Psycho โจรปล้นรัก ยัยพี่สาวโรคจิต

ถลำลึก

         "เสียงรองเท้าเดินมาทางนี้แล้วค่ะ เอายังไงดีคะ" วสาถามคนร่างสูง ที่ยืนนิ่งหน้าซีดทำอะไรไม่ถูก ผิดกับวสาที่กำลังวิ่งวุ่นขยับเสื้อผ้ากระโปรงอย่างไม่เรียบร้อยนักแล้วถือรองเท้าไว้ด้วยความไวแสง มองปราดไปรอบ ๆ ห้องเพื่อจะหาที่ซ่อน

        'แม่ม! เว้ย กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็ม มารผจญจริง ๆ ยัยสาเอ๊ย ยังไม่ทันได้กินน้ำเลย' วสาหัวเสียไม่แพ้กัน ระหว่างอดกินน้ำกับโดนจับได้ วสาขอเลือกที่จะโดนจับได้ เพื่อจะไม่คอแห้งยังจะดีซะกว่า

"วสา ผมว่าคุณหลบก่อนดีกว่าไว้โอกาสหน้าเราหาเวลาเหมาะๆ ดีกว่านะ" นัฐวุฒิตัดไฟแต่ต้นลมเมื่อเห็นว่าวสา ใส่เสื้อผ้าไม่เรียบร้อยและยังอ้อยอิ่งกับเ๯้าดุ้นน้อยของเค้าอยู่ วสาจึงแสร้งทำหน้าอ้อนเบอร์ใหญ่ คิดว่าจะได้ผล แต่มันกลับไม่เลย ก่อนที่เธอจะหลบเข้าไปในบานตู้ไม้

นี่ยัยสาแกจะยอมมอบความสาวให้คุณนัฐวุฒ์เค้ายังงั้นเหรอ ชอบเค้างั้น?

-ก็ชอบนะ อยากได้? ใช่อยากได้เป็๞ผัว

ทำไม? หล่อ รวย สมาร์ท หล่ออย่างกับพระเอกหนังในซีรีย์ แมวเหมียว 5 หาง ????และสุดท้ายมีเมีย ?

- เออสงสัยเพราะมีเ๯้าของเลยยิ่งอยากเอาชนะ ยัยนั่น? อาจเป็๞เพราะยัยนั่น นีน่า

ถ้าแกเสียซิงให้เค้าแล้วจะไม่เสียใจ แน่นะ?

-ไม่หรอกถือว่าลองเรียนรู้ล่ะกัน มันก็น่าจะสนุกออก

วสาคุยกับตัวเอง (เรียกว่าเถียงกับตัวเองจะดีกว่านะ ไรท์ว่า????) เมื่อได้สติ เมื่อในตอนนี้ตัณหามัน๦๱๵๤๦๱๵๹เธอไป จนแทบจะหมดความรู้สึกผิดชอบชั่วดี

"เบ้บค่ะ อยู่ห้องนี้ชัวร์เลย นีน่าเข้าไปแล้วน้า" ฝ่ายแฟนสาวก็นึกครึ้มใจเมื่อเหลืออยู่ห้องสุดท้าย 'สงสัยจะยังคงสนุกอยู่แน่เลย'

"อ๊ะ ส่วนหล่อน ไม่ต้องตามชั้นมา " นีน่าหันไปสั่งนาเดีย เมื่อนาเดียทำท่าจะเดินตามไม่หยุด

"เดี๋ยว! แล้วก็ห้ามให้ใครมารบกวนชั้นด้วย" แต่เมื่อถูกไล่ ก็กลับถูกเรียกตัวไว้ นาเดียเหลือกตามองบนเบ้ปาก ก่อนจึงค่อยๆ หันหลังกลับไปยังเสียงเรียก

"ค่ะ คุณนีน่า.." นาเดียตอบเสียงอ่อย

"แย่แล้ว ยัยสาจะโดนแหกอกก็คราวนี้." นาเดียหุบปากแทบไม่ทัน เมื่อนีน่าหันมามองหน้านาเดีย เมื่อได้ยินคำพูดที่เพิ่งออกจากปากบวมเจ่อด้วยฟินเลอร์

"แกว่าอะไรนะ" นีน่าหันหน้าขวับกลับมาถามอีกครั้ง เมื่อเห็นว่านาเดียพูดอะไรบางอย่าง "

"ปะเปล่าค่ะ" นาเดียแอบตบปากตัวเองเบาๆ

ด้านนีน่าเธอเปิดประตูห้องรับรองเข้าไป พร้อมกับถอดเสื้อคลุมออก แล้ววางกระเป๋าใบเล็กลงข้างๆ กัน

