้ แต่ดูจากลักษณะ…คงจะไปทางสหายมากกว่ากระมัง.."

ฉินอินยกมือขึ้นมานวดคางเบาๆ พลางครุ่นคิดก่อนตอบ

"คุณที่เซียวเย่ขึ้นซ้อมประลองด้วย จะเป็นศัตรูไปได้อย่างไรล่ะ จะต้องเป็นสหายอย่างแน่นอน.."

เสี่ยวหลินกล่าวออกมาพร้อมกับมองไปที่ลานประลองด้วยรอยยิ้มบางๆ

เคร้งๆๆๆๆ

เคร้ง!!

“สงสัยจะหลงมัวเมาอยู่ในอำนาจมากมายกระมัง ถึงได้ดูอ่อนหัด….ไม่รู้ว่าได้ออกสนามจริงบ้างหรือเปล่า..”

เซียวเย่ร่ายรำกระบี่ตั้งรับได้อย่างรอบคอบ ไม่มีหลุดรอดมาถึงตัวของเซียวเย่เลยแม้แต่น้อย ยิ้มเล็กน้อยกล่าวออกมาเบาๆ

“นายท่านก็พูดไปเรื่อย…ข้าคนนี้ลงสนามเองเกือบทุกครั้งเลยด้วยซ้ำไป…”

หมายเลขศูนย์กล่าวออกไป พร้อมกับกระโดดถีบเซียวเย่ แต่เซียวเย่ก็ใช้กระบี่ตั้งรับเอาไว้ได้ กระเด็นออกไป…

ฉึบ!

ฮ้า!!!!!

บูมมมม

หมายเลขศูนย์จับกระบี่เข้าฝักที่ข้างเอว  ค้างตั้งท่านั้นเอาไว้ พร้อมกับระเบิดพลังคลื่นสีดำออกมาจากร่างกาย เต๋าแห่งความมืดโคจรถึงขีดสุด  กลิ่นอายแห่งการสังหาร ระเบิดคลุ้งออกมาทั่วทุกพื้นที่

ครื้มมมม

“เอ๊ะ! นี่มันเคล็ดวิชาที่ผสานรวมเข้ากับกลิ่นอายแห่งการสังหาร คนคนนั้นต้องเคยสังหารผู้คนมาก่อนอย่างแน่นอน ไม่ใช่เพียงแค่คนหรือสองคนด้วย…!”

เสี่ยวหลินที่ยืนชมการประลองอยู่ไม่ไกล รู้สึกได้ถึงบรรยากาศโดยรอบ ที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและการฆ่าฟัน คนที่จะมีกลิ่นอายแบบนี้ได้ต้องเป็นคนที่เคยฆ่าคนมาแล้ว และยังต้องเป็นคนที่เคยฆ่าคนมามากมายเสียด้วย…รอยยิ้มบางที่มีอยู่ในตอนแรก ได้แปรเปลี่ยนกลายเป็นเคร่งขรึม กล่าวออกไป

"ขนาดข้าที่ไม่ได้ยืนอยู่บนลานประลอง…ข้ายังรู้สึกได้ถึงความกดดันที่แผ่ออกมาจากคนคนนั้นเลย…คนคนนั้นแข็งแกร่งมาก.."

ฉินฟางเซียนที่ตอนนี้โดนบรรยากาศโดยรอบกดดัน จนถึงกับต้องใจสั่นเต้นแรง ขาสั่นเล็กน้อย กล่าวออกไปด้วยความหวาดกลัว 

"กลิ่นอายสังหารรุนแรงถึงเพียงนี้…ข้าก็พอจะรู้แล้วล่ะ ว่าคนคนนั้นคือผู้ใด…" 

ฉินอินกล่าวออกมาพลางพยักหน้าเล็กน้อย

เมื่อฉินฟางเซียนได้ยินฉินอินกล่าวออกมาเช่นนั้น ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ก็กล่าวถามออกไป

“เจ้ารู้จักคนคนนี้ด้วยงั้นหรือ เค้าคือผู้ใดกัน?”

