ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบสอง ผู้บัญชาการองครักษ์วังหลวง
นี่คือสิ่งที่ผมได้เรียนรู้มาจากการศึกษาจากวิทยาลัยของแดนอิงกั๋ว
สะพานวัว
Ox-bridge
ทางวิทยาลัยวัวนั้นถนัดเรื่องเส้นสายทางราชการทางสะพานนั้นถนัดเรื่องสายลับ
ผมยอมรับว่าตนเองไม่เก่งเท่ามืออาชีพเหล่านั้นแต่ก็พอได้เรียนรู้กลยุทธบางอย่างมาบ้าง
Rotation is castration
การเปลี่ยนแปลงโยกย้ายคือการตัดตอน
ว่าไปแล้วนี่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกจะบอวก่าข้าราชการงานสารบรรณต่างๆเหมือนกันทั้งใต้หล้าก็ว่าได้ว่าการสับเปลี่ยนดยกย้ายนคือการตัดตอนลดทอนอำนาจของขุนนางในท้องที่
หากใครจำได้ในเรื่องกระบี่ใจพิสุทธิ์ของท่านกิมย้งขุนนางตัวร้ายนั้นใช้กำลังภายในและสินบนในการรักษาตำแหน่งทำงานอยู่ที่เดิมหลายสิบปีทั้งที่ตามระเบียบราชสำนักแล้วต้องโยกย้ายทุกสามสี่ปีก็ว่ากันไป
นับว่าแสดงความแตกต่างมากหากนั่งครองตำแหน่งนานๆขุนนางผู้นั้นจะมีอำนาจมากกว่าเดิม
Permanent is Power
ครองตำแหน่งถาวรคืออำนาจ
ข้อดีของขุนนางที่ชั่วช้าสารเลวก็คือพวกนั้นชั่วช้าสารเลว
แม้จะเรียกว่าสามัคคีปกป้องกันและกันแต่พวกนั้นจะ
Put under the bus
ถีบตกรถ
ในทันทีหากตนเองจะได้ครอบครองตำแหน่งที่เห็นว่าดีกว่าพรรคพวกเดียวกัน
เพราะพวกชั่วช้าสารเลวนั้นก็ต้องการตำแหน่งเช่นกัน
มองในแง่หนึ่งที่นโยบายนี้ผลักดันขึ้นมาได้เพราะทางเทคนิคขุนนางชั่วคนหนึ่งก็ต้องการตำแหน่งของขุนนางชั่วอีกคนหนึ่งเช่นกัน
ทำให้ในทางตลกร้ายมันคือการสมประโยชน์ของทั้งผู้ครองอำนาจและขุนนางในตำแหน่งราชการที่ประนีประนอมตรงกันโดยไม่ได้นัดหมาย
นั่นคือแผนกาของผมที่ให้ขุนนางแต่ละคนเขียนสารภาพความผิดและผลงานของตนเองรวมทั้งนโยบายต่างๆที่ตนเองต้องการ..และให้ขุนนางคนอื่นฟ้องร้องวิจารณ์กันและกัน
เราเอาชนะระบบราชการที่โหดร้ายป่าเถื่อนไม่ได้แต่เราสามารถทำให้มันสู้กันเองและเราหลบอยู่บนภูได้หากเรากุมอำนาจในการกำหนดสิ่งต่างๆในราชสำนัก
ผมปล่อยให้พวกขุนนางบุ๋นในราชสำนักแย่งตำแหน่งต่างๆกันอย่างสนุกสนานสินบนและหนังสือฟ้องร้องปลิววว่อนทั่ววังหลวง
แม้แต่อ้องอุ้นที่มีเส้นสายแน่นหนาก็แทบจะรับมือไม่อยู่ตาคล้ำหมอง
ผมเลยตอบแทนเขาโดยการไปกวนเขาตลอดเวลาและเพิ่มงานให้เพื่อให้อ้องอุ้นทำงานหนักขึ้นจะได้ไม่มีเวลากินเลี้ยงวางแผนก่อกบฎ
แน่นอนมันคือ
งานคืออำนาจ
เมื่อมอบหมายหน้าที่ให้มากขึ้น อ้องอุ้นก็มีอำนาจมากขึ้นจริงๆแต่นั่นคือการแลกเปลี่ยนในสถานการณ์ที่ฝุ่นตลบตอนนี้ว่าอำนาจทางการทหารนั้นค่อยๆโยกย้ายมาที่ผมที่เป็นผู้บัญชาการวังหลวง
ซึ่งผมก็ใช้วังหลวงนี่ล่ะคือฐานบัญชาการในการเพาะสร้างกลุ่มคนของตนเอง
บรรดาทหารเสเหลียงที่ผมแต่งตั้งให้คุมประตูและกองกำลังลาดตระเวณต่างๆคือโครงสร้างสำคัญที่ผมใช้ในการควบคุมนครหลวงและขุนนาง
“ดีมาก ทำงานตามเวลาตามระเบียบทีได้วางเอาไว้”
ผมกล่าวต่อองครัก์วังหลวงที่ใครรคนอื่นนอกจากผมทำผิดกฎจะตัดศีรษะทุกคนลงมาทันที
“ขอรับท่านผู้บัญชาการ”
ทหารของผมรับคำอย่างหนักแน่น