ตอนที่ 5 เวทย์มนต์
เช้าวันต่อมา ในเช้านี้นีโอกำลังฝึกััเวทย์มนต์กับพ่อของเขาอยู่ที่หน้าบ้าน พ่อของนีโอตอนนี้กำลังสอนให้นีโอรับรู้ถึงพลังเวทย์ที่อยู่ในตัวของเขาเพื่อที่จะได้สามารถดึงพลังที่อยู่ในตัวออกมาใช้และจะได้รู้ว่านีโอนั้นสามารถใช้เวทย์ธาตุอะไรได้บ้าง ส่วนแม่ของนีโอตอนนี้กำลังนั่งดูทั้ง 2 คนอยู่ที่โต๊ะหน้าบ้าน
ไรเมรุกำลังบอกวิธีััเวทย์มนมต์ให้นีโออยู๋
“ลูกต้องใจเย็นๆ ทำสมาธิเข้าไว้นะ การที่จะััถึงพลังเวทย์ที่อยู่ในตัวครั้งแรกเราจะต้องทำสมาธิให้ดี ไม่เสียสมาธิกับอะไรง่ายๆ เพราะว่าเวทย์มนต์มันอยู่ในส่วนลึกของจิตใจเราเมื่อไหร่ที่ลูกััถึงเวทย์มนต์ได้แล้วลูกก็จะรู้สึกเหมือนหลุดไปอีกมิตินึงและนั้นแหละแปลว่าลูกทำสำเร็จแล้ว”
“โอเคครับพ่อ”
นีโอตอนนี้กำลังพยายามทำสมาธิเพื่อให้ััถึงพลังเวทย์ที่พ่อของเขาบอกอย่างตั้งใจ แต่ถึงนีโอจะพยายามทำสมาธิไปหลายรอบแล้วก็ตามแต่นีโอตอนนี้ก็ยังไม่สามารถััถึงพลังเวทย์ที่อยู่ในตัวของเราได้เลย
ขนาดที่นีโอกำลังทำสมาธิอยู่เขาก็ได้พูดกับตัวเองในใจไปด้วย
'ทำไมกันนะ? ทำไมฉันถึงยังััเวทย์มนต์ที่อยู่ในตัวไม่ได้สักทีหรือว่าฉันจะไม่มีเวทย์มนต์อย่างงั้นหรอ? ไม่จริงใช่ไหมฉันอุตส่าห์ได้เกิดใหม่ในโลกที่มีเวทย์มนต์แล้วทั้งทีแต่ฉันกลับจะใช้เวทย์มนต์ไม่ได้เนี้ยนะ!!!'
ไรเมรุที่กำลังมองนีโอฝึกอยู่อย่างตั้งใจ เขาก็ได้ทำหน้ากังวลขึ้นมาเพราะว่านีโอฝึกมาหลายรอบแล้วแต่ก็ยังััถึงเวทย์มนต์ไม่ได้สักที แต่ไรเมรุก็ยังไม่ถอนใจและได้ฝึกนีโอต่อไปเรื่อยๆ จนถึงเวลาเที่ยงนีโอก็ยังทำไม่สำเร็จอยู่ดี ลินลี่ที่เห็นว่าเที่ยงแล้วและทั้ง 2 คนเหนื่อยเป็อย่างมากเธอเลยเรียกให้ทั้ง 2 คนมาพักกินข้าวเที่ยงกันก่อน แล้วทั้ง 3 คนก็มานั่งกินข้าวเที่ยงกัน นีโอในระหว่างที่นั่งกินข้าวอยู่นั้นเขาก็ได้ทำสีหน้าที่ผิดหวังออกมาที่นีโอทำสีหน้าผิดหวังนั้นก็เป็เพราะว่าตัวเองยังไม่สามารถััถึงเวทย์มนต์ได้ ลินลี่ที่เห็นนีโอทำสีหน้าแบบนั้นก็ได้ให้กำลังใจเขารวมถึงไรเมรุก็ด้วย
ลินลี่ได้ให้กำลังใจนีโอขนาดที่กินข้าวอยู่
“ไม่เป็ไรหรอกนะลูกแม่ วันนี้ยังไม่สำเร็จพรุ่งนี้ก็ต้องสำเร็จแน่นอนแม่เชื่อในตัวลูกนะ”
ไรเมรุก็พูดให้กำลังใจเสริมกับลินลี่ด้วย