"ฮะ ฮะ ฮะ ข้าว่าเราควรรอให้เจ้าตัวแนะนำตัวเองจะดีกว่า เจ้าวางใจเถอะ…คนคนนั้นคือพรรคพวกอย่างแน่นอน" 

ฉินอินยืนเกาคางเล่น กล่าวออกมาอย่างสบายอารมณ์

"โดยปกติกระบวนท่าของข้ามีไว้เพื่อการเข่นฆ่าสังหารเท่านั้น!! คนที่พบเจอกระบวนท่าเหล่านี้..ล้วนมีแต่ต้องจบชีวิตลง….แต่ถ้าเป็นนายท่านคงไม่เป็นอะไรสินะ…"

หมายเลขศูนย์กล่าวออกด้วยใบหน้าที่นิ่งสงบ พุ่งเข้าไป

เพลงกระบี่มารสังหาร กระบวนท่าที่ 1 มารผ่าตัด!!

ชิ้งง!!

บูมมมม

ครื้มมมม

คลื่นพลังกระบี่สีดำพุ่งออกไป มันแผ่รังสีแห่งความตายออกมาอย่างรุนแรง พวกมันผสานเข้าด้วยกัน ทำให้พลังทำลายรุนแรงยิ่งกว่าครั้งไหนๆ แม้แต่ตัวเซียวเย่เอง ก็ยังรู้สึกได้ถึงความกดดันไม่ใช่น้อย… 

ซูดดดด

ย๊าาาา

บูมมมมม

เซียวเย่สูดหายใจเข้าลึก ก่อนที่จะระเบิดพลังออกมาถึงขีดสุด เต๋าทั้งหลายและบริวารทั้งหมด ต่างพากันหมุนวนกันอย่างบ้าคลั่งระเบิดพลังกันออกมา

บูมมม

ร่างกายของเซียวเย่ในตอนนี้ต่างลุกโชนได้ด้วยสองพลังที่ต่างกันอย่างไม่น่าเชื่อ ร่างกายซีกซ้าย ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงอัคคีที่โหมกระหน่ำ ร่างกายซีกขวาลุกโชนไปด้วยไปไอสีขาวที่หนาวเย็นแบบสุดขั้ว

ฟู่~~

กระบี่ที่อยู่ในมือซ้ายตอนนี้ ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงอัคคี จนมันกลายเป็นกระบี่เพลิงไปโดยปริยาย 

ฟรึบ

เซียวเย่ขยับมือขวา ใช้ออกด้วยเคล็ดวิชาจิตมาร ควบคุมความหนาวเย็นจนก่อรูปสร้างเป็นกระบี่น้ำแข็งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

ฟรึ้งงงง

ฮ้าาา

“ถ้าไม่แสดงพลังให้เห็น คนที่ติมตามก็คงไม่ยอมเชื่อฟังสินะ….ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”

เพลงกระบี่มารคู่  อัคคีเยือกแข็ง!!!

ตูมมมมมมมม

อ๊ากกก

ตู้ม!!

ฝุ่นแห่งการปะทะ ลอยฟุ้งกระจายออกไปทั่วทั้งสนาม 

ตูม!

หมายเลขศูนย์กระเด็นออกมาจากฝุ่นละออง พยายามฝืนทน ใช้กระบี่ปักลงพื้น ฝืนรับแรงกระแทก

ครื้นนนน

อั๊ก!.

