ณ ทวีประดับต่ำ เมืองเยียนจิง ในคฤหาสนต์ตระกูลเฟยที่โด่งดังมีชายหนุ่มอายุราวๆ 15 ปีหน้าตาไม่ได้หล่อเหลาอะไรมากมายแต่กลับดูมีสเน่ห์อย่างประหลาด ผมสีดำดุจดังค่ำคืนที่มืดมิดจนไร้ดาวตอนนี้เขากำลังนอนสลบอยู่ในห้องร่างกายที่ผอมแห้งเต็มไปด้วยรอยช้ำเต็มไปหมดเหมือนกับไปชกต่อยหรือโดนทำร้ายมาอย่างไรอย่างนั้น และในเวลาไม่นานเขาก็พลันลืมตาตื่นขึ้นมา
"นะ นี่มันที่ใดกันแล้วข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร..............อ๊ากก!!"ชายหนุ่มลืมตาตื่นขึ้นมองสำรวจรอบๆด้วยความงุนงงก่อนที่จะเกิดอาการเ็ปขั้นรุนแรงพร้อมทั้งความทรงจำต่างๆตลอดสิบห้าปีก็ได้หลังไหลเข้ามาในหัวจนหมดสิ้น แท้จริงแล้วชายคนนี้คือเฟยหลิงเทียนกลับชาติมาเกิดและในชาตินี้เขามีนามว่า 'เฟยหรง'เป็นายน้อยคนเล็กสุดของตระกูลเฟย หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แห่งเยียนจิงที่ประกอบไปด้วย เฟย เสี่ยว หลี่ และจิน
แม้เขาจะเป็นายน้อยของตระกูลใหญ่เช่นตระกูลเฟยนี้แต่เขาก็ไม่ได้รับการยอมรับจากผู้าุโหรือคนในตระกูลแต่อย่างใดเพราะเนื่องจากพร์ในการฝึกยุทรของเขานั้นต่ำมากตลอดห้าปีแห่งการฝึกฝนนี้เขาทำได้เพียงระดับแรกเริ่มขึ้นที่สองเท่านั้นในขณะที่รุ่นเยาว์ทั่วไปต่างพากันไปถึงขั้นที่สี่หรือขั้นที่ห้าส่วนเหล่าอัจฉริยะอยู่ที่ขั้นที่หกถึงขั้นที่แปด
และเหตุผลที่เขามาอยู่ในสภาพนี้ก็คือความน้อยเนื้อต่ำใจที่ถูกคนหญิงสาวผู้เป็ที่รักหักอกเนื่องจากไปหาคนที่ดีกว่าจนต้องวิ่งหนีตรอมใจไปเจอกับพวกนักเลงและโดนทำร้ายจนสลบไป ในเวลานี้เมื่อผสานความทรงจำของทั้งเฟยหลิงเทียนและเฟยหรงเข้าด้วยกันเ้าตัวถึงกับกุมขมับ เขาในอดีตช่างสิ้นคิดเสียจริงหญิงสาวนางนั้นไม่ได้งดงามอะไรมากมายเลยแถมเห็นได้ชัดว่านางหลอกใช้เขาซะมากกว่า มันหลงไหลจนตรอมใจอะไรปานนั้น ในชีวิตที่แล้วมีเทพธิดา์มาชื่นชอบเขาตั้งมากมายยังมิอาจสั่นคล่อนเขาได้เลยแม้แต่น้อยยิ่งคิดเปรียบเทียบกันแล้วเขายิ่งสมเพชตัวเองในอดีตยิ่ง
"เหอะๆเทพาในอดีตไม่มีอีกต่อไปแล้ว เฟยหรงคนเก่าที่อ่อนแอก็เช่นกัน ต่อไปนี้นามของข้าคือเฟยหรง เฟยหรงที่ไม่ได้อ่อนแอเช่นในอดีต"เขากล่าวออกมาอย่างมาดมั่นพร้อมทั้งตรวจสอบร่างกายที่าเ็ของเขาดูว่ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่าเนื่องจากเขาจะทำการฝึกตนแล้วดังนั้นจึงต้องเตรียมตัวให้พร้อม
