ตอนที่ 23 ข้อตกลงของท่านประธาน 2
หลังจากที่นิคและฟ้าใสพากันไปทานอาหารเย็นจนเสร็จสิ้น ทั้งคู่ก็ตรงกลับบ้านทันที ตลอดทางรวมถึงตอนที่อยู่ร้านอาหาร ฟ้าใสไม่ได้สังเกตเห็นถึงความผิดปกติใด ๆ ในตัวสามีเลยแม้แต่น้อย เพราะนิคระวังตัวเป็พิเศษ เขาสามารถเก็บซ่อนสีหน้า ความเครียด และความรู้สึกหวาดกลัวเอาไว้ได้อย่างแเีภายใต้รอยยิ้มที่ฝืนทำขึ้นมา
่กลางคืน
หลังจากที่ทั้งคู่อาบน้ำชำระล้างร่างกายเสร็จเรียบร้อยก็พากันเข้านอนทันที ฟ้าใสขยับตัวเข้ามากอดแขนและซุกหน้าเข้ากับแผงอกของนิคด้วยความเคยชิน ความอบอุ่นของภรรยาทำให้ใจของนิคยิ่งเ็ป
เพียงแค่ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ฟ้าใสที่เหนื่อยล้ามาทั้งวันก็หลับสนิทไปอย่างง่ายดาย เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของเธอดังขึ้นในความมืด
ต่างจากนิค... ที่ยังคงลืมตาโพลงจ้องมองเพดานห้องนอนอยู่ท่ามกลางความมืดมิด
ในหัวของเขาคิดสับสนตีรวนกันไปหมดจนหาทางออกไม่เจอ เขาไม่รู้เลยว่าควรจะทำยังไงต่อไปดี ปัญหาที่เขาเผชิญอยู่นั้นมันใหญ่หลวงเกินกว่าพนักงานออฟฟิศธรรมดา ๆ อย่างเขาจะรับไหว เงินสองร้อยล้านไม่ใช่เศษเงิน
และที่สำคัญประธานหนุ่มคนนั้นไม่มีทางปล่อยเื่นี้ให้ผ่านไปง่าย ๆ แน่ ความเสียหายมหาศาลขนาดนี้จะจัดการอย่างไร นิคคิดจนหัวแทบะเิ
แต่สิ่งที่ทำให้นิควิตกกังวลและหวาดกลัวมากที่สุดในตอนนี้ ไม่ใช่เื่ตัวเลขหนี้สิน... แต่เป็เื่ที่ธีร์บอกว่าจะติดต่อกลับมาหาเขาในคืนนี้เพื่อเอาคำตอบ และเวลาในตอนนี้ก็ล่วงเลยจนใกล้จะเที่ยงคืนเข้ามาทุกที
นิคพยายามข่มตาลงนอนพลางภาวนาให้มันผ่านพ้นไป แต่ในตอนนั้นเอง...
ครืด... ครืด...
เสียงสั่นของโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงก็ดังทำลายความเงียบขึ้นมา นิคสะดุ้งสุดตัว หัวใจเต้นกระหน่ำด้วยความระทึก
เขาค่อย ๆ จับแขนของฟ้าใสที่พาดตัวเขาอยู่ ออกจากตัวอย่างแผงเบาที่สุดเพราะกลัวภรรยาจะตื่น ก่อนจะลุกเอื้อมมือไปหยิบมือถือขึ้นมาดูหน้าจอ
และมันก็เป็ไปตามคาด... แสงสว่างจากหน้าจอปรากฏ เบอร์โทรศัพท์ของเลขาฯ ส่วนตัวของธีร์
นิคหันกลับไปมองฟ้าใสที่ยังคงนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงอีกครั้งด้วยแววตาสั่นระริก เขาตัดสินใจก้าวลงจากเตียงแล้วเดินเลี่ยงออกไปที่ระเบียงห้องนอน มือหนาเลื่อนปิดประตูกระจกสไลด์อย่างเบามือที่สุด ก่อนจะกดรับสายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“ครับ...”