พร๊วด

 เมื่อยับยั้งเอาไว้ได้ ก็ยังไม่อาจทนต่อไหว กระอั๊กเลือดออกมาเล็กน้อย 

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า โทษที โทษที ถ้าข้าไม่เอาจริงเมื่อครู่…ข้าคงตอบโต้กระบวนท่าเมื่อกี้ไม่ง่ายเท่าไหร่ ”

เซียวเย่ปลดพลังของตนเช่นเดิม ก่อนที่จะหัวเราะลั่นออกมาจากฝุ่นละอองเดินไปทางหมายเลขศูนย์ ยืนมือออกไป…หมายช่วยพยุงให้ลุกขึ้นยืน

"เห้อออ สมแล้วที่เป็นนายท่าน…ล่วงเกินไม่ง่ายเลย"

หมายเลขศูนย์ส่ายหน้า ถอนหายใจกล่าวออกมา ยื่นมือไปจับมือเซียวเย่เอาไว้ ก่อนที่จะลุกขึ้นยืน

"เจ้าแข็งแกร่งขึ้นอย่างมากเลยนะ ถ้าจู่โจมไม่ให้รู้ตัว ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสะสมเต๋าขั้นสูง ข้ามั่นใจว่าเจ้าก็สังหารได้…เจ้าเป็นความภาคภูมิใจของข้ายิ่งนัก…" 

เซียวเย่กล่าวด้วยรอยยิ้ม พร้อมกับยกมือขึ้นสูงไปจับไหล่หมายเลขศูนย์เบาๆ ช่างเป็นภาพที่ดูประหลาดต่อผู้ที่พบเห็นยิ่งนัก เนื่องจากหัวของเซียวเย่ อยู่แค่ที่เอวของหมายเลขศูนย์เท่านั้น

“การได้เห็นท่านเติบโตขึ้นมาแต่เล็ก และได้ถวายชีวิตรับใช้ ก็เป็นความภาคภูมิใจของข้าเช่นเดียวกัน…”

หมายเลขศูนย์กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มบางๆ

"เซียวเย่! เมื่อกี้นี้มัน…อู้!…อือ! "

ฉินฟางเซียนที่วิ่งเข้ามาด้วยความอยากรู้อยากเห็น กล่าวออกมายังไม่ทันถึงครึ่งประโยค ก็ถูกเซียวเย่ ยกมือขึ้นอุดปากเอาไว้เสียก่อน กล่าวออกมา

"พอเลยๆ ข้ารู้ว่าเจ้าจะถามอะไร เอาเป็นว่าพวกเราไปกินข้าวปลาอาหารกันก่อนเถอะ นี่ก็สักพักแล้วที่หัวเฉินเข้าครัว คงอีกไม่นานเกินรอ.."

เซียวเย่และคนอื่นๆต่างพากันเดินเข้าห้องครัว ก็เห็นหัวเฉินทำอาหารเสร็จสรรพทันพอดี เมื่อต่างคนต่างนั่งลงที่เก้าอี้แล้ว เซียวเย่ก็เป็นคนแรกที่กล่าวขึ้น 

"ข้าจะกล่าวอย่างไม่ปิดบังพวกเจ้า คนคนนี้คือ หมายเลขศูนย์ ….หัวหน้าสมาคมลอบสังหาร…พรรคพวกของพวกเรา"

“หมายเลขศูนย์? สมาคมลอบสังหาร? ซ-เซียวเย่ นี่เจ้าพูดจริงอย่างนั้นหรือ!”

ฉินฟางเซียนเมื่อได้ยินคำว่าสมาคม ก็ถึงกลับตกใจอ้าปากค้าง เผลอยืนขึ้นมาไม่รู้ตัว กล่าวยืนยันเพื่อมั่นใจว่าตนเองไม่ได้หูฝาด

"เจ้าจะตกใจทำไมกัน ตลอดเวลาที่รู้จักกันมา เจ้ายังตกใจไม่พออีกงั้นหรือ ถ้าลองไม่มีเรื่องพวกนี้ดูสิ ข้าว่าน่าตกใจเสียมากกว่า"

หัวเฉินนั่งกอดอก กล่าวออกมาเหมือนเข้าใจได้อยู่ก่อนคร่าวๆแล้ว

"ฉินฟางเซียน สมาคมลอบสังหาร คืออะไรอย่างนั้นหรือ…"

เสี่ยวหลิน ถึงจะเข้าใจความหมายของคำอยู่คร่าวๆแล้ว แต่ก็ยังอยากเข้าใจให้มากยิ่งขึ้น