มนต์ดำ อาถรรพ์ อารมณ์ (ฉบับเซ็นเซอร์)

ขณะที่คุณนายสาวเสียขวัญอยู่นั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น มันถูกวางอยู่บนโต๊ะหินอ่อนทางด้านซ้าย อันห่างออกไปเพียงเอื้อมมือ เจ้าหล่อนจึงจ้องมอง ทำให้พบว่าผู้ที่ต่อสายก็คือ……..

“ ยัยซิ้ม…..”

ไม่ว่าเพื่อนรักนางนี้จะโทรมาด้วยวัตถุประสงค์ใด ก็ถือว่าเป็นเรื่องดี มันอาจเป็นตั้วใบเดียวที่ทำให้หลุดพ้นจากขุมนรกแห่งนี้ แต่ปัญหาที่ชวนหนักอกก็คือ……..เธอจะรับสายยังไง เพราะต้องคอยต้านทานการผลักดันประตูของเหล่าทรชน

“ คิดสิ คิดสิ แค่นี้แกน่าจะผ่านได้ไม่ยาก ”

หลังจากเข้าตาจนได้ระยะหนึ่ง ศรีสมรก็พบทางออก เลยพยายามเจรจาด้วยเสียงหวานใส (แต่ก็ยังแอบสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวอยู่ดี)

“ โอเค…..ชั้นยอมแพ้แล้ว หยุดกระแทกซักที เพราะประตูบานนี้ราคาแพง ”

สี่ทรชนภายนอกแอบสะอึกเล็กน้อย ด้วยเมื่อครู่นี้ เป็นถ้อยคำที่เกินความคาดหมาย แต่ไม่นาน นายยอดผู้เป็นแกนนำก็ลองหยั่งเชิง

“ ที่คุณนายพูดมา หมายความว่าไง ”

“ หมายความว่ายอมแล้ว เพราะถึงขัดขืนไป ก็เหนื่อยฟรี ชั้นเป็นแค่ผู้หญิงคนนึง ยังไงก็สู้แรงของผู้ชายสี่คนไม่ได้ ” ศรีสมรกลั้นใจนิดนึง ก่อนตอบกลับ

ทันทีที่ได้ยิน หัวหน้าคนงานและลิ่วล้อทั้งสองก็ถึงกับอมยิ้ม เพราะโอกาสเคลมคุณนายสาวมีมากขึ้นถึง 50 เปอร์เซ็นต์ แต่ยอดยังไม่วางใจ เลยอธิบายถึงสิ่งที่คุณนายสาวต้องเจอ

“ แต่นั่นหมายความว่า….คุณต้องมีอะไรกับพวกผมถึงสี่คนนะ ”

ศรีสมรชะงักเล็กน้อย แต่ไม่นาน เจ้าหล่อนก็โต้กลับด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะไม่ยี่หระ

“ แล้วจะเป็นอะไรไป ในเมื่อชั้นก็เคยผ่านผู้ชายมาพอสมควร จะเพิ่มอีกซักสี่ห้าคน ไม่ทำให้ถึงตายหรอก ดีซะอีก จะได้เจอรสชาติที่แปลกใหม่ ว่าแต่พวกนายเด็ดพอมั้ยล่ะ ”

พอได้ยินเช่นนี้ หัวหน้าคนงานและสองลิ่วล้อก็พากันน้ำลายหก ก่อนจะรีบเสนอตัวเป็นการใหญ่

“ เด็ดแน่นอนครับ เพราะผมเคยได้รับฉายาว่า…ไอ้หนุ่มพลังม้า…”

“ ของผมนั้น ถุงยางไซส์ไทยเอาไม่อยู่ ”

“ ผมแก่หน่อย และขนาดไม่โดดเด่น แต่กระทุ้งหนักไม่แพ้ใคร ”

ระหว่างที่ไอ้สามชั่วพากันโฆษณาสรรพคุณของตัวเอง ยอดเลือกที่จะเงียบ เพราะตอนที่อยู่ในกองทัพ เขาเผชิญอุบายล่ำลึกมามากมาย เลยมีปัญญาพอจะไตร่ตรอง นี่ยังไม่นับว่าชายวัยกลางเป็นผู้เดียวที่ไม่โดนอาถรรพ์ จึงทำให้มีสติมากที่สุด

“ เอ….ฟังดูแปลกๆแฮะ ทำไมนังคุณนายคนสวยถึงยอมง่ายนัก ”