“ใช่ลูก พ่อก็ไม่ได้ััถึงเวทย์มนต์ได้ภายในวันเดียวหรอกนะ พ่อยังต้องใช้เวลาเป็อาทิตย์เลยกว่าจะััถึงมันได้ อย่าพึ่งผิดหวังเลยยังเหลืออีกตั้งหลายวัน ยังไงลูกก็ต้องััได้อยู่แล้ว”
นีโอที่ได้ยินพ่อกับแม่ของเขาให้กำลังใจเขาก็มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มออกมา
“ครับ ผมจะฝึกไปทุกวันเลยจนกว่าจะสำเร็จ”
นีโอได้ยิ้มและคิดในใจ
‘เรานี่โชคดีจริงๆ ที่ได้พ่อกับแม่ที่ดีขนาดนี้ อย่างงี้เราต้องรีบทำให้สำเร็จแล้วสิ’
แล้วนีโอก็ได้ทำหน้ามุ่งมั่นขึ้นมา ไรเมรุและลินลี่ที่เห็นนีโอยิ้มแล้วก็ได้ยิ้มและหัวเราะกันอย่างมีความสุข จน่บ่ายมาถึงไรเมรุและนีโอได้กลับไปฝึกกันต่อ แต่่บ่ายนี้ไม่ได้ฝึกการััเวทย์มนต์แต่เป็การฝึกการต่อสู้เพื่อเอาไว้ป้องกันตัว
ไรเมรุะโท้าให้นีโอเขามาโจมตีเขา
“เข้ามาได้เลยลูก”
“โอเคครับ”
นีโอได้ยอมรับคำท้าพ่อของเขา แล้วนีโอก็พุ่งเข้าไปโจมตีพ่อของเขาแบบตรงๆ นีโอได้ยกหมัดมาเพื่อจะต่อยพ่อของเขาแต่ไรเมรุก็หลบหมัดนั้นของนีโอไว้ได้และได้สวนนีโอกลับไปด้วยการต่อยไปที่ท้อง นีโอที่โดนต่อยไปแบบนั้นก็ได้กระเด็นออกมา แต่เขาไม่ได้รับาเ็อะไรมากและยังพุ่งเข้าไปต่อสู้กับพ่อของเขาอีกครั้ง ในระหว่างที่ต่อสู้กันอยู่พ่อลูกก็ได้ยิ้มกันอย่างสนุกสนาน
ทั้ง 2 คนได้ฝึกการต่อสู้กันไปจนพระอาทิตย์ตกดิน ไรเมรุพอเริ่มรู้สึกว่าเวลาใกล้ค่ำลงแล้วก็ได้เลิกฝึกกันในวันนี้และเข้าไปกินข้าวเย็นที่ลินลี่ได้เตรียมไว้ จนทุกคนกินกันจนเสร็จนีโอก็ได้ขอตัวไปอาบน้ำ หลังจากที่นีโออาบน้ำเสร็จนีโอก็ได้เข้านอนเลยเพราะว่าเขาเหนื่อยเป็อย่างมากในวันนี้ ส่วนไรเมรุกับลินลี่กำลังนั่งคุยกันต่อ 2 คนด้านล่างเกี่ยวกับเื่ของนีโอ
“คุณว่าลูกของจะััถึงเวทย์มนต์ได้ไหมคะ?”
ลินลี่ได้ถามไรเมรุขึ้นมาตรงๆ
ไรเมรุได้ยินที่ลินลี่ถามเขาก็ตอบลินลี่กลับออกไป
“ต้องได้สิ แต่ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมลูกของเราถึงยังไม่สามารถััเวทย์มนต์ได้”
“นั่นสิคะ ฉันก็สงสัย? แต่ที่ฉันมั่นใจแน่ๆ คือเขามีพลังเวทย์ในตัวที่เยอะกว่าคนในหมู่บ้านของเรามากเลยละทั้งๆ ที่ยังเป็แค่เด็กแท้ๆ”
ลินลี่ได้ทำหน้าสงสัย
“คุณก็ััได้ถึงพลังเวทย์ในตัวเขาใช่ไหม?”