และเมื่อสำรวจร่างกายจนทั่วแล้วแน่นอนต่อไปคือตรวจสอบร่างกายภายใน เด็กหนุ่มตรวจสอบร่างกายไปได้สักพักก่อนที่ลืมตาตื่นขึ้นและหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เขาพลันรู้สาเหตุแล้วว่าทำไมตัวเองในอดีตถึงฝึกฝนได้ยากเย็นนัก
"กายาเทพัะ!! ร่างกายใหม่นี้มีกายเทพัะติดมาด้วยนี่มันโชคครั้งใหญ่เลยนี่ฮ่าๆๆมันดีกว่ากายจักรพรรดิทรราชหลายล้านเท่าเลยนี่น่า!!"เขาะโออกมาเสียงดังลั่นและหัวเราะราวคนบ้า กายเทพัะคือหนึ่งในสี่กายาระดับพระเ้าจากตำราโบราณที่ประกอบไปด้วย กายาัะ กายาวิหคเพลิง์ กายาเต่าดำเก้าลักษณ์ กายาพยัคฆ์เมฆา์
กายาเทพัะนี้มีผลทำให้ร่างกายของเขามีร่างกายที่แข็งแกร่งดุจเทพัและหากฝึกไปถึงขั้นสูงสุดเขาสามารถที่จะกลายร่างเป็ัได้อีกด้วยนี่มันเกินกว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก
ต้องบอกว่าัเป็สิ่งมีชีวิตระดับเทพเ้าที่ขึ้นชื่อเื่ความแข็งแกร่ง และแม้แต่เขาในอดีตชาติที่เป็เทพาก็ยากที่จะต่อกรดังนั้นเมื่อชายหนุ่มรู้ว่าร่างกายมีกายาเทพัะอยู่เขาจะไม่ตื่นเต้นดีใจได้อย่างไร
"ต่อไปเส้นลมปราณสินะ"ชายหนุ่มกล่าวขึ้นอีกครั้งเร่งตรวจสอบเส้นลมปราณในทันที ในชาติที่แล้วเขาโชคดีที่มีเส้นลมปราณแห่งการสังหารซึ่งมันเหมาะกับกายจักรพรรดิทรราชพอดี แต่บัดนี้เขาได้แต่ลุ้นขอให้มันเป็เส้นลมปรานที่เกี่ยวข้องกับัจะได้เหมาะสมกับกายาเทพัะที่เขามีเพราะมันจะทำให้การฝึกของเขาราบลื่น แต่หากมันเป็เส้นลมปราณธรรมดาละก็เขาจำเป็ต้องค่อยๆฝึกไม่อย่างนั้นเส้นลมปราณอาจจะฉีกขาดได้และต้องระมัดระวังเป็พิเศษเนื่องจากเขาจำเป็ต้องฝึกปราณัที่ถูกเรียกว่าปราณที่แข็งแกร่งและหยิ่งผยองมากที่สุดเพื่อให้เหมาะกับกายศักดิ์สิทธิ์ระดับพระเ้าที่เขาได้รับมา
"ขอบคุณ์!! เส้นลมปราณเทพมังการา เส้นลมปราณที่มีขนาดใหญ่กว่าเส้นลมปราณธรรมดาถึงสิบเท่ามีลักษณะเป็สีทองและมีเกล็ดห้อมล้อมเช่นนี้ไม่ผิดแน่ ตรงกับตำราที่ข้าเคยอ่านในตำราโบราณ ร่างนี้คือร่างที่เทพัประทานพรมาให้โดยแท้ ยอดเยี่ยมๆจริงๆ"ชายหนุ่มกำหมัดเเน่นแม้ว่าสองสิ่งนี้จะเป็ดังสุดยอดของสุดยอดในหมวดหมู่กายาและเส้นลมปราณแต่ยังไม่ถูกปลุกขึ้นมาดังนั้นชีวิตของเขาตลอดสิบห้าปีมานี้ถึงกลายเป็เพียงขยะ แต่นับจากนี้ไม่ใช่อีกต่อไปแล้วด้วยความรู้ที่มากล้นของเทพาเมื่อชาติที่แล้วเฟยหรงมั่นใจมากกว่าเขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างแน่นอน
1K