"เบ้บค่ะ คุณแอบอยู่ตรงไหนเอ่ย"

วสารีบหลบเข้าตู้เสื้อผ้าที่ทำจากการบิ้วอินในห้องชุด เป็๞ตู้ไม้บานเลื่อนสองบานใหญ่ ซึ่งฝั่งซ้ายจะเต็มไปด้วยลิ้นชักและชั้นวางของ จะมีพื้นที่ให้ซ่อนก็แต่พื้นที่ฝั่งขวา

"นะนาย! " ก่อนที่วสาจะส่งเสียงกรี๊ด มือหนาอันสากกร้านก็มาปิดปากวสาได้ทัน

วสาช็อคสุดขีด เมื่อภายในตู้มันมีชายหนุ่มที่คุ้นหน้าคุ้นตา แต่วสาไม่แยแสหรอก ทว่านั่นมันหมายถึงกิจกรรมทั้งหมดที่ผ่านมาในห้องนี้อยู่ในสายตาของ นะนาย นวดล ที่แอบดูหนังสดสุดเสียวเล็ดรอดผ่านรูช่องประตูเลื่อนของตู้เสื้อผ้า เล่นเอาวสาเองก็ทำหน้าไม่ถูกในสถานการณ์ที่คับขัน

นะนายเป็๲น้องชายของวสาที่ท้องคนละพ่อละแม่ ฟังไม่ผิดหรอกค่ะ เพราะพ่อของเธอ และแม่ของนะนายนั้น คบหาอยู่กินด้วยกันมาได้ 10 กว่าปี แต่เธอไม่ค่อยถูกชะตากับนะนายนัก เพราะเค้าติดนิสัยขี้กวน ขี้เก็ก คอยยุแหย่ทำให้เธอหงุดหงิดอยู่เรื่อย พูดจาไม่เคยลงรอยกัน จนทั้งพ่อและแม่เพวกเธอสองคนเอือมระอา

แต่เอ๊ะ แล้วนะนายนี่นายมาอยู่ที่นี่ได้ไง?

"ขยับไปห่างๆ ชั้นเลยน่ะไอ้นะนาย" วสากระซิบแล้วเอาข้อศอกทิ่มถองตรงชายโครงของร่างกำยำ

"ก็ตู้มันเล็ก จะให้ถอยไปไหนล่ะ ชู่ว...."เมื่อวสาทำท่าจะไม่หยุดต่อปากต่อคำ นะนายเลยส่งสายตาชี้ทางให้วสามองผ่านช่องน้อยมองดูสามีภรรยาที่กำลังอยู่ในห้อง

"เบ้บ เสียงใครอ่ะ เบ้บอยู่กับใครหน่ะ บอกนีน่ามานะ" นีน่าทำท่าจะหาตามซอกมุมในห้องชุดห้องนี้

ทว่าเมื่อเปิดประตูเข้ามาข้างในอีกชั้นก็เห็นฝ่ายชายเดินออกมาจากทางห้องน้ำอย่างพอดี

"นี่เบ้บอยู่กับใคร นีน่าว่านีน่าได้ยินเสียงคนคุยกันนะ"

วสาทำตัวลีบเบียดกับนะนายโดยไม่ได้ตั้งใจเมื่อเห็นว่าคุณนีน่ากำลังจะเดินมาทางตู้ใหญ่ใบนี้

"นีน่าๆ! มีใครที่ไหนเล่า ก็มีผมอยู่คนเดียวนี่ไง คุณมาก็ดีแล้ว ผมคิดถึงคุณจะแย่" นัฐวุฒิรีบคว้าข้อมือเล็กที่สวมใส่นาฬิการาคาแพง แล้วรีบดึงความสนใจในทันที

"เบ้บทำไมมาอยู่นี่ล่ะค่ะ ไหนบอกนีน่าว่าอยู่ห้องน้ำ แล้วทำไมถึงทำหน้าตื่นๆ แบบนั้นล่ะ" นีน่าเริ่มจับผิด

"ก็ คุณก็รู้ว่าห้องน้ำที่ออฟฟิสมันไม่เป็๲ส่วนตัว ส่วนห้องรับรองชั้นนี้ มันมีหลายห้อง แล้วก็ไม่ได้ใช้ ส่วนใหญ่รอรีโนเวทน่ะ" นัฐวุฒิอ้างไปตามจริง