“ผมมาเอาคำตอบ... คุณนิค”
เสียงทุ้มต่ำอันทรงอำนาจของธีร์ดังสวนกลับมาทันที น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเหนือกว่าและไร้ความปรานี
“ท่านประธานครับ... เื่ความเสียหายสองร้อยล้าน ผม... ผมยอมรับผิดครับ แต่ผมไม่รู้จะหาเงินจำนวนมากมายขนาดนั้นจากไหนมาคืนบริษัทได้จริง ๆ ผมขอร้อง...”
นิคพยายามอ้อนวอน แต่อีกฝ่ายกลับหัวเราะในลำคออย่างเ็า
“ผมรู้ว่าคนอย่างคุณไม่มีปัญญาชดใช้ด้วยเงินหรอกคุณนิค... แต่ผมเป็คนใจกว้างพอที่จะยื่น 'ข้อเสนอพิเศษ' ให้คุณ โดยที่คุณไม่ต้องติดคุก และไม่ต้องจ่ายเงินสักบาทเดียว”
ธีร์เว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยประโยคถัดมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแฝงความหื่นกระหายอย่างมีนัยยะ
“ผมสังเกตเห็นว่าภรรยาของคุณ... คุณฟ้าใส เธอสวยและหุ่นดีมาก ถ้าหากว่าคุณยอมให้ผมได้ 'ดูแล' และ 'ทำความรู้จัก' กับเนื้อตัวของเธออย่างลึกซึ้งสักพัก... หนี้ทั้งหมดของคูณ ผมจะเซ็นยกยอดให้ทันที”
คำพูดอ้อม ๆ แต่ชัดเจนในความหมายทำให้นิคเบิกตากว้าง ร่างกายชาดิกราวกับโดนฟ้าผ่า ธีร์กำลังขอเย็ดเมียของเขาเพื่อแลกกับหนี้สิน!
นิคหันกลับไปมองผ่านประตูกระจก จ้องมองร่างของฟ้าใสที่นอนหลับอยู่อย่างไร้เดียงสา ความโกรธและความขยะแขยงแล่นริ้วขึ้นมาจุกที่อก
“ไม่มีทาง...! ผมไม่มีวันทำแบบนั้นเด็ดขาด!”
นิคกัดฟันตอบกลับเสียงแข็ง
“หึ... คิดดี ๆ นะคุณนิค”
ธีร์ขู่กลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาด
“ถ้าปฏิเสธ... พรุ่งนี้เช้าหมายจับเื่ทำข้อมูลบริษัทรั่วไหลชดใช้ค่าเสียหายสองร้อยล้านจะส่งตรงถึงบ้านคุณ คุณจะหมดอนาคต ต้องติดคุกหัวโตติดคุกตารางไปตลอดชีวิต และถึงตอนนั้น... เมียแสนสวยของคุณก็ต้องอยู่อย่างลำบากเผลอ ๆ อาจจะโดนยึดทรัพย์จนไม่มีที่ซุกหัวนอนด้วยซ้ำ เลือกเอาเองแล้วกัน”
นิคยืนนิ่งงันราวกับคนหมดรูป สมองของเขาตื้อไปหมด ความกลัวว่าจะต้องติดคุกและชีวิตพังพินาศกำลังบดขยี้ศักดิ์ศรีของความเป็ผัวจนแหลกสลาย
เขาเงียบไปครู่ใหญ่ก่อนจะเอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือคล้ายคนกำลังจะร้องไห้
“ต่อให้... ต่อให้ผมยอม... แต่ฟ้าใสไม่มีทางยอมเื่แบบนี้แน่ ๆ ครับ เธอนไม่มีวันยอมไปนอนกับคุณ!” นิคอ้างภรรยาเพื่อหาทางรอด
ธีร์หลุดหัวเราะลั่นออกมาผ่านสายโทรศัพท์อย่างชอบใจ
“เื่นั้นน่ะ... คุณไม่ต้องห่วงหรอกคุณนิค ผมมีวิธีจัดการของผมเอง”
“คุณจะทำยังไง...” นิคถามด้วยความหวาดระแวง
“พรุ่งนี้ตอนเย็น... พาเมียของคุณมาทานข้าวที่บ้านพักส่วนตัวของผมสิ พาเธอมาในฐานะแขกคนสำคัญ แล้วที่เหลือ... ผมจะเป็คนจัดการควบคุมทุกอย่างเอง คุณแค่ทำหน้าที่พาเธอมาให้ถึงก็พอ”
ธีร์เอ่ยทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงมาดมั่นและเ้าเล่ห์ ก่อนจะกด ตัดสายไปทันที ปล่อยให้สัญญาณสายว่างดังตู๊ด ๆ อยู่ในหูของนิค
นิคยืนนิ่งเป็แกะสลักอยู่ตรงระเบียงท่ามกลางลมดึกที่พัดมาปะทะผิวจนเย็นเยือก ในหัวของเขาว่างเปล่าและเต็มไปด้วยความมืดมน
เขาค่อย ๆ หันกลับมามองฟ้าใสที่นอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงอันแสนอบอุ่นอีกครั้ง น้ำตาแห่งความขลาดกลัวและรู้สึกผิดไหลรินลงมาอาบแก้ม... เขาเพิ่งจะก้าวขาเข้าสู่กับดักของปีศาจ และกำลังจะพาภรรยาที่รักที่สุดไปส่งให้ถึงมือมันในวันพรุ่งนี้
วันต่อมา...