“ใช่ค่ะ!!”
“งั้นสินะ! แปลว่าผมไม่ได้ััถึงพลังเวทย์ในตัวเขาแค่คนเดียว และผมก็คิดว่าเขาอาจจะมีพลังเวทย์ที่เยอะกว่าผมด้วยซ้ำในตอนนี้”
“คุณคิดว่าเป็อย่างงั้นหรอคะ?”
“ใช่ และเขาก็ไม่ได้มีแค่พลังเวทย์เท่านั้นนะที่เยอะ พละกำลังของเขาก็เยอะมากเหมือนกัน ผมััได้ตอนที่เราฝึกต่อสู้กัน”
“คุณว่าอะไรนะคะ!!! พละกำลังของเขาก็เยอะอย่างงั้นหรอ?”
ลินลี่ได้ทำหน้าใออกมาหลังจากได้ยินเื่ที่ไรเมรุบอกเธอ
“ใช่และถ้าเขาโตขึ้นไปพลังเวทย์ของเขาอาจจะมากกว่านี้อีกหลายเท่าเป็แน่”
“แล้วเราควรจะทำอย่างไรกันดีล่ะคะ? ถ้าพวกราชวงศ์ในอาณาจักรไคโรรู้เื่นี้พวกเขาจะต้องมานำตัวนีโอไปเป็ทหารของอาณาจักรพวกเขาแน่”
อาณาจักรไคโรที่ลินลี่พูดถึงคือ อาณาจักรของเผ่าพันธ์ุมนุษย์ที่ใหญ่ที่สุดและที่ลินลี่เป็ห่วงนีโอในเื่นี้ก็เป็เพราะพวกคนใหญ่คนโตในอาณาจักรกำลังรวบรวมมนุษย์ที่มีพลังเวทย์มนต์ที่แข็งแกร่งอยู่เพื่อนำไปทำอะไรสักอย่างโดยที่ปิดบังจากเผ่าพันธุ์อื่นๆ ไว้
“เธอไม่ต้องเป็ห่วงเื่นี้ไปหรอก ถ้าเขาโตขึ้นแล้วพวกเราจะให้เขาไปเรียนที่อาณาจักรดอกไม้ แค่นี้เราก็ไม่ต้องไปกังวลเกี่ยวกับพวกอาณาจักรไคโรแล้ว”
อาณาจักรดอกไม้ที่ไรเมรุพูดถึงเป็อาณาจักรที่แยกตัวออกมาจากอาณาจักรใหญ่อื่นๆ ที่อาณาจักรดอกไม้แยกตัวออกมาก็เพื่อที่จะเป็อาณาจักรที่มีทุกเผ่าพันธ์ุมาอาศัยอยู่รวมกันได้แบบเสรี อาณาจักรดอกไม่นั้นเป็อาณาจักรที่ใหญ่กว่าอาณาจักรไคโรและเป็อาณาจักรที่ถือได้ว่าเป็ศูนย์กลางของโลกใบนี้อีกอาณาจักรหนึ่งเลยก็เป็ได้
“อาณาจักรดอกไม้งั้นหรอคะ? อาณาจักรที่เป็ศูนย์กลางของทุกเผ่าพันธุ์นั่นน่ะนะ”
“ใช่! เพราะยังไงถ้าลูกของเราได้เข้าเรียนในอาณาจักรดอกไม้ พวกอาณาจักรไคโรก็จะไม่สามารถมายุ่งกับลูกของเราได้ยังไงละ เ้าพวกอาณาจักรไคโรมันคงไม่กล้าไปมีเื่กับอาณาจักรดอกไม้หรอกนะ พวกมันคงจะรู้ดีว่าเสียมากกว่าคุ้ม”
“ที่คุณพูดก็จริงแต่ลูกของเราจะสามารถเข้าไปเรียนได้งั้นหรอ? ฉันได้ยินมาว่าโรงเรียนในอาณาจักรดอกไม้นั้นเข้ายากที่สุด ไม่มีเผ่าพันธ์ุมนุษย์เข้าไปเรียนได้เลยมา 200 กว่าปีแล้วนะคะ”
“ได้สิเพราะลูกของพวกเราเก่งยังไงละ คุณไม่ต้องเป็ห่วงเื่นี้ไปผมจะเป็คนสอนเขาเองคุณสบายใจได้ แต่ตอนนี้พวกเราไปนอนกันดีกว่า”
“ได้ค่ะ”