แต่เพื่อให้ความจริงปรากฎ ยอดจึงเลือกตามน้ำ เพื่อดูว่าคุณนายสาวกลบไพ่ใบใดไว้ในมือ

“ เอาล่ะ ในเมื่อตกลงกันได้ คุณนายก็ช่วย…..” ทว่ายอดพูดไม่ทันจบ ศรีสมรก็ชิงกล่าว

“ ในเมื่อฝ่ายหญิงยอมแล้ว พวกนายที่เป็นชายก็ต้องให้เกียรติสิ ”

“ นั่นปะไร เงื่อนไขแรกมาแล้ว ” มุมปากของยอดเผยรอยยิ้มเล็กน้อย เพราะรู้ชัดว่ามันต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ๆ ผิดกับสามชายที่แสดงอาการกระเหี้ยนกระหือรือ ทหารเก่าวัยกลางคนจึงตะโกนกลับไป

“ แล้วคุณต้องการอะไร ถ้าสมเหตุสมผล พวกผมก็จะไม่ขัด ”

“ ขั้นแรก ต้องถอยไปก่อน ขอชั้นทำใจซักห้านาที จะได้รู้ว่าควรทำยังไงต่อไป เพราะถึงอย่างไร ชั้นก็เป็นฝ่ายเสียตัวให้พวกนายตักตวงความสุขอยู่แล้ว ” ศรีสมรตอบทันควัน ราวกับสิ่งนั้นถูกขบคิดไว้ก่อนแล้ว

“ ตกลงครับ พร้อมเมื่อไหร่ คุณนายก็บอก ” เมื่อได้รับข้อเสนอที่ออกแนวปลงผสานยั่วยวน สามชายก็ขานรับ เหลือยอดคนเดียวที่ยังสงสัย แต่ถึงยังไง คุณนายสาวก็หมูในอวย จึงโอนอ่อนผ่อนตามมติของชาวประชา และถอยออกมา

ศรีสมรยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ ก่อนหันไปมองโทรศัพท์ จึงพบว่ามันยังสั่นอยู่ แสดงว่าปลายสายน่าจะตื้อไม่เลิก เลยรีบรุดเข้าไปกดรับสาย พร้อมร้องระล่ำระลัก

“ ซิ้ม…แกอยู่ไหน รีบมาหาชั้นด่วน พาตำรวจมาด้วย เพราะชั้นกำลังถูกพวกคนงานกับไอ้ยอดรุมข่มขืน ”

“ ฮ้า…..เมื่อกี้ ว่าไงนะ แกล้อเล่นรึเปล่า ” เพื่อนสาวที่ปลายสาวถึงกับช็อก ด้วยทีแรก เธอคิดจะโทรบอกว่าจะไปหา เนื่องจาก “นายคิด” ผัวใหม่ของนางรบเร้าว่าอยากไปเที่ยวบ้านคุณนายศรีสมร แต่พอเจอแบบนี้ เจ้าหล่อนก็ถึงกับไปไม่เป็น

“ พูดจริงทุกคำ รีบมา แล้วอย่าลืมพาตำรวจมาด้วย เพราะชั้นไม่รู้ว่าจะซื้อเวลาได้นานแค่ไหน ”

“ ฮ้า…..โอเค เออ….แล้วก็….ดูแลตัวเองนะ ชั้นจะรีบไปหาแกพร้อมตำรวจทั้งกรมเลย ” ซิ้มตอบได้แค่นั้น สาวหมวยหุ่นเอ๊กส์ก็รีบตัดสาย

หลังจากขาดการติดต่อ คุณนายสาวร่างอวบก็ยืนตัวสั่น มือขวายกขึ้นมากัดเล็บ สีหน้าแลตึงเครียด เพราะเธอคิดไม่ออกว่าควรทำยังไง แต่พอเหลือบไปเห็นบางอย่างที่อยู่ในลิ้นชัก ซึ่งแง้มออกมาเล็กน้อย เจ้าหล่อนก็ถึงบางอ้อ

“ โอ้….รู้แล้ว ดีงามอะไรอย่างนี้ ”

……………………….