บรรยากาศยามสายสาดแสงแดดอ่อน ๆ เล็ดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอน แม้ว่าวันนี้จะเป็วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ควรจะได้นอนพักผ่อนอย่างเต็มอิ่ม แต่นิคกลับต้องลุกขึ้นมาแต่งเนื้อแต่งตัวด้วยชุดที่ดูดีที่สุดด้วยความเครียดที่สุมอยู่เต็มอก
เช่นเดียวกับฟ้าใสที่ลุกขึ้นมาแต่งตัวอย่างเรียบร้อยและพิถีพิถันในชุดเดรสสีหวานชวนมอง เธอยืนอยู่หน้ากระจกพลางหันมาถามสามีด้วยความสงสัย
“พี่นิคคะ... เราจะไปทานข้าวที่บ้านท่านประธานของพี่จริง ๆ หรอคะ? แล้วทำไมจู่ ๆ เขาถึงต้องชวนเราไปล่ะคะ ปกติประธานบริษัทระดับนั้นไม่น่าจะชวนพนักงานธรรมดาไปบ้านเลยนะ”
นิคสะดุ้งเล็กน้อย เขาพยายามเก็บอาการลนลานก่อนจะส่งรอยยิ้มกลบเกลื่อนและโกหกออกไปคำโต
“อ๋อ... พอดี่นี้พี่ทำผลงานดีน่ะฟ้า โปรเจคที่ผ่านมาพี่ทุ่มเทมาก ท่านประธานเขาเลยเอ็นดูและชอบที่พี่ทำงานเก่งน่ะครับ เลยอยากเลี้ยงขอบคุณเป็การส่วนตัว”
ฟ้าใสได้ยินดังนั้นก็ตากลมโตด้วยความดีใจ เธอรีบเดินเข้ามาสวมกอดนิคจากด้านหลัง ซบหน้าลงกับแผ่นหลังของสามีอย่างรักใคร่
“พี่นิคของฟ้าเก่งที่สุดเลยค่ะ! ฟ้าภูมิใจในตัวพี่นิคที่สุดเลย”
คำชมที่ไร้เดียงสาของภรรยาเปรียบเสมือนมีดกรีดลงบนหัวใจของนิค เขารู้ดีว่าเขากำลังพาเธอไปสู่อันตราย แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
เมื่อทุกอย่างจัดแจงเสร็จเรียบร้อย ทั้งสองคนก็เดินออกมาที่หน้าบ้าน นิคต้องประหลาดใจเมื่อพบว่ามีรถตู้ยุโรปคันหรูหราสีดำทมิฬจอดรออยู่ก่อนแล้ว ซึ่งเป็รถที่ธีร์สั่งให้คนขับมารับพวกเขาโดยเฉพาะ
ทั้งคู่ก้าวขึ้นไปนั่งบนเบาะหนังแท้ฝั่งผู้โดยสาร ก่อนที่รถจะเคลื่อนตัวออกไปอย่างนุ่มนวล
ไม่นานนัก รถคันหรูเลี้ยวผ่านซุ้มประตูเหล็กดัดขนาดใหญ่เข้าสู่เขตคฤหาสน์หลังโตของประธานหนุ่ม รถจอดเทียบที่หน้ามุขกลางบ้านอย่างสง่างาม โดยมีคนงานในชุดฟอร์มรีบวิ่งมาเปิดประตูรถให้ทันที
นิคและฟ้าใสเดินก้าวลงจากรถและพากันเดินเข้าไปด้านในคฤหาสน์ ฟ้าใสลอบมองไปรอบ ๆ ตัวด้วยความตื่นตาตื่นใจ ของตกแต่งทุกชิ้นดูแพงระยับ สวยงาม และสะท้อนถึงรสนิยมความมั่งคั่ง บ้านทั้งหลังกว้างใหญ่จนน่าขนลุก
