[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส

“ อันอันเกิดอะไรขึ้น ทำไมแค่เลเวล 200 ถึงรับมือกับเลเวล 300 ได้แบบนั้น ”

เฉินห่าวติดต่อไปหาอันอันที่กำลังยืนคุ้มกันเหล่านักศึกษา เขาตรวจสอบพื้นที่ทดสอบพบว่าผู้อำนวยการหวังรุ่ยเดินทางมาช่วยเหลือด้วยตนเองและกำลังมีเจ้าหน้าที่ของทางมหาวิทยาลัยเดินทางมาสมทบเรื่อยๆ

การต่อสู้ที่ควรจะจบลงกลับยังคงมีอยู่ เหล่าชายชุดดำค่อยๆหลบหนีออกไปจากพื้นที่ได้ทีละหนึ่งถึงสองคน แม้จะมีอาจารย์คอยไล่สังหารและมีผู้อำนวยการหวังรุ่ยยืนคุม มันกลับมีบางอย่างเข้าไปขัดขวางพวกเขาจนเปิดโอกาสให้ชายชุดดำได้หนีออกไป

“ นายท่านมีมอนสเตอร์ตัวหนึ่งเข้ามาโจมตีผู้อำนวยการหวังรุ่ย ”

“ มันคือตัวอะไร ”

“ เป็นงูยักษ์สูงไม่ต่างจากข้าเลย ข้าเห็นว่าชายชุดดำเป็นคนลากมันมาที่นี่เพื่อเปิดทางหนีงูตัวนี้ก็เลยไล่โจมตีคนที่มีเลเวลสูงๆ ”

“ แล้วทำไมมันยังไม่ตาย ”

“ เพราะพลังของมันพิเศษ มันสามารถถ่ายเทพลังโจมตีทั้งหมดลงสู่พื้น  ”

“ ทั้งหมดเลยเหรอ ”

“ ใช่แล้วนายท่าน ร่างขนาดใหญ่ของมันช่วยส่งผ่านการโจมตีไปที่พื้นได้เกือบทั้งหมด ถึงแม้จะหลงเหลือพลังโจมตีส่วนหนึ่งที่สร้างบาดแผลแต่ก็ยังไม่มากพอจะฆ่ามันในชั่วโมงนี้ ”

เฉินห่าวอยากจะเห็นหน้าตามอนสเตอร์ เขาเห็นเพียงแค่เลเวลและเลเวลของมันผ่านสกิลอาณาเขตเท่านั้น หากว่ามันพิเศษเขาจะรอจังหวะที่ผู้อำนวยการหวังรุ่ยจัดการมันจนสะบักสะบอมแล้วเข้าไปจับทำผู้ช่วยตัวที่ 3 พลังของมันคงเป็นประโยชน์กับเป่าเป้ยไม่น้อย

จากที่เขาฟังคำอธิบายของอันอัน มอนสเตอร์งูยักษ์ที่กำลังต่อสู้กับผู้อำนวยการหวังรุ่ยใช้ร่างกายถ่ายเทพลังโจมตีลงสู่พื้นดิน หากอาจารย์หวังรุ่ยต้องการจะจบชีวิตมันด้วยการโจมตีเพียงแค่ครั้งเดียว เขาจะต้องเพิ่มขนาดการโจมตีให้ใหญ่กว่าร่างกายของมันเพราะงูใช้ทุกส่วนในการถ่ายเทพลังงาน

หากมีพลังงานมหาศาลเกินกว่าที่จะถ่ายเทให้หมดในครั้งเดียว งูจะบาดเจ็บสาหัสและอาจถึงขั้นตายได้

“ นายท่านข้ามีเรื่องจะรายงาน ”

หัวหน้าองค์กรนทีมืดติดต่อกลับมา เฉินห่าวที่วานให้องค์กรนทีมืดจัดการปัญหาเกี่ยวกับพวกชายชุดดำจึงรอฟัง