สามชายรอคอยอย่างกระสับกระส่าย โดยเฉพาะสองหนุ่มกรรมกรถึงกับอยู่ไม่สุข มีเพียงยอดผู้เดียวที่นั่งเอนกายบนเก้าอี้ราคาแพงอย่างใจเย็น

“ เฮ้ย! ทำไมนังคุณนายถึงช้านัก นี่มันคิดจะเบี้ยวพวกเราเหรอ ” อ้วนคำรามดัง ท่าทางหงุดหงิดงุ่นง่าน

“ ไม่หรอกน่า อย่าเพิ่งตีโพยตีพาย เพิ่งผ่านไปแค่สามนาทีเอง ” ยอดที่คอยสังเกต เป็นฝ่ายตอบ ทำให้อ้วนหันมาถลึงตาใส่

“ ไอ้ห่า อย่าบังอาจมาสอนข้า อีกอย่างนึง กูต้องได้เปิดนังนี่ ส่วนมึงไปต่อคิวเป็นคนสุดท้าย ”

“ ใช่แล้ว มึงน่ะเป็นคนนอก จึงต้องรอล้างน้ำ ” สองลิ่วล้อประสานเสียงกัน ท่าทีขึงขัง เพราะคิดว่ายอดน่าจะไม่ยอม ทว่าอดีตทหารเก่ากลับรับคำพร้อมรอยยิ้ม

“ ไม่มีปัญหา ยังไงก็ได้ ”

“ ดีแล้วที่รู้ฐานะตัวเอง หัดเจียมตัวไว้ จะได้แก่ตาย ” อ้วนหยามหยัน ก่อนจะลุกขึ้นมาขยี้หัว ทว่ายอดกลับไม่โต้ตอบ ไม่ใช่ว่าเขาขลาดกลัว แต่เพราะสงสัยพฤติกรรมของศรีสมรมากกว่า

“ อืม…ทำไมนังคุณนายคนสวยถึงยอมง่ายๆ ต้องมีอะไรแน่ เรื่องนี้น่าระวังยิ่งกว่าไอ้เหล่าลิ่วล้อสามตัวที่เขี่ยทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้นับร้อยเท่า ”

ไม่นานเกินรอ ประตูห้องน้ำก็เปิดออก พร้อมร่างอวบอัดที่เยื้องย่างอย่างมีสเต็ป โดยเท้าซ้ายเป็นฝ่ายยื่นนำ มือขวาเกาะขอบประตู พร้อมเอียงตัวเล็กน้อย ใบหน้าสวยคมที่แลเย้ายวน ส่องประกายท้าทายอยู่ในที

“ โอ้ว…….” สามหนุ่มผู้ใช้แรงงานถึงกับโห่ร้อง ส่วนยอดยังคงนั่งนิ่ง แต่ประกายแอบสั่นไหวเล็กน้อย และด้วยความกำหนัดที่มากล้น หัวหน้าคนงานจึงรีบรุดเข้ามาหาสาวงาม

“ อ้า…คุณนายครับ มาสนุกกันดีกว่า….”

แต่ก่อนที่นายอ้วนจะได้โอบกอด คุณนายสาวก็ยกมือบางขึ้นยันอก แล้วร้องห้ามด้วยกิริยาที่คล้ายออดอ้อน

“ อย่าเพิ่งเลย ไหนๆจะมีความสุขกันทั้งที ทำไมต้องรีบร้อนด้วย ”

“ แล้วคุณนายจะทำอะไรอีกล่ะครับ ผมแทบจะทนไม่ไหวแล้วนะ ” นายอ้วนฮึดฮัด สองมือดันร่างงามติดกำแพง ทำให้คุณนายขวัญเสีย แต่ด้วยความเจนโลก จึงกลั้นใจเกลี้ยกล่อม

“ โถ……นายอ้วน เวลาผู้หญิงจะมีอะไรกับผู้ชายแปลกหน้า มันก็ต้องบิ้วอารมณ์กันก่อน เพราะจู่ๆจะให้ขึ้นเตียงเลย จะปล่อยลีลาได้ไม่เต็มที่ แล้วแบบนี้พวกนายจะสนุกถึงแก่นได้ยังไง ”

น้ำคำดังกล่าว ทำให้ทุกคนนึกสงสัย นายอ้วนจึงเป็นตัวแทนหมู่บ้านในการย้อนถาม

“ แล้วคุณนายจะบิ้วอารมณ์ด้วยอะไร ”

“ หึ หึ หึ ก็ต้องกระดกเบอร์เบิ้ลซักหลายแป๊กในตู้เก็บเหล้าตรงนั้นไง ” คุณนายสาวเฉลยเสร็จ ก็บุ้ยใบ้ให้เห็นสิ่งของ อันประดับอยู่ตรงมุมห้อง

