END รักต้องแซ่บ Racing Love [ เมริน ]

บทที่ 1

หมวยจะอดมีผัวหล่อรวยตรงเสป็ก ก็เพราะไอ้รถมอเตอร์ไซค์เฮงซวยของไอ้แทนนี่แหละ!

ใครจะไปคิดว่าจู่ๆ ไอ้เท่ก็เกเรสตาร์ทไม่ติด เธอจึงได้แต่มองเห็นไฟท้ายรถยนต์คันหรูของหนุ่มลูกครึ่งรายนั้นหายวับไปจนกลางซอย ก่อนจะเลี้ยวโค้งไปสุดทาง เลยไม่ได้ตามไป ว่าเขาใช่ผู้ชายคนที่เธอกำลังคาดหวังหรือไม่ เมื่อหงุดหงิดไม่ได้อย่างใจ ก็เลยไปลงที่ไอ้เท่ ด้วยการถีบไปที่ท่อไอเสียเบาๆ

แต่เ๯้าของรถที่รักไอ้เท่เหมือนลูกในไส้ไข่ในหิน ถึงกับรีบลงจากรถ ทรุดเข่าเข้าคว้าหมับรองเท้าผ้าใบที่เธอสวม แหงะหน้ามองขอความเห็นใจ

“ลูกเท่ของกูไม่ผิดนะอีหมวย อย่าเก๊มันเด่ะ เดี๋ยวมันยิ่งน้อยใจนะ คราวนี้กูได้เข็นมันกลับบ้านพอดี”

“ก็มัน...”

เธอยังไม่ทันจะเถียง แทนก็ตาไวมองของบางอย่างที่เธอถือติดมือ

“นี่น้องหมวยซื้อหนมแบบนี้มาเหรอ”

“หนมไรอ่ะ”

เธอยังมีหน้าไปเถียง เมื่อก้มมองสิ่งที่อยู่ในมือถึงกับสะดุ้ง ก็มันคือถุงยางอนามัยหนึ่งกล่อง ไม่รู้ว่าติดมือตอนรีบยัดลวกๆ ใส่ถุงพลาสติกตอนไหน ก็เลยใช้วิชาตอแหลและหน้าหนาเข้าสู้

“แปลกตรงไหน กูก็ต้องมีไว้ป้องกันตัวเองบ้างมะ เผื่อจะพลาด”

แทนลุกขึ้นยืน จ้องหมวยด้วยสายตาคาดคั้น

“แปลว่ามึงจะได้ผัวแล้ว”

คราวนี้มือหมวยก็ฟาดไปที่กลางหลังคนพูด

“พูดมาก เดี๋ยวไม่จีบอีเหมยให้นะ”

แทนห่อปากซู้ด “แค่นี้ก็ต้องเก้วกาดด้วย อูยยย”

////////////////////////////////////////////////

แทนค่อยๆ ดับเครื่องรถ เมื่อใกล้ถึงหน้าร้านของหมวย ที่ตอนนี้ลดประตูม้วนเหล็กหน้าร้านลงมาครึ่งหนึ่ง พอเธอลงจากรถได้ อีกฝ่ายก็ร้องทัก

“ตกลงมึงไม่ไปแว้นกับกูแน่นะ”

“เออ ไปได้แล้ว...” เธอกระซิบกระซาบ “เดี๋ยวเตี่ยกับม้าออกมาเห็นตอนนี้ คิดว่ากูไปแว้นกับมึง เพิ่งกลับมาบ้าน ได้ด่าเปิง”

หมวยย่อตัวผ่านประตูม้วนเข้าไปในบ้าน เห็นเตี่ยกับม้ากำลังนั่งเจี๊ยะมื้อเย็นอย่างเอร็ดอร่อย แต่สงสัยมีแววว่าพอเห็นหน้าเธอ อาหารมื้อนี้คงออกรสออกชาติมากขึ้นแน่

“อ้า อีหมวย นี่ลื้อออกไปแรด ๆ ที่ไหนมาทั้งวัน หายหัวไปแต่เช้า แทนที่จะอยู่ช่วยงานที่ร้าน วันนี้ยุ่งชิกหาย กลับมาก็ดีละ จะล่ายช่วยทำโน่งนี่นั่นเต็มไปหมด”

“ไปมหาลัยไง เห็นมั้ยเนี่ย”

เธอทำท่าอวดชุดนักศึกษาที่ใส่

ยังดีที่ม้าไม่คาดคั้น “แล้วนี่ลื้อกินอารัยมายัง”

เธอรีบตัดบทว่ากินแล้ว เพราะรู้ว่าเดี๋ยวต้องโดนใช้ล้างจาน เก็บกวาดงานบ้านที่เหลือก่อนจะปิดร้าน ยังไม่ทันชิ่งหนี เตี่ยก็มาในรูปแบบเ๯้ากรรมนายเวร เหมือนนกรู้ว่าหากช้าอีกนิดเดียว เธอจะเผ่นหนีเข้าห้องนอน

“ลื้อกลับมาก็ดีละ เอาไข่อีกสิบแผงไปส่งร้านไอ้เล้งซอยสิบห้าที”

“มอไซค์เก็บเข้าบ้านแล้วนี่” เธอยังหาทางเลี่ยง

“เก็บแล้วก็เข็นออกไปล่ายมั้ย อีลูกคนนี้”

“แล้วทำไมเตี่ยไม่ใช้ให้อีเหมยทำล่ะ หมวยกลับมาเหนื่อย ๆ เหนียวตัวจะตาย อยากไปอาบน้ำละเนี่ย แล้วไปส่งพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอ”

“อีลูกคนนี้ ๳ี้เ๠ี๾๽สันหลังยาว เอาไข่ไปส่งแล้วก็เก็บตังมันมาล่วยนา อย่าให้มันผัดวันปากันพุ่ง ถ้ามันม่ายห้าย ลื้อก็บอกมันไปว่าอั๊วฝากมาด่า ‘ไอ้เย็กแม่’ เดี๋ยวมันก็ต้องจ่าย”

หมวยคิดว่า ทางที่ดีคือเผ่น เมื่อฉุกคิดได้ว่า ร้านข้าวต้มของเฮียเล้งอยู่ปากซอยสิบห้า มีแยกเล็ก ๆ ที่ซอยสิบสามนี้ทะลุไปได้ และสุดซอยสิบห้ามีบ้านของเขาคนนั้น

หมวยจัดการเปิดประตูเหล็กม้วนดันขึ้นสูง เข็นรถมอเตอร์ไซค์คันเก่งออกไปจอดเทียบหน้าบ้าน จัดแจงไข่สิบแผงตามสั่งขึ้นท้ายรถ ใช้เชือกฟางรัดให้แน่น แล้วถลกกระโปรงที่โคตรจะสั้นและแคบขึ้นนั่งคร่อม ‘ไอ้แก่’ มอเตอร์ไซค์คันเก่งอย่างทุลักทุเล สวมหมวกกันน็อกเรียบร้อยก็สตาร์ทแล้วบึ่งออกไปทันที

con>>>