“ เราตามรอยไปเรื่อยๆพบว่ารอบๆในจุดที่นายท่านเดินทางมามีพวกมันอาศัยอยู่อีก 10 คน เราก็เลยจับมาเค้นถามทำให้รู้ความจริงหนึ่งอย่าง ”

“ ว่ามา ”

“ เป้าหมายในการลงมือไม่ใช่นายท่าน พวกมันไม่ได้จงใจเล่นงานท่านแต่อย่างใด เป้าหมายหลักคือการเล่นงานมหาวิทยาลัยชิงหัว ”

“ ทำไมพวกมันต้องเล่นงานมหาวิทยาลัยนี้ด้วย ”

“ เพราะมหาวิทยาลัยชิงหัวคือสถานที่ที่ปลอดภัยมากที่สุด พวกมันจึงเล่นงานที่นี่เพื่อกระตุ้นให้คนอื่นๆเชื่อว่าเมืองลั่วหยางไม่ได้น่ากลัวเลย ”

เฉินห่าวเข้าใจความคิดของชายชุดดำ พวกมันเล่นงานมหาวิทยาลัยชิงหัวเพราะที่นี่คือศูนย์รวมลูกหลานขุมอำนาจของเมือง มันจึงมีการป้องกันอีกหนึ่งชั้นคืออำนาจของคนที่ส่งลูกหลานเข้ามา

ชายชุดดำจึงเล่นงานมหาวิทยาลัยที่ขึ้นชื่อว่าปลอดภัยมากที่สุดเพราะมีขุมอำนาจต่างๆหนุนหลัง 

“ แล้วมันทำไปเพื่ออะไร ”

“ เพื่อกระตุ้นให้คนที่เป็นเหมือนพวกมันเล่นงานเมืองลั่วหยาง ”

“ หือ มันโกรธแค้นอะไรเมืองลั่วหยางกัน ”

เฉินห่าวอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นถึงได้มีคนวางแผนโจมตีเมือง

“ นายท่าน จากความทรงจำที่ผมเห็น พวกมันเป็นพวกบ้ามีความคิดบ้าๆจากการนับถือศาสนาผิดเพี้ยน ”

“ เล่าต่อ ”

“ ชายชุดดำที่ลงมือในคืนนี้ มีความเชื่อว่าสถานที่ที่พวกเขาอยู่เป็นโลกจำลอง พวกมันพยายามเปิดเผยแนวคิดนี้แต่ก็ถูกต่อต้านเนื่องจากทุกอย่างเป็นเรื่องจริง เมื่อเห็นว่าทุกคนไม่เชื่อพวกมันก็เลยต้องการสังหารผู้คนเพราะคิดว่าการตายจะทำให้กลับไปยังโลกเดิมก่อนจะมีมอนสเตอร์ ”

“ พวกลัทธิประหลาดงั้นเหรอ แล้วไปที่ไม่ใช่ฝีมือตระกูลหานและตระกูลเจียง แต่ยังไงฉันก็ยังต้องการลบพวกมันให้หายไปอยู่ดี ”

“ ทราบแล้วนายท่าน เพียงแต่ผมอยากจะสอบถาม นายท่านอยากจะให้ลบพวกมันออกไปจริงๆงั้นเหรอเพราะคนเชื่อแนวคิดนี้มีเยอะมาก ”

เฉินห่าวนั่งคิดเล็กน้อยก่อนที่เขาจะตัดสินใจลบอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นกับเป่าเป้ย จากเหตุการณ์ในวันนี้คงส่งไปถึงกลุ่มคนที่พวกมันต้องการแล้ว อีกไม่นานเหล่าอาชญากรจะเพิ่มมากขึ้น เขาจึงต้องลดจำนวนพวกมันลงบ้างเพราะใกล้เวลาที่เป่าเป้ยจะไปโรงเรียนแล้ว หากอีกฝ่ายเยอะเกินไปอาจจะทำให้เกิดปัญหาได้ เขาจึงคิดจะชิงตัดหน้าสังหารพวกมันให้เหลือน้อยที่สุด

