เช้าวันใหม่
เช้าวันใหม่ที่สดใสของขนมเค้กเธอได้นอนเต็มอิ่ม แม้จะฟุ้งซ่านไปบ้างแต่ก็รู้สึกตื่นมาสดชื่นและอาบน้ำแต่งตัวพร้อมออกไปทำงาน เมื่อลงมาข้างล่างก็มีข้าวต้มกุ้งหอมฉุยวางไว้รอที่โต๊ะอาหารแล้ว เป็ปกติของทุกวันที่จะมีมื้อเช้าเติมท้องให้อิ่มก่อนลุยงาน
ส่วนมื้อเที่ยงนั้นทำทานกันเองที่ร้านแล้วแต่ใครอยากจะโชว์ฝีมือเป็แม่ครัวพ่อครัว ทั้งประหยัด ถูกปากแล้วก็สะดวกไม่ต้องออกไปข้างนอกหรือสั่งมาทาน อาศัย่เวลาลูกค้าน้อยค่อยหายเข้าไปทำอาหารก็เหมือนสวัสดิการเลี้ยงพนักงาน
วันนี้เป็วันที่อยู่ยาวของหมออคินเลยก็ว่าได้เพราะเขาเพิ่งจะได้นอนไปแค่สามชั่วโมงเอง เมื่อคืนออกเวรตอนเที่ยงคืนแล้วกลับคอนโดทานข้าวอาบน้ำล้มตัวนอนไปได้สักพักก็โดนตามตัวเพราะมีเคสฉุกเฉิน เกิดอุบัติเหตุรถยนต์ประสานงาหนึ่งในผู้าเ็เป็หญิงตั้งครรภ์รวมอยู่ด้วยแพทย์เวรประจำก็มีเคสที่เร่งด่วนต้องดูแลหมออคินเลยต้องถูกตามตัวมาเป็กำลังเสริม
กว่าจะเสร็จก็ใช้เวลามากพอสมควรเนื่องจากต้องทำการผ่าคลอดฉุกเฉินแต่ด้วยอายุครรภ์ของคุณแม่นั้นสามสิบเจ็ดสัปดาห์จึงถือว่าเด็กอยู่ในเกณฑ์ที่ปลอดภัยพอสมควรทำให้สามารถผ่าคลอดเด็กออกมาสมบูรณ์แข็งแรงดีแต่ก็ต้องดูแลอย่างใกล้ชิด ซึ่งปล่อยให้เป็หน้าที่ของกุมารแพทย์รับ่ในการดูแลต่อไป
หมออคินใช้เวลาอยู่ดูคนไข้ต่ออีกสักพักเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรแทรกซ้อนจึงกลับไปพักผ่อนซึ่งเวลาก็ล่วงเลยไปเกือบเจ็ดโมงเช้า
ชีวิตหมอหาเวลาพักผ่อนยากบางครั้งก็โดนตามตัวถึงแม้ชายหนุ่มจะเป็หลานเ้าของโรงพยาบาล แต่เขาก็เป็หมอคนหนึ่งที่มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบไม่เคยใช้อภิสิทธิ์มาละเลยหน้าที่จนคุณแม่สุดที่รักบ่นจนหูชาว่าไม่ยอมกลับมานอนบ้านบ้างล่ะไม่หาลูกสะใภ้มาให้แม่บ้างล่ะ จนเขาอยากจะบอกว่าแล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปหาในเมื่อเวลาพักของตัวเองก็แทบไม่มี แต่จริงๆแล้วที่ผ่านมาเขายังไม่เจอคนที่ถูกใจเลยสักคน
ไม่ใช่ว่าไม่เคยคบใครแต่ที่ผ่านมาคนที่คบไม่เข้าใจเรียกร้องแต่เวลาแล้วชายหนุ่มไม่มีให้ก็ต้องจบกันไป แล้วอีกอย่างเขาก็ไม่ใช่คนพูดเยอะอาจดูเหมือนเ็าคนอยู่ด้วยอาจไม่มีความสุข เขาก็พร้อมจะเปิดใจแต่ก็ขอคนที่เข้าใจในงานของที่ทำด้วยขอคนที่ยอมรับในตัวตนได้แค่นั้นฐานะอะไรครอบครัวของเขาไม่ได้ยึดติดอยู่แล้ว
ก่อนกลับหมออคินแวะตลาดข้างโรงพยาบาลเพื่อหาของกินมื้อเช้าได้เป็โจ้กหมูกับน้ำเต้าหู้ปาท่องโก๋ทานอะไรอุ่นๆท้องยามเช้าคงทำให้นอนหลับสบาย เมื่อมาถึงคอนโดก็จัดการอาบน้ำก่อนเลยอันดับแรกค่อยไปทานข้าวทานเสร็จก็เข้านอนด้วยความที่ยังไม่ได้พักเลยทำให้การหลับครั้งนี้ไม่ยาก
ตื่นมาอีกทีตอนสิบเอ็ดโมงครึ่งอาบน้ำแต่ตัวเตรียมไปทำงาน่บ่าย ระหว่างทางที่ขับไปโรงพยาบาลนึกขึ้นได้ว่ามีร้านกาแฟที่พี่พยาบาลหน้าห้องชอบพูดถึงและเคยได้ลองชิมแล้วรสชาติอร่อยหอมรสชาติถูกปากเขามากจนต้องถามว่าซื้อร้านไหน คำตอบที่ได้คือร้านละมุนรักคาเฟ่ที่อยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาลมากนักเขาขับผ่านมาตลอดแต่ไม่เคยได้แวะเลยสักครั้งวันนี้ยังพอมีเวลาเลยคิดว่าจะลองแวะดูสักหน่อย