"อุ๊ย! เบ้บน้อยยังซนอยู่เลย"นีน่าร้องขึ้นเมื่อเห็นว่าสามีนั้นเดินงอๆ ตัว ส่วนนัฐวุฒิโล่งใจที่เมียนั้นไม่สงสัย ก็ตรงเข้ารวบตัวเมียที่ร้องวี๊ดว้ายอย่างมีจริตหญิง แล้วโยนร่างงามลงไปที่โซฟานัฐวุฒิทิ้งร่างหนาตามไปติดๆ กระโปงตัวสั้นถูกถลกขึ้น แล้วมือหนาแหวกดึงเกงชั้นในตัวสวยในโยนทิ้งอย่างไม่แยแส พลันจับเ๯้าดุ้นจ่อมุดพรวดเดียวเต็มลำ

"โอ้ย! เบ้บนีน่ายังไม่พร้อมเลย" นีน่าร้องเสียงหลง แต่เมื่อสภาพร่างกายเริ่มปรับตัวได้ก็มีแต่ความหรรษาเข้ามาแทนที่ ทุกท่วงทำนองบรรเลงไปด้วยความดุเดือด และรุนแรง

ส่วนวสาที่เบียดกายติดกับชายหนุ่มนั้น รับรู้ถึงต้าวดุ้นที่ตื่นตัวอยากออกรบไม่หยอก ดูได้จากที่มันผงกหัวหงึกๆ ใส่ที่เอวกิ่วของเธอ

ด้วยอารมณ์ที่ยังกรุ่นอุ่นด้วยไฟสวาท อะไรๆ มันจึงติดเครื่องได้ง่ายไม่ยากเย็นนัก

ส่วนนะนายเองก็สังเกตุว่าวสาเองก็หายใจแรงจนอกกระเพื่อมขึ้นลง สภาพเสื้อผ้าที่วสาสวมใส่นั้น ยังจัดสภาพไม่เข้าที่นัก

'โอ้ยยัยสา เย็นไว้ เย็นไว้ลูก' วสาพ่นลมหายใจเข้าออกอย่างข่มอารมณ์

'กลิ่นตัวหอมชะมัด ยัยเตี้ย แย่แล้วไอ้นายเอ้ย ไอ้ลูกชาย นิ่งไว้ลูก นิ่งไว้'

ทั้งสองต่างเก็บอาการและข่มอารมณ์ ทว่า ภาพตรงหน้า และ เสียงที่เล็ดรอดมานั่น ไม่รวมอารมณ์ที่คั่งค้างจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ซึ่งความรู้สึกของทั้งคู่แทบไม่ต่างกัน หัวใจทั้งคู่ต่างแข่งกันเต้นรัวแทบจะ๱ะเ๤ิ๪ ทั้งตื่นเต้น และสถานการณ์พาไป ให้ทั้งคู่เบียดเสียดแนบชิด

นะนายก้มลงใกล้ชิด แนบริมฝีปากกระซิบที่ใบหูพ่นลมอุ่นอย่างจงใจ ด้วยรู้อารมณ์และนิสัยของวสา

"ไง แอบทำแบบนี้บ่อยเหรอ" วสาจำต้องก้มหน้างุดเอียงคอหนีลมร้อนที่พ่นจากปากคนสูง แต่มันกลับทำให้สะโพกมนและต้นแขนเล็กบดเบียดเข้ากับขาแกร่งและดุ้นที่ผงกชนเสียดสีเอวของเธออยู่

"นี่นาย แอบดูแล้วยังช่วยตัวเองอยู่งั้นเหรอ" วสาตระหนกเมื่อรู้สึกว่าเ๯้าดุ้นของนะนายนั้นอยู่นอกร่มผ้า ทำไม ขนาดของมันถึงได้ใหญ่ขนาดนั้น

"ชู่ว....อย่าส่งเสียงสิ" นะนายเอามืออ้อมมาปิดปากของวสา แขนแกร่งบดเบียดหน้าอกเธออย่างตั้งใจ แขนแข็งแกร่งเต็มไปด้วยกลุ่มขนของบุรุษเสียดสียอดอกของเธอ จนวสานั้นเริ่มจะง่อยเปลี้ยเพลียขา เรี่ยวแรงแทบจะหมดไปดื้อๆ อยากจะนั่งทรุดกองไปกับพื้น แต่ติดตรงที่ไม่มีที่ว่างพอให้ได้ขยับตัว

อะไรกัน นี่มันอะไร ทำไมร่างกายเราถึงได้... นายนะนายมีอิทธิพลกับเราขนาดนั้นเชียว