“ สังหารพวกที่รู้เห็นกับเหตุการณ์ในคืนนี้ก็พอ ”

“ ทราบแล้วนายท่าน ”   

“ แค่คลั่งเหรอ ”

เป่าเป้ยหันมองคุณพ่อหลังจากได้ยินบางอย่างไม่ชัด

“ ป๊ะป๋าคุยคนเดียวครับ ”

“ อ๋อ! แล้วเราจะไปไหนเหยอคะ ”

“ ป๊ะป๋าจะให้เฟยหลงพาเป่าเป้ยกลับไปหาลุงอ้ายก่อนส่วนป๊ะป๋าจะไปช่วยพี่พี่เพราะคนใจร้ายยังคงจับตัวพี่พี่เอาไว้ ”

“ ให้หยูช่วยไหม ”

“ เป่าเป้ยยังเป็นเด็กอยู่ต้องไปหลบในที่ปลอดภัยนะครับ เรื่องนี้ให้ผู้ใหญ่เขาจัดการ เป่าเป้ยเป็นเด็กดีไปรอคุณพ่อที่บ้านนะครับ ”

เด็กสาวพยักหน้าหงึกหงักก่อนที่เฉินห่าวจะกระโจนออกจากส่วนหัวของเฟยหลงที่ค่อยๆลดขนาดลงจนมีเพียงเป่าเป้ยที่นั่งอยู่หัวของมัน

“ ไปรอป๊ะป๋าอยู่บ้านนะ เดี๋ยวป๊ะป๋าตามไป ”

“ ค่า  ตุ๊กตาหมี ตุ๊กตาหมีของเป่าเป้ย เป้ย เป้ย ”

เฉินห่าวที่กำลังร่วงลงมาจากท้องฟ้าได้ยินเสียงของลูกสาวที่กำลังร้องตะโกนดัง หลังจากนั้นเธอและมังกรก็หายไป พบอีกครั้งเธอก็อยู่ในหลงเฉียงฟิตเนสแล้ว

“ อ้ายเสิน อย่าพาลูกสาวฉันออกไปจากร้าน ”

“ มีอะไรเหรอเถ้าแก่ แล้วทำไมคุณให้เป่าเป้ยกลับมาก่อนล่ะ ”

“ มีเรื่องนิดหน่อย อย่าออกมาล่ะ ”

อ้ายเสินตื่นตัวเมื่อได้ยินว่าเถ้าแก่มีเรื่อง เขาจึงต้องเข้าไปเล่นกับเป่าเป้ย การห้ามไม่ให้ออกนอกตึกเป็นเรื่องยาก แต่เขาก็รู้วิธีที่จะทำให้เป่าเป้ยไม่ออกนอกตึกแล้วนั่นก็คือสร้างเกมขึ้นมาเล่นกับเด็กน้อยโดยกำหนดเนื้อที่เป็นภายในตึก

ทันทีที่เฉินห่าวลงเหยียบพื้น เขาก็เริ่มใช้วรยุทธ์ก้าวย่างเงาพันเซียนเดินทางต่อ อีก 10 กิโลเมตรเขาก็จะกลับไปถึงเขตการสอบของนักศึกษาแล้ว

“ นั่นเหรอตัวที่สู้กับผู้อำนวยการหวังรุ่ย ”

เนตรเซียนหมื่นวิถีมองนำหน้าไปไกลพบเข้ากับการต่อสู้ของงูตัวใหญ่กับใครบางคนกำลังขี่อยู่บนหลังนกยักษ์บินวนไปรอบๆ