แม้เหล่าทรชนจะอยากสวาปามคุณนายสาวซักเท่าใด ก็ยังนิ่งคิด เพราะการที่มีสัมพันธ์สวาทกับสาวงามที่เต็มใจ ย่อมฟินกว่าการใช้กำลังแข็งขืนถึงหลายเท่า และเมื่อหัวหน้าคนงานตกลงใจเป็นมั่นเหมาะ เขาก็ใช้กรรมกรร่างเตี้ยล่ำ

“ เฮ้ย…ไอ้เตี้ย มึงพาคุณนายไปหยิบเหล้าทีสิวะ ”

“ แหม….ตู้เหล้าอยู่ใกล้แค่นี้เอง ไม่จำเป็นต้องมีองครักษ์หรอก ” คุณนายสาวแกล้งทำตาหวานใส่ สองมือที่ยันอก เริ่มลูบไล้เบาๆ ทำให้ชายวัยกลางคนเริ่มวาบหวาม แต่ก็หักใจไว้ พร้อมผลักสาวสวยให้ถอยห่าง

“ คุณนายอย่าพิรี้พิไรเลย รีบไปหยิบเหล้าได้แล้ว พวกเราจะได้กินเหล้าฝรั่งดีๆ ก่อนเสพสุข ”

คุณนายสาวไม่ถือสาหาความ แถมยังฝืนยิ้ม ทั้งที่ใจเต้นไม่เป็นส่ำ จากนั้นก็ก้าวไปที่ตู้เหล้าอย่างสง่างาม แต่ทุกย่างกลับเต็มไปด้วยความกดดัน ราวกับเดินอยู่บนเชือกเส้นเดียวเหนือหุบเหวลึก โดยมีกรรมกรหนุ่มร่างเตี้ยล่ำเฝ้าตามมาติดๆ

พอถึงจุดหมาย เธอก็เปิดตู้กระจกใบใหญ่ที่ทำจากไม้มะกอก เผยให้เห็นขวดเหล้าฝรั่งวาววับที่เรียงรายอยู่ข้างใน แสงไฟสะท้อนกับแก้วใสจนดูคล้ายอาวุธลึกลับที่รอปลิดชีพทุกผู้คนที่กล้าแตะต้องมัน

“ นี่ไงล่ะ ของดีที่พวกนายน่าจะชอบ ” น้ำเสียงของศรีสมรหวานใส แต่ก็เจือแววรัญจวน ทว่านัยน์ตากลับซ่อนประกายดำมืดไว้ภายใน

ฝ่ายคนงานร่างเตี้ยล่ำยืนลอบกลืนน้ำลายอยู่ข้างหลัง ดวงตาโลมเลียไปทั่วเรือนร่างของศรีสมร โดยหารู้ไม่ว่า……สิ่งที่หญิงสาวกำลังจะมอบให้ อาจไม่ใช่ความสุขอย่างที่พวกเขาคิด

คุณนายสาวค่อยๆเอื้อมมือไปจับขวดเหล้าที่มีฉลากภาษาอังกฤษระบุว่า…เบอร์เบิ้ล ก่อนหันกลับมาเลิกคิ้วให้ กิริยาดูเย้ายวน

“ อยากลองมั้ยล่ะ…รสชาติของมันเข้มข้นพอจะทำให้พวกนายลืมโลกทั้งใบเลยทีเดียว ”

และด้วยท่วงท่าที่คล้ายจะยั่วอารมณ์ เลยทำให้หนุ่มกลัดมันร่างเตี้ยล่ำทนไม่ไหว จึงเอื้อมมือหยาบกร้านไปบีบเคล้นบั้นท้ายเต่งตึงที่โด่งงอน

“ อึก….” ศรีสมรสะดุ้งวูบ แต่ริมฝีปากยังคงแย้มยิ้ม พร้อมหลบสายตาลงต่ำ เพื่อซ่อนประกายวาวโรจน์ที่เปล่งอยู่ข้างใน

“ ใจเย็นสิ…ของดี มันต้องค่อยๆลิ้มลอง ” เสียงของเธอพร่าแผ่ว ราวกับยอมจำนน แต่แท้จริงแล้ว ในอกกำลังวางหมากอย่างเงียบงัน เพื่อเฝ้ารอเวลาที่จะปิดบัญชีเดนทรชนเหล่านี้…