ช่างมนตราผ่าโลกเวทมนต์

       หลังจากลุงประดิษฐ์เซ็นใบผ่านการทำงานเรียบร้อยแล้ว ภัทรกลับมาที่แผนกงานของเขา เมื่อกลับมาถึงเขาก็เห็นริศกำลังนั่งทำงานอยู่กับกองเอกสารมหึมา สภาพขอบตาคล้ำดำจนน่าสงสาร

       “พี่ริศครับ... ผมกลับมาแล้ว”

       ริศเงยหน้าขึ้นมาด้วยสายตาปรือจากการทำงานเอกสารจนตายลาย แต่พอเห็นว่าเป็๲ใคร เธอก็ดีดตัวลุกจากโต๊ะวิ่งมากอดภัทรทันที

       “ไหน! เป็๲ยังไงบ้าง? งานเสร็จรึเปล่า? ตาเฟืองทำอะไรเธอรึเปล่า?”

       “ไม่เลยครับ งานเสร็จตามกำหนดด้วยครับ ลุงประดิษฐ์ดีกับผมมาก... แถมยังให้เ๽้า ‘จี๊ดริด’ กับม้วนวิชาอะไรสักอย่างมาด้วย... จี๊ดริด โชว์ตัวหน่อย”

       “จิ๊ดๆ!” หนูตัวสีน้ำตาลแดงโผล่หัวออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ไต่ขึ้นไปเกาะอยู่ที่ไหล่ของภัทรเพื่อทักทาย

       “สวัสดีจ้ะ จี๊ดริด” ริศยิ้มทักทาย

       “จิ๊ด!” เ๽้าหนูตอบรับอย่างอารมณ์ดี

       “ไหนๆ... ม้วนวิชาอะไร เอามาแบ่งให้ดูมั่งสิ” ชีตาห์ที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ พูดแทรกขึ้นมาพลางชะโงกหน้าดู

       “ผมให้ดูไม่ได้หรอกครับ เพราะลุงบอกว่ามันอ่านได้แค่ครั้งเดียว” ภัทรหยิบม้วนกระดาษสาสีตุ่นๆ ขึ้นมาโชว์ด้วยความอยากอวดเต็มที่

       “วิชา...” ริศพูดเสียงเบาหวิว แล้วหันขวับไปมองหน้าชีตาห์

       “ครั้งเดียว...” ชีตาห์ทวนคำ แล้วหันขวับมามองหน้าริศ