ดูจากลักษณะท่าทางแล้วเขาคิดว่าผู้อำนวยการหวังรุ่ยยังไม่ได้เอาจริงเลย คงเป็นเพราะต้องการอพยพเด็กและเจ้าหน้าที่ออกมาจากป่าให้หมดก่อน หากเขาปลดปล่อยพลังของเลเวล 300 ออกมาที่นี่ทั้งหมดอาจจะทำให้เขตทดสอบหายไปได้

หลังจากมองดูงูยักษ์มุมปากของเฉินห่าวก็เริ่มปรากฎรอยยิ้มกว้าง เนื่องจากว่ามันเป็นมอนสเตอร์พิเศษที่สามารถฝึกได้เหมือนอันอันและเฟยหลง

“ ผู้อำนวยการหวังรุ่ย ผมขอเจ้าตัวนี้ได้ไหม ”

ผู้อำนวยการหวังรุ่ยได้ยินเสียงภายในหัว เขาจำน้ำเสียงนี้ได้จึงหันมองไปรอบๆก่อนจะพบว่ามีบางอย่างกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเข้ามาในระยะการมองเห็น ความเร็วที่แสดงออกมานี้เองทำให้เขาตกใจเพราะมันไม่ควรจะเป็นพลังของเลเวล 120

“ อาจารย์เหวินเหรอ ลูกสาวคุณอยู่ที่ไหน ”

ผู้อำนวยการหวังรุ่ยได้ฟังรายงานแล้วพบว่าตลอดเวลาอาจารย์เหวินคอยช่วยเหลือมาตลอด หากไม่มีการนำทางการที่พวกเขาถูกอาจารย์เถาหลอกอาจจะเลวร้ายมากกว่านี้

“ เธอปลอดภัยดีผมส่งกลับแล้ว กลับมาที่เรื่องของเรากันเถอะ ผมขอได้ไหมไอ้ตัวนั้น ”

“ นายจะทำอะไรกับมัน ”

“ ผมจะจับมันไปฝึก ”

แม้จะทำหน้าสงสัยเขากลับรู้ว่าอาจารย์เหวินพูดจริง ดังนั้นจึงบอกให้นกบินสูงขึ้นไปเพื่อล่อความสนใจจนอาจารย์เหวินมารับช่วงต่อ

“ เป่าเป้ยได้ยินพ่อไหม ”

เอ๊ะ! 

เด็กสาวกำลังหลบอยู่ใต้โต๊ะหันมองเพดานหลังจากป๊ะป๋าติดต่อมา ทันใดนั้นเธอก็ถูกคุณลุงอ้ายเสินพบตัว

“ มีอาไรเหยอคะ ”

“ ป๊ะป๋าขอยืมปืนปิ้วปิ้วหน่อย ”

เป่าเป้ยนำปืนปิ้วปิ้วออกมาจากแหวนเก็บของจากนั้นจึงส่งให้ป๊ะป๋าแล้วกลับมาเล่นซ่อนแอบกับคุณลุงอ้ายเสินต่อ

เฉินห่าวเห็นว่ามีปืนโผล่มาใกล้ๆเขาจึงคว้าจับจากนั้นจึงนำคริสตัลพลังงานออกมาเติม ทันทีที่ปืนพร้อมเขาก็วิ่งถอยห่างจากงูยักษ์ให้มากยิ่งขึ้นเพื่อใช้ความสามารถของปืนในการสร้างความเสียหายแก่มัน

วิ๊ง!

เสียงเหมือนปืนของเล่นดังออกมาจากปืนในมือของเฉินห่าว ทันใดนั้นร่างของงูยักษ์ก็ถูกลำแสงสายรุ้งพุ่งเข้ากลืนร่าง

ท่ามกลางแสงสีรุ้งที่เพิ่มขนาดขึ้นเรื่อยๆมันได้กลืนกินงูยักษ์จนกรีดร้องลั่น แต่ด้วยเลเวลของมันเทียบเท่ากับปืนจึงทำให้มันไม่ตาย

“ ฉันไม่ได้ต้องการให้แกตายหรอก กัดฟันเอาไว้ให้ดี ”

