กำพร้า ณ ต่างโลก (อ่านฟรี)

เดือน 2 วารีอายุ 22

เมื่อคืนวีกลับมาตอนค่ำแล้วหลังร้องเพลงเสร็จ

แต่เธอเหนื่อยมากเพราะเพิ่งขึ้นร้องนำคอนเสิร์ตเปิดตัวสาธารณะ

เพราะคอนเสิร์ตคนเยอะ เธอเลยร้องเต็มที่

ผมไม่ได้ไปดู แต่วิวถ่ายรูปเก็บไว้

เรายังใช้นกรักใหญ่อยู่

สงสัยเราต้องสร้างดาวเทียมคมนาคม

มันจะสร้างอย่างไรล่ะดาวเทียม

เมื่อวานผมเปิดบริสุทธิ์วิว

มันเป็นการเล็งพลาดที่เธอไม่ได้ตั้งใจเพราะเธอแอบวี

แต่ครั้งแรกมันพิเศษอยู่แล้ว ผมจะจำความรู้สึกนั้นไว้ไม่ลืมเลย

เธอก็คงไม่ลืมมันเหมือนกัน

วีตื่น แล้วเธอแก้ผ้า

ผมจูบเธอต้อนรับตอนเช้า

“รูหน้าให้ที”

“ไม่มีปัญหา”

เธอขอมีเซ็กส์ทางรูหน้า เพราะเมื่อวานเราบอกเรื่องความผิดพลาดเปิดบริสุทธิ์วิวไป

ผมเตรียมแท่งผมแล้วเอาหัวจ่อไว้หน้ารู

ผมค่อยๆใส่มากๆ มันค่อยๆเข้าไปทีละ 1 มิลลิเมตร เธอมีน้ำเงี่ยนเยอะแล้ว

เยื่อขาดและเลือดยังไม่ออก

ผมเริ่มมีเซ็กส์เบาๆ แต่หน้าวีแดงตลอด

ความรู้สึกจากเยื่อมันขาดง่ายกว่าของวิว น่าจะเพราะเธอชอบแหกแข้งแหกขาท่าต่างๆยืดตัว

เลือดออกมาแล้ว

เพราะเธอแหกขาบ่อยหรือเพราะผมเกี่ยวรูเธอบ่อย

นิ้วมันไปโดนเฉี่ยวๆหลายครั้ง

เรามีเซ็กส์กันอย่างโรแมนติก

เมื่อเธอใกล้ถึงจุดสุดยอดพร้อมๆกับการที่จุดสุดยอดของผมกำลังมาพอดี เธอจับหน้าผม

เธอเอื้อมหน้ามาใกล้ๆ

ปรกติเธอจะพูดเลยไม่กลัววิวได้ยิน

แต่ครั้งนี้ท่าทางมันจะเยอะ

“เห็นฉันเป็นหุ่นซ้อมทุ่มนะวารี”

ผมคงทำที่เธอขอไม่ได้ แต่ถ้าแรงๆอย่างเดียวผมไม่มีปัญหา

เธอไม่เจ็บแล้วหรือ?

ความเจ็บปวดเธอหายเร็วกว่าวิว

เพราะเธอเงี่ยนกว่าหรือ?

วีมีปริศนาหลายเรื่อง แต่มันทำให้เธอมีเสน่ห์

ผมดัดง้างเท้าเธอเอาไว้หลังหัวเธอเพื่อดัดเธอเป็นก้อน

เธอพยักหน้ารัวๆเหมือนชอบท่านี้แล้วน้ำเริ่มมาเยอะขึ้น

ผมแทงสะโพกสุดแรงเกิด

มันสนั่นและพื้นสั่น

วีน้ำลายไหลครางลั่น

ผมเร่งให้เร็วที่สุด

มันเหมือนมีแผ่นดินไหวนิดหน่อย

วิวตื่นมาทำหน้าเหมือนพูดว่า ‘โอโห’

แต่เธอไม่พูดออกมาเพราะเธอให้เวลาผมกับวี

เพราะเมื่อวานเธอรู้สึกว่าเธอครองผมไว้แค่คนเดียว

ผมเร่งขึ้นอีก

ถึงแล้ว

ผมถึงจุดสุดยอด

ของเธอก็ขมิบแรงและมีน้ำออกมา

ผมจูบเธอแล้วสอดลิ้นเข้าไปวนแลกลิ้น

เราเช็ดทำความสะอาดแล้วนุ่งผ้าเช็ดตัวไปเข้าห้องน้ำ รวททั้งวิวที่เพิ่งตื่น

ซีตัวอยู่ในอ่างตั้งแต่เช้า

ของผมกลายเป็นขนาดธรรมดาและไม่แข็งโด่อีกต่อไป

ผมอาบน้ำล้างตัว

ผมเดินไปลงอ่างน้ำร้อน

“มีความคิดอะไรใหม่ๆให้สานฝันมอล์มั้ย?”

วิวถามผม

งานใหม่หรือ?

ของเธอนั้นเราช่วยกันคิดพัฒนาจนมันเหมือนร้านสะดวกซื้อแบบมอล์ที่มีของหลายอย่างมากขึ้น

มันยังมีที่พอวางพวกเครื่องใช้ภายในบ้านได้

และเหล่าน้ำยากับผงซักฟอก

แต่ผมไม่รู้เลยว่าจะผลิตของเหล่านั้นอย่างไร

ตอนเด็กเป็นพี่อลิสซักให้ พอวัยรุ่นก็ทำเอง และพอโตก็เป็นแม่บ้าน

ผมต้องไปถามความคิดเห็นจากแม่บ้าน

“เดี๋ยวรอฟังตอนประชุม ต้องไปถามพวกแม่บ้านก่อน”

“เหรอ ว้า…”

วิวดูผิดหวังแต่นิดเดียวเท่านั้น

หูวีกระดิกตลอดเวลาเมื่อผมคุยกับวิว

เธอก็สนใจจะพัฒนาการร้องเพลงของเธอหรือ?

คอนเสิร์ตมันมีอะไรพัฒนาได้อีก

ถ้าหาทีมแดนเซอร์ซัก 10 คนได้น่าจะดี

“เดี๋ยวฉันจะสั่งงาน จะมีอะไรพัฒนานิดหน่อย”

“น่าสนใจ มันคืออะไรล่ะ?”

หลังผมบอกวีถามผม

“ของวิวจะเพิ่มของที่เอามาขาย ส่วนของเธอจะเป็นการเพิ่มทีมแดนเซอร์เข้าไปช่วยเต้นประกอบเพลง พวกเธอจะเต้นท่าเดียวกับเธอ เธอจะเป็นคนคิดแบบท่าเต้น”

วียิ้มหลังผมพูดอธิบายแล้วพยักหน้า

เรากลับมาห้องแต่งตัว

ผมถามเหล่าแม่บ้านและของใช้ก็เหมือนที่ผมคิดแต่เป็นสัตว์ เราต้องสกัดสารจากสัตว์

เราเตรียมสู้โดยที่ผมได้จับคู่กับวิว

วิวหายใจเข้าแล้วผมเตรียมหายใจเข้าเหมือนกัน

ผมตั้งท่าพร้อมสู้พร้อมวิว

วิวใช้ขาแมงมุมยืนสี่ขาแล้วชูขาแมงมุมสองคู่หน้าไว้สูงและครอบคลุมระยะกว้าง

ระยะอาวุธจู่โจมของเธอยาวกว่าผม

แต่เราสู้กันบ่อย ผมชินแล้วกับการสู้กับท่าป้องกันท่านี้

แม้เราถือดาบ แต่มันเหมือนเราทั้งคู่เอาดาบไว้หลังพวกอาวุธจู่โจมแบบหมัดหรือการเตะ

“เริ่ม!”

วีให้สัญญาณเริ่มต่อสู้แล้ววิวพุ่งเข้ามาเตะด้วยขาแมงมุมข้างซ้ายสองขา

ผมยกเข่าด้านขวาแล้วเอาแขนขายกป้องกัน แล้วขาซ้ายเธอสองข้างมาโดนการป้องกันของผม

เมื่อขาสองข้างกลับไปผมฟันคอวิวแล้ววิวยกดาบกัน

ผมเตะใส่เอวแล้วมันเข้า

แต่วีไม่นับคะแนนเพราะมันไม่ได้เป็นการเตะด้วยเท้าซ้ายของผมไปใส่ตับหรือไม่วีก็เห็นว่ามันเบาไป แต่มันแรง

ผมปล่อยหมัดหนึ่งสองใส่หน้าวิวแล้ววิวเอาแขนกัน

เมื่อหมัดสองเสร็จผมฟันใส่ข้างหัวด้านขวา

วิวเอาดาบกันแล้วฟันสวนมาที่ระดับคอผม

แต่ผมก้มแล้วพุ่งจับทุ่มลอดใต้การฟันระดับคอนั้น

วิวกระโดดถอยหลังทับหลังผมเมื่อผมจับใต้ก้นได้

จากนั้นวิวพยายามล็อกคอผม ผมเอาแขนกันการรัดสมบูรณ์ ไม่ให้ข้อพับเข้าไปติดคอ

เมื่อวิวรัดไม่สมบูรณ์แล้วรู้ว่าล็อกคอไม่ได้แล้ว เธอจะย่อลงต่ำกว่าผมเพื่อเอื้อมจับหลักที่ใต้ก้นผม

เราทั้งคู่จับใต้ก้นได้ทั้งคู่ มันอยู่ที่ใครทุ่มได้ก่อน

แล้วผมก็ยกเธอได้ก่อน เธอพยายามจะหมุนตัวกลางอากาศแต่ผมเปลี่ยนหลักจับเพื่อกันไว้

แล้วผมก็ทุ่มวิวจากนั้นเธอตบพื้น

“1 ต่อเลย”

วิวรีบใช้ท่ากุ้งเตรียมหนีแต่ผมตามไปคร่อม

วิวต่อยขวาและใช้เท้าแมงมุมเตะรัวๆซ้ายขวา

ผมคร่อมได้แต่โจมตีไม่ได้ แต่ผมหาช่องแล้วปล่อยหมัดสวนใส่หน้าวิว

“2 วารี 2 วิว”

ผมฟันศอกทัดมาลาซ้ายแต่วิวยกแขนกันแล้วต่อยซ้ายพร้อมเตะซ้ายมาพร้อมกัน

ผมลดแขนไปกันแล้วกันได้หมด แล้วทุบซ้ายสวน เธอยกหมัดกันไม่ทัน

“3 วารี”

เราซ้อมกันต่อเรื่อยๆ

เมื่อซ้อมเสร็จเรานั่งโดรนไปฮาโมนี่กับคนรักทั้งหมดโดยที่ผมเป็นคนขับ

อายะขอจูบแล้วเปิดหัวนมให้ดู

        ผมฝึกบินเตี้ยๆและบินไปมาตกมั่งไม่ตกมั่งอยู่หลายรอบ

ตอนนั้นผมเกือบกระดูกหัก มันร้าวนิดหน่อย แต่ไม่มีปัญหา ไม่กี่วันก็หาย

หลายอย่างมันเสร็จไปเช่นคอมพิวเตอร์รุ่นใหม่และเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์หลายอย่าง

มือถือมันเสร็จยากนิดหน่อยแต่ผักชีทำสวนเลี้ยงนกรักอัตโนมัติได้ไม่มีปัญหา

เรากินข้าวกันอย่างสนุกสนาน

ผมนั่งโดรนรีบกลับไปอาบน้ำแต่งตัวทหาร วีกับวิวมองไปยิ้มไป

พวกเธอชอบชุดทหารหรือ?

ผมต้องขี่นกฟาเนิคไปเตรียมฝึกทหารอีกรอบ

เมื่อเข้าไปที่ค่ายทหารที่อยู่นอกเมืองนิดหน่อยผมมุ่งหน้าไปที่ลานฝึก

มีเหล่าครูฝึกประจำที่อาศัยอยู่ที่ค่ายทหารคอยดูความเรียบร้อยแล้วรอผม

พวกเขามาเร็วกว่าเวลานัดแต่ผมมาตรงเวลา

ผมต้องพูดนำฝึกก่อน

ผมยืนอยู่หน้าเหล่าทหาร ทหารทุกคนดูพร้อม พวกเขาหุ่นเริ่มพอมีกล้ามกันทุกคน

“เอาล่ะ มันจะเหมือนเมื่อวาน ขอให้ทุกคนตั้งใจ”

“““ครับ/ค่ะ”””

ทุกคนตอบรับด้วยเสียงที่ดังชัดพร้อมกัน

“ยืนระยะห่างสองแขน”

ทุกคนจัดแถวให้ยืนห่างๆกัน

“หัวหน้าหน่วยที่เคยนำการฝึกมาข้างหน้า”

ทหารที่นำฝึกครั้งก่อนๆเป็นพวกที่ผมเห็นแววว่าน่าจะเก่งได้มาก ผมคัดพวกเขามาให้ขึ้นนำการฝึกเป็นระยะๆ

เพราะแถวมันยืนห่างกันแล้ว เลยต้องให้พวกเขามาเป็นแบบสำหรับคนที่มองไม่เห็นเพราะอยู่ไกล

เมื่อคนมีฝีมือดูพร้อมประจำที่แล้วผมเริ่มตั้งท่า

มีเสียงพรึบจากกางเกงของเหล่าทหารที่เปลี่ยนท่าทางพร้อมกัน

ผมต่อย

มีเสียงพรึบอีกครั้งของการต่อยพร้อมกัน

มันเป็นแบบนี้ทุกวันในหนึ่งเดือน

แต่พูดตรงๆมันเป็นงานที่ผมยังคิดๆอยู่ว่าจะทำต่อไปหรือคอยฝึกคนไว้ให้มาทำหน้าที่แทนผม

        เพราะผมอยากเน้นทำธุรกิจมากกว่า

        แต่ถ้าวล็อดซีเมียต้องไปออกรบผมจะไปด้วยแน่นอน

        ผมจะไม่ทิ้งให้เธอไปคนเดียวแม้เธอเก่งกว่าผมเยอะ

        ผมฝึกไปและคิดเรื่องประเทศไปเรื่อยๆ

        ถ้ามีศัตรูมาที่วาโรซีเมียเรียสู้ไม่ได้ล่ะ?

        ผมจะผลิตปืนหรือ?

        แต่ปืนมันเปลี่ยนหลายอย่างเกินไป

        การพัฒนาเป็นที่หนึ่งกว่าใครมันก็ดี

        แต่ถ้าผมผลิตปืนไม่นานก็ต้องมีคนที่คิดได้เหมือนกัน

        ผมไม่อยากให้สถานการณ์แบบนั้นเกิดขึ้น

        แต่ถ้าเป็นอาวุธอย่างธนูล่ะ?

        เรื่องธนูน่าคิดเพราะมันไม่ได้เปลี่ยนเยอะเกินไป

        แต่การรบของวาโรซีเมียเรียจะเปลี่ยนไป

        รวมถึงการรบของทุกที่

        ผมฝึกต่อสู้เสร็จ ต่อยทุกท่า เตะทุกท่า กระโดดตีลังกา ท่าจับทุ่มครบแล้ว

        “ซ้อมฝึกเป็นคู่!”

        “““ครับ/ค่ะ”””

        มีทหารหญิงอยู่ด้วยแต่น้อย

        ส่วนใหญ่พวกเธอดูตัวใหญ่ แต่ไม่มีคนที่ตัวใหญ่มากๆเหมือนทรงผู้ชาย

        แต่ถ้าพูดแบบนั้นกับผู้หญิงผมโดนต่อยแหง

        ‘เธอๆ หน้าเธอเหมือนผู้ชายจัง’ เปรี้ยง อะไรแบบนั้น

        ผมยิ้มๆ

        สงสัยผมเบื่อ

        แต่มันไม่ได้น่าเบื่อซักหน่อย!

        หรือว่าไม่มีคนรักอยู่ที่นี่

        ผมนึกถึงคนรักแล้วภาพแรกที่ขึ้นมาคือตูดอายะที่เธอเดินมาส่ายก้นใหญ่ๆข้างหน้าผมวันที่เราดูสวนดอกไม้กัน

        วันนั้นเป็นวันพิเศษที่ทุกคนได้พักร้อนวันเดียวกัน ทุกคนยิ้มแย้มแจ่มใสที่ได้อยู่ด้วยกัน

        มีคนรักมันดีจริงๆ ต่างโลกมันดีจริงๆ

        ผมยิ้มแล้วเดินกลับไปที่จอดนกฟาเนิค

        ผมขี่นกฟาเนิคกลับไปเขตวัง

        ผ่านตัวเมืองที่คนเยอะมีคนวิ่งข้ามถนน

        ผมหยุดฟาสโกะได้ทันเพราะมันไม่ได้เร็วมาก

        ผมรอคนวิ่งข้ามแล้วขี่นกฟาเนิคต่อ

        แต่ถ้ามีอาวุธระยะไกลมันก็ดี

        ถ้าข้ามธนูไปเลยล่ะ

        ยิงเลเซอร์ใส่กันหรือ? เกินไปมั้ง?

        “หึหึ”

        ผมหัวเราะแล้วเข้าเขตวัง

        เธอไม่แต่งวังอะไรเลย

        หรือวาโรเป็นคนหัวไม่ศิลปิน?

        เธอมีแววอยู่นะ

        เธอก็อยู่มาเป็นปีๆด้วย

        น่าจะคิดเรื่องประเทศเสียมากกว่าแหละ

        ผมยังไม่ได้ปรึกษาเรื่องพื้นที่กว้างขวางที่ว่างอยู่

        ผมคิดว่าเธอมีแผนอะไร แต่สามเดือนผ่านไปหลังจากเรามาก็ไม่มีอะไรเลยแต่งเติมเลย

        ผมเห็นตัวบ้านแล้วเห็นวิวอยู่ข้างบ้านทำอะไรไม่รู้อยู่ไกลๆ

        ผมถึงตัวบ้านแล้วเอาฟาสโกะไปเทียบข้างวิว

        วิวกำลังทำใยแมงมุมเป็นหัวโมเดลหน้าผมอยู่

        มันเหมือนงานศิลปะจากใยแมงมุมนิดหน่อยแต่เธอเป็นศิลปินที่มีฝีมือมาเสมอ

        เรื่องวาดรูปเธอก็เก่ง

        เธอร้องเพลงประสานเสียงกับวิวได้แต่เพียงแค่ไม่รักการร้องเพลง

        เธอเต้นสวย แต่ท่ามันออกเป็นเสน่ห์ของแมงมุม

        เธอดูดอุ้ย เพิ่งลองหรือ?

        “เป็นยังไงบ้าง? นี่วารีไง!”

        เธอถามความเห็นผม

        “มันเหมือนและมันสวย แต่ฉันว่าสถานที่ทำมันยังไม่ค่อยดีฉันจะสร้างสถานที่ให้ไว้ทำพวกนี้”

        วิวยิ้มตอบแล้วเดินมาจูบผม

        ผมจูบธรรมดาก่อนแต่เธอแทงลิ้นเข้ามาเราเลยแลกลิ้นกัน

        ผมบีบหัวนมขวาเธอแรงให้เธอมีอารมณ์

        “ไปทำงานก่อน”

        “จ้ะ”

        เมื่อผมบอกว่าติดงานเธอพูดมาอย่างน่ารัก

        ผมไปวังแล้วเข้าวังมุ่งหน้าไปห้องวาโร

        ผมเคาะประตู

        “เข้ามา”

        วาโรเรียกเข้าไปห้องทำงานที่หรูแต่รกเป็นประจำ

        โต๊ะเธอมองผ่านๆเหมือนไม่ได้จัดโต๊ะอยู่เสมอ

        แต่เธอไม่เคยหาของไม่เจอ

        “ลานหน้าวังจะใช้ทำอะไรบ้าง? พื้นหญ้ากว้างๆน่ะ”

        “ฉันไม่มีแผนอะไรเลย มันเป็นอย่างนี้มา 2 ปีกว่าแล้ว ฉันคงคิดอะไรไม่ได้จริงๆ ช่วยฉันคิดหน่อยได้มั้ย?”

        “ไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันเอาเงินฉันแต่งให้มันสวยๆไว้รับแขก”

        เธอยิ้มเหมือนอยากทำเหมือนกันแต่ไม่มีเวลาและไม่อยากใช้งบของประชาชน

        “แล้วขอพื้นที่ข้างห้างฮาโมนี่ด้านหนึ่งสิ จะสร้างเป็นหอศิลป์เผ่าแมงมุม”

        “น่าสนใจ สร้างได้เลย อย่าเก็บค่าเข้าแพงนักล่ะ มันอยู่ในตัววัง”

        “คิดแบบนั้นเหมือนกัน”

        เมื่อเธอบอกเรื่องค่าเข้าชม ผมบอกไปว่าผมก็คิดอย่างเธอ

        เธอเขียนงานต่อเมื่อเรามองกันอยู่ซักพัก

        “คิดยังไงกับอาวุธระยะไกล?”

        หลังผมถามเธอเหมือนคิดไปเขียนไป

        “มีคนเคยลองทำ แต่มันติดเรื่องศักดิ์ศรีคนเลยไม่เอามาใช้ ถ้าเธอมีซักอย่างที่เป็นอาวุธระยะไกลได้ฉันจะเอามาทำเป็นหน่วยพิเศษ”

        หลังผมได้ยินเรื่องหน่วยพิเศษผมคิด

        “ถ้าอย่างนั้นไปคิดต้นแบบก่อน เท่านี้แหละ ติดประชุม”

        “จูบฉัน”

        เธอวางปากกาแกะสลักที่ผมทำให้

        เธอแปลงกายเป็นซัคคิวบัสถือปากกาเขียนกระดาษ แต่ชุดน้อยชิ้นและหัวนมตั้ง

        ผมเดินไปจูบเธอ

        โฮเบริมมองไปยิ้มไป

        หน้าเขาไม่ตกใจ

        เธอเริ่มบอกคนอื่นเรื่องที่เธอเป็นเผ่าพิเศษไม่เหมือนใครแล้ว

        โฮเบริมเป็นคนพิเศษของเธอคงรับใช้เธอมานาน

        ผมจูบธรรมดาแล้วยกนิ้วโป้งให้เธอ เธอกลับร่างเดิมแล้วทำงานเอกสารต่อ

        ผมรีบออกจากวังไปประชุม

        ผมรีบเข้าหลังฮาโมนี่ที่มีคนดูดอุ้ย

        ผมมีสวนต้นราชพฤกษ์กำลังรอโต มีสวนอุ้ยกำลังรอโตตอนนี้ผมนำเข้าจากดงเสือดอกเล่นน้ำ

        ต้นราชไซรัปอาจพร้อมเดือนแรกในปีหน้าและอุ้ยน่าจะได้กลางปีนี้

        ผมเดินถึงห้องประชุม

        ทุกคนดูพร้อมเหมือนเดิม

        “เอาล่ะทุกคน ทุกอย่างเริ่มเข้าที่สำหรับเราแล้ว นา การตลาดของฮาโมนี่เป็นยังไงบ้าง”

        นาเป็นฝ่ายการตลาดของเราแล้ว

        เพราะมีวันนึงผมได้คุยบนหมอนกับเธอแล้วเธอบอกว่าเธออ่านเรื่องการวิเคราะห์การตลาดมาเยอะและเธอน่าจะทำได้ดีแล้ว

        เธอบอกว่าเธอเคยคิดเดาการตลาดของฮาโมนี่ล่วงหน้าและการซื้อของคนคล้ายกับการวิเคราะห์ของเธอมาก

        ผมเลยให้เธอวิเคราะห์การตลาดของฮาโมนี่ควบการเป็นผู้จัดการไปด้วย

        เธอบอกว่าเธอจะหาแผนกการตลาดของเธอเอง แล้วหาคนที่เก่งกว่าเธอมาอยู่แผนกการตลาด

        ผมให้เธอทำเรื่องนั้นไป

        “คนเริ่มซื้อของเยอะขึ้น แต่คนกำลังคิดว่า ‘อ๊ะทีใหม่นะจ๊ะ’ อยู่ กำลังซื้อที่เราได้เลยน่าจะแค่ 30 เปอร์เซ็นต์ในเดือนแรก และ เริ่ม 50 เปอร์เซ็นต์เดือนนี้”

        “เราได้มาเท่าไหร่?”

        “80,000” ทองในเดือนแรกและช่วงไม่กี่วันแรก”

        เมื่อนาบอกเงินที่ได้หลังผมถามผมพยักหน้า

        “ผักชี ผลิตอาวุธแบบนี้”

        ผมวาดธนูหลังบอกผักชี

        “ใช้ไม้ตรงกลม เหลาทำเป็นแผ่นยาวๆที่ดัดให้โค้งได้แต่ต้องใช้แรงดึงเยอะพอประมาณ แกะทำหมุดที่ปลายสองด้านเป็นที่ผูกสาย แล้วเอาสายเหนียวๆไม่ยืดติดไว้ด้านบนกับล่าง มันคืออาวุธที่ทำไว้เป็นงานอดิเรกได้ ทำแบบยาว, แบบพก, และแบบปลายโค้งกลับเพื่อใช้ล่าสัตว์ แต่ทำให้เอาไม้เล็กๆตรงๆติดขนนกตรงปลายติดเหล็กทำเป็นลูกธนู มันคือคันศรหรือธนูกับลูกธนู แล้วทำอย่างนี้ ดูท่าผม ไม้นี้อยู่ในมือซ้ายชูออกไปตรงๆ แล้วเอามือขวาจับลูกธนูไส่ไปวาที่สายตรงกลางที่มีที่พักวางดอก มือไม่จับลูกธนู จากนั้นปล่อยมือ เมื่อเสร็จแล้วให้คนที่จะฝึกยิงคนแรกมาคุยหรือเรียกฉันก่อน”

        ผมทำท่ายิงธนูให้ผักชีดูสองสามครั้ง

        “สร้างมันเพื่อเป็นงานอดิเรก ฉันพอจำวิธียิงได้”