ละมุนรักคาเฟ่
~~กรุ้ง~~กริ้ง~~
"ละมุนรักยินดีต้อนรับค่ะ"
ตอนนี้ขนมเค้กนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์รอรับออเดอร์อยู่ พอเงยหน้าขึ้นมาเท่านั้นเธอแทบช็อกใจเต้นแรงแทบจะทะลุออกมา (อยากถามเขาไปเหลือเกินว่าได้ยินหรือเปล่า) นิ่งอึ้งอยู่อย่างนั้นจนลูกค้าหนุ่มต้องเรียกซ้ำจนเธอสะดุ้ง
"คุณครับ คุณครับ สั่งเครื่องดื่มหน่อยครับ" เสียงทุ้มเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดังจนคนที่เหม่อใ
"คะ (สะดุ้ง) ลูกค้ารับอะไรดีคะ" หลังจากตั้งสติได้หญิงสาวก็สวมบทแม่ค้าทันที
"ขอเป็คาปูชิโนเย็นแล้วก็บลูเบอรี่ชีสพายครับ"
"ได้ค่ะ...ทานที่นี่หรือกลับบ้านคะ"
"ทานที่นี่ครับ"
"เชิญลูกค้าเลือกโต๊ะนั่งได้เลยนะคะเดี๋ยวสักครู่จะเอาไปให้ที่โต๊ะค่ะ" เมื่อรับออเดอร์เสร็จขนมเค้กก็ส่งยิ้มหวานไปให้ลูกค้าหนุ่มอย่างเขินอาย
"เฮ้อออ...ขุ่นพระอีเค้กจะเป็ลมแข้งขาอ่อนแรงมือไม้สั่นไปหมดแล้ว" อาการที่หญิงสาวเป็ตอนนี้เพราะลูกค้าคนนั้นเค้าคือหมออคินจะไม่ให้ตื่นเต้นยังไงไหว
"เจน เดี๋ยวออเดอร์นี้พี่จะทำเองนะ" ขนมเค้กบอกกับพนักงานที่ชงเครื่องดื่มเพราะเธออยากจะทำให้ชายหนุ่มเองอย่างสุดฝีมือ
"ค่ะ" เจนตอบรับไปแบบงงๆ เธอนอมหลีกทางให้เ้าของร้านสุดสวยและเฝ้ามองคนที่ชงกาแฟไปยิ้มไปอย่างอารมณ์ดี
"ไปเสิร์ฟโต๊ะในสวนหรือเปล่าครับพี่เค้ก" นพถามเ้านายเพื่อเตรียมยกออกไปให้ลูกค้า
"เดี๋ยวพี่ออกไปเสิร์ฟเอง นพไปทำอย่างอื่นเถอะ" ขนมเค้กบอกออกไปเพราะเธอตั้งใจเอาไปให้ชายหนุ่มเอง
หมออคินเลือกที่จะออกมานั่งในสวนมากกว่านั่งอยู่ในร้านเพราะบรรยากาศร่มรื่นอละเป็มุมสงบไว้พักผ่อนนั่งรอไม่นานเครื่องดื่มก็มาเสิร์ฟ
ขนมเค้กเลือกที่จะมาเสิร์ฟให้หมออคินเองพร้อมแจกรอยยิ้มหวานซะจนหมออคินเผลอมองรอยยิ้มและหน้าหวานๆของหญิงสาวเหมือนถูกสะกด
ขนมเค้กเป็ผู้หญิงที่ยิ้มสวยมีลักยิ้มทั้งสองข้าง หน้าตาน่ารักมีแก้ม แม้จะไม่ได้สวยจนโดดเด่นที่ใครมองต้องเหลียวหลังแต่ก็จัดว่าสวยน่ามอง โดยรวมคือมีเสน่ห์ใครเห็นแล้วอดมองไม่ได้
"คาปูชิโนเย็นกับบลูเบอรี่ชีสพายค่ะ"
"ขอบคุณครับ เดี๋ยวขอสั่งเครื่องดื่มกลับด้วยนะครับ เอาเป็.....ครับ"
"ได้ค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ"
หญิงสาวเดินออกไปแล้วหมออคินก็เริ่มลงมือจัดการของตรงหน้าซึ่งมันอร่อยถูกปากจริงๆ ไม่ว่าจะเป็เครื่องดื่มหรือขนม
"สงสัยต้องเป็ลูกค้าประจำแล้วมั้ง" หมออคินยิ้มมุมปากออกมาอย่างถูกใจ
อีกมุมหนึ่ง
ขนมเค้กที่หลบอยู่มุมหนึ่งหลังร้านซึ่งเป็จุดที่มองเห็นหมออคินได้แบบพอดีก็แอบยืนมองแล้วยิ้มอยู่คนเดียวเหมือนคนบ้า ในมุมคนแอบรักแค่ได้เห็นก็มีความสุขแล้วแต่เคยบอกเป้าหมายไปแล้วว่าจะไม่แอบรักอีกต่อไปจะต้องบอกรักและเดินหน้าจีบเพื่อให้หมออคินมาเป็คนสำคัญของเธอให้ได้
5K