เฉินห่าวทิ้งระยะออกจากงูแล้วเติมมานาของเขาใส่เข้าไปในคริสตัล จากนั้นก็เติมมานาจากคริสตัลใส่เข้าไปในปืน แม้จะยุ่งยากเขากลับเติมพลังงานได้ในเวลา 30 วินาทีก่อนจะยิงลำแสงสายรุ้งเข้าใส่งูยักษ์จนกรีดร้องเสียงดัง

วิ้ง วิ้ง วิ้ง

การโจมตีเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า เฉินห่าวรู้สึกพอใจเมื่อเห็นว่างูยังไม่ตาย ด้วยความสามารถของมันที่กระจายแรงโจมตีส่วนหนึ่งลงสู่พื้นจึงทำให้พลังของปืนไม่เพียงพอจะสังหารมัน เขาจึงยิงไปเรื่อยๆจนถึงครั้งที่ 30 ก่อนจะเก็บปืนแล้วจับมันให้กลายเป็นหนึ่งในผู้ช่วย

งูยักษ์ถูกจับทำหน้าสงสัย จู่ๆก็มีข้อมูลชุดหนึ่งพุ่งเข้ามาในหัวบังคับให้มันยอมรับโดยสมัครใจก่อนที่มันจะลดขนาดให้เหลือเท่าแขนของเด็กน้อยเผยให้เห็นงูตัวสีส้มมีนอกลางหน้าผาก

“ เอาล่ะ ไว้ให้เป่าเป้ยตั้งชื่อให้แกก็แล้วกัน ”

เฉินห่าวยิ้มแก้มแทบฉีก งูตัวนี้คงทำให้เป่าเป้ยลืมเรื่องที่ถูกจับไปได้ หลังจากจัดการงูแล้วเขาจึงเดินทางไปรวมกลุ่มกับอาจารย์และนักศึกษาปี 1 ที่เริ่มเข้าไปรวมกันจนเกือบจะครบแล้ว

“ อาจารย์เหวิน! ”

เหมยลี่ชูมือร้องเรียกอาจารย์เหวินด้วยท่าทางดีใจ เนื่องจากว่าสิ่งที่ทิ้งเอาไว้ช่วยชีวิตนักศึกษาที่ออกมาจากป่าได้เยอะไม่น้อย หากไม่มีสิ่งนี้คงถูกอาจารย์เถาสังหารไปเกือบทั้งหมด

“ อาจารย์เป่าเป้ยล่ะ ”

“ ฉันส่งกลับแล้ว ที่นี่เป็นยังไงบ้าง ”

เหมยลี่ชี้มือไปยังจุดต่างๆพยายามเล่ารายละเอียดด้วยท่าทางตื่นเต้นไม่คิดว่าจะได้เห็นการต่อสู้ของเลเวล 180 ใกล้ๆ

“ สรุปแล้วอาจารย์เถาเป็นหนอนให้กับชายชุดดำพวกนั้น ”

ชายชุดดำที่บุกมามีหลายคนยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งพวกมันถูกจับเอาไว้เพื่อเค้นหาผู้อยู่เบื้องหลัง

“ ใช่แล้วค่ะ แล้วก็ม่านพลังของอาจารย์สุดยอดมาก เรารอดตายเพราะมันเลยนะ ถ้าไม่มีสิ่งนี้อาจารย์เหวินคงฆ่าพวกเราไปหมดแล้วแน่ๆ ”

เฉินห่าวบอกให้นักศึกษาหลบอยู่ภายในม่านพลังต่อไปก่อนที่เขาจะใช้กระแสจิตคุยกับอันอันเพราะมีบางอย่างที่เหมยลี่มองไม่เห็น สิ่งนั้นก็คือการต่อสู้ภายในป่า เขาอยากรู้ว่าชายชุดดำทำอะไรไปบ้างระหว่างที่เขาไม่อยู่