เมื่อคุยกันเสร็จทั้ง 2 คนก็ได้ไปเข้านอนกัน ส่วนนีโอที่หลับอยู่นั้นก็ไม่ได้รู้เื่อะไรที่พ่อกับแม่ของเขาคุยกันเลย ที่พ่อกับแม่ของนีโอรู้เื่เกี่ยวกับอาณาจักรไคโรและอาณาจักรดอกไม้นั้น ก็เป็เพราะว่าทั้ง 2 คนเคยได้ไปทำงานกันทั้ง 2 อาณาจักร ลินลี่เธอเคยเป็อัสวินสาวที่อาณาจักรไคโรมาก่อนที่เธอจะกลับมาอยู่ที่หมู่บ้านเทล่า ส่วนไรเมรุนั้นเคยเป็หน่วยสำรวจให้กับอาณาจักรดอกไม้ ทั้ง 2 คนเลยรู้เื่เกี่ยวกับทั้ง 2 อาณาจักรนี้เป็อย่างดี
บ่ายวันต่อมา ตอนนี้นีโอกำลังฝึกอยู่ ในวันนี้ตอนเช้าพวกเขาได้ฝึกต่อสู้กันส่วนตอนบ่ายก็เลยเป็การฝึกเกี่ยวกับเวทย์มนต์แทน นีโอตอนนี้กำลังทำสมาธิเพื่อที่จะััเวทย์มนต์เหมือนเดิม แต่ครั้งนี้เป็รอบที่ 8 แล้วสำหรับวันนี้ ส่วนในครั้งที่ 8 นี้นีโอได้มีอะไรบางอย่างเปลี่ยนไปจากครั้งอื่นๆ เพราะว่านีโอเริ่มที่จะััถึงเวทย์มนต์ได้แล้ว
‘เอ๊ะ!!! อีกนิดเดียวเอง ฉันเหมือนจะเริ่มเห็นอะไรบางอย่างแล้ว’
แต่นีโอก็ยังไม่สามารถััได้เพราะเขาดันตื่นเต้นมากเกินไปก่อนที่จะััได้
“เกือบสำเร็จแล้วครับท่านพ่อ ผมเหมือนจะเริ่มััถึงอะไรบางอย่างได้แล้วครับ”
“ใช่ แต่เ้าดันตื่นเต้นมากเกินไปนะสิเ้าเลยหลุดจากสมาธิ เ้าต้องมีสมาธิให้มากกว่านี้ถึงจะััถึงเวทย์มนต์ได้แล้วก็ตามเข้าใจไหม?”
“เข้าใจแล้วครับ”
แล้วนีโอก็ได้เริ่มทำสมาธิใหม่ ขนาดที่นีโอกำลังตั้งสมาธิอีกครั้งอยู่นั้นพ่อของเขาก็คอยพูดบอกเขาอยู่เรื่อยๆ
“ถ้าลูกสามารถััถึงเวทย์มนต์ได้แล้ว ลูกจะสามารถใช้มันออกมาได้แบบง่ายๆ โดยที่ลูกไม่ต้องตั้งสมาธิแบบนี้อีกแล้วเพราะเมื่อลูกััถึงมันได้ก็เหมือนกับว่าลูกได้เชื่อมต่อกับเวทมนต์ในร่างกายลูกแล้ว”
นีโอได้พยักหน้ารับและตั้งใจทำสมาธิต่อ
นีโอทำสมาธิในรอบนี้ไปได้ค่อยข้างนานและในที่สุดเขาก็ััถึงเวทย์มนต์ได้แล้ว แต่ในคราวนี้นีโอไม่ได้ตื่นเต้นมากจนทำให้เขาออกจากสมาธิไป เขายังคงทำสมาธิต่อไปเพื่อที่จะเข้าให้ถึงพลังเวทย์ในตัวเขาให้มากที่สุด
‘ฉันััถึงเวทย์มนต์ได้แล้ว เวทย์มนต์ในตัวฉันเป็อย่างงี้นี่เอง มันสวยงามมาก นี่นะหรอเวทย์มนต์ของฉัน’