“โห... บ้านใหญ่โตมากเลยค่ะพี่นิค” ฟ้าใสกระซิบพึมพำ
“ฟ้าชอบหรอครับ?” นิคหันไปถามเสียงอ้อมแอ้ม
“ชอบสิคะ สวยขนาดนี้ใครจะไม่ชอบ” ฟ้าใสตื่นเต้น โดยที่ไม่รู้เลยว่าความชอบของเธอ กำลังจะถูกเ้าของบ้านใช้เป็เหยื่อล่อ
ทั้งสองคนเดินตรงไปตามโถงทางเดินยาวตามหลังคนงานที่เดินนำทางอย่างนอบน้อม ไม่นานนักก็มาถึงห้องอาหารสุดหรู บนโต๊ะอาหารยาวเหยียดถูกจัดเตรียมไว้อย่างอลังการตื่นตาตื่นใจ มีอาหารคาวหวานนานาชาติมากมายวางเรียงรายจนละลานตา
และในจังหวะนั้นเอง... ประตูห้องอาหารก็ถูกเปิดออก ธีร์ เดินนิ่ง ๆ เข้ามาในห้อง
บอสหนุ่มแต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมปลดกระดุมเม็ดบนโชว์แผงอกขาวดูหล่อเหลา ทรงเสน่ห์ และดูภูมิฐานอย่างที่สุด ความหล่อร้ายของเขาทำเอาฟ้าใสถึงกับชะงักและเผลอจ้องมองนานกว่าปกติ
นิคที่คอยจับตาดูอยู่ตลอดเวลาเห็นสายตาของภรรยาก็แอบใจเสีย เขารู้ดีว่าฟ้าใสมีนิสัยแพ้ทางคนหล่อมาแต่ไหนแต่ไร และภาพตรงมันช่างตอกย้ำความเหนือกว่าของธีร์ทุกประตู
“มากันแล้วเหรอครับ นั่งก่อนสิ”
ธีร์เอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงทุ้มเสน่ห์ ยิ้มแย้มต้อนรับอย่างเป็กันเอง
ทั้งสามคนนั่งลงที่โต๊ะอาหาร ธีร์เริ่มบทสนทนาพุดคุยอย่างลื่นไหล
“ที่ผมเชิญมาทานอาหารที่บ้านวันนี้... ก็เพราะอยากจะคุยเื่โปรเจคพิเศษ ที่เราค้างคากันอยู่น่ะคุณนิค ผมคิดว่ามันต้องใช้ความร่วมมือกันอย่างลึกซึ้ง”
“ครับ... ท่านประธาน” นิคตอบเสียงสั่น พยายามคุมเสียงไม่ให้ส่อพิรุธ
ฟ้าใสเห็นสามีดูเกร็ง ๆ เธอจึงช่วยพูดเสริมด้วยรอยยิ้มหวาน
“ขอบคุณท่านประธานมากเลยนะคะที่เมตตาและเอ็นดูพี่นิค หลังจากนี้พี่นิคคงจะตั้งใจทำงานให้ท่านประธานมากกว่าเดิมแน่ ๆ ค่ะ”
ธีร์หันไปมองหน้าฟ้าใส แววตาของเขาเป็ประกายวิบวับพึงใจกระหายหิวอย่างปิดไม่มิด
“แน่นอนครับคุณฟ้าใส... ผมน่ะชอบคนตั้งใจทำงานอยู่แล้ว โดยเฉพาะงานที่ต้องขยี้เน้น ๆ ... แล้วคุณฟ้าใสล่ะครับ ชอบอะไรเป็พิเศษไหม?”
“ฟ้าชอบพวกของสวย ๆ งาม ๆ แล้วก็ชอบดื่มน้ำผลไม้ค่ะ” ฟ้าใสตอบไปตามตรงอย่างใสซื่อ
ธีร์จุดรอยยิ้มเ้าเล่ห์พลางตวัดสายตากลับมามองหน้านิคนิ่ง แววตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็ความเงี่ยนและหิวกระหายอย่างรุนแรง ธีร์เอ่ยพูดจงใจส่งนัยยะอ้อม ๆ แดกดันพนักงานหนุ่มทันที
“ดีครับ... คนเราชอบอะไรสวย ๆ งาม ๆ มันไม่ผิดหรอก... เหมือนกับงานบางอย่างที่ขัดขืนไปก็เท่านั้น สู้ยอมให้ผมเข้าไปควบคุมและจัดการทุกซอกทุกมุมจนจมมิดด้าม... น่าจะมีความสุขและได้ผลประโยชน์ร่วมกันมากกว่า จริงไหมคุณนิค?”
คำพูดเน้นเสียงสัปดนอ้อม ๆ มีเพียงแต่นิคคนเดียวเท่านั้นที่เข้าใจความหมายชัดเจนว่าธีร์กำลังพูดถึงการจะเอาเมียเขาไปเย็ด! นิคกำหมัดแน่นใต้โต๊ะจนสั่นระริก ในขณะที่ฟ้าใสยังคงนั่งยิ้มเพราะคิดว่าเป็เื่การบริหารงานในบริษัท
“อ้อ... พูดถึงน้ำผลไม้”
ธีร์หันไปกระซิบสั่งแม่บ้านที่ยืนคอยรับใช้อยู่ข้าง ๆ
“ไปรินน้ำมาให้แขกหน่อยสิ”
แม่บ้านรับคำสั่งแล้วเดินเข้ามารินน้ำให้ทุกคน ธีร์ส่งสัญญาณทางสายตาพยักหน้าให้กับแม่บ้านเบา ๆ อย่างรู้กัน ก่อนที่แม่บ้านคนนั้นจะวางแก้วน้ำส้มคั้นสีส้มสดใส ลงตรงหน้าของฟ้าใสเพียงคนเดียว ส่วนของนิคและธีร์เป็เพียงน้ำแร่ธรรมดา
“น้ำส้มคั้นที่บ้านผมอร่อยมากนะครับคุณฟ้าใส... เป็สูตรพิเศษที่ผมสั่งทำมาเพื่อต้อนรับแขกคนพิเศษโดยเฉพาะเลย ลองชิมดูสิครับ”
ธีร์เอ่ยคะยั้นคะยอพลางส่งยิ้มหวาน
“จริงหรอคะ? โห... ตื่นเต้นจัง ขอบคุณนะคะ”
ฟ้าใสยิ้มร่าด้วยความดีใจ เธอยกแก้วน้ำส้มขึ้นมาจรดริมฝีปากบางแล้วดื่มชิมเข้าไปอึกใหญ่ทันที
“อื้ม...! อร่อยจริง ๆ ด้วยค่ะ รสชาติดีมากเลย” เธอชมเปาะ
ธีร์จ้องมองริมฝีปากที่เปื้อนคราบน้ำส้มของหญิงสาวด้วยความหื่นกระหาย ลิ้นหนาแอบลูบไล้ริมฝีปากตัวเองเบาๆ ก่อนจะเบนสายตาไปสบตากับนิคที่กำลังนั่งหน้าซีดเผือด
ธีร์จุดยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาใกล้นิคแล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงต่ำพร่าที่ได้ยินกันเพียงสองคน
“เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดีนะคุณนิค... อีกไม่กี่นาทีข้างหน้า เมียสวย ๆ ของคุณคนนี้ จะต้องมานอนครางอยู่ใต้ร่างผมบนเตียง แล้วคุณจะต้องนั่งดูเมียตัวเองถูกผมเย็ดจนร่างพรุน... หวังว่าคุณคงไม่ลืมนะ ว่านี่คือค่าตอบแทนที่คุ้มค่าที่สุดสำหรับหนี้สองร้อยล้านของคุณ!”
หลังจากที่ฟ้าใสซดน้ำส้มสูตรพิเศษเข้าไปอึกใหญ่ เธอก็เริ่มลงมือทานอาหารหรูหราตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย โดยไม่รู้เลยว่าหายนะกำลังคืบคลานเข้าสู่ร่างกาย
ทานไปได้เพียงไม่กี่คำ ใบหน้าหวานที่เคยสดใสก็เริ่มซับสีเืแดงก่ำขึ้นมาอย่างกะทันหัน ดวงตากลมโตเริ่มฉ่ำปรือและเยิ้มคล้ายคนเมา
“อึ่ก... พี่นิคคะ... ทำไมแอร์ห้องนี้มันร้อนจังเลยคะ”
ฟ้าใสครางเครือในลำคอ มือบางยกขึ้นมาพัดวีที่ใบหน้า ลมหายใจของเธอเริ่มหอบกระเส่ารุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ฤทธิ์ยากระตุ้นอารมณ์อย่างรุนแรง ที่ผสมอยู่ในน้ำส้มกำลังแตกตัวเข้าสู่กระแสเื มันรวดเร็วและรุนแรงจนท้องน้อยของเธอร้อนผ่าว ราวกับมีไฟสุม
รูหีอวบอัดที่เคยแห้งสนิทบัดนี้เริ่มขับน้ำเงี่ยนใส ๆ ไหลซึมออกมาจนเปียกแฉะกางเกงใน
“ฟ้า... ฟ้าเป็อะไรไปครับ!” นิคใจร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เขารู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น แต่กลับทำอะไรไม่ได้
“พี่นิค... ฟ้าเสียว... ฟ้าอึดอัด... อื้อออ”
อาการของฟ้าใสเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนควบคุมตัวเองไม่ได้ สติรับรู้ของเธอถูกความเงี่ยนบดบังจนหมดสิ้น มือบางเอื้อมไปปลดกระดุมเดรสเม็ดบนออกเพื่อระบายความร้อน เผยให้เห็นเนินอกขาวโพลนอวบอูมที่กำลังสะท้อนขึ้นลงตามแรงหอบ
เธอบิดเร่าเนื้อตัวไปมาบนเก้าอี้ ขาเรียวทั้งสองข้างเบียดบดเข้าหากันซ้ำ ๆ เพื่อบรรเทาความเสียวซ่านที่พุ่งพล่านอยู่ตรงร่องหี
ธีร์นั่งมองภาพเรือนร่างอวบอัดของเมียลูกน้องที่กำลังดิ้นเร่าด้วยความเงี่ยนอย่างผู้ชนะ เขายกแก้วน้ำขึ้นจิบพลางหัวเราะในลำคอ ก่อนจะหันไปสั่งนิคด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด
“ยาออกฤทธิ์แรงดีฉิบหาย... คุณนิค ช่วยอุ้มเมียคุณขึ้นไปพักบนห้องนอนชั้นบนที่ผมเตรียมไว้หน่อยสิ... ผมจะเดินตามขึ้นไปด้วย”
นิคตัวสั่นเทาด้วยความเ็ปและขยะแขยง แต่สายตาอันทรงอำนาจของธีร์บีบให้เขาต้องยอมจำนน
นิคขยับตัวเข้าไปประคองร่างของฟ้าใสที่บัดนี้ตัวอ่อนปวกเปียก ทันทีที่เนื้อแนบเนื้อ ฟ้าใสก็ขยับเข้าซุกแผงอกของนิคทันที มือบางลูบไล้ไปตามเนื้อตัวสามีอย่างกระหาย
“พี่นิค... ช่วยฟ้าด้วย... ฟ้าร้อน... ฟ้าอยาก...”
ฟ้าใสครางซุกไซ้ซอกคอของนิคอย่างบ้าคลั่งด้วยฤทธิ์ยา
นิคกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาออกแรงอุ้มร่างอวบอัดของภรรยาขึ้นมาในอ้อมแขน แล้วเดินตามหลังธีร์ที่เดินนำขึ้นไปยังชั้นสองของคฤหาสน์
ทุกย่างก้าวของนิคเหมือนการก้าวเข้าสู่ขุมนรก เขาเป็คนอุ้มเมียรักมาส่งให้ชายอื่นเย็ดด้วยมือของตัวเอง
เมื่อมาถึงห้องนอนหรูขนาดใหญ่ นิคค่อย ๆ วางร่างของฟ้าใสลงบนเตียงคิงไซส์สีขาวสะอาด ทันทีที่แผ่นหลังััฟูกหนา ฟ้าใสก็บิดกายแอ่นสะโพกงอนงามขึ้นฟ้า มือสองข้างฉีกทึ้งเสื้อผ้าของตัวเองออกด้วยความทรมานจากความเงี่ยนที่พุ่งทะลุขีดจำกัด ร่องหีอวบอูมบัดนี้แฉะชุ่มจนน้ำเงี่ยนไหลเยิ้มเปื้อนต้นขาขาว
ปัง!
เสียงประตูห้องนอนปิดล็อกสนิทโดยฝีมือของธีร์ ประธานหนุ่มเดินตรงเข้ามาที่เตียง สายตาหิวกระหายจับจ้องเรือนร่างของฟ้าใสราวกับเสือร้ายจ้องตะครุบเหยื่อ เขาหันมามองนิคที่ยืนหน้าซีดเผือดอยู่ข้างเตียง
“เอาล่ะคุณนิค... หน้าที่ของคุณต่อจากนี้คือยืนดูอยู่ตรงนี้ ห้ามกะพริบตา และห้ามส่งเสียงเด็ดขาด”
ธีร์สั่งเสียงเย็น
“รอดูให้ดี ๆ ว่าผมจะจัดการควบคุมเมียคุณยังไง... ดูสิว่าควยของผมกับของคูณ ใครมันจะทำให้เมียคุณครางได้สะใจกว่ากัน!”
พูดจบ ธีร์ไม่รอช้า เขาลงมือปลดเข็มขัดและรูดกางเกงสแล็กราคาแพงลงไปกองที่พื้น ทันทีที่กางเกงชั้นในหลุดออก ลำควยขนาดั์ ยาวใหญ่ปูดโปนไปด้วยเส้นเืก็ผงาดง้ำสู้สายตา มันใหญ่โตจนน่ากลัว
ธีร์ขยับขึ้นไปบนเตียงคลานเข้าหาฟ้าใสที่นอนอ้าขาบิดเร่าร้องครางอย่างหมดสภาพ
“ฮึก... พี่นิค... ฟ้า้า... เอาอะไรใส่เข้ามาในหีฟ้าที... อ๊าาา ร้อนไม่ไหวแล้ว”
ฟ้าใสครางหลง ตาปรือมองเห็นร่างของธีร์ขยับเข้ามาแทนที่สามี แต่ด้วยฤทธิ์ยาที่รุนแรงทำให้เธอไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมอีกต่อไป ขอแค่มีท่อนเนื้อร้อน ๆ มากระแทกรูหีที่กำลังคันเขยอในตอนนี้ก็พอ
นิคยืนกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ เืซิบริน ขอบตาร้อนผ่าวด้วยความแค้นและรู้สึกผิดอย่างถึงที่สุด
ภาพตรงหน้าคือประธานบริษัทกำลังจะลงมือป่นปี้ภรรยาสุดที่รักของเขาในระยะเผาขน โดยที่ตัวเขามีหน้าที่เพียงแค่ยืนดูความอัปยศครั้งนี้ห้ามขัดขืน
โปรดติดตามตอนต่อไป.
มันได้เริ่มขึ้นแล้ว ฟ้าใสเธอไม่มีสติแล้ว เธอตั้งสติหน่อย คุณธีร์เขาจะกินเธอแล้ว
1K