        ผักชีพิมพ์ใส่คอมพิวเตอร์

        เรามีคอมพิวเตอร์กันคนละเครื่องไว้จดงาน

        “วี หาทีมนักเต้นคัดหน้าตาและหุ่นให้พร้อมใส่ชุดเหมือนได้หลายชุดและเต้นได้เก่งๆ เอามาเต้นประกอบเพลง หรือจะคัดคนหน้าตาน่ารักที่ร้องได้ด้วยเต้นได้ด้วยมาร้องคู่กับเธอเป็นนักร้องกลุ่ม ถ้าแบบแรกเป็นนักร้องเดี่ยว ถ้าแบบสองเป็นนักร้องกลุ่ม”

        วีกดคอมพิวเตอร์ไม่เป็นเธอเลยจดเอา

        “วิว หาพวกของให้ประจำวันในบ้านที่ดีมาขายเพิ่ม เช่น ไม้ถูพื้น, ไม้กวาด, และพวกน้ำยาซักผ้าและล้างจานอะไรพวกนั้น ทำของที่ปลอดภัยกับมือเท้า กลิ่นหอมไม่เหม็นและไม่อันตราย ถามข้อมูลเรื่องน้ำยาพวกนั้นกับแม่บ้าน เพราะฉันถามแล้ว แต่แม่บ้านก็พูดคล้ายกับที่ฉันคิด”

        วิวจดในกระดาษเหมือนกัน

        “นา หัก 50,000 ออกมาทำสวนทางเข้าหน้าวัง บนถนนยาวทั้งสองข้าง ทำให้มันมีต้นไม้ดอกไม้สวยๆ หาคนสวนประจำที่มีหัวศิลป์ไว้ซักคนเอาไว้เป็นแผนกสวน”

        นาจดใส่คอมพิวเตอร์

        “แล้วผักชีทำโดรนส่วนตัวให้ฉันที ฉันจะทำคอกให้ฟาสโกะอยู่แล้ว”

        “เอาล่ะ วันนี้พอเท่านี้ เลิกประชุม มีใครจะถามอะไรมั้ย? ฉันจะไปแล้ว”

        ทุกคนส่ายหน้าแล้วต่างคนต่างลุกไปทำงานยิ้มแย้ม

        ผักชีออกห้องก่อนใคร

        ผมออกฮาโมนี่ขี่นกฟาเนิคกลับบ้านแล้วเดินไปเคาะห้องอายะ

        อายะเปิดมาเจอผมโดยไม่ได้ถามก่อนว่าใครมา

        “เข้ามาก่อนสิ”

        เธอเรียกผมเข้าไป

        เธอใส่ชุดนอนและกางเกงโคโยตี้ หรือกางเกงสายฝอแต่หัวนมตั้ง หัวนมเธอใหญ่

        ตูดและนมมหัศจรรย์

        “อยากฝึกเหรอ?”

        “คิดถึงน่ะ”

        อายะยิ้มเขินๆแล้วลูบปัดเส้นผมไปทัดหู

        “ฝึกความอดทน ฉันจะดูดสองชั่วโมง ถ้าไม่แตกถึงจะเจอรู”

        “จัดมา ขอเลียไปด้วยได้มั้ย?”

        “ได้ ฉันจะฝึกเหมือนกัน”

        เมื่อผมขออายะก็ให้

        มันเป็นการฝึกคู่

        เราเอนลงนอนที่เตียง ไม่ปิดไฟ

        ผมอยากดูกุหลาบดำเพราะมันสวยงาม

        ผมแก้ผ้าเธอแล้วเธอแก้ผ้าผม

        ผมพลิกตัวไปหารูแล้วเริ่มเลียแบบโรแมนติกพร้อมเกี่ยวเร่งขึ้นเรื่อยๆ

        “เก่งขึ้นเยอะนะนั่น ฉันใส่เต็มที่มั่ง”

        “ครูดีหรอก”

        “จ้ะ ขอบคุณ”

        เมื่อผมชมเธอ เธอก็พูดอย่างน่ารัก

        เราเลียรูและดูดไม้กันไปเรื่อยๆ

        คืนนี้น่าจะอีกนาน