ตรงหน้าของนีโอได้มีลูกไฟเวทย์มนต์อยู่ตรงหน้าเขาถึง 5 ลูก ลูกไฟทั้ง 5 ที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นคือ ธาตุต่างๆ ของเวทย์มนต์ที่อยู่ในตัวเขา ลูกไฟเวทย์มนต์ที่ปรากฎมีลูกไฟธาตุ ไฟ,ลม,สายฟ้า,ความมืด,เวทย์มิติ แต่จู่ๆ ลูกไฟธาตุมิติได้ดับหายไป นีโอที่เห็นก็ใแต่เขายังไม่รู้ว่าลูกไฟที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นคือ พลังของธาตุที่อยู่ในตัวเขา นีโอนึกว่าลูกไฟที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขานั้นคือ เวทย์มนต์ในรูปลักษณ์ที่เป็ลูกไฟ
‘อ่าว!!! หายไปสะแล้วหนึ่งลูกเสียดายจัง สงสัยพลังเวทย์ของฉันคงมีไม่พอเลยหายไป’
ขนาดที่นีโอกำลังอยู่กับเวทย์มนต์ภายในจิตใจเขานั้น ทางด้านนอกบรรยากาศรอบๆ ตัวของนีโอตอนนี้กำลังมีวงแหวนเวทย์มนต์ปรากฏอยู่รอบตัวเขา 5 วง ก่อนที่จะหายไป 1 วงแหวน ไรเมรุที่ได้เห็นก็ได้ใออกมากับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขา
‘นี่มันอะไรกัน!!! แค่ััเวทย์มนต์ได้เป็ครั้งแรกก็มีวงแหวนธาตุออกมาเลยงั้นหรอ? นี่เขามีพลังมากขนาดไหนกันถึงสามารถดึงพลังธาตุออกมาได้ในครั้งแรกที่ัั?’
ไรเมรุที่กำลังใอยู่นั้น นีโอก็ได้ตื่นจากการทำสมาธิ และทำท่าทางตื่นเต้นเป็อย่างมากที่ตัวเองััถึงเวทย์มนต์ได้แล้ว
“พ่อครับๆ ผมสามารถััเวย์มนต์ได้แล้วครับ มันสวยมากเลยครับพ่อ”
นีโอที่ตื่นเต้นก็รีบมาบอกพ่อของเขาในทันที ไรเมรุที่โดนนีโอเข้ามาถาม เขาก็ได้เลิกทำหน้าใและได้ตั้งสติเพื่อชมนีโอกลับไป
“เก่งมากเลยลูกพ่อ วันนี้ลูกทำสำเร็จแล้วเดี๋ยวพ่อไปบอกแม่เขาให้เตรียมอาหารค่ำคืนนี้แบบชุดใหญ่เลยเป็ไง”
“เย้...เย้.....เย้…….ดีเลยครับ” นีโอได้ดีใจออกมาเมื่อได้ยินที่พ่อพูด
“โอเค วันนี้เราพอแค่นี้กันดีกว่าไหนๆ ลูกก็ััเวทย์มนต์ได้แล้ว วันนี้ลูกน่าจะเหนื่อยมามากแล้วเราไปพักผ่อนกันเถอะแล้วพรุ่งนี้ค่อยมาฝึกกันใหม่”
“ได้ครับ”
แล้วทั้ง 2 คนก็ได้เดินกลับเข้าบ้านไปเพื่อที่จะไปกินข้าวกันเพราะนี้ก็ตะวันตกดินแล้ว นีโอได้เข้าไปอาบน้ำส่วนไรเมรุก็เข้าไปบอกเื่ในวันนี้ที่นีโอทำสำเร็จกับลินลี่ เมื่อลินลี่ได้ยินว่านีโอทำสำเร็จแล้วเธอก็ได้ดีใจเป็อย่างมากและได้จัดเตรียมอาหารค่ำวันนี้แบบจัดเต็ม แล้วทั้ง 3 คนก็มากินข้าวด้วยกันในคืนนีั้อย่างมีความสุขเพื่อฉลองให้กับนีโอที่สามารถััเวทย์มนต์ได้ ก่อนที่ทั้ง 3 คนจะกินเสร็จและไปเข้านอนกันในวันนี